ارتش اسرائیل؛ پست‌ترین و جنایتکارترین ارتش روی زمین

خبرگزاری قدس (قدسنا)؛ عبدالناصر سعید 

مقدمه

در تحولی کیفی که نشان‌دهندهٔ تغییر موضع بین‌المللی در قبال جنایات اشغالگران است، فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، ارتش اسرائیل را "پست‌ترین ارتش جهان" توصیف کرد. این اظهارنظر در ۱۹ آوریل ۲۰۲۶ و در واکنش به ویدئویی منتشر شد که سربازان اسرائیلی در حال آزار یک کودک فلسطینی را نشان می‌داد. آلبانیز نوشت: "به اندازهٔ کافی دیده‌ام تا با قاطعیت بگویم: ارتش اسرائیل پست‌ترین ارتش جهان است."

اهمیت این اظهارنظر زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم آلبانیز در مصاحبه‌ای پیشین با روزنامهٔ "گاردین" فاش کرد که به دلیل گزارش‌هایش در مورد نسل‌کشی در غزه، با "تهدید به مرگ" و تحریم‌های مالی آمریکا (از جمله قرار گرفتن در فهرست تروریسم و توقیف دارایی‌هایش) مواجه شده است.

این نخستین اظهارنظر از این دست نیست. پیش از این، حدود یک سال و نیم پیش (ژوئن ۲۰۲۴)، کریس سیدوتی، بازرس استرالیایی سازمان ملل و عضو کمیته‌ی تحقیق بین‌المللی مستقل دربارهٔ سرزمین‌های اشغالی فلسطین، سخنی تندتر بیان کرده بود. هنگامی که از او دربارهٔ ادعای نتانیاهو مبنی بر "اخلاقی‌ترین ارتش جهان" پرسیده شد، سیدوتی پاسخ داد: "من متخصص علم اخلاق نیستم، اما متخصص علم جرم‌شناسی هستم. تنها نتیجه‌ای که می‌توان گرفت این است که ارتش اسرائیل یکی از جنایتکارترین ارتش‌های جهان است."

در این مقاله، بر اساس گزارش‌های سازمان ملل، اسناد حقوقی و شواهد میدانی مستند، به بررسی ماهیت "پستی" و "جنایتکاری" ارتش اشغالگر می‌پردازیم.

اول: نسل‌کشی در غزه

در اکتبر ۲۰۲۵، فرانچسکا آلبانیزگزارشی با عنوان "نسل‌کشی در غزه: جنایتی جمعی" به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. در این گزارش آمده است که اسرائیل "نه تنها خود مرتکب نسل‌کشی شده، بلکه بخشی از یک سیستم همدستی بین‌المللی بوده است." این گزارش نشان می‌دهد که کشورهای ثالث، از جمله آمریکا و آلمان، با "حمایت دیپلماتیک، نظامی، اقتصادی و ایدئولوژیک"، جنایات اسرائیل را ممکن ساخته‌اند.

بر اساس این گزارش، بیش از ۷۲,۵۰۰ فلسطینی در نوار غزه به شهادت رسیده‌اند که بیشتر آنان کودک و زن بوده‌اند. افزون بر این، بیش از ۱۷۲,۰۰۰ نفر زخمی شده‌اند و هزاران قربانی هنوز زیر آوار مانده‌اند. آلبانیزتأکید کرد: "نسل‌کشی در غزه بدون همدستی کشورهای دیگر رخ نمی‌داد" و خواستار "تعلیق فوری تمام روابط نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک با اسرائیل" شد.

کمیته‌ی تحقیق سازمان ملل که کریس سیدوتی در آن عضویت داشت نیز به نتایج مشابهی دست یافت و تأکید کرد که "دولت اسرائیل به ارتش خود اختیار مطلق برای هدف قرار دادن گسترده و تصادفی اماکن غیرنظامی در غزه داده است." این کمیته همچنین مستند کرد که اسرائیل مرتکب "جنایات علیه بشریت، از جمله نسل‌کشی، قتل، آزار جنسی، کوچ اجباری و شکنجه" شده است.

دوم: شکنجهٔ سازمان‌یافته – "محیطی شکنجه‌بار" در همه‌جا

در مارس ۲۰۲۶، آلبانیزگزارش جدیدی به شورای حقوق بشر سازمان ملل ارائه کرد که در آن مستند ساخت استفادهٔ اسرائیل از شکنجه علیه فلسطینیان "سیستماتیک و ساختاری" شده و سرزمین‌های اشغالی فلسطین به "یک محیط واقعی شکنجه" تبدیل شده است.

این گزارش روش‌های هولناکی مانند "غرق‌سازی مصنوعی (واتربوردینگ)، ضرب‌وشتم شدید، سوزاندن، شوک الکتریکی، خشونت جنسی و تحقیر" را مستند کرده و تأکید دارد که این اقدامات در قوانین بین‌المللی جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت محسوب می‌شوند.

