[[{"content_id":423029,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"بولتن تحلیلی درباره آخرین تحولات فلسطین و جبهه مقاومت؛\r\n\r\nشکست راهبرد جنگ و فشار حداکثری دولت آمریکا در برابر مقاومت و اراده مردمی منطقه","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین در گزارشی تحولات یک هفته اخیر مساله فلسطین و کشورهای محور مقاومت را مورد بررسی قرار داد.","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nبه گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، مشروح گزارش هفتگی مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین درباره تحولات فلسطین و جبهه مقاومت به شرح زیر است؛\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحور غزه و لبنان: فاجعه و بحران انسانی در غزه و لبنان\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;توده هوای کم&zwnj;فشار که در ایران بارندگی&zwnj;های زیادی داشت،در غزه و لبنان فاجعه آفرید. در غزه ۷۰ هزار چادر آوارگان از بین رفت و چند هزار نفر در سرما بدون پوشش ماندند. همچنین دفتر اطلاع&zwnj;رسانی دولت غزه از وخامت شرایط انسانی آوارگان فلسطینی در پی آغاز نخستین سامانه بارشی فصل خبر داد و اعلام کرد بارندگی شدید و ریزش توده بزرگی از شن در شهر دیرالبلح، پنج فلسطینی از جمله زنان و کودکان را به شهادت رسانده و دو نفر دیگر را مفقود کرده است.\r\n\r\nشمار دیگری نیز در این حوادث زخمی شده&zwnj;اند. محاصره مستمر، ادامه جنگ و محدودیت&zwnj;های رژیم صهیونیستی در تعیین مناطق استقرار آوارگان و جابه&zwnj;جایی &laquo;خط زرد&raquo; از عوامل اصلی بروز این وضعیت است لذا این سیاست&zwnj;ها، فلسطینیان را به سکونت در مناطق پرخطر و فاقد امکانات اولیه زندگی وادار کرده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر لبنان نیز حدود ۸۰۰ هزار شیعه آواره در مدارس و چادرها از شرایط بارندگی آسیب جدی دیدند.رژیم صهیونیستی حدود ۳۰ هزار خانه مردم شیعه جنوب لبنان را تخریب کرده تا در مراحل پس از جنگ قادر به بازگشت به جنوب لبنان نباشند.توجه به آوارگان جنگ در غزه و لبنان از باب همبستگی اسلامی، چه در ابعاد معنوی و اعلام همبستگی و چه در ابعاد مادی و کمک به آنان&nbsp; لازم و ضروری است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحلیل کلان: این بحران را می&zwnj;توان از چند منظر تحلیل کرد:\r\n&nbsp;\r\n\r\nابعاد فاجعه انسانی: تخریب ۷۰ هزار چادر در غزه و آسیب به ۸۰۰ هزار آواره در لبنان، بحرانی انسانی در مقیاس بی&zwnj;سابقه است که با سرمای زمستان تشدید شده است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nراهبرد تخریب سیستماتیک: تخریب ۳۰ هزار خانه شیعه در جنوب لبنان، نشان&zwnj;دهنده راهبرد صهیونیستی برای جلوگیری از بازگشت آوارگان و تغییر ترکیب جمعیتی منطقه است - اقدامی که مصداق پاک&zwnj;سازی قومی و جنایت جنگی است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمسئولیت اسلامی و انسانی: ضرورت همبستگی اسلامی در دو بعد معنوی (اعلام محکومیت و همدردی) و مادی (کمک&zwnj;های اضطراری) بیش از پیش احساس می&zwnj;شود. نهادهای بین&zwnj;المللی و کشورهای اسلامی باید فشار برای توقف تخریب و تسهیل بازگشت آوارگان را در دستور کار قرار دهند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیامدهای راهبردی: ادامه بحران آوارگان می&zwnj;تواند به بی&zwnj;ثباتی بلندمدت در منطقه و افزایش فشار بر زیرساخت&zwnj;های کشورهای منطقه منجر شود.