پنج‌شنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸ 
qodsna.ir qodsna.ir
پرونده ویژه قدسنا (3)

«گفتمان‌سازی فراگیر» گام اول برگزاری رفراندوم در فلسطین

رفراندوم به عنوان یک راهکار حقوقی و دموکراتیک برای حل و فصل بسیاری از مشکلات و بحران های ملی و بین المللی، مقبول ترین و کم هزینه ترین راه حل به شمار می آید.

خبرگزاری قدس (قدسنا) محمدعلی تخت رونده* :  تاریخ نشان داده در بیشتر مواقع دولت ها و جوامع زمانی به راهکار رفراندوم می اندیشند که راه های پر هزینه را به طور کامل پیموده باشند. حال آنکه اگر از همان آغاز شروع بحران، به آن اندیشیده و اجرا می کردند همه یا یخش عمده هزینه هایی را که یک ملت و یا جوامع در راه آن بحران پرداخت کرده اند، ایجاد نمی شد.

 

بحران فلسطین نیز از آن جمله بحران هاست که از همان آغاز راهکارهایی غیر از مراجعه به آراء عمومی برای آن لحاظ شد و تعدد و تکرر راهکارهای غیر دموکراتیک و حقوقی متاسفانه موجب شده است که هم ملت فلسطین هزینه های گزافی در این بحران پرداخت کنند و هم ملل منطقه از استمرار این بحران بسیار متضرر گردند، همچنین پیامدهای آن به خارج از منطقه نیز گسترش یافته است.


همه شواهد و اسناد تاریخی حاکی از توطئه قدرت های استعماری  و جنبش سیاسی – اقتصادی صهیونیسم علیه ملت فلسطین و  دیگر ملل منطقه است که در آن از همه راهکارها استفاده شد اما راهکار رفراندوم یا مراجعه به آراء عمومی از نظر مغفول داشته شد. در این توطئه البته ملت فلسطین را از تصمیماتی که برای سرنوشت شان گرفته می شد، خارج نگهداشتند و با کسانی چون شریف حسین در حجاز مذاکره می کردند.

بدون گرفتن نظر فلسطینیان، سرزمین فلسطین را در قیمومت انگلستان قرار دادند و بدون نظر فلسطینیان، یهودیان را به این سرزمین کوچاندند و بدون آنکه برای فلسطینیان ارزشی قایل شوند این سرزمین را با قطعنامه 181 سازمان ملل متحد به سه بخش تقسیم کردند. بنابراین باید گفت تاسیس رژیم صهیونیستی در فلسطین یک توطئه علیه ملت فلسطین بوده که در آن از پایه و اساس نمی خواستند که نظر ملت فلسطین را جویا شوند. پس از لحاظ تاریخی رفراندوم هیچ جایگاهی در مسئله فلسطین نداشته است.

رهبر معظم انقلاب اسلامی در سال 1379 در جمع بسیجیان، برای نخستین بار پیشنهاد برگزاری رفراندوم در فلسطین را مطرح ساختند. در این پیشنهاد همه فلسطینیان– اعم از مسلمان، یهودی و مسیحی – که مهاجر به فلسطین محسوب نمی شوند و فلسطینیانی که در کشورهای مختلف آواره هستند، جمع شده و با نظارت سازمان ملل متحد و دیگر مجامع بین المللی، رفراندومی را برگزار نمایند تا در آن نوع حکومتی که مطلوب آنان است، مشخص شود. اما این پیشنهاد از آن زمان تاکنون، با وجود تاکیدهای چند باره ایشان، از حد پیشنهاد فراتر نرفته است.

اینکه این پیشنهاد از سوی نظام بین الملل  حاکم بر جهان که اساسا منافع خود در سطح منطقه در بقای اسرائیل می دانند نادیده گرفته شود کاملا قابل پیش بینی بود ، چه آنکه نظام کنونی بین المللی هیچ تمایلی ندارد جمهوری اسلامی ایران که از نظر آنها دولتی متمرد از اراده و خواست آنها است، در تحولات منطقه ای و جهانی  و به ویژه در قضیه فلسطین، نقش مثبتی بر عهده بگیرد. همچنین از قبل مشخص بود رژیم صهیونیستی به عنوان قدرت اشغالگری که از حمایت غرب برخوردار است نیز اقبالی به این پیشنهاد نشان نخواهد داد. بنابراین وظیفه دستگاه های متعدد در نظام جمهوری اسلامی ایران است که این پیشنهاد را پیگیری کنند. هر چند می توان این احتمال را قریب به یقین فرض کرد که پیگیری ها به برگزاری رفراندوم ختم نشود اما تردیدی نیست که تاثیرات مثبتی در معادله رویارویی با رژیم صهیونیستی داشته باشد. بنابراین سوال اصلی و بنیادین این است، چه باید کرد؟ و چگونه باید این پیشنهاد را برای آغاز روند اجرایی پیگیری کرد؟

