تحولات انتخاباتی سالهای اخیر در آمریکا نشانههایی از تغییر تدریجی در معادلات سیاسی این کشور را آشکار کرده است؛ تغییری که از یک سو با افزایش حضور مسلمانان و چهرههای عربتبار در ساختارهای انتخابی همراه شده و از سوی دیگر، چالشهای تازهای را برای نفوذ سنتی گروههای لابی حامی “اسرائیل”، به ویژه کمیته روابط عمومی آمریکا و “اسرائیل” «آیپک»، ایجاد کرده است.
بر اساس تازهترین دادههای شورای روابط اسلامی ـ آمریکایی و شاخه سیاسی آن «CAIR Action»، اکنون ۲۵۵ مقام مسلمان منتخب در ۲۶ ایالت آمریکا فعالیت میکنند؛ آماری که نشان میدهد حضور سیاسی مسلمانان از سطح نمادین فراتر رفته و به بخشهای مختلف ساختار حکمرانی آمریکا راه یافته است.
در سطح فدرال، چهار مسلمان عضو مجلس نمایندگان آمریکا هستند و در سطح ایالتی نیز ۴۶ مسلمان در مجالس قانونگذاری و سناهای ایالتی حضور دارند. همچنین ۹۸ نفر در شوراهای شهری و محلی، ۱۱ نفر به عنوان شهردار، ۶۳ نفر در هیاتهای منتخب آموزش و ۱۸ نفر نیز به عنوان قاضی منتخب فعالیت میکنند.
حضور زنان مسلمان نیز در این میان قابل توجه است؛ ۱۱۰ نفر، معادل حدود ۴۳.۱ درصد کل مقامات مسلمان منتخب، زن هستند. این آمار نشان دهنده افزایش نقش زنان مسلمان در عرصههای سیاسی، اجتماعی و مدیریتی آمریکا است.
این گسترش حضور سیاسی همزمان با افزایش اهمیت موضوعاتی مانند جنگ غزه، حمایت نظامی آمریکا از “اسرائیل”، روابط واشنگتن با خاورمیانه و هزینههای سیاست خارجی در میان رایدهندگان جوان و ترقیخواه صورت گرفته است.
در چنین فضایی، موقعیت آیپک نیز با چالشهای تازهای مواجه شده است. این لابی برای دههها یکی از پرنفوذترین گروههای فشار در واشنگتن به شمار میرفت و حمایت مالی یا مخالفت آن میتوانست بر سرنوشت انتخاباتی بسیاری از نامزدها تاثیر بگذارد. با این حال، طی سالهای اخیر برخی نامزدهای ترقیخواه توانستهاند با وجود هزینههای سنگین گروههای حامی آیپک علیه آنان، در رقابتهای انتخاباتی پیروز شوند.
در برخی حوزهها حتی دریافت حمایت مالی از آیپک به مسئلهای حساس برای نامزدها تبدیل شده و شماری از آنان ترجیح میدهند بر این ارتباط تاکید نکنند؛ زیرا بخشی از رایدهندگان مستقل و جوان، حمایت این لابی را نمادی از تاثیرگذاری منافع خارجی بر سیاست آمریکا تلقی میکنند.
افزایش این جریان با رشد حملات اسلامهراسانه نیز همراه شده است. در شهر «دیربورن» ایالت میشیگان، تجمعهایی با شعارهایی علیه آنچه «اسلامی شدن آمریکا» خوانده شده برگزار شده و چهرههای سیاسی راستگرا نیز حملات لفظی خود علیه نامزدهای مسلمان را افزایش دادهاند.
پس از مطرح شدن «عبدالرحمن السید» معروف به «عبدول السید» به عنوان یکی از چهرههای ترقیخواه حزب دموکرات در رقابتهای سنا، دونالد ترامپ او را با عناوینی چون «چپ افراطی»، «کمونیست»، «جهادی» و «اخوانی» مورد حمله قرار داد و مواضع او درباره فلسطین و “اسرائیل” را نیز هدف انتقاد قرار داد.
بر اساس آمارهای ارائه شده در این گزارش، حجم مطالب اسلامهراسانه در شبکههای اجتماعی نیز طی یک دوره کوتاه از حدود ۱۵۰ مورد در یک ماه به حدود ۳ هزار مورد افزایش یافته است.
با وجود این فشارها، چهرههایی مانند «عایشه وهاب»، سیاستمدار مسلمان آمریکایی افغانتبار، توانستهاند در رقابتهایی که مخالفانشان از حمایت گسترده آیپک برخوردار بودند پیروز شوند؛ موفقیتهایی که نشان دهنده شکلگیری پایگاه اجتماعی جدیدی پیرامون موضوعاتی مانند حمایت از فلسطین، عدالت اجتماعی و مخالفت با جنگ است.
عامل اقتصادی نیز به تقویت این روند کمک کرده است. افزایش هزینههای زندگی، مسکن، خدمات درمانی و کالاهای اساسی باعث شده برخی جریانهای سیاسی این پرسش را مطرح کنند که چرا میلیاردها دلار از مالیات شهروندان آمریکایی صرف جنگها و کمکهای نظامی خارجی، از جمله حمایت تسلیحاتی از رژیم صهیونیستی، میشود؛ در حالی که مشکلات اقتصادی داخلی همچنان ادامه دارد.
این پیوند میان سیاست خارجی و مشکلات معیشتی، موضوعاتی مانند جنگ غزه و کمک نظامی به “اسرائیل” را از حوزه تخصصی سیاست خارجی خارج کرده و به بخشی از بحثهای روزمره انتخاباتی تبدیل کرده است.
در مجموع، افزایش حضور مسلمانان و جریانهای ترقیخواه هنوز به معنای پایان نفوذ گروههایی مانند آیپک نیست، اما نشان میدهد ساختار سنتی سیاست آمریکا با تغییراتی جدی روبهرو شده است. رشد نسل جوان، تغییر نگرش نسبت به جنگ غزه و افزایش نقش اقلیتها میتواند در سالهای آینده بر اولویتهای سیاست داخلی و خارجی واشنگتن تاثیر بیشتری بگذارد.
انتهای پیام/20
صفحات اجتماعی
اینستاگرام تلگرام توییتر آر اس اس