شاید بارزترین دلیل بر "پستی" ارتش اسرائیل، پروندهٔ تجاوز در اردوگاه "سدی تیمان" باشد. در ژوئیه ۲۰۲۵، یک بازداشتی فلسطینی توسط پنج سرباز اسرائیلی مورد تجاوز گروهی قرار گرفت که منجر به پارگی روده و صدمات شدید و بستری شدن وی در بیمارستان شد. با وجود ثبت پزشکی این جنایت، دادستانی نظامی اسرائیل در مارس ۲۰۲۶ اعلام کرد که کلیه اتهامات علیه پنج سرباز را لغو می‌کند. عفو بین‌الملل این تصمیم را "فصل شرم‌آور دیگری در تاریخ طولانی مصونیت از مجازات" خواند.

عفو بین‌الملل همچنین آمار شوک‌دهنده‌ای را فاش کرد: از اکتبر ۲۰۲۳، دست‌کم ۹۸ فلسطینی در جریان بازداشت در مراکز اشغالگران جان خود را از دست داده‌اند، بدون آنکه هیچ تحقیق مستقل یا شفافی انجام شده باشد.

سوم: مصونیت از مجازات – پیام "سرباز صهیونیست بالاتر از قانون است"

شاید خطرناک‌ترین عنصر "پستی" ارتش اسرائیل، فرهنگ مصونیت از مجازات باشد که جنایاتش را احاطه کرده است. پروندهٔ "سدی تیمان" یک استثنا نیست، بلکه قاعده‌ای است در نظام قضایی نظامی اسرائیل که عملاً مصونیت کامل سربازان مرتکب فجایع علیه فلسطینیان را تضمین می‌کند.

این فرهنگ نشان‌دهندهٔ "پستی نهادی" عمیقی است که در آن کل ساختار نظامی از یک نهاد مسئول حمایت از قانون به ابزاری برای توجیه نقض قانون تبدیل می‌شود. هنگامی که اتهامات سربازان متجاوز به یک بازداشتی لغو می‌شود، این پیام روشن است که سربازان بالاتر از قانون هستند و حقوق فلسطینیان ارزشی ندارد.

چهارم: جنایات جنگی در کرانهٔ باختری

جنایات ارتش اسرائیل تنها به نوار غزه محدود نمی‌شود، بلکه به طور سیستماتیک به کرانهٔ باختری نیز گسترش یافته است. در فوریه ۲۰۲۶، دفتر حقوق بشر سازمان ملل گزارشی منتشر کرد که مستند می‌ساخت از نوامبر ۲۰۲۴ تاکنون ۴۶۳ فلسطینی در کرانهٔ باختری به شهادت رسیده‌اند که از میان آنان ۱۵۷ کودک بوده‌اند.

این گزارش همچنین "استفادهٔ سیستماتیک از زور غیرقانونی" توسط نیروهای امنیتی اسرائیل در کرانهٔ باختری و قدس شرقی اشغالی، "بازداشت خودسرانه در مقیاس گسترده" و "تخریب غیرقانونی فشرده" منازل فلسطینیان را مستند کرده و تأکید دارد که این اقدامات با هدف "تبعیض، سرکوب، کنترل و سلطهٔ سیستماتیک بر مردم فلسطین" انجام می‌شود.

پنجم: همدستی بین‌المللی – غرب چگونه این پستی را تأمین مالی می‌کند؟

درک "پستی" ارتش اسرائیل بدون توجه به همدستی بین‌المللی، به ویژه حمایت نظامی نامحدود آمریکا، امکان‌پذیر نیست. از اکتبر ۲۰۲۳، ایالات متحده بیش از ۶.۶ میلیارد دلار فروش تسلیحات جدید به اسرائیل را تصویب کرده است، از جمله ۳۰ بالگرد تهاجمی آپاچی و بمب‌های سنگینی که بارها علیه غیرنظامیان فلسطینی استفاده شده‌اند.

در مارس ۲۰۲۶، برنی سندرز، سناتور آمریکایی، تلاش کرد قرارداد تسلیحاتی به ارزش ۶۶۰ میلیون دلار شامل ۲۲,۰۰۰ بمب را مسدود کند و هشدار داد که این سلاح‌ها برای کشتن غیرنظامیان در غزه، ایران و لبنان به کار خواهند رفت. با این حال، سنای آمریکا طرح‌های مسدودسازی تسلیحات را رد کرد که نشان‌دهندهٔ ادامهٔ همدستی رسمی آمریکا در جنایات اشغالگران است.

