مرکز آماری پژوهشی معطی گزارش داد؛
شهادت بیش از ۱۰۰۰ ورزشکار فلسطینی از اهالی غزه در جریان جنگ+ عکس
مردم غزه نه به دلیل بیعلاقگی به فوتبال، بلکه به این علت که اولویتهای زندگی آنان به طور اساسی تغییر کرده، از این صحنه جهانی دور ماندهاند. یافتن غذا، سرپناه و امنیت اکنون بر هر موضوع دیگری، هر اندازه که مهم باشد، تقدم دارد.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، مرکز آماری پژوهشی معطی در گزارشی از شهادت شهادت بیش از ۱۰۰۰ ورزشکار فلسطینی از اهالی غزه در جریان جنگ علیه این باریکه از هفتم اکتبر 2023 تاکنون خبر داد.
ورزشکار مرد ۹۶۲ نفر
ورزشکار زن ۴۵ نفر
مفقودین ۵ نفر
توزیع شهدا؛
۵۶۵ شهید از خانواده فوتبال
۳۱۷ شهید از فدراسیونهای المپیکی
این در حالی است که در این روزها نگاههای مردم سراسر جهان به صفحههای تلویزیون دوخته شده تا مسابقات جام جهانی را دنبال کنند و همزمان، فریادهای شادی در ورزشگاهها و میدانهای عمومی به مناسبت یکی از بزرگترین رویدادهای ورزشی جهان طنینانداز است؛ رویدادی که ملتها را با وجود تفاوتهای فرهنگی و زبانی گرد هم میآورد. با این حال، تصویر در غزه چنان متفاوت است که درک عمق این تضاد انسانی دشوار به نظر میرسد.
با آغاز جام جهانی فوتبال، آتشبازی آسمان شهرهای مختلف را روشن میکند، اما صدها هزار نفر از ساکنان غزه در میان ویرانی، فقر و محرومیت از ابتداییترین امکانات زندگی به سر میبرند؛ صحنهای که شکاف عمیق میان جهانی غرق در جشن و مردمی در تلاش برای زنده ماندن را آشکار میسازد.
لحظاتی دور از دسترس ساکنان غزه
جام جهانی تنها یک رقابت ورزشی نیست، بلکه مناسبتی جهانی است که مرزهای سیاسی و فرهنگی را برای مدتی کنار میزند و میلیونها نفر را در احساس شادی، تعلق و امید شریک میکند. با این حال، این لحظاتی که باید موجب همبستگی انسانها شود، برای ساکنان غزه دور از دسترس به نظر میرسد.
مردم غزه نه به دلیل بیعلاقگی به فوتبال، بلکه به این علت که اولویتهای زندگی آنان به طور اساسی تغییر کرده، از این صحنه جهانی دور ماندهاند. یافتن غذا، سرپناه و امنیت اکنون بر هر موضوع دیگری، هر اندازه که مهم باشد، تقدم دارد.
این تضاد هنگامی دردناکتر میشود که وضعیت کودکان غزه با همسالانشان در دیگر کشورهای جهان مقایسه شود؛ کودکانی که پیراهن تیمهای محبوب خود را میپوشند و آرزو دارند در ورزشگاهها و خیابانها حرکات ستارههای فوتبال را تقلید کنند.
هزاران کودک زمینهای بازی، مدارس و فضاهای امن خود را از دست دادهاند. فوتبال برای بسیاری از آنان دیگر فعالیتی روزمره یا وسیلهای برای تفریح نیست، بلکه به بخشی از خاطرات زندگی با ثباتتری تبدیل شده است که پیش از دگرگونی گسترده چهره نوار غزه تجربه میکردند.
ورزشی که زمانی راهی برای رهایی موقت از فشارهای محاصره و دشواریهای زندگی بود، اکنون خود به یکی دیگر از قربانیان شرایطی تبدیل شده که سالها درگیری و جنگ بر غزه تحمیل کرده است.

ورزش در سایه ویرانی
سخن گفتن از فوتبال در غزه، جدا از سخن گفتن درباره جامعه این منطقه نیست. پیش از جنگ، با وجود چالشهای بزرگ اقتصادی و سیاسی، ورزش بخشی از زندگی عادی مردم به شمار میرفت و فرصتی را برای جوانان و کودکان فراهم میکرد تا برای مدتی از فشارهای روزمره فاصله بگیرند.
زمینهای فوتبال محلی مملو از شور و تحرک بود و مسابقات داخلی نیز با استقبال گسترده مردم روبهرو میشد؛ موضوعی که نشان دهنده علاقه عمیق جامعه فلسطینی به این ورزش بود.
با این حال، این تصاویر در برابر صحنههای ویرانی گسترده زیرساختها و بخشهای مختلف زندگی عقب نشست و تصویر غزهای که ساکنانش پیش از جنگ میشناختند، به تدریج محو شد.
درگیریهای پیدرپی و محاسبات سیاسی و نظامی مرتبط با آن، نوار غزه را وارد چرخهای پیچیدهتر کرده که پیامدهای آن تمامی ابعاد زندگی روزمره را تحت تأثیر قرار داده است. در سایه ادامه بحران انسانی و اقتصادی، مردم با واقعیتی دشوارتر روبهرو هستند؛ واقعیتی که در آن فرصتهای توسعه و بازسازی جای خود را به تلاش برای بقا و تأمین نیازهای اولیه داده است.
دردناکتر آنکه جام جهانی، که باید فرصتی برای جشن و شادی مشترک باشد، برای بسیاری از ساکنان غزه به یادآور آنچه از دست دادهاند تبدیل شده است. هر تصویر از ورزشگاههای مدرن و مملو از تماشاگر، خاطره زمینهای ورزشی ویران یا متروکه غزه را زنده میکند و هر جشن پس از گل یا پیروزی، در مقابل واقعیت روزانهای قرار میگیرد که مملو از فقدان و دشواری است.
این تضاد انسانی در روشنترین شکل خود نمایان شده است؛ جهان لحظاتی از شادی جمعی را تجربه میکند، در حالی که یک منطقه کامل همچنان درگیر پیامدهای بحرانی است که فصلهای آن هنوز به پایان نرسیده است.
مردمی در جستجوی ابتداییترین شرایط زندگی
شاید مهمترین پیام این تضاد آشکار آن باشد که رویدادهای بزرگ جهانی برای همه مردم معنای یکسانی ندارند. در حالی که ورزش به میلیونها نفر فرصت جشن گرفتن و سهیم شدن در امید را میدهد، جوامعی نیز وجود دارند که هنوز در جستجوی ابتداییترین شرایطی هستند که امکان شادی را فراهم میکند.
غزه امروز یکی از روشنترین نمونههای این واقعیت است. مردم غزه به دلیل نداشتن علاقه و اشتیاق به فوتبال از فضای جام جهانی دور نماندهاند، بلکه شرایط دشوار زندگی، فاصلهای عمیق میان جهانی که پیروزیهای ورزشی خود را جشن میگیرد و مردمی که همچنان در تلاش برای التیام زخمها و بازیابی ثبات و زندگی عادی خود هستند، ایجاد کرده است.
انتهای پیام/م.ت/
صفحات اجتماعی
اینستاگرام تلگرام توییتر آر اس اس