نگرانی اسرائیل از سیاست های جدید ترامپ در منطقه

به گزارش خبرگزاری قدس(قدسنا)، رسانه صهونیستی تایمز آف اسرائیل در مطلبی به نقل از سفیر پیشین این کشور در واشنگتن نوشت: اقدام دونالد ترامپ به خروج نیروهای ایالات متحده از منطقه حساس مرز ترکیه و سوریه، که در سطوح گسترده ای به مثابه رها کردن متحدان کورد ایالات متحده در آن محل ارزیابی میشود، شماری از هشدارهای «اضطراری» که رهبران اسرائیل پیش از چهارشنبه سوگوار یوم کیپور صادر کردند را از نو انعکاس داده است.

«اورهللر»، تحلیلگر نظامی کانال ۱۳ شب چهارشنبه چنین گفت که نگران اسرائیل آن است که «سیاست انزواگری ترامپ» ایران را تشویق خواهد کرد همانکاری را بکند که ماه گذشته با تاسیسات نفتی عربستان سعودی کرد: حمله.

پنجشنبه گذشته، هنگامیکه مراسم تحلیف کنست جدید انجام شد، بنیامین نتانیاهو نخست وزیر هشدار داد که اسرائیل با چالشهای سنگینی از سوی ایران که دائما جسورتر میشود، روبرو است. وی تاکید کرد «این گزافه گویی نیست، خیالبافی نیست، نتانیاهو سعی میکند شما را بترساند نیست». «هر کس با اوضاع آشنا باشد میداند ایران دارد روزبروز قویتر میشود و در سراسر جهان دست به حمله میزند، و به صراحت میگوید «اسرائیل نابود خواهد شد. آنها باور دارند این را، در همین راه تلاش میکنند، ما باید آنها را جدی بگیریم. این واقعیتی که ما را موظف به اقدام میکند. گفته های مرا به یاد داشته باشید و بدان عمل کنید».

آنروز، پرزیدنت رئوبن ریولین نیز همین معنا را اما با شدت کمتری هشدار داد و اظهار داشت اکنون اسرائیل درگیر چنان نیازهای امنیتی است که «مشابه آن را مدتهای مدید نداشته است».

آویگدور لیبرمن، وزیر دفاع پیشین نتانیاهو و رقیب کنونی وی روز شنبه به «ضرورتهای فوری ملی» در اسرائیل امروز استناد کرد، از جمله «تهدیدهای امنیتی از جنوب، شمال، و دورترها».

علیرغم تاکید شدید نخست وزیر که «این گزافه گویی نیست»، هشدارهای رهبران سیاسی در ابتدا به طور گسترده تصور شد بخشی از بده بستان بر سر دولت بعدی اسرائیل است: نتانیاهو قادر به سرهم کردن دولت اکثریت نشد؛ لیبرمن خواهان ائتلافی است متشکل از مصالحه حزب خود وی، «یسرائل بیتینو»، «لیکود» نتانیاهو، و «آبی و سفید» رقیب ایشان، بنی گانتز؛ و ریولین بدنبال آن بوده که میانجی تشکیل دولتی با تقسیم قدرت باشد.

حتی هنگامی که نتانیاهو، کابینه امنیتی که تصمیم گیرندهٔ کلیدی اسرائیل است را برای اولین بار پس از دو ماه در جلسه ای گرد آورد، و ایران در صدر دستور جلسه قرار داشت، بسیاری از سیاستمداران و تحلیلگران اپوزیسیون همچنان این جلسه را به طور عمده ناشی از انگیزه های سیاسی ارزیابی کردند.