امارات و مقابله با نظم نوین ایرانی

خبرگزاری قدس (قدسنا)؛ دکتر علیرضا عرب کارشناس مسایل غرب آسیا

اکنون جهان در میانه استقرار "نظم نوین ایرانی" در خلیج فارس و قلب آن "تنگه هرمز"  قرار دارد.

ایران ترتیبات دریایی سنتی در خلیج فارس و تنگه هرمز را دگرگون کرده و علیرغم فشار آمریکا، همچنان کنترل اوضاع را به دست دارد ، بنابراین  به احتمال فراوان حتی اگر جنگ کاملا به اتمام برسد، این تغییر سیاسی و ژئو پلتیک معکوس نخواهد شد.

عبور چند نفتکش و کشتی غیرایرانی در طول هفته از تنگه هرمز اصلا نشانه‌ای از تغییر در نظم ناوبری نوین ایرانی محسوب نمی شود.

تردد تانکرهای نفت و گاز از طریق تنگه هرمز در مقایسه با آمار قبل از جنگ همچنان بسیار ناچیز است.

طبق داده‌های موسسه کپلر، به‌طور خاص برای نفتکش‌ها، حدود ۵۰ فروند تنها در ۲۸ فوریه۲۰۲۶م (۹اسفند۱۴۰۴/روز آغاز جنگ ) وارد و خارج شدند.

با این حال، این تعداد در ۲۸ آوریل۲۰۲۶(۸ اردیبهشت) به سه نفتکش، کاهش یافت.

ایران به هیچ وجه نباید مقابل فشار آمریکا عقب بنشیند و سر خم کند.

اگر به کشتی های نفتی اجازه عبور آزادانه از تنگه را بدهند این نظم نوین ایرانی در این منطقه بسیار استراتژیک آسیب خواهد دید.

کشتی‌های تجاری هیچ تضمینی برای عبور و مرور ایمن از تنگه هرمز ندارند، مگر اینکه به نظم نوین ایرانی ملتزم و پایبند باشند و از مسیرهای جدیدی که ایران به آنها دستور داده است پیروی و تبعیت کنند.

کشتی ها باید به جای آب‌های بین‌المللی، از آب‌های سرزمینی ایران عبور می‌کنند و این یک قانون است.

البته از ابتدای "جنگ ایران" تا کنون ، برخی از کشتی‌هایی که به کشورهایی مثل هند، ژاپن و پاکستان مرتبط بودند با رایزنی هایی که با دولت ایران داشتند به طور موردی مجوز عبور از تنگه هرمز را دریافت کردند.

 در حال حاضر حتی کشتی‌هایی که با عراق تجارت می‌کنند نیز ملتزم به نظم نوین ایرانی هستند و مشمول تمایز نمی شوند.

پیش از جنگ، صادرات نفت خام جنوب عراق از طریق تنگه هرمز در مجموع بیش از ۳ میلیون بشکه در روز بود، اما از آن زمان تاکنون این صادرات متوقف شده است.

اما اکنون تقریبا بیش از ۱۵۰ نفتکش دیگر همچنان در خلیج فارس مجوز عبور از تنگه هرمز را از ایران دریافت نکردند.

در واقع، از زمان شروع جنگ، حداقل شش نفتکش موفق به ورود و خروج از منطقه شده‌اند و خاموش کردن سیستم شناسایی خودکار (AIS) به آنها کمک کرده است تا موفق به خروج از خلیج فارس شوند.

ناوبری و عبور و مرور در تنگه هرمز همچنان منطبق بر نظم ناوبری جدیدی ایران است.

این نظم نوین ایرانی در واکنش به تجاوز بی شرمانه آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶م) و نیز محاصره دریایی بنادر ایران  توسط امریکا،طراحی، تنظیم و مستقر شد.

تغییر این نظم ناوبری ایرانی در خلیج فارس و قلب آن " تنگه هرمز "بسیار دشوار خواهد بود.

هیچ چیز در خلیج فارس و قلب آن تنگه هرمز به عقب باز نخواهد گشت.

