یکشنبه ۴ آبان ۱۳۹۹ 
qodsna.ir qodsna.ir

مشروح نشست هم اندیشی «مقاومت علیه عادی سازی» در جمعیت دفاع از ملت فلسطین

نشست هم اندیشی «مقاومت علیه عادی سازی» با حضور نمایندگان جنبش‌های دانشجویی و سازمان‎های مردم نهاد در محل جمعیت دفاع از ملت فلسطین و با همکاری خبرگزاری قدس برگزار گردید.

 

 

اختصاصی/ مشروح نشست هم اندیشی «مقاومت علیه عادی سازی» با حضور جنبشهای دانشجویی و سازمانهای مردم نهاد

رویوران: آمریکا می‎خواهد جای پای اسرائیل در منطقه را محکم کند/ شکیبایی: عادی سازی یک «کنش» نیست «واکنش» است/ فیروزی: جریان نفاق همواره در موضع ضعف دشمنی خود را علنی می‌کند/ بهشتی: اگر مردم در صحنه بودند حکام عرب جرات عادی‌سازی نداشتند

 

 

 

به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، نشست هم اندیشی «مقاومت علیه عادی سازی» عصر امروز با حضور نمایندگان جنبش‌های دانشجویی و سازمان‎های مردم نهاد در محل جمعیت دفاع از ملت فلسطین و با همکاری خبرگزاری قدس برگزار شد.


در ابتدای این نشست «حسین رویوران» رئیس هیات امنای اتحادیه جوانان و نوجوانان مخالف اشغالگری تاکید کرد: قطعا موضوع عادی سازی روابط یک اقدام محدود نیست و یک پروژه محسوب می شود. غیر از بحرین و امارات شش کشور دیگر هم مطرح هستند و  اینها می خواهند در یک فرآیند زمانی مشخص و با یک مدیریت خبری ویژه این اقدامات را انجام دهند.


البته به اعتقاد من این رخدادها جابجایی در معادلات منطقه ایجاد نمی کند، این کشورها در معادلات منطقه ای تاثیری اساسی ندارند ، همچنین کانال های ارتباطی عدیده ای را در گذشته با صهیونیستها داشته و ارتباطات زیادی بین آنها برقرار بوده است. در واقع یک نوع آشکارسازی در روابط رخ داده و جابجایی درست نیست، می توان گفت یک نوع نهادینه سازی رخ داده است.


اما هدف این مساله چیست؟ در یک مقطع زمانی ممکن است هم نیاز آمریکا و هم نیاز اسرائیل باشد. در آمریکا ترامپ درگیر انتخابات است و در فلسطین اشغالی اعتراضات گسترده اجتماعی جریان دارد. بیش از دو ماه است که اعتراضات و تظاهرات ها به طور مستمر در میدان بالفور قدس ادامه دارد . مفاسد نتانیاهو، ناتوانی وی در بحران کرونا و بیکاری نزدیک به یک میلیون اسرائیلی از جمله موارد اصلی خشم معترضان است. در اسرائیلی که جمعیت آن هشت میلیون نفر است روز گذشته 7000 نفر به کرونا مبتلا شدند که آمار بسیار بالا و خطرناکی محسوب می شود. البته اخیرا با توجه به طرح موضوع لباسهای کثیف نتانیاهو و شستشوی آنها از سوی خدمه کاخ سفید، علاوه بر مفاسد واژه آبروریزی هم به اعتراضات اسرائیل اضافه شده است.


البته نتانیاهو می خواهد بگوید من با این اتفاقات محیط اسرائیل را امن می کنم تا این موضوع را به عنوان دستاورد خود ارائه دهد. اما به اعتقاد من این رخداد بیانگر یک سری تحولات گسترده در سطح منطقه است که این عادی سازی بخشی از آن محسوب می شود.


بحث این است که آمریکا در حال از دست دادن جایگاه خود در منطقه است و اقتصاد چین در حال رسیدن به اقتصاد آمریکا در جهان است.  اقتصاد آنها در حال تضعیف است و 20 درصد از حجم خود را از دست داده، این شرایط آمریکا را وادار کرده به سوی مهار چین حرکت کند و چون توانش محدود است نمی تواند هم در شرق هم در خاورمیانه حضور داشته باشد، پس  می خواهد جای پای اسرائیل را در منطقه محکم کند و منطقه از اولویت تمرکز خود خارج کرده و بدنبال کارهای خودش برود.

 


آنها در نظر دارند با امکانات حاکمیت های عربی  یک توازن و همپیمانی علیه ایران ایجاد کنند و به گونه ای تعادل قوا در سطح منطقه ایجاد نمایند. اما واقعیت این است که این کشورها حاشیه ای هستند و توان لازم را ندارند، کویت در جریان جنگ عراق اشغال شد ولی خودش نتوانست کاری کند و متکی به خارج بود. این کشورها از خودشان نمیتوانند حفاظت کنند و تنها می توانند تامین مالی پروژه های غربی صهیونیستی را انجام دهند، پس با این شرایط این رخدادها تغییر جدی در روند معادلات منطقه ایجاد نمی کند.


