۵۷ سال پس از آتشزدن الاقصی؛ از شعلههای ۱۹۶۹ تا تلاش برای تحمیل حاکمیت و تغییر هویت مسجد
۵۷ سال از جنایت آتش زدن مسجد الاقصی میگذرد، اما شعلههای آن خاموش نشده است؛ تلاش برای هدف قرار دادن این مسجد اکنون در قالبهای مختلفی از جمله افزایش تعرض شهرکنشینان صهیونیست، تشدید طرحهای یهودیسازی و سرعت گرفتن حفاریها ادامه دارد تا واقعیت جدیدی بر مسجد الاقصی تحمیل و وضعیت موجود در آن تغییر داده شود.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) امروز جمعه، پنجاه و هفتمین سالگرد آتش زدن مسجد الاقصی در شرایطی فرا رسیده است که خطرهای پیرامون این مسجد به شکلی بیسابقه افزایش یافته و تلاشها برای تغییر وضعیت موجود، در نهایت با هدف تخریب مسجد الاقصی و ساخت «معبد ادعایی» بر ویرانههای آن دنبال میشود.
ماجرای آتشسوزی به پنجشنبه ۲۱ اوت ۱۹۶۹ بازمیگردد؛ زمانی که «دنیس مایکل روهان»، یهودی افراطی استرالیایی، وارد مسجد الاقصی شد و به طور عمدی بخش شرقی آن را به آتش کشید.
در آن روز دردناک، فلسطینیان با جنایتی روبهرو شدند که وجدان جهان اسلام را به لرزه درآورد؛ آتش در قلب مسجد الاقصی، قبله نخست مسلمانان، سومین حرم شریف و یکی از مقدسترین نمادهای امت اسلامی شعلهور شد.
شعلههای آتش مصلای قِبَلی را دربرگرفت و اثاثیه، دیوارها، سقف، فرشها، تزئینات کمنظیر، نسخههای قرآن و دیگر محتویات آن را سوزاند. بنای مسجد نیز به شدت آسیب دید و بازسازی و بازگرداندن تزئینات آن به وضعیت پیشین، سالها به طول انجامید.
آتش همچنین منبر تاریخی «صلاحالدین ایوبی» در داخل مصلای قبلی، بخشهایی از گنبد داخلی تزئین شده، محراب مرمری رنگی و دیوارهای جنوبی را از بین برد. ۴۸ پنجره ساخته شده از گچ و شیشههای رنگی نیز تخریب شد و بخش گستردهای از فرشها، تزئینات و کتیبههای قرآنی در آتش سوخت.
مساحت بخش سوخته مسجد بیش از یک سوم مساحت کلی آن بود؛ بیش از ۱۵۰۰ متر مربع از مجموع حدود ۴۴۰۰ متر مربع. آتش خسارت گستردهای به ساختمان، ستونها، طاقها و تزئینات تاریخی وارد کرد و به فروریختن بخشی از سقف، دو ستون اصلی و طاق سنگی بزرگ نگهدارنده گنبد منجر شد.
هنگامی که آتش در مصلای قبلی شعلهور شد، رژیم اشغالگر آب مناطق اطراف مسجد را قطع و اعزام خودروهای آتشنشانی شهرداری قدس را به طور عمدی به تاخیر انداخت. خودروهای آتشنشانی عربی از الخلیل و رام الله پیش از خودروهای شهرداری به محل رسیدند و در عملیات خاموش کردن آتش مشارکت کردند.
این آتشسوزی عمدی موج گستردهای از خشم در جهان اسلام به راه انداخت و تظاهرات در نقاط مختلف برگزار شد. روز بعد نیز هزاران مسلمان نماز جمعه را در صحن بیرونی مسجد الاقصی اقامه کردند و پس از آن، شهر قدس شاهد تظاهرات گسترده در اعتراض به این جنایت بود.
تشدید بیسابقه تعرضات
در ۵۷ سال گذشته، تعرضات رژیم صهیونیستی و شهرکنشینان به مسجد الاقصی به شکلی بیسابقه افزایش یافته است؛ از گسترش تعرضات و تحمیل مناسک تلمودی گرفته تا حفاریها، یهودیسازی، بازداشت و دور کردن نمازگزاران و مرابطان و تلاش برای اعمال کنترل کامل بر مسجد و اجرای طرح تقسیم زمانی و مکانی آن.
«گروههای معبد» نیز با شیوههای مختلف در تلاش هستند کنترل و سلطه خود را بر مسجد الاقصی تثبیت کرده و آن را به «مکان مقدس یهودیان» تبدیل کنند؛ از جمله با برگزاری علنی مناسک تلمودی، نواختن شوفار، وارد کردن قربانیها و اجرای گروهی مراسم موسوم به «برکت کاهنان» در بخش شرقی مسجد.
آنچه امروز در مسجد الاقصی جریان دارد، دیگر صرفا به تعرض شهرکنشینان و گردش آنان در صحنهای مسجد محدود نیست، بلکه به تدریج به سمت تثبیت حضور دینی یهودی به شکلی علنی و سازمان یافته حرکت میکند.
مجموعهای از تسهیلات طی ماههای اخیر دامنه برگزاری نمازها و مناسک یهودی را گسترش داده و حتی امکان ورود متون و کتابهای دینی به صحنهای مسجد و برگزاری علنی مناسک فراهم شده است؛ اقداماتی که با حمایت سیاسی، حفاظت و موافقت دولت رژیم اشغالگر صورت میگیرد.
در ژانویه ۲۰۲۶، برای نخستین بار به شهرکنشینان صهیونیست اجازه داده شد برگههای مخصوص دعا را وارد مسجد الاقصی کنند؛ برگههایی که حاوی متون دینی و دستورالعملهای مکتوب و دارای نشان گروههای موسوم به «کوه معبد» بود.
در پایان آوریل نیز «گروههای معبد» از انتشار نسخههای گستردهتر «متون دعا» برای استفاده در جریان تعرضات به مسجد الاقصی خبر دادند؛ اقدامی که نشان دهنده تشدید برگزاری علنی مناسک دینی یهودی در صحنهای مسجد بود.
اقدامات شهرکنشینان به این موارد محدود نماند و «ایتمار بنگویر»، وزیر افراطی امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، طی سال جاری پرچم رژیم اشغالگر را در داخل مسجد الاقصی به اهتزاز درآورد و همراه با دیگر شهرکنشینان سرود خواند و نمازها و مناسک دینی را به صورت جمعی برگزار کرد.
انتهای پیام/24
صفحات اجتماعی
اینستاگرام تلگرام توییتر آر اس اس