\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: فاجعه انسانی در غزه و لبنان، نتیجه مستقیم سیاست&zwnj;های تخریبی رژیم صهیونیستی و بی&zwnj;توجهی جامعه بین&zwnj;المللی است. تخریب ۳۰ هزار خانه در جنوب لبنان، راهبردی برای جلوگیری از بازگشت آوارگان و تغییر ترکیب جمعیتی است. همبستگی اسلامی در ابعاد معنوی و مادی، وظیفه&zwnj;ای فوری و ضروری است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nسوال کلیدی: جامعه بین&zwnj;المللی و کشورهای اسلامی چه اقدام عملی می&zwnj;توانند برای توقف تخریب سیستماتیک و تسهیل بازگشت آوارگان غزه و لبنان انجام دهند؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحور عراق: : بسته شدن گذرگاه مرزی شیب در برابر چذابه؛ تظاهرات گسترده در استان میسان و هشدار جریان&zwnj;های مقاومت نسبت به تبعیت دولت عراق از آمریکا\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدولت عراق به ریاست علی الزیدی، تحت فشار آمریکا، اقدام به بستن گذرگاه مرزی &laquo;شیب&raquo; (در مقابل گذرگاه چذابه ایران) کرد؛ اقدامی که با اعتراض شدید و تظاهرات روزانه مردم استان میسان روبه&zwnj;رو شد. معترضان دولت را متهم می&zwnj;کنند که با تعطیل کردن این گذرگاه، معیشت مردم را مختل کرده، علیه یک دولت همسایه و متحد (ایران) اقدام نموده و در عرضه محصولات کشاورزی استان اختلال ایجاد کرده است. این نخستین بار نیست که دولت عراق در اجرای سیاست&zwnj;های ضد ایرانی با مقاومت مردمی مواجه و ناچار به عقب&zwnj;نشینی می&zwnj;شود؛ پیش&zwnj;تر نیز در پرونده فرودگاه نجف و گذرگاه شلمچه چنین الگویی تکرار شده بود. جریان&zwnj;های مقاومت عراق نیز این اقدام را مغایر منافع و امنیت ملی عراق دانسته، دولت را به تبعیت از آمریکا متهم کرده و خواستار استقلال در تصمیم&zwnj;گیری، شفافیت در برابر اتهامات فساد (خصوصاً در ارتباط با وابستگان به نخست&zwnj;وزیر) و موضع&zwnj;گیری مستند شده&zwnj;اند. هم&zwnj;زمان، پرواز جنگنده&zwnj;ها و هواگردهای آمریکایی، اماراتی و اسرائیلی در آسمان عراق به&zwnj;عنوان نقض حاکمیت ملی و نقض توافق خروج نظامی آمریکا تلقی شده و بر ضرورت توقف همکاری پنهان و آشکار با واشنگتن تأکید می&zwnj;شود.\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحلیل کلان: الگوی تکرارشونده &laquo;فشار- عقب&zwnj;نشینی&raquo;:تجربه سه پرونده فرودگاه نجف،گذرگاه شلمچه و اکنون گذرگاه شیب نشان می&zwnj;دهد که دولت عراق در اجرای سیاست&zwnj;های مرزی ضد ایرانی، فاقد پشتوانه اجتماعی و حتی هماهنگی درون&zwnj;دولتی است و در برابر هزینه&zwnj;های سیاسی- معیشتی، ناچار به عقب&zwnj;نشینی می&zwnj;شود. این الگو بیانگر شکاف میان &laquo;الزامات امنیتی- دیپلماتیک تحمیلی از بیرون&raquo; و &laquo;منافع اقتصادی- اجتماعی محلی&raquo; است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nاقتصاد مرزی به&zwnj;مثابه نقطه شکست: استان میسان و گذرگاه شیب، واجد کارکرد حیاتی در تجارت مرزی و عرضه محصولات کشاورزی است. بستن گذرگاه نه یک اقدام فنی، بلکه مداخله در سازوکار معیشت مرزنشینان تلقی می&zwnj;شود؛ از این&zwnj;رو اعتراضات از سطح مطالبات صنفی فراتر رفته و رنگ سیاسی&ndash;ضدآمریکایی گرفته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمقاومت به&zwnj;عنوان بازیگرتعیین کننده: جریان&zwnj;های مقاومت عراق با پیوند دادن سه مسئله &laquo;تبعیت از آمریکا&raquo;، &laquo;فساد دولتی&raquo; و &laquo;نقض حاکمیت ملی در آسمان عراق&raquo;،یک ائتلاف گفتمانی شکل داده&zwnj;اند که دولت الزیدی را در وضعیت مشروعیت&zwnj;زدایی قرار می&zwnj;دهد. تأکید بر فساد وابستگان به نخست&zwnj;وزیر، ابعاد درون&zwnj;دولتی و شخصی&zwnj;تر به خود گرفته و فضای مانور دولت را محدودتر می&zwnj;کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\nمسئله حاکمیت و تناقض راهبردی: ادعای خروج نظامی آمریکا در حالی مطرح می&zwnj;شود که حضور هواگردهای آمریکایی، اماراتی و اسرائیلی در آسمان عراق، تناقض آشکار این ادعا و نقض حاکمیت ملی است. این تناقض، برگ برنده گفتمانی مقاومت و ابزار فشار افکار عمومی است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیامدهای منطقه&zwnj;ای: تداوم این چرخه، هم هزینه اقتصادی برای استان&zwnj;های مرزی ایجاد می&zwnj;کند و هم اعتبار دولت عراق را در ایفای نقش متوازن میان واشنگتن و تهران کاهش می&zwnj;دهد؛ در سطح منطقه&zwnj;ای نیز می&zwnj;تواند به بی&zwnj;اعتمادی نسبت به پایداری تعهدات بغداد دامن بزند.