علل مخالفت برخی دولت های اسلامی در برگزاری مناسب مراسم روز جهانی قدس در کشورهایشان چیست؟

به گزارش خبرگزاری قدس(قدسنا) متاسفانه بسیاری از نظام های حاکم در جهان اسلام وابسته اند و به دلیل موضع اربابان آنها در غرب، این رژیم ها با روز جهانی قدس مخالفت می کنند. برخی هم به دلیل حسادت سیاسی و از اینکه جمهوری اسلامی ایران پیشتاز مبارزه و در جایگاه رهبری جهان اسلام قرار می گیرد، برایشان خوشایند آنها نیست. همچنین نظام هایی هستند که به دلیل باور ساختارهای غربی و دوری از فرهنگ اسلامی هرگونه اتحاد و ائتلاف در جهان اسلام را بر نمی تابند و آن را تهدیدی برای خود می دانند. از این روی مشاهده می شود اکثر دولت ها در جهان اسلام با برگزاری روز جهانی قدس در کشورهای خود به دو دلیل مورد اشاره مخالفت می کنند.

علل استقبال عظیم و سراسری مردم ایران به برگزاری مراسم راهپیمایی روز جهانی قدس، آن هم در هر شرایط اب و هوایی و علی رغم تلاش های تردید فکنانه جریان های صهیونیستی را در چه چیزی ارزیابی می کنید؟
حضور مردم ایران در راهپیمایی روز جهانی قدس در شرایط مختلف آب و هوایی و گاه شرایط سخت امنیتی مانند زمان جنگ 8 ساله صدام حسین علیه ایران، به دو عامل بر می گردد: 1- عامل اول شعور سیاسی جامعه است. یکی از مهمترین دستآوردهای انقلاب اسلامی ایران، گسترش شعور سیاسی در میان جامعه ایران است. مردم به دلیل همین شعور سیاسی در روز پیروزی انقلاب اسلامی ایران به سفارت اسرائیل در تهران حمله کرده و پرچم فلسطین را بر آن نصب کردند. این اقدام در زمانی انجام گرفت که هنوز دولتی از طرف انقلاب مستقر نشده بود و این اقدام کاملا مردمی بود. 2- عامل دوم بحث تعهد جامعه ایرانی است. مردم ایران امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری را قبول دارند و درخواست رهبری انقلاب و نظام برای حضور در راهپیمایی روز جهانی قدس را برای خود یک تکلیف می دانند. 
بر این اساس باید گفت مردم ایران هم بر پایه شعور سیاسی و هم بر اساس تعهد دینی در این راهپیمایی شرکت می کنند.
  
امام خمینی(ره) در نامگذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان به عنوان روز جهانی قدس تاکید بر جهانی بودن این روز داشته اند. چه اقداماتی لازم است تا این روز در تقویم جهانی گنجانده شود؟ 
 بحران فلسطین هم بعد اسلامی دارد و هم بعد انسانی. قطعا در جهان اسلام امکان ایجاد یک بسیج سیاسی برای آزاد سازی کشور فلسطین و شهر بیت المقدس و حرم شریف قدس و مسجد الاقصی به عنوان قبله نخست اسلام وجود دارد اما در خارج از جهان اسلام بعد انسانی مهمترین بعدی است که می تواند جوامع دیگر را به صحنه بیاورد. به عبارت دیگر جامعه فلسطینی در حال حاضر حدود 13 میلیون نفر هستند که نیمی از آن در خارج از سرزمین فلسطین و در شرایط آوارگی قرار دارد و نیم دیگر آن یا تحت اشغال است و یا تحت شرایط تبعیض نژادی قرار دارد. این شرایط غیر انسانی برای هیچ کس قابل قبول نیست. آزاد سازی فلسطین و تغییر این شرایط می تواند در جوامع غیر اسلامی پایگاه پیدا کند. به هر حال تعیین حق سرنوشت یک حق انحصاری ملت ها است؛ چرا باید جامعه فلسطین از آن محروم شود؟

انتهای پیام/م.ق/