سه‌شنبه ۱۸ مرداد ۱۴۰۱ 
qodsna.ir

نقش امریکا و اروپا در تجهیز هسته ای اسرائیل (2)

 

تلاش اسرائیل برای دستیابی به پایگاههای تکنیکی و فعال به منظور دستیابی به سلاح هسته ای ، به همکاری با فرانسه محدود نشد ، بلکه کوشید قرار دادهایی مشابه با امریکا نیز به امضا برساند .

به همین لحاظ در دهه پنجاه امریکا برای دستیابی رژیم صهیونیستی به بمب هسته ای کمکهای شایانی به این رژیم کرد . در این راستا برنامه "انرژی هسته ای برای صلح" آیزنهاور رئیس جمهور وقت امریکا فرصت مناسبی را برای دانشمندان هسته ای رژیم صهیونیستی به منظور فراگیری دانش فنی فراهم ساخت ،‌فرصتی که صهیونیستها از آن برای احداث اولین نیروگاه هسته ای خود در نزدیکی "ناحال سوریک" سود بردند . به طور مشخص می توان تصریح کرد که همکاری امریکا با اسرائیل در زمینه دستیابی این رژیم به سلاحهای هسته ای با امضای قرداد مورخ 12 ژوئیه 1955 و در پی تماسهای "ابا ابان" سفیر وقت اسرائیل در واشنگتن با "موهد پاتریسن" رئیس هیئت مذاکره کنندگان امریکا در برنامه "اتم برای صلح" آغاز شد . در قرارداد مذکور نکات زیر تصریح شده است:
- مبادله وسیع اطلاعات پیرامون رآکتورهای ویژه پژوهش هسته ای و کاربرد آنها و تحویل شش کیلوگرم اورانیوم 235 غنی شده به میزان 20% به اسرائیل .
- احداث رآکتور پژوهش علمی در "ریشون لتسیون" با قدرت 8 میلیون وات حرارت . اجرای این پروژه در سال 1957 آغاز شد .
- احداث رآکتور "ناحال سوریک" واقع در دره رودخانه "سوریک" در جنوب تل آویو.
به موجب توافقنامه بعدی ، امریکا مقدار اورانیوم غنی شده را به 10 کیلوگرم با نسبت 90 درصد افزایش داد . پس از آن بار دیگر مقدار اورانیوم به 40 کیلوگرم افزایش یافت. در موافقتنامه قید شده بود که سوخت هسته ای پس از مصرف باید به امریکا بازگردانده و در صنایع تسلیحات هسته ای به کار برده شود . برای حصول اطمینان از این مطلب مقرر شده بود که بازدیدهای دوره ای جهت بازرسی انجام گیرد .
سپس به موجب قردادی که امریکا و رژیم صهیونیستی و آژانس بین المللی هسته ای در 18 ژوئن 1965 به امضا رساندند ، نیروگاه مذکور در گرو ضمانتهای آژانس بین المللی انرژی هسته ای قرار گرفت . ولی تاکنون به بهانه آنکه ظرفیت آن کم است و تولید مقادیر بزرگ مواد انرژی را که می توان در صنعت سلاحهای هسته ای به کار برد اجازه نمی دهد ، از طرف آژانس یاد شده گزارشی درباره بازرسی از این رآکتور ارائه نشده است . به هر حال می توان گفت که رآکتور "ناحال سوریک" آزمایشگاه مقدماتی آموزش دانشمندان اسرائیلی بود تا بتوان برای رآکتور دیمونا که اهمیت بیشتری دارد آمادگی کسب کنند . امریکا در سال 1966 رآکتور هسته ای دیگری به نام "پیامبر روبین" ساخت که قدرت آن با 20 میلیون وات حرارت است و اعلام شد که برای شیرین کردن آب دریا و تولید انرژی برق در حدود 200 مگاوات ،‌مورد استفاده قرار می گیرد.
صرف نظر از تبلیغات رسمی امریکا علیه گسترش سلاحهای هسته ای ، همین امریکا به بهانه "همکاری هسته ای به خاطر صلح" تکنولوژی هسته ای ، دانش تئوریک و تجارب علمی مربوط به آن را در اختیار اسرائیل گذاشته است.
"جابر فواد" در کتاب خود با نام "سلاح های هسته ای و استراتژی اسرائیل نوشته است:
"امریکا در اوت 1955 یک کتابخانه تخصصی شامل حدودا 500 گزارش از گزارشات کمیته انرژی هسته ای امریکا درباره پژوهشهای و پیشرفتهای هسته ای و نیز حدود 45 جلد کتاب پیرامون تئوری اتم و خلاصه هایی از چندین گزارش و مقاله را در اختیار اسرائیل گذاشت."
اسرائیل به طور بسیار محرمانه به توسعه برنامه های هسته ای خود _ البته با اطلاع امریکا _ همچنان ادامه داده است . این امر از مخالفت رژیم صهیوینیستی با بازرسی آژانس انرژی بین المللی از تاسیسات هسته ای اسرائیل که جز کارشناسان امریکایی هیچ کس از آن اطلاع ندارد ، روشن می شود .
از سوی دیگر کشورهای قدرتمند هسته ای "کمک" هایی به اسرائیل می رسانند که امریکا آن را نادیده گرفته است . روزنامه صهیونیستی "یدیعوت آحارنوت" نوشت که مجله آلمانی اشتیرن گزارش داد انستیتو پژوهشهای هسته ای آلمان در "کارلسون" سرگرم مدرنیزه کردن یک رآکتور پیشرفته اسرائیلی است و این رآکتور به طور خود کفا پلوتونیوم لازم برای راه اندازی خود را استخراج خواهد کرد.
پروفسور شمعون یفتاح یکی از دانشمندان برجسته اتم شناسی اسرائیل نیز اظهار داشته است : " آلمان و فرانسه آمادگی فوری دارند که بدون مبالغه در تحمیل قید و بندها و شرایط خود ، رآکتور هسته ای به اسرائیل بفروشند."
 


| شناسه مطلب: 153298







فیلم

خبرگزاری بین المللی قدس


خبرگزاری بین المللی قدس

2017 Qods News Agency. All Rights Reserved

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.