\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: بستن گذرگاه شیب، نمودی از کشمکش ساختاری میان فشارهای بیرونی (آمریکا) و الزامات درونی (معیشت مرزنشینان، اقتدار دولت و حاکمیت ملی) است. دولت الزیدی در این پرونده با ائتلافی از اعتراضات مردمی و فشار جریان&zwnj;های مقاومت مواجه شده که هزینه سیاسی اجرای سیاست ضد ایرانی را از هزینه عقب&zwnj;نشینی بالاتر برده است. تکرار این الگو در سه پرونده، نشان&zwnj;دهنده ضعف ظرفیت دولت در مدیریت هم&zwnj;زمان تعهدات خارجی و رضایت داخلی است.در بعد حاکمیتی نیز تناقض میان ادعای خروج نظامی آمریکا و پرواز هواگردهای خارجی، مشروعیت دولت را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. پیش&zwnj;بینی می&zwnj;شود در کوتاه&zwnj;مدت دولت ناچار به عقب&zwnj;نشینی یا اتخاذ سازوکار جبرانی برای گذرگاه شیب شود، اما در میان&zwnj;مدت، مسئله فساد و شفافیت تصمیم&zwnj;گیری به کانون تنش میان دولت و جریان&zwnj;های مقاومت تبدیل خواهد شد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسوال کلیدی: دولت عراق تا چه حد می&zwnj;تواند میان الزامات امنیتی تحمیلی آمریکا و منافع معیشتی- حاکمیتی داخلی (به&zwnj;ویژه در استان&zwnj;های مرزی) توازن برقرار کند و آیا تداوم الگوی &laquo;فشار- عقب&zwnj;نشینی&raquo; به بازتعریف راهبردی سیاست خارجی بغداد و استقلال تصمیم&zwnj;گیری آن خواهد انجامید؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحور انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا: شکست تاریخی حزب جمهوری&zwnj;خواه در انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای؛ &laquo;نه بزرگ&raquo; آمریکایی&zwnj;ها به جنگ و سیاست&zwnj;های ترامپ\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا با شکست سنگین حزب جمهوری&zwnj;خواه به پایان رسید. دموکرات&zwnj;ها در مجلس نمایندگان ۲۵۴ کرسی،جمهوری&zwnj;خواهان ۱۶۲ کرسی و مستقل&zwnj;ها ۱۹ کرسی کسب کردند.در مجلس سنا نیز دموکرات&zwnj;ها با ۵۴ کرسی در برابر ۴۶ کرسی جمهوری&zwnj;خواهان،اکثریت را به دست گرفتند.این شکست در چهار دهه گذشته بی&zwnj;سابقه توصیف شده و نظرسنجی&zwnj;ها علت اصلی آن را جنگ ترامپ علیه ایران،گرانی و تورم ناشی از موفقیت ایران در مدیریت تنگه هرمز، حمایت از اسرائیل و عمل&zwnj;نکردن به وعده&zwnj;های انتخاباتی دانسته&zwnj;اند.ترامپ و ونس (معاون رئیس&zwnj;جمهور) نیز این عوامل را تأیید کردند.در سطح ایالتی نیز دموکرات&zwnj;ها در ایالت&zwnj;های جمهوری&zwnj;خواه&zwnj;سنتی مانند تگزاس، فلوریدا و اوهایو پیروز شدند.برای اولین بار تعداد قابل توجهی از نمایندگان مسلمان وارد دو مجلس شدند.سقوط ۲.۵ تریلیون دلاری بورس آمریکا (عمدتاً در حوزه هوش مصنوعی) در یک روز،از پیامدهای اقتصادی این شکست بود.\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر درون حزب جمهوری&zwnj;خواه بازار اتهام&zwnj;زنی گرم است و احتمال قربانی&zwnj;شدن وزیر دفاع و استعفای روبیو (وزیر خارجه) برای فاصله&zwnj;گرفتن از ترامپ مطرح می&zwnj;شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحلیل کلان: این انتخابات را می&zwnj;توان نقطه عطفی در معادلات سیاسی داخلی آمریکا و بازتاب شکست سیاست خارجی تهاجمی ترامپ دانست. چند لایه تحلیلی قابل ارائه است:\r\n&nbsp;\r\n\r\nشکست جنگ&zwnj;محوری در افکار عمومی: برخلاف تصور رایج، جامعه آمریکایی هزینه&zwnj;های جنگ را به&zwnj;طور ملموس (تورم، گرانی، سقوط بورس) حس کرده و در صندوق رأی پاسخ داده است. این امر نشان&zwnj;دهنده محدودیت&zwnj;های داخلی برای ماجراجویی&zwnj;های نظامی آمریکا در دوره ترامپ است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nبحران درون&zwnj;حزبی جمهوری&zwnj;خواهان: فاصله&zwnj;گرفتن اعضای حزب از ترامپ و اتهام&zwnj;زنی متقابل، نشانه آغاز فروپاشی ائتلاف ترامپیسم است. احتمال استعفای روبیو و سناریوی نامزدی او در انتخابات آتی، همچنین ونس، از نشانه&zwnj;های بازآرایی قدرت درون حزب است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیامدهای اقتصادی و فناورانه: سقوط ۲.