طوفان الاقصی حاصل پیوند آمادگی نظامی و باور به ضرورت مقابله با واقعیت‌های تحمیل‌شده از سوی اشغالگران بود

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) وسام عفیفه، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، در اظهاراتی مطبوعاتی تصریح کرد شهادت‌های ارائه‌شده در برنامه ماخفی اعظم در شبکه الجزیره نشان می‌دهد که تدارکات نظامی برای این عملیات چندین سال به طول انجامیده و دوره پس از نبرد "سیف القدس" در سال ۲۰۲۱، نقطه عطف مهمی در روند توسعه و تکمیل این آمادگی‌ها بوده است. در این مرحله، تلاش‌ها بر ارتقای آمادگی در حوزه‌های مختلف و تدوین ارزیابی میدانی از توانایی‌های گردان‌های عزالدین قسام متمرکز بود.

وی افزود: بلوغ توانمندی نظامی، یکی از عوامل اساسی در تبدیل این ایده به گزینه‌ای قابل اجرا بود؛ اما صرف آمادگی نظامی نمی‌تواند به‌تنهایی چرایی اتخاذ این تصمیم را توضیح دهد. چراکه بررسی سیاسی صورت‌جلسات منتشرشده نشان می‌دهد این تصمیم با افزایش تجاوزها و نقض حقوق در قدس و مسجدالاقصی و نگرانی از تحمیل واقعیت‌های جدیدی که جایگاه و هویت این مکان مقدس را تهدید می‌کرد، ارتباط داشت؛ شرایطی که از نگاه رهبران، به نقطه‌ای نزدیک می‌شد که بازگشت از آن دشوار بود.

عفیفه خاطرنشان کرد این تحولات هم‌زمان با تشدید اقدامات علیه اسیران فلسطینی، در پی تصدی وزارت امنیت ملی رژیم اشغالگر از سوی ایتامار بن‌گویر، رخ داد؛ وضعیتی که از دیدگاه رهبری فلسطین می‌توانست به انفجار اوضاع در زندان‌ها منجر شود. این در حالی بود که محاصره غزه همچنان ادامه داشت و هیچ چشم‌انداز سیاسی روشنی نیز وجود نداشت که فلسطینی‌ها بتوانند برای تغییر شرایط خود به آن امید ببندند.

وی با اشاره به نکته مهم دیگری در اسناد و شهادت‌های منتشرشده گفت: در این صورت‌جلسات، درباره امکان جلوگیری از رویارویی نظامی در صورت موفقیت تلاش‌های سیاسی برای مهار اقدامات دولت اشغالگر نیز بحث شده است. این موضوع نشان می‌دهد که آمادگی نظامی در تمام مراحل به معنای قطعی‌شدن تصمیم برای اجرای عملیات نبود، بلکه همچنان به ارزیابی اثربخشی میانجی‌گری‌ها و امکان ایجاد تغییرات سیاسی و میدانی وابسته بود.

این تحلیلگر سیاسی توضیح داد که بر اساس این برداشت، تصمیم نهایی در نقطه تلاقی دو عامل شکل گرفت: نخست، ارزیابی نظامی مبنی بر برخورداری از توان اجرای یک ضربه گسترده و دوم، شکل‌گیری این باور سیاسی که ادامه انتظار، فرصت بیشتری در اختیار رژیم اشغالگر قرار می‌دهد تا واقعیت‌های جدیدی را به‌ویژه در مسجدالاقصی و پرونده اسیران تحمیل کند.

عفیفه اضافه کرد که به نظر می‌رسد رهبری فلسطین به این جمع‌بندی رسیده بود که میانجی‌ها و نظام بین‌المللی دیگر توان مهار دولت اشغالگر را ندارند و این دولت نیز بر این اساس عمل می‌کند که می‌تواند جبهه‌های مختلف فلسطینی را تحت کنترل درآورد و سیاست‌های خود را بدون پرداخت هزینه‌ای بازدارنده ادامه دهد.

وی در پایان تأکید کرد که درک انگیزه‌های اتخاذ تصمیم و روند شکل‌گیری آن، با ارزیابی محاسبات و پیامدهایش دو موضوع متفاوت است. به گفته او، اسناد منتشرشده به درک چگونگی ارزیابی شرایط از سوی رهبری در آن مقطع کمک می‌کنند، اما به‌تنهایی برای اظهارنظر قطعی درباره میزان توافق بر سر جزئیات و زمان‌بندی عملیات یا میزان پیش‌بینی گستردگی واکنش اسرائیل و ابعاد جنگ کافی نیستند.

انتهای پیام/م.ر/