چه باید کرد؟

گام نخست هدف گذاری و گام بعد، ترسیم نقشه راه برای رسیدن به هدف است. از آنجا که برگزاری رفراندوم در فلسطین مبتنی بر این است که این پیشنهاد به صورت یک خواست عمومی مطرح شود، پس باید هدف گذاری، تبدیل این پیشنهاد به یک مطالبه جهانی باشد. زیرا همانطور که گفته شد ایجاد رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا یک توطئه استعماری با هدف سلطه بر منطقه در بستر کارکرد ناامنی آفرین آن است، بر این اساس مطلوب استعمار جهانی، ناامنی در منطقه است و به هیچ وجه به دنبال استقرار امنیت و صلح در منطقه نیست. از این رو محور استعماری با هر پیشنهادی که برآیند آن امنیت منطقه ای باشد، به شدت مخالفت خواهد کرد و از آنجا که برآیند رفراندوم به معنی بازگشت امنیت به منطقه است، این پیشنهاد از سوی آنان بایکوت خواهد شد.

براین اساس گفتمان سازی در باره رفراندوم یک ضرورت است. به دلیل اینکه ساختار غرب مخالف رفراندوم است، گفتمان سازی درباره برگزاری رفراندوم از فلسطینی ها باید در افکار عمومی غرب خصوصا در اروپا شکل بگیرد. این گفتمان سازی به دلیل حساسیتی که نسبت به ایران مطرح است نباید مستقیما از سوی ایران هدایت شود، بلکه باید از درون جامعه غربی برخیزد. کسانی که در غرب نسبت به فلسطین همدلی دارند باید مسئولیت این کار را بر عهده گرفته و با درک درست از این نکته که در مسیر آن باید  هزینه هایی را متحمل شوند به این روند تا حصول نتیجه ادامه دهند.

در اکثر کشورهای غربی، فلسطینیان زیادی زندگی می کنند که نسبت به وطن خود دارای وابستگی شدید هستند، این افراد می توانند پیشگام این حوزه باشند، البته جهان اسلام می بایست حمایت از این افراد را بر عهده بگیرد.

استفاده از ظرفیت جامعه مدنی می تواند گام بعدی در گفتمان سازی این مساله باشد. سازمان های مردم نهاد امروزه ظرفیت های زیادی با حوزه های تاثیر فراوان برای کمک به حل بحران های ملی و بین المللی به عرصه آورده اند. باید این سازمان ها نسبت به موضوع همدلی پیدا کرده و به تحقق آن به عنوان یک اولویت بنگرند.

رسانه ها همواره در مدیریت افکار عمومی نقشی بی بدیل داشته اند. با توجه به همین جایگاه رسانه هاست که در پروتکل های سران صهیونیسم، تاکید می شود که مدیریت رسانه باید در اختیار صهیونیسم باشد تا افکار عمومی را آن گونه که مطلوب شان است آرایش دهند. شکل گیری رسانه های مستقل در سال های اخیر همچنین شبکه های اجتماعی توانسته تا حد زیادی انحصار رسانه ای صهیونیسم را به چالش بکشد، بنابراین این ظرفیت های نوپدید،  می توانند در موضوع گفتمان سازی رفراندوم در فلسطین موثر عمل کنند.

در سطوح رسمی هم دولتمردان ایرانی باید از همه ظرفیت های موجود در عرصه منطقه ای و بین المللی در جهت گفتمان سازی رفراندوم در فلسطین بهره ببرند. سازمان ملل متحد با همه ظرفیت هایی که دارد مانند شورای حقوق بشر و غیره، کنفرانس غیر متعهد ها، سازمان همکاری های اسلامی، کشورهای عضو اکو و هر ظرفیت دیگری که وجود دارد و یا می تواند ایجاد شود. زیرا سکوت دولت های جمهوری اسلامی ایران در همه این سال هایی که پیشنهاد رفراندوم از سوی رهبری نظام مطرح شده است، توجیه پذیر نیست.