۵ تریلیون دلاری بورس، به&zwnj;ویژه در حوزه هوش مصنوعی، ضربه&zwnj;ای به اقتصاد دانش&zwnj;بنیان آمریکا وارد کرده و می&zwnj;تواند مزیت رقابتی این کشور را در بلندمدت تحت تأثیر قرار دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتغییر ترکیب نمایندگی: ورود نمایندگان مسلمان به کنگره، هرچند نمادین، می&zwnj;تواند در آینده بر گفتمان سیاست خارجی آمریکا در قبال جهان اسلام اثرگذار باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: شکست انتخاباتی جمهوری&zwnj;خواهان، بازتابی از نارضایتی عمیق جامعه آمریکا از هزینه&zwnj;های جنگ و سیاست&zwnj;های اقتصادی ترامپ است. این نتیجه، فضای سیاسی آمریکا را به سمت محدودسازی ماجراجویی&zwnj;های نظامی سوق داده و زمینه را برای فعال&zwnj;شدن دیپلماسی و میانجی&zwnj;گری فراهم کرده است. با این حال، ویژگی&zwnj;های شخصیتی ترامپ و لجاجت&zwnj;های او را نمی&zwnj;توان نادیده گرفت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسوال کلیدی: آیا شکست انتخاباتی ترامپ می&zwnj;تواند به تغییر پایدار در راهبرد آمریکا در قبال ایران و منطقه منجر شود، یا صرفاً تاکتیکی موقت در آستانه انتخابات ریاست&zwnj;جمهوری آتی است؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحور جنگ تحمیلی سوم (پیامدهای انتخابات بر جنگ و دیپلماسی):نه بزرگِ آمریکایی&zwnj;ها به جنگ؛ شتاب&zwnj;گیری دیپلماسی میانجی&zwnj;گران و طرح فشرده قطر برای پایان جنگ\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;شکست ترامپ در انتخابات، گرایشات جنگی او را محدود کرده و زمینه افزایش فعالیت میانجی&zwnj;گران (قطر و پاکستان) را فراهم ساخته است. قطر طرح ۷ ماده&zwnj;ای ایران را از هفت روز به دو روز فشرده کرده است: در روز اول، آمریکا پایان جنگ در همه جبهه&zwnj;ها از جمله لبنان را اعلام و تحریم&zwnj;های نفتی، پتروشیمی و فرآورده&zwnj;های نفتی را تعلیق کرده و بخشی از پول&zwnj;های بلوکه&zwnj;شده را آزاد می&zwnj;کند؛ در روز دوم،ایران تنگه هرمز را بر اساس توافق با عمان و سازوکارهای تعریف&zwnj;شده بازخواهد کرد و دور بعد مذاکرات هسته&zwnj;ای آغاز می&zwnj;شود.\r\n\r\nسفر سردار رضایی به مسکو و گفتگوی چند ساعته با پوتین نیز به گفته تحلیلگران با مذاکرات ارتباط داشته است. ترامپ اخیراً اعلام کرده محاصره دریایی را ادامه و به مرزهای زمینی گسترش خواهد داد، ولی فعلاً به جنگ برنمی&zwnj;گردد.\r\n\r\nتحلیل کلان: این تحولات را می&zwnj;توان در چارچوب &laquo;دیپلماسی اجبار متقابل&raquo; تحلیل کرد:\r\n\r\nمحدودسازی جنگ&zwnj;طلبی ترامپ: نتیجه انتخابات، هزینه سیاسی جنگ برای ترامپ را به&zwnj;شدت بالا برده و او را ناچار به عقب&zwnj;نشینی تاکتیکی کرده است. اعلام ادامه محاصره دریایی، تلاشی برای حفظ وجهه &laquo;قدرت&raquo; بدون ورود به جنگ تمام&zwnj;عیار است.\r\n\r\n&nbsp;فعال&zwnj;شدن میانجی&zwnj;گران: قطر و پاکستان به&zwnj;عنوان بازیگران دیپلماتیک فعال شده&zwnj;اند. فشرده&zwnj;سازی طرح ۷ ماده&zwnj;ای از هفت روز به دو روز، نشان&zwnj;دهنده فوریت و احتمال نزدیک&zwnj;بودن توافق است.\r\n\r\nسفر سردار رضایی به مسکو: گفتگوی چهار ساعته با پوتین فراتر از انتقال نامه رهبری ارزیابی می&zwnj;شود و احتمال هماهنگی راهبردی ایران و روسیه در قبال توافق و ترتیبات امنیتی منطقه را مطرح می&zwnj;کند.\r\n\r\nسناریوهای پیش&zwnj;رو: (الف) توافق سریع و پایان جنگ؛ (ب) توافق جزئی و ادامه تنش در برخی جبهه&zwnj;ها؛ (ج) بازگشت ترامپ به جنگ پس از فروکش کردن فشار انتخابات. احتمال جنگ با توجه به ویژگی&zwnj;های فردی ترامپ منتفی نیست، اما فعلاً وزن سناریوهای (الف) و (ب) بیشتر است.\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: شکست انتخاباتی ترامپ، پنجره دیپلماتیکی گشوده که می&zwnj;تواند به پایان جنگ و آغاز مذاکرات هسته&zwnj;ای منجر شود. طرح فشرده قطر و سفر سردار رضایی به مسکو، نشانه&zwnj;های جدی&zwnj;بودن این پنجره است. با این حال، لجاجت ترامپ و احتمال بازگشت او به جنگ، ریسک اصلی پیش&zwnj;رو است.