پیامدهای سیاست‌های نتانیاهو؛ از انزوای بین‌المللی تا تشدید تنش در کرانه باختری

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از فلسطین الان، با نزدیک شدن به موعد انتخابات در سرزمین‌های اشغالی، اتهام‌ها علیه دولت راست‌گرای رژیم صهیونیستی مبنی بر تلاش برای شانه خالی کردن از مسئولیت شکست‌هایی که در طول دوره قانونی فعالیت خود با آن‌ها روبه‌رو بوده، افزایش یافته است. شکست امنیتی بعد از طوفان الاقصی، ماجرای پرواز فلای‌دبی، تروریسم شهرک‌نشینان در کرانه باختری و دیگر رویدادها، از جمله مسائلی هستند که رژیم اشغالگر را در عرصه‌های داخلی و خارجی با شکست‌ها و ناکامی‌های بیشتری مواجه کرده‌اند.

گیورا آیلاند، رئیس پیشین شورای امنیت داخلی رژیم صهیونیستی ، در این باره گفته است: یکی از خطرات ناشی از اتخاذ سیاست شانه خالی کردن از مسئولیت در اسرائیل این است که در صورت وقوع یک اختلال یا حادثه جدی، مسئولان اسرائیلی متهم می‌شوند که بر اثر غرور، تصمیم‌های اشتباهی گرفته‌اند که به بروز آن حادثه منجر شده است. هنگامی که هر مسئولی دائماً اصرار می‌کند که "این شکست مسئولیت من نیست" و تقصیر را به گردن دیگران می‌اندازد، احتمال وقوع فجایع بزرگ‌تر به‌مراتب افزایش می‌یابد.

شانه خالی کردن از مسئولیت

آیلاند در مقاله‌ای که در وب‌سایت واللا منتشر شده، افزود: یکی از نمونه‌های نگران‌کننده برداشت محدود از مفهوم مسئولیت، رفتار رئیس سازمان امنیت داخلی اسرائیل (شاباک) در ارتباط با پروازهای دبی است. این سازمان صرفاً مسئول تأمین امنیت پروازهای شرکت‌های هواپیمایی اسرائیلی است، نه شرکت‌های خارجی. رئیس شاباک چند ماه پیش به این نتیجه رسید که تدابیر امنیتی در فرودگاه دبی کافی نیست و در نتیجه، پرواز شرکت‌های هواپیمایی اسرائیلی به این مقصد را ممنوع کرد.

وی توضیح داد: در نتیجه این تصمیم، مسافران اسرائیلی ناچارند با شرکت‌های هواپیمایی اماراتی سفر کنند و تقریباً تمام مسافران این پروازها اسرائیلی هستند. اگر سفر با شرکت‌های هواپیمایی اسرائیلی، که می‌توان به خلبانان آن‌ها اعتماد کامل داشت، خطرناک باشد، سفر با شرکت‌های اماراتی خطرناک‌تر خواهد بود؛ اما چون این پروازها در حیطه مسئولیت شاباک قرار نمی‌گیرند، این سازمان ترجیح داده است آن‌ها را نادیده بگیرد.

او خاطرنشان کرد که پس از آشکار شدن ضعف و کاستی ها، همه طرف‌های مربوط، از جمله شاباک، موساد، وزارت حمل‌ونقل و شورای امنیت داخلی، با اظهاراتی تقریباً یکسان و با شتاب اعلام کردند که این مسئله در حوزه مسئولیت آن‌ها نیست.

آیلاند تأکید کرد: در دوره فعالیت دولت کنونی، ناکامی‌های متعددی رخ داده که نزدیک بود به فاجعه منجر شوند. در تمامی این موارد، مقام‌های سیاسی بلافاصله وارد عمل شدند؛ آن‌ها وجود ضعف را پذیرفتند، اما مسئولیت آن را نپذیرفتند و تقصیر را به گردن دیگران انداختند. چنین رویکردی زمینه‌ساز تکرار قصورها در سطح ملی و حتی وقوع فجایع بیشتر خواهد شد.

وی افزود: این رویکرد را بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، هدایت می‌کند؛ کسی که همواره دیگران را مقصر می‌داند، زیرا معتقد است خودش هیچ اشتباهی مرتکب نشده است. طبیعتاً وزیران نیز تمایل دارند همین نگاه محدود به مسئولیت‌پذیری را دنبال کنند.