البته این تغییرات می تواند از بالا از سوی حاکمان اعمال شود اما در سطح پایین از سوی مردم مورد تایید نیست و شانسی برای پذیرش از سوی مردم و نهایی شدن ندارد. مفاهیم دینی در وجدان مردم جهان اسلام وجود دارد و قطعا اگر در بالا توافقی رخ بدهد به این معنا نیست که در ابعاد اجتماعی نیز این اتفاق رخ دهد. نمونه آن مصر است که با وجود امضای توافق کمپ دیوید، زمانی که بیداری اسلامی آغاز شد و کنترل اجتماعی ضعیف شد اولین جایی که به آن حمله شد سفارت اسرائیل بود.


در نهایت باید گفت نظام مصر 30 سال با رژیم صهیونیستی رابطه داشت اما جامعه همچنان با رژیم صهیونیستی موضع داشتند و این مساله را نپذیرفتند. این مساله در کشورهایی که وارد روند عادی سازی روابط با اسرائیل در حاشیه خلیج فارس شده اند نیز وجود دارد. آنچه در سطح بالای حاکمیتی رخ داده در سطح نخبگان و مردم مقبولیتی ندارد.

 


در ادامه این نشست «فیروزی» نماینده انجمن اسلامی دانشجویان مستقل گفت: من در ابتدا چند نکته درباره عادی سازی روابط عرض کنم ، آنچه که به ذهن ما می رسد و طول تاریخ را نگاه می کنیم می بینیم که جریان نفاق هر زمان که کم می آورد و در موضع ضعف قرار می گیرد دشمنی خود را علنی می کند ، در طول انقلاب و هشت سال دفاع مقدس شاهد این مساله بودیم و آمریکا و کشورهای غربی زمانی دیدند که انقلاب در حال پیشروی است وارد روند کمک به دشمنان ایران و رویارویی مستقیم علیه نظام شدند.


اقدام دو کشور منطقه در همین راستا می توان دانست . اتفاقی که افتاد آخرین خوش خدمتی سران عربی به ترامپ در آستانه انتخابات آمریکا بود. ممکن است کشورهای دیگر هم به این عادی سازی روابط بپیوندد اما در این طرف یک فرصت هایی ایجاد شده که چهره واقعی شیوخ عربی برای فلسطینی ها  مشخص و نمایان شده است. ما می توانیم هم اکنون با آنها از رویکرد خود به راحتی  صحبت کنیم . از این موضوع جنبش های دانشجویی نباید غفلت کنند. به اعتقاد من این رخدادها باعث وحدت بیشتر گروههای فلسطینی در داخل می شود و ما باید از این فرصت برای تبیین و ترویج ایده ها و اصول جمهوری اسلامی استفاده کنیم.


آرمان فلسطین و قدس  ناشی از همراهی چندین کشور و اراده حکومت ها نیست اما همواره برخاسته از اراده ملت های اسلامی بوده است. حتی زمانی که رژیم ها به سوی عادی سازی روابط رفته اند مردم رویکرد آرمان خواهانه خود برای آزادی قدس را از دست نداده اند.


هم اکنون زمان همگرایی بیشتر  با دانشجویان خارجی است که در ایران حضور دارند، باید از آنها برای رساندن صدای آرمان فلسطین استفاده کنیم و اینکه بگوییم ما حامی فلسطین هستیم و رژیم های عربی حامی شما نیستند و از فلسطین دست کشیده و ممکن است از دیگر اصول اساسی اسلامی نیز دست بکشند.


باید در این راستا در فضای مجازی و پویش ها فعالانه عمل کنیم و به رسالت همیشگی جنبشهای دانشجویی بپردازیم که نخستین اولویت آنها آگاهی بخشی در سطح جامعه است و نباید این را کنار بگذاریم . مطالبه جنبش دانشجویی مردم فلسطین و مردم ایران برگزاری رفراندوم در مساله فلسطین است که بار دیگر بر آن تاکید می کنیم.

 

 

در ادامه این نشست «سروش نژاد» دبیرکمیته اجرایی مجمع فعالان حامی قدس شریف گفت: من بدون مقدمه سراغ اینکه چه کارها و اقداماتی می توان انجام داد می روم. در این راستا شخصا فکر می کنم باید به این نتیجه برسیم که عادی سازی روابط با چه هدفی دنبال می شود. یکی از مسائل این است که طرح موضوع عادی سازی بین مسلمانان و  کشورهای عربی موضوعی متفاوت با طرح آن در کشورهای اروپایی و آمریکایی است، ما باید تمرکز کار را روی کشورهای مسلمان و کشورهای عربی قرار دهیم.