\r\n\r\nسوال کلیدی: آیا طرح دو روزه قطر می&zwnj;تواند به توافقی پایدار منجر شود، یا ترامپ پس از عبور از فشار انتخابات،به سناریوی جنگ بازخواهد گشت؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحور انتخابات رژیم صهیونیستی و چالش تشکیل دولت جدید: شکست جدید نتانیاهو؛ مأموریت آیزنکوت برای تشکیل کابینه و چالش بی&zwnj;سابقه حضور فلسطینی&zwnj;ها در ائتلاف\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;پس از شکست بزرگ نتانیاهو و جریان راست در انتخابات پارلمانی، آیزنکوت مأمور تشکیل کابینه جدید شد. در دیدار رؤسای فراکسیون&zwnj;های پیروز با رئیس رژیم، نمایندگان اکثریت (۶۷ کرسی از ۱۲۰) توصیه کردند آیزنکوت مأمور تشکیل کابینه باشد. در میان این اکثریت، ۱۹ نماینده فلسطینی حضور دارند که بدون آنها ائتلاف اکثریت خود را از دست خواهد داد. حزب اسرائیل بیتنا به رهبری لیبرمن (۷ نماینده) با حضور احزاب عربی در کابینه مخالفت کرده و ممکن است از ائتلاف خارج شود. حتی بدون این حزب، ائتلاف با ۶۰ کرسی می&zwnj;تواند کابینه را تشکیل دهد، ولی اختلافات احتمال فروپاشی ائتلاف را بالا می&zwnj;برد. مشارکت فلسطینی&zwnj;ها در کابینه برای اولین بار با مخالفت همه صهیونیست&zwnj;ها مواجه است و فلسطینی&zwnj;ها حاضر به رأی دادن به کابینه بدون امتیاز نیستند.\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحلیل کلان: این تحولات را می&zwnj;توان از چند منظر تحلیل کرد:\r\n&nbsp;\r\n\r\nبحران مشروعیت در رژیم صهیونیستی:شکست نتانیاهو و جریان راست، نشان&zwnj;دهنده انشقاق عمیق در جامعه صهیونیستی و ناتوانی در تشکیل ائتلاف پایدار است. حضور ۱۹ نماینده فلسطینی در اکثریت پارلمانی، بی&zwnj;سابقه و چالش&zwnj;برانگیز است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nتناقض ساختاری: از یک سو، نمایندگان عرب (اصطلاحا عرب 48) برای اولین بار در موقعیت تعیین&zwnj;کننده قرار گرفته&zwnj;اند؛ از سوی دیگر،همه احزاب صهیونیستی با مشارکت آنها در کابینه مخالفند. این تناقض، تشکیل کابینه را به فرآیندی شکننده تبدیل می&zwnj;کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\nسناریوهای پیش&zwnj;رو: (الف) تشکیل کابینه اقلیت با حمایت بیرونی فلسطینی&zwnj;ها؛ (ب) فروپاشی ائتلاف و برگزاری انتخابات مجدد؛ (ج) تشکیل کابینه وحدت ملی بدون فلسطینی&zwnj;ها که با توجه به ترکیب پارلمان دشوار است.\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیامدهای منطقه ای: بی&zwnj;ثباتی سیاسی در رژیم صهیونیستی، توانایی آن را در پیشبرد سیاست&zwnj;های تهاجمی (مانند جنگ غزه و لبنان) کاهش می&zwnj;دهد و می&zwnj;تواند به نفع جبهه مقاومت باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: شکست نتانیاهو و مأموریت آیزنکوت، رژیم صهیونیستی را در یکی از پیچیده&zwnj;ترین بحران&zwnj;های سیاسی خود قرار داده است. حضور تعیین&zwnj;کننده فلسطینی&zwnj;ها در پارلمان، معادله&zwnj;ای بی&zwnj;سابقه ایجاد کرده که تشکیل کابینه پایدار را دشوار و احتمال فروپاشی ائتلاف را بالا می&zwnj;برد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسوال کلیدی: آیا آیزنکوت می&zwnj;تواند با وجود مخالفت صهیونیست&zwnj;ها با حضور فلسطینی&zwnj;ها، کابینه&zwnj;ای پایدار تشکیل دهد، یا رژیم صهیونیستی به سمت انتخابات مجدد و بحران سیاسی عمیق&zwnj;تر حرکت خواهد کرد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحورجنگ یمن: پیشروی انصارالله در مآرب و حمله به تأسیسات مالی عربستان؛ آتش&zwnj;بس در سایه زورآزمایی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;عملیات جنگی میان صنعا و عربستان و مزدورانش ادامه دارد و انصارالله در همه جبهه&zwnj;ها پیشروی کرده و موفق شده جبهه مآرب را نیز باز کند.در صورت آزادسازی مآرب، صنعا بر چاه&zwnj;های نفت سلطه پیدا خواهد کرد که تحولی بزرگ در جنگ است. حملات موشکی به عربستان در پاسخ به بمباران هوایی سعودی ادامه دارد و اخیراً علاوه بر فرودگاه&zwnj;ها و تأسیسات نفتی و پتروشیمی،تأسیسات مالی و اقتصادی (مرکز مالی ملک عبدالله ریاض)نیز هدف قرار گرفته شده است.