این نکته هم باید مورد توجه قرار بگیرد که در سطح منطقه و خصوصا داخل سرزمین فلسطین، مقاومت ضد صهیونیستی با هدف آزاد سازی فلسطین از اشغال باید همواره پویا ، زنده و روز افزون باشد به گونه ای که فضای حیاتی اشغالگران صهیونیست را محدود سازد. زیرا تنها فشار مبارزه همه جانبه است که صهیونیست ها و حامیانش را به پذیرش راهکارهای حقوقی و مدنی وادار می سازد. همچنان که فشار انتفاضه اول موجب پذیرش هویت فلسطینی از سوی صهیونیست ها و غرب شد و یا فشار انتفاضه دوم غزه را پس از 38 سال اشغال آزاد ساخت و یا فشار مقاومت ارتش صهیونیستی را از لبنان بیرون راند. بنابر این باید این واقعیت را در نظر داشت که مقاومت ضد صهیونیستی یک راهبرد و رفراندوم یک تاکتیک است برای هدفی غایی که ازاد سازی فلسطین از اشغال است.

*کارشناس مسائل فلسطین
انتهای پیام/




مطالب مرتبط

ابومازن به دنبال تغییرات در کابینه رامی حمدالله

ابومازن به دنبال تغییرات در کابینه رامی حمدالله

روزنامه فرامنطقه‌ای الحیاة با اشاره به نارضایتی رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین از عملکرد اعضای کابینه فعلی وابسته به تشکیلات، رئیس صندوق سرمایه‌گذاری فلسطین را اصلی‌ترین گزینه به جای نخست وزیر فعلی دانست.

|

پرونده ویژه قدسنا (7)

رفراندوم؛ طرح روشن ، منطقی و مطابق با موازین بین المللی
پرونده ویژه قدسنا (7)

رفراندوم؛ طرح روشن ، منطقی و مطابق با موازین بین المللی

بر مبنای بیانات رهبر معظم انقلاب طرح برگزاری رفراندوم در فلسطین ، طرحی روشن ، منطقی و منطبق بر معارف سیاسی پذیرفته شده ی افکار عمومی جهانی است و هیچ راه گریزی برای مدعیان دموکراسی در راستای اجرای آن وجود ندارد.

|

پرونده ویژه قدسنا (6)

رفراندوم، زمینه ساز انتخاب دلخواه در فلسطین
پرونده ویژه قدسنا (6)

رفراندوم، زمینه ساز انتخاب دلخواه در فلسطین

با توجه به موجی که در فضای بین الملل در حمایت از ملت فلسطین فعال شده است، هم دولت جمهوری اسلامی ایران و هم جامعه مدنی می بایست طرح رفراندوم سرنوشت ساز فلسطین را مطرح شده از سوی مقام معظم رهبری را پیگیری کنند تا ظلمی دیگر بر ملت فلسطین روا داشته نشود.

|

پرونده ویژه قدسنا (5)

رفراندوم؛ راهکار بین المللی برد - برد در مسئله فلسطین
پرونده ویژه قدسنا (5)

رفراندوم؛ راهکار بین المللی برد - برد در مسئله فلسطین

ملت فلسطین گزینه های گوناگونی برای مقابله با دشمن صهیونیستی در اختیار دارد و محدود کردن مبارزات ملت فلسطین به یک گزینه کار اشتباهی است. البته بهترین گزینه ای که از لحاظ عرف جهانی مورد پذیرش همه و در برخی از امور ضروری در کشورها برای کارهای مهم مورد استفاده قرار می گیرد گزینه ...

|

پرونده ویژه قدسنا (4)

همه پرسی تعیین سرنوشت، دموکراتیک ترین راهکار پایان بحران فلسطین
پرونده ویژه قدسنا (4)

همه پرسی تعیین سرنوشت، دموکراتیک ترین راهکار پایان بحران فلسطین

در نظام بین المللی راهکارهای متنوعی برای پایان دادن به بحران ها دیده شده است. نظام سابق افریقای جنوبی رسما بر نظام آپارتاید شکل گرفته بود اما وقتی با تحریم گسترده بین المللی روبرو شد، چاره ای نداشت تا دست از آپارتاید برداشته و نظامی مطابق رای اکثریت مردم (اعم از سیاه و سفید) در ...

|

نظرات کاربران

فیلم

خبرگزاری بین المللی قدس


خبرگزاری بین المللی قدس

2017 Qods News Agency. All Rights Reserved

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.