کنترل ناوبری در تنگه هرمز ، به ویژه عبور و مرور تانکرهای نفت، قوی‌ترین اهرم فشار ایران در  بحران فعلی و جنگ اخیر محسوب می شود فلذا ایران جهت فشار و تاثیر گذاری بر دشمنانش، از این اهرم به هیچ روی چشم پوشی نخواهد کرد.

طبق گزارش آژانس بین‌المللی انرژی، کل کاهش صادرات نفت به دلیل "جنگ ایران" از ۱۳ میلیون بشکه در روز فراتر رفته است که فشار غیرقابل انکاری را بر بازارهای جهانی، قیمت‌ها و تقاضا وارد می‌کند.

این تعداد بشکه‌های خلیج فارس به راحتی قابل جایگزینی نیستند .

مجموعه منابع جایگزین جهت جبران کمبود نفت خلیج فارس محدود است.

صادرات نفت خام امریکا از حدود ۳.۸ میلیون بشکه در روز در فوریه ۲۰۲۶م (قبل از جنگ ایران) به حدود ۵.۲ میلیون بشکه در روز در آوریل افزایش یافته است، یعنی کمتر از ۲میلیون بشکه در روز  جهت جایگزینی نفت خلیج فارس در بازار جهانی اضافه تولید می شود.

اما این افزایش کافی نیست.

طبق گزارش کپلر، کمی پیش از شروع "جنگ ایران" ، صادرات نفت خام و میعانات گازی خلیج فارس از طریق تنگه هرمز حدود ۱۵ میلیون بشکه در روز بود.

عربستان سعودی و امارات متحده عربی از دو خط لوله برای دور زدن تنگه هرمز استفاده کرده‌اند، اما میزان نفت خامی که می‌توانند از این مسیر ارسال کنند بسیار کمتر از حجمی است که قبلاً از طریق تنگه هرمز ارسال می‌شد.

1-خط لوله خریص -ینبع (سعودی):

این خط لوله ظرفیت انتقال ۷ میلیون بشکه نفت در روز را دارد و سعودی در طول جنگ فعلی از آن برای صادرات بخشی از نفت خام خود از مسیر غیر از تنگه هرمز از آن استفاده کرد. البته اکنون به علت نیاز بازار داخلی ،صادرات فعلی سعودی از  این مسیر کمتر از ۵ میلیون بشکه در روز است.

2-خط لوله حبشان-فجیره(امارات): ظرفیت انتقال ۱.۵ میلیون بشکه در روز را دارد.

بنابراین در بهترین حالت امارات و سعودی روی هم رفته ۵ میلیون بشکه در روز صادر می کنند.

آمریکا نیز ۲میلیون بشکه در روز اضافه تولید می کند.

مجموع این دو رقم می شود: ۷ میلیون بشکه در روز.

اما کسری عبارت از ۱۳ میلیون بشکه در روز است .

بنابراین هنوز ۶ میلیون بشکه در روز کسری در بازار جهانی وجود دارد.

علاوه بر این، این دو خط لوله نمی‌توانند بسیاری از فرآورده‌های نفتی دیگر را صادر کنند.

و همچنین جریان گاز طبیعی مایع منطقه نیز حدود 20 درصد از عرضه جهانی LNG را تشکیل می‌دهد،نیز متوقف شده است.

بنابراین واضح است که استفاده از ذخایر اضطراری نفت در سراسر جهان صرفا یک راه‌حل موقت با محدودیت‌های مشخص است، نه جایگزینی برای جریان نفت از طریق خلیج فارس و قلب آن تنگه هرمز .

تحت اعمال محدودیت های فعلی در تنگه هرمز ، طیف وسیعی از بخش‌ها، مثل حمل و نقل ،کشاورزی، پتروشیمی، هوانوردی، تولید،  و ... در عرصه بین المللی  دچار مشکلات وخیم و اساسی شده اند.

بنابراین اعمال محدودیت در تنگه هرمز توسط ایران که در راستای مدیریت جنگ تحمیلی سوم انجام شده است بیشترین فشار ممکنه را بر منابع انرژی، قیمت‌ها و اقتصاد جهانی وارد آورده است.