\r\n\r\n\r\nگفتگوهای غیرمستقیم میان عربستان و دولت یمن در جریان است و عربستان طالب آتش&zwnj;بس است. انصارالله عدم دخالت در امور داخلی یمن را شرط پایان جنگ اعلام کرده است. گفته شده در صورت توافق،عربستان ده میلیارد دلار کمک مالی خواهد کرد، در حالی که انصارالله درخواست ۵۱ میلیارد دلار غرامت جنگی دارد.\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحلیل کلان: تحولات یمن را می&zwnj;توان در چارچوب &laquo;معادله قدرت میدانی و دیپلماسی&raquo; تحلیل کرد:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتغییر موازنه میدانی:پیشروی انصارالله در مآرب و تسلط احتمالی بر چاه&zwnj;های نفت، می&zwnj;تواند موازنه قدرت را به&zwnj;طور جدی به نفع صنعا تغییر دهد و اهرم فشار دیپلماتیک انصارالله را تقویت کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\nراهبرد فرسایشی: حملات به تأسیسات مالی و اقتصادی عربستان، نشان&zwnj;دهنده گسترش دامنه جنگ به زیرساخت&zwnj;های حیاتی و افزایش هزینه&zwnj;های اقتصادی برای ریاض است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدیپلماسی در سایه زور: عربستان طالب آتش&zwnj;بس است، اما اختلاف بر سر مبلغ غرامت (۱۰ میلیارد دلار پیشنهادی عربستان در برابر ۵۱ میلیارد دلار درخواستی انصارالله) و شرط عدم دخالت، نشان&zwnj;دهنده فاصله زیاد مواضع است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسناریوهای پیش&zwnj;رو: (الف) توافق آتش&zwnj;بس با میانجی&zwnj;گری عمان یا سازمان ملل؛ (ب) ادامه جنگ فرسایشی و پیشروی بیشتر انصارالله؛ (ج) توافق جزئی و ادامه تنش در برخی جبهه&zwnj;ها.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی: انصارالله با پیشروی میدانی و گسترش حملات به زیرساخت&zwnj;های اقتصادی عربستان، دست برتر را در معادله جنگ یمن به دست آورده است. عربستان در موضع ضعف به دنبال آتش&zwnj;بس است، اما فاصله زیاد در شرایط توافق، احتمال دستیابی به صلح پایدار را در کوتاه&zwnj;مدت کاهش می&zwnj;دهد.\r\n&nbsp;\r\n\r\nسوال کلیدی: آیا انصارالله می&zwnj;تواند با تسلط بر مآرب و چاه&zwnj;های نفت، عربستان را به پذیرش شرایط خود برای آتش&zwnj;بس وادار کند، یا جنگ فرسایشی به مرحله جدیدی وارد خواهد شد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجمع&zwnj;بندی کلی: \r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتحولات بررسی&zwnj;شده در این بولتن، همگی در یک نقطه به هم می&zwnj;پیوندند: شکست راهبرد جنگ و فشار حداکثری در برابر مقاومت و اراده مردمی. شکست انتخاباتی ترامپ،بحران سیاسی در رژیم صهیونیستی،پیشروی انصارالله در یمن و فاجعه انسانی در غزه و لبنان، همگی نشان&zwnj;دهنده تغییر موازنه قدرت به نفع جبهه مقاومت و ناکارآمدی راهبردهای نظامی آمریکا و متحدانش در منطقه است. پنجره دیپلماتیک گشوده&zwnj;شده،فرصتی تاریخی برای تثبیت دستاوردهای مقاومت و پایان دادن به جنگ است، اما ریسک بازگشت ترامپ به جنگ و بی&zwnj;ثباتی سیاسی در رژیم صهیونیستی،تهدیدهای پیش&zwnj;رو را جدی نگه می&zwnj;دارد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/م.ت\/","content_html":"<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا)، مشروح گزارش هفتگی مرکز اسناد و مطالعات راهبردی جمعیت دفاع از ملت فلسطین درباره تحولات فلسطین و جبهه مقاومت به شرح زیر است؛<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محور غزه و لبنان: فاجعه و بحران انسانی در غزه و لبنان<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>&nbsp;<\/strong>توده هوای کم&zwnj;فشار که در ایران بارندگی&zwnj;های زیادی داشت،در غزه و لبنان فاجعه آفرید. در غزه ۷۰ هزار چادر آوارگان از بین رفت و چند هزار نفر در سرما بدون پوشش ماندند. همچنین دفتر اطلاع&zwnj;رسانی دولت غزه از وخامت شرایط انسانی آوارگان فلسطینی در پی آغاز نخستین سامانه بارشی فصل خبر داد و اعلام کرد بارندگی شدید و ریزش توده بزرگی از شن در شهر دیرالبلح، پنج فلسطینی از جمله زنان و کودکان را به شهادت رسانده و دو نفر دیگر را مفقود کرده است.