 

نکته دوم اینکه باید از ریخته شدن قبح قضیه جلوگیری کنیم  چون حاکمیت های عربی در پشت پرده روابط دارند اما باید از عمومی شدن آن جلوگیری کرد و نگذاشت که این مساله به دیگر کشورها نیز سرایت پیدا کند. پس  بنابراین نباید بگذاریم قبح قضیه از بین برود.

 

 

در ادامه این نشست «هاشم زاده» نماینده بسیج دانشگاه مذاهب اسلامی گفت: درباره مساله عادی سازی روابط باید اشاره کرده که امارات 23 سال ارتباط پنهانی با رژیم صهیونیستی داشته اند و  می خواهند به عنوان ژاندارم منطقه ای آمریکا عمل کند. به اعتقاد من عادی سازی روابط  یک اقدام راهبردی نیست، بلکه اقدامی از سوی احمق ها است.

 

آن چیزی که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد این نیست که چرا این روابط بوده ، قبح شکنی مهم است. موضوع بعدی این است که نقش فعالان و دانشجویان در این مساله چیست؟ ما ظرفیت دانشجویان در حال تحصیل در ایران را داریم که باید از  آن استفاده کنیم.

 

همراه کردن رسانه های کشورهای مسلمان و ظهور بروز دادن مخالفت های آنها به صورت علنی باید صورت گیرد و باید از طریق رسانه ها آن را بزرگنمایی کرد. وظیفه تشکل ها باید زنده نگه داشتن آرمان فلسطین و انتقال این مساله به جوانان در حال تحصیل در ایران جهت انعکاس جهانی آن  باشد.

 

 

در ادامه این نشست «مهدی شکیبایی» قائم مقام جمعیت دفاع از ملت فلسطین با اشاره به حدیثی از امام علی (علیه السلام) گفت: امیر المومنین فرموده اند که دانش و آگاهی بهترین راهنمای ما هستند. این اتفاقات بعد از گذشت قریب به 23 سال از توافق اسلو رخ داده و در این مدت 23 سال هیچ اتفاقی رخ نداده بود. اما حالا روند عادی سازی رخ داده است . باید بدانیم که چه اتفاقی رخ داده است. زمانی که خبری را می شنویم یا امیدوار می شویم یا دچار ترس می شویم از این جهت دچار ترس می شویم چون آگاهی ما نسبت به آن مساله کامل نیست. این رخدادهای عادی سازی یک کنش نیست، بلکه یک واکنش به تحولات است. در واقع یک واکنش به یک سلسله پیشرفت هایی بوده که محور مقاومت داشته است.از این گونه رخدادها نباید بترسیم. اولین در قرارداد صلح میان اسرائیل و مصر که اولین توافق صلح بود، اسرائیل دست برتر را و مصر به توافق تن داد. همین مورد درباره تشکیلات خودگردان رخ داد و فلسطینی های سازشکار در موضع ضعف بودند و اسرائیل در موضع برتر بود. همچنین توافق وادی عربه برای دست آوردن سرزمین از دست رفته اردن رخ داد. الان وضعیت اسرائیلی ها را ببینید که چگونه است؟ آنها در شرایط برتر و پیروزی قرار ندارند و آنها در هیچ جنگی در دهه های اخیر پیروز نشده اند و توافقات آنها یک واکنش است و یک کنش محسوب نمی شود. این یک اتفاق بزرگ نیست بلکه یک شو و نمایش از روی اضطرار برای هر سه طرف آن (حاکمیت های عربی، رژیم صهیونیستی و آمریکا) است.

 

من معتقدم که آنها به حمله ما یک پاتک زدند و ما نباید بترسیم. وقتی صحنه و میدان را بشناسیم می توانیم اقدام  مناسب هم انجام دهیم. در انقلابی که در ایران شد مردم نقش اصلی را ایفا کردند، در انتفاضه های فلسطین باز مردم بودند، انقلاب های عربی و بیداری اسلامی باز مردم حضور داشتند. اگرصحنه روشن باشد و دانایی و آگاهی شما افزایش یابد راه مشخص می شود. برای مردم  باید آگاهی و روشنگری کرد و باید به سمت مردم برویم. چون در هر پیروزی که در منطقه رخ داده مردم دخیل بوده اند.

 

در شرایط کنونی تنها راهی که برای فلسطینی ها مانده آغاز انتفاضه است و ما باید در این راستا وارد عمل شویم . ما وظیفه داریم به عنوان دیدبان فریاد بزنیم، باید از هر طریقی اعتراض خود را به روندی که در منطقه آغاز شده نشان دهیم، هرچیزی که کمک کند این فریاد بلند شود و مردم را بتواند تحریک کند.