کارگردان یهودی پس از دو سال زندگی در غزه:
فلسطینیها تروریست نیستند؛ تنها ترس من، بمباران بود
یک کارگردان مستند یهودی–آمریکایی که نزدیک به دو سال در نوار غزه زندگی کرده است، با رد صریح روایتهای رایج رسانههای غربی درباره فلسطینیها تاکید کرد هرگز از مردم غزه نترسیده و تنها هراسی که در این منطقه تجربه کرده، ترس دائمی از بمبارانهای رژیم صهیونیستی بوده است.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) «موریس جیکوبسون» که با هدف ثبت روایتهای ناگفته وارد غزه شد، میگوید حضورش در این منطقه نه از موضع سیاسی، بلکه از جایگاه یک مستندساز کنجکاو برای فهم واقعیت زندگی مردم بوده است. او تصریح میکند که در تمام مدت اقامتش، هویت یهودی و تابعیت آمریکایی خود را پنهان نکرده، اما با این حال هرگز با تهدید یا رفتار خصمانهای از سوی فلسطینیها مواجه نشده است.
جیکوبسون اظهار داشت: «تنها ترسی که در غزه تجربه کردم، همان ترسی بود که همه ساکنان این منطقه با آن زندگی میکنند؛ ترس از حملات هوایی اسرائیل و اینکه نمیدانی بمب بعدی چه زمانی و کجا فرود میآید». او میافزاید که مردم غزه با وجود شرایط سخت، برخوردی بسیار صمیمی و انسانی داشتند و مشتاق بودند درباره زندگی روزمره، مشکلات و امیدهایشان صحبت کنند.
شکاف میان واقعیت و تصویر رسانهای
ارتباط جیکوبسون با فلسطین به حدود ۲۵ سال پیش بازمیگردد؛ زمانی که برای ساخت یک مستند تلویزیونی درباره قدس به منطقه سفر کرد. او در آن دوره، به ویژه در کرانه باختری، متوجه فاصله عمیق میان زندگی واقعی فلسطینیها و تصویری شد که رسانههای غربی از آنان ارائه میدهند. به گفته او، همین شکاف باعث شد تصمیم بگیرد روایت را از نزدیک و بیواسطه ثبت کند.
او نخستین بار در سال ۲۰۱۰ وارد غزه شد و حدود یک تا یک سال و نیم در این منطقه ماند. سپس در سال ۲۰۱۵ دوباره بازگشت و نزدیک به نه ماه در غزه زندگی کرد. این حضور محدود به فعالیت حرفهای نبود؛ بلکه او در محلهها، خانهها، کافهها و حتی بیمارستانها حضور داشت تا زندگی عادی مردم را مستند کند.
زندگی زیر سایه محاصره
جیکوبسون میگوید تفاوت اصلی او با ساکنان غزه این بود که هر زمان میتوانست با گذرنامه آمریکایی خود از منطقه خارج شود؛ امکانی که برای اکثر فلسطینیها وجود نداشت. به باور او، غزه نمونهای روشن از زندگی در محاصره است؛ جایی که حتی سادهترین نیازهای شهری به دلیل محدودیتهای اعمال شده از سوی "اسرائیل" تأمین نمیشود.
او به نقل از یکی از مسئولان شهری غزه یادآور میشود که کامیونهای مدرن جمعآوری زباله که توسط یک کشور اروپایی اهدا شده بود، ماهها در بندر اسدود متوقف ماند، زیرا "اسرائیل" اجازه ورود آنها را نداد. در نتیجه، شهرداری ناچار بود همچنان از گاریهای سنتی برای جمعآوری زباله استفاده کند؛ تصویری که به گفته او، خلاصهای گویا از تأثیر محاصره بر زندگی روزمره مردم است.
انفجارِ فشارِ انباشته
جیکوبسون در تحلیل رویدادهای هفتم اکتبر ۲۰۲۳، غزه را به دیگ فشاری با دریچه بسته تشبیه میکند. او معتقد است سالها فشار اقتصادی، سیاسی و روانی، به ویژه بر جوانان، بدون هیچ چشماندازی برای آینده، در نهایت به انفجار انجامید. به گفته او، واکنش "اسرائیل" پس از آن تاریخ کاملاً نامتناسب و مصداق تخریب سازمان یافته زندگی بوده است.
رد برچسب «تروریسم»
این مستندساز یهودی ـ آمریکایی با قاطعیت هرگونه پیوند میان فلسطینیها و تروریسم را رد میکند و میگوید: «فلسطینیها انسانهایی هستند که زیر محاصره زندگی میکنند، نه یک کلیشه رسانهای. آنچه من دیدم، مردمی با رؤیاها و دغدغههایی شبیه همه انسانها بود».
جیکوبسون اکنون خود را موظف میداند آنچه را دیده و تجربه کرده، به گوش جهانیان برساند. او مشغول تولید و تکمیل فیلمهای مستندی درباره زندگی فلسطینیها است و تأکید میکند: «این تحلیل سیاسی نیست؛ شهادت انسانی است. سکوت، به معنای مشارکت در تحریف حقیقت است».
انتهای پیام /ی.ح
صفحات اجتماعی
اینستاگرام تلگرام توییتر آر اس اس