در گزارش "نسل‌کشی در غزه: جنایتی جمعی"، آلبانیزفاش ساخت که آمریکا و آلمان به تنهایی بیش از ۹۰٪ واردات تسلیحات اسرائیل را تأمین می‌کنند و دست‌کم ۲۶ کشور دیگر نیز اسرائیل را با سلاح و قطعات نظامی حمایت کرده‌اند، در حالی که برخی کشورها سلاح‌هایی را خریداری کرده‌اند که روی فلسطینیان آزمایش شده است.

خوانش عینی در ماهیت پستی و جنایتکاری

۱. پستی حقوقی:

در نادیده گرفتن تمام معاهدات و قوانین بین‌المللی، از کنوانسیون‌های ژنو تا اساسنامهٔ رم دیوان کیفری بین‌المللی، تجلی می‌یابد. اسرائیل به عنوان کشوری بالاتر از قانون عمل کرده و جنایات خود را بدون هیچ بازدارنده‌ای ادامه می‌دهد. نتیجه‌گیری کمیته‌ی تحقیق سازمان ملل مبنی بر اینکه ارتش اسرائیل "یکی از جنایتکارترین ارتش‌های جهان" است، پس از مستندسازی ۷,۰۰۰ قطعه مدرک ارائه شده به دادستان دیوان کیفری بین‌المللی به دست آمده است.

۲. پستی اخلاقی:

در هدف‌گیری عمدی کودکان، زنان و سالمندان، شکنجهٔ زندانیان و نگهداری آنان در شرایط غیرانسانی، و استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی تجلی می‌یابد. همچنین کمیتهٔ تحقیق مستند کرد که اسرائیل از "دستورالعمل هانیبال" استفاده کرده که منجر به کشته شدن دست‌کم ۱۴ شهروند اسرائیلی توسط آتش خودی در جریان عملیات طوفان‌الاقصی شده است.

۳. پستی نهادی:

در فرهنگ مصونیت از مجازات که به سربازان اجازه می‌دهد مرتکب فجایع شوند بدون ترس از محاکمه، تجلی می‌یابد. لغو اتهامات سربازان متجاوز به یک بازداشتی فلسطینی، با وجود ثبت پزشکی جنایت، نه یک اشتباه قضایی، بلکه سیاستی دولتی برای حمایت از سربازان و تشویق آنان به ادامهٔ تخلفات است.

۴. پستی انسانی:

در تبدیل سرزمین‌های اشغالی فلسطین به "محیطی واقعی شکنجه" و تبدیل کمک‌های بشردوستانه به سلاح جنگی تجلی می‌یابد. آلبانیزدر گزارش خود مستند کرد که اسرائیل "کمک‌ها را تابع خواسته‌های اسرائیلی و آمریکایی کرده و نقش حمایتی سازمان ملل را خنثی نموده است."

نتیجه‌گیری

اظهارنظر فرانچسکا آلبانیزمبنی بر اینکه ارتش اسرائیل "پست‌ترین ارتش جهان" است، یک نظر سیاسی گذرا نبود، بلکه حقیقتی حقوقی و اخلاقی است که توسط انباشت شواهد و گزارش‌های بین‌المللی تأیید می‌شود. این اظهارنظر تاج‌گذاری بر سخن پیشین بازرس استرالیایی سازمان ملل، کریس سیدوتی، است که از منظر تخصص خود در جرم‌شناسی تأکید کرد ارتش اسرائیل "یکی از جنایتکارترین ارتش‌های جهان" است.

وصف ارتش اسرائیل به "پستی" و "جنایتکاری" نتیجهٔ طبیعی مسیری از جنایات شامل نسل‌کشی، شکنجهٔ سیستماتیک، پاک‌سازی قومی و مصونیت مطلق از مجازات است. در حالی که دولت ترامپ و کشورهای غربی تلاش می‌کنند با تحریم و تهدید صدای آلبانیزرا خاموش کنند، تاریخ ثابت می‌کند که حقیقت از اسلحه و پول قوی‌تر است، و وصف "پستی" و "جنایتکاری" تا ابد بر پیشانی ارتش اسرائیل به عنوان ننگی نابودنشدنی باقی خواهد ماند که هیچ کارزار تبلیغاتی نمی‌تواند آن را بزداید.

**

این گزارش در تاریخ ۱۹ آوریل ۲۰۲۶ (۳۰ فروردین ۱۴۰۵) بر اساس منابع زیر تهیه شده است:

اظهارات گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل فرانچسکا آلبانزه، اظهارات بازرس سازمان ملل کریس سیدوتی، گزارش‌های شورای حقوق بشر سازمان ملل، گزارش‌های کمیته‌ی تحقیق بین‌المللی مستقل، عفو بین‌الملل، خبرگزاری‌های جهانی (رویترز، آسوشیتدپرس، آناتولی، وفا)، روزنامه‌های اسرائیلی (هاآرتص، جروزالم پست، تایمز آو اسرائیل) و رسانه‌های بین‌المللی و عربی.