آیلاند در ادامه، یکی از مهم‌ترین مسائل روز را تحولات ماه‌های اخیر کرانه باختری دانست و گفت که این تحولات بیانگر اشکال مختلف آزار و سرکوب فلسطینیان از سوی یهودیان است؛ اقداماتی که اخیراً خبرنگاران و دیپلمات‌های خارجیِ بازدیدکننده از کرانه باختری را نیز هدف قرار داده‌اند.

تروریسم شهرک‌نشینان

رئیس پیشین شورای امنیت داخلی رژیم صهیونیستی تأکید کرد: آشفتگی فزاینده در کرانه باختری به‌روشنی بازتاب‌دهنده خواست دولت است. این دقیقاً همان چیزی است که بتسلئیل اسموتریچ و ایتامار بن‌گویر به دنبال آن هستند. اختیار و منابع لازم برای تحقق این هدف در اختیار هر دوی آن‌ها قرار گرفته است، در حالی که وزیران حزب لیکود، به‌ویژه نخست‌وزیر، برای جلوگیری از آن هیچ اقدام مؤثری انجام نمی‌دهند. نیروهای پلیس نیز مطابق با رویکرد بن‌گویر عمل می‌کنند.

او درباره تضعیف توان عملیاتی شاباک در مقابله تروریسم شهرک نشینان صهیونیست در کرانه باختری، هشدار داد و گفت که ارتش به این سازمان متکی است؛ سازمانی که برخی از اعضای آن فعالیت‌های آشوب‌طلبانه افراط‌گرایان یهودی را تأیید می‌کنند و به توصیه‌های خاخام‌هایی گوش می‌سپارند که این اقدامات را تشویق می‌کنند.

به گفته آیلاند، چنین شرایطی رئیس ستاد کل ارتش و فرمانده فرماندهی مرکزی ارتش اشغالگر را وادار خواهد کرد که رویکردی مبتنی بر مسئولیت‌پذیری گسترده‌تر در پیش بگیرند و اقداماتی را انجام دهند که تاکنون از آن‌ها اجتناب شده است.

وی افزود: نخستین اقدام، جمع‌آوری اطلاعات امنیتی درباره تروریست‌های یهودی است. فرمانده فرماندهی مرکزی می‌تواند بگوید که ارتش مأموریت رصد و جمع‌آوری اطلاعات درباره این افراد را بر عهده ندارد. درست است که این وظیفه در چارچوب مأموریت‌های معمول ارتش تعریف نشده است، اما در شرایطی که پلیس، شاباک و اداره مدنی هیچ اقدام عملی مؤثری انجام نمی‌دهند، ارتش باید یک ساختار اطلاعاتی مستقل و مجزا ایجاد کند و برای صدها آشوبگر یهودیِ شناخته‌شده، پرونده تشکیل دهد.

او دومین اقدام را آموزش نیروهای وظیفه و ذخیره‌ای دانست که زیرمجموعه ستاد کل ارتش نیستند تا بتوانند شواهد مربوط به اقدامات خشونت‌آمیز شهرک‌نشینان را جمع‌آوری و مستندسازی کنند؛ اسنادی که قابلیت ارائه و پذیرش در دادگاه را داشته باشند.

آیلاند توضیح داد که این اقدام ضروری است، زیرا ثابت شده است نیروهای پلیس حتی در مواردی که در محل وقوع حادثه حضور پیدا می‌کنند، از جمع‌آوری شواهد و مستندسازی آن‌ها خودداری می‌کنند.

وی درباره سومین اقدام گفت: ارتش باید به‌تنهایی و بدون اتکا به دیگر نهادها، بازداشت‌شدگان یهودی‌ای را که شواهد قطعی علیه آن‌ها درباره ارتکاب جرایم کیفری وجود دارد، تا زمان معرفی به دستگاه قضایی در بازداشت نگه دارد.

او در پایان، چهارمین اقدام را توقیف هرگونه خودرو، موتورسیکلت چهارچرخ، اره‌برقی، تبر یا هر وسیله دیگری دانست که برای آزار و اذیت فلسطینیان مورد استفاده قرار می‌گیرد

انتهای پیام/20.