<br \/>\r\n<br \/>\r\nشمار دیگری نیز در این حوادث زخمی شده&zwnj;اند. محاصره مستمر، ادامه جنگ و محدودیت&zwnj;های رژیم صهیونیستی در تعیین مناطق استقرار آوارگان و جابه&zwnj;جایی &laquo;خط زرد&raquo; از عوامل اصلی بروز این وضعیت است لذا این سیاست&zwnj;ها، فلسطینیان را به سکونت در مناطق پرخطر و فاقد امکانات اولیه زندگی وادار کرده است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در لبنان نیز حدود ۸۰۰ هزار شیعه آواره در مدارس و چادرها از شرایط بارندگی آسیب جدی دیدند.رژیم صهیونیستی حدود ۳۰ هزار خانه مردم شیعه جنوب لبنان را تخریب کرده تا در مراحل پس از جنگ قادر به بازگشت به جنوب لبنان نباشند.توجه به آوارگان جنگ در غزه و لبنان از باب همبستگی اسلامی، چه در ابعاد معنوی و اعلام همبستگی و چه در ابعاد مادی و کمک به آنان&nbsp; لازم و ضروری است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: <\/strong>این بحران را می&zwnj;توان از چند منظر تحلیل کرد:<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>ابعاد فاجعه انسانی: <\/strong>تخریب ۷۰ هزار چادر در غزه و آسیب به ۸۰۰ هزار آواره در لبنان، بحرانی انسانی در مقیاس بی&zwnj;سابقه است که با سرمای زمستان تشدید شده است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>راهبرد تخریب سیستماتیک: <\/strong>تخریب ۳۰ هزار خانه شیعه در جنوب لبنان، نشان&zwnj;دهنده راهبرد صهیونیستی برای جلوگیری از بازگشت آوارگان و تغییر ترکیب جمعیتی منطقه است - اقدامی که مصداق پاک&zwnj;سازی قومی و جنایت جنگی است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>مسئولیت اسلامی و انسانی: <\/strong>ضرورت همبستگی اسلامی در دو بعد معنوی (اعلام محکومیت و همدردی) و مادی (کمک&zwnj;های اضطراری) بیش از پیش احساس می&zwnj;شود. نهادهای بین&zwnj;المللی و کشورهای اسلامی باید فشار برای توقف تخریب و تسهیل بازگشت آوارگان را در دستور کار قرار دهند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیامدهای راهبردی: <\/strong>ادامه بحران آوارگان می&zwnj;تواند به بی&zwnj;ثباتی بلندمدت در منطقه و افزایش فشار بر زیرساخت&zwnj;های کشورهای منطقه منجر شود<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی: <\/strong>فاجعه انسانی در غزه و لبنان، نتیجه مستقیم سیاست&zwnj;های تخریبی رژیم صهیونیستی و بی&zwnj;توجهی جامعه بین&zwnj;المللی است. تخریب ۳۰ هزار خانه در جنوب لبنان، راهبردی برای جلوگیری از بازگشت آوارگان و تغییر ترکیب جمعیتی است. همبستگی اسلامی در ابعاد معنوی و مادی، وظیفه&zwnj;ای فوری و ضروری است<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی: <\/strong>جامعه بین&zwnj;المللی و کشورهای اسلامی چه اقدام عملی می&zwnj;توانند برای توقف تخریب سیستماتیک و تسهیل بازگشت آوارگان غزه و لبنان انجام دهند؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محور عراق: : بسته شدن گذرگاه مرزی شیب در برابر چذابه؛ تظاهرات گسترده در استان میسان و هشدار جریان&zwnj;های مقاومت نسبت به تبعیت دولت عراق از آمریکا<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">دولت عراق به ریاست علی الزیدی، تحت فشار آمریکا، اقدام به بستن گذرگاه مرزی &laquo;شیب&raquo; (در مقابل گذرگاه چذابه ایران) کرد؛ اقدامی که با اعتراض شدید و تظاهرات روزانه مردم استان میسان روبه&zwnj;رو شد. معترضان دولت را متهم می&zwnj;کنند که با تعطیل کردن این گذرگاه، معیشت مردم را مختل کرده، علیه یک دولت همسایه و متحد (ایران) اقدام نموده و در عرضه محصولات کشاورزی استان اختلال ایجاد کرده است. این نخستین بار نیست که دولت عراق در اجرای سیاست&zwnj;های ضد ایرانی با مقاومت مردمی مواجه و ناچار به عقب&zwnj;نشینی می&zwnj;شود؛ پیش&zwnj;تر نیز در پرونده فرودگاه نجف و گذرگاه شلمچه چنین الگویی تکرار شده بود. جریان&zwnj;های مقاومت عراق نیز این اقدام را مغایر منافع و امنیت ملی عراق دانسته، دولت را به تبعیت از آمریکا متهم کرده و خواستار استقلال در تصمیم&zwnj;گیری، شفافیت در برابر اتهامات فساد (خصوصاً در ارتباط با