در مجموع ایران به اعمال محدودیت ناوبری نوین در تنگه هرمز- به ویژه در شرایطی که آمریکا اقدام به محاصره دریایی بنادر ایران کرده - ادامه خواهد داد.

ایران تحت شرایط جنگی و محاصره دریایی منطقا و ضرورتا  به اعمال محدودیت های ناوبری در گستره ای وسیعتر از مدخل تنگه هرمز اقدام کرده که در مواجهه با تهدیدات امنیتی موجود متناسب ارزیابی می شود.

بعد از تجاوز آشکار آمریکا و اسرائیل و آغاز جنگ ، ایران توانست با  اعمال محدودیت ناوبری در سراسر حوزه‌ی دریایی در اطراف تنگه هرمز و البته استمرار این محدودیت ها در حوزه ای وسیع تر  ، شرایط ژئوپلیتیکی جدیدی  به وجود آورد که منجر به تغییر توازن به نفع ایران و به ضرر متحدین شد و سبب ایجاد دست برتر ایران در جنگ با متجاوزین شد.

نتیجتا اکنون شرایط ژئو پلتیک جدیدی در خلیج فارس و قلب آن تنگه هرمز  شکل گرفته است و جهان شاهد استقرار نظم نوین ایرانی در خلیج فارس است آنچه امارات مرتجعانه مقابل آن مقاومت مذبوحانه می کند.

اکنون در مرحله طراحی و اجرایی شدن نظم نوینی  حاکمیتی توسط ایران در خلیج فارس و قلب آن تنگه هرمز هستیم و کشورهای عرب خلیج فارس باید خود را بت این نظم نوین برومند درون‌زا تطبیق داده و به مشارکت در قالب این نظامی منطقه ای درون‌زا ملحق شوند و آن را تقویت کنند تا امنیت و رفاه واقعی ، درون‌زا و پایدار در خلیج فارس برقرار شود.

اما امارات مرتجعانه در محیط استراتژیک ایران و در کانون تحولات جاری و در قلب خلیج فارس یعنی تنگه هرمز در همراهی با دشمنان ایران از نظم منسوخ ضد ایرانی گذشته حمایت تمام قد می کند.

امارات موضع استراتژیک قاطعانه  و صریحی در حمایت از نظم امریکایی در خلیج فارس و در کانون منازعات یعنی تنگه هرمز اتخاذ کرده است.

ترتیبات ناوبری در تنگه هرمز به پیش از تجاوز امریکایی-اسرائیلی به ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴ باز نخواهد گشت.

اما امارات حامی نظم و ترتیبات کهنه امریکایی است و نظم ایرانی را به نحوی جدی و با حمایت از سوی آمریکا و اسرائیل به چالش می کشد.

امارات حامی تحکیم هژمونی دریایی آمریکا در خلیج فارس است و مذبوحانه از نظم نوین ایرانی سرباز می زند.

امارات از ۲۰۲۰م به پیمان ضد ایرانی ابراهیم پیوست و اسرائیل را به خلیج فارس کشانید و یک جبهه منطقه‌ای گسترده علیه ایرانی در خلیج فارس و در نزدیک ترین فاصله به ما ایجاد کرده است.

 طی سالهای اخیر نیز اسرائیل از فرصت مهیا شده نهایت استفاده را کرده و به طور فعال در کارزارهای نظامی و اطلاعاتی علیه ایران و به بهانه محافظت از امارات متحده عربی، از جمله محافظت از زیرساخت‌های حیاتی در برابر تهدیدات موشکی و پهپادی ایران ، مشارکت داشته است.

 تعمیق همکاری امنیتی بین امارات و اسرائیل در طول "جنگ ایران" نیز شدت و سرعت گرفت.

لذا امارات یا با ترتیبات جدید و نظم نوین ایرانی در خلیج فارس و قلب آن تنگه هرمز  منطبق خواهد شد یا در نظم ایرانی مستحیل شده و از بین خواهد رفت.