تنگه هرمز فعلاً قابل جایگزینی نیست | تنگه هرمز همچنان مهمترین گلوگاه انرژی جهان است

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) بیزینس تایمز در تحلیلی به این سوال پاسخ داد که آیا کشورهای خلیج فارس می توانند به سرعت خطوط لوله نفتی جدیدی برای کاهش وابستگی به تنگه هرمز بسازند؟

بر اساس این گزارش، کشورهای عربی خلیج فارس در پی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، در حال ارزیابی امکان‌سنجی ساخت خطوط لوله جدید برای رساندن نفت و گاز خود به مصرف‌کنندگان جهانی هستند.

بیزینس تایمز تاکید کرد: اگرچه کاهش وابستگی به تنگه هرمز از نظر فنی امکان‌پذیر است، اما این تلاش بسیار پرهزینه خواهد بود و بعید است این کشورها بتوانند حجم بسیار بیشتری از نفت و گازی را که می‌توانند از طریق دریا از طریق هرمز منتقل می شود، از طریق خط لوله صادر کنند.

در بهترین حالت، خطوط لوله جدید می‌توانند وابستگی به تنگه هرمز را کاهش دهند، نه اینکه این وابستگی را کامل از بین ببرند.

معمولاً حدود یک پنجم تا یک چهارم تجارت جهانی نفت از طریق دریا از تنگه هرمز عبور می کند. برای گاز طبیعی مایع (LNG)، این عدم تعادل شدیدتر است: صادرات LNG از طریق قطر و سایر تولیدکنندگان خلیج فارس به شدت بر مسیرهای دریایی متمرکز است و جایگزین‌های خط لوله تا حد زیادی بی‌ربط هستند.به همین دلیل است که تنگه هرمز همچنان مهمترین گلوگاه انرژی جهان است.

در حال حاضر قطر و کویت شاهد اختلال جدی در صادرات نفت و گاز خود هستند و حتی عربستان سعودی و امارات متحده عربی که به برخی زیرساخت‌های خط لوله فرعی دسترسی دارند، تنها توانسته‌اند تا حدی از بسته شدن این آبراه جلوگیری کنند.

خط لوله شرق-غرب عربستان سعودی به ینبع در دریای سرخ می‌تواند روزانه تا حدود هفت میلیون بشکه نفت را از میادین نفتی نزدیک خلیج فارس به بندری در آن سوی شبه جزیره عربستان منتقل کند. خط لوله حبشان-فجیره امارات متحده عربی می‌تواند روزانه حدود 1.5 میلیون بشکه نفت را منتقل کند. اما تأسیسات ترمینال ناکافی در دریای سرخ به این معنی است که سعودی‌ها فقط می‌توانند حدود چهار تا پنج میلیون بشکه در روز را از طریق خط لوله جایگزین خود منتقل کنند که حدود 70 درصد از پتانسیل صادرات آنها را تشکیل می‌دهد و تنها نیمی از ظرفیت صادرات روزانه امارات را می‌توان با خط لوله‌ای که تنگه را دور می‌زند، مدیریت کرد.

همچنین هرگونه پیشنهادی برای تغییر مسیر صادرات نفت خلیج فارس به سمت غرب، از نظر اقتصادی توجیه چندانی ندارد. مشتریان اصلی خلیج فارس، کشورهای شرقی‌تر مانند چین یا هند هستند، نه بازارهای اروپایی گذشته.

اما بزرگترین مشکل این است خطوط لوله جدید همچنان در برابر حملات هوایی آسیب‌پذیر هستند. این خطوط لوله تنها در صورتی منطقی خواهند بود که با پدافند هوایی تقویت‌شده ترکیب شوند. در نهایت، صادرکنندگان عرب مسیرهای دیگری برای نفت و گاز طبیعی مایع خود پیدا خواهند کرد. اما حداقل برای چند سال آینده، هیچ یک از گزینه‌های در نظر گرفته شده نمی‌تواند حجم نفت و گاز طبیعی مایع منتقل شده از طریق هرمز را جبران کند.

انتهای پیام/20