وابستگان به نخست&zwnj;وزیر) و موضع&zwnj;گیری مستند شده&zwnj;اند. هم&zwnj;زمان، پرواز جنگنده&zwnj;ها و هواگردهای آمریکایی، اماراتی و اسرائیلی در آسمان عراق به&zwnj;عنوان نقض حاکمیت ملی و نقض توافق خروج نظامی آمریکا تلقی شده و بر ضرورت توقف همکاری پنهان و آشکار با واشنگتن تأکید می&zwnj;شود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: الگوی تکرارشونده &laquo;فشار- عقب&zwnj;نشینی&raquo;:<\/strong>تجربه سه پرونده فرودگاه نجف،گذرگاه شلمچه و اکنون گذرگاه شیب نشان می&zwnj;دهد که دولت عراق در اجرای سیاست&zwnj;های مرزی ضد ایرانی، فاقد پشتوانه اجتماعی و حتی هماهنگی درون&zwnj;دولتی است و در برابر هزینه&zwnj;های سیاسی- معیشتی، ناچار به عقب&zwnj;نشینی می&zwnj;شود. این الگو بیانگر شکاف میان &laquo;الزامات امنیتی- دیپلماتیک تحمیلی از بیرون&raquo; و &laquo;منافع اقتصادی- اجتماعی محلی&raquo; است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>ا<\/strong><strong>قتصاد مرزی به&zwnj;مثابه نقطه شکست:<\/strong> استان میسان و گذرگاه شیب، واجد کارکرد حیاتی در تجارت مرزی و عرضه محصولات کشاورزی است. بستن گذرگاه نه یک اقدام فنی، بلکه مداخله در سازوکار معیشت مرزنشینان تلقی می&zwnj;شود؛ از این&zwnj;رو اعتراضات از سطح مطالبات صنفی فراتر رفته و رنگ سیاسی&ndash;ضدآمریکایی گرفته است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>مقاومت به&zwnj;عنوان بازیگرتعیین کننده: <\/strong>جریان&zwnj;های مقاومت عراق با پیوند دادن سه مسئله &laquo;تبعیت از آمریکا&raquo;، &laquo;فساد دولتی&raquo; و &laquo;نقض حاکمیت ملی در آسمان عراق&raquo;،یک ائتلاف گفتمانی شکل داده&zwnj;اند که دولت الزیدی را در وضعیت مشروعیت&zwnj;زدایی قرار می&zwnj;دهد. تأکید بر فساد وابستگان به نخست&zwnj;وزیر، ابعاد درون&zwnj;دولتی و شخصی&zwnj;تر به خود گرفته و فضای مانور دولت را محدودتر می&zwnj;کند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>مسئله حاکمیت و تناقض راهبردی: <\/strong>ادعای خروج نظامی آمریکا در حالی مطرح می&zwnj;شود که حضور هواگردهای آمریکایی، اماراتی و اسرائیلی در آسمان عراق، تناقض آشکار این ادعا و نقض حاکمیت ملی است. این تناقض، برگ برنده گفتمانی مقاومت و ابزار فشار افکار عمومی است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیامدهای منطقه&zwnj;ای:<\/strong> تداوم این چرخه، هم هزینه اقتصادی برای استان&zwnj;های مرزی ایجاد می&zwnj;کند و هم اعتبار دولت عراق را در ایفای نقش متوازن میان واشنگتن و تهران کاهش می&zwnj;دهد؛ در سطح منطقه&zwnj;ای نیز می&zwnj;تواند به بی&zwnj;اعتمادی نسبت به پایداری تعهدات بغداد دامن بزند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی:<\/strong> بستن گذرگاه شیب، نمودی از کشمکش ساختاری میان فشارهای بیرونی (آمریکا) و الزامات درونی (معیشت مرزنشینان، اقتدار دولت و حاکمیت ملی) است. دولت الزیدی در این پرونده با ائتلافی از اعتراضات مردمی و فشار جریان&zwnj;های مقاومت مواجه شده که هزینه سیاسی اجرای سیاست ضد ایرانی را از هزینه عقب&zwnj;نشینی بالاتر برده است. تکرار این الگو در سه پرونده، نشان&zwnj;دهنده ضعف ظرفیت دولت در مدیریت هم&zwnj;زمان تعهدات خارجی و رضایت داخلی است.در بعد حاکمیتی نیز تناقض میان ادعای خروج نظامی آمریکا و پرواز هواگردهای خارجی، مشروعیت دولت را بیش از پیش تحت فشار قرار داده است. پیش&zwnj;بینی می&zwnj;شود در کوتاه&zwnj;مدت دولت ناچار به عقب&zwnj;نشینی یا اتخاذ سازوکار جبرانی برای گذرگاه شیب شود، اما در میان&zwnj;مدت، مسئله فساد و شفافیت تصمیم&zwnj;گیری به کانون تنش میان دولت و جریان&zwnj;های مقاومت تبدیل خواهد شد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی:<\/strong> دولت عراق تا چه حد می&zwnj;تواند میان الزامات امنیتی تحمیلی آمریکا و منافع معیشتی- حاکمیتی داخلی (به&zwnj;ویژه در استان&zwnj;های مرزی) توازن برقرار کند و آیا تداوم الگوی &laquo;فشار- عقب&zwnj;نشینی&raquo; به بازتعریف راهبردی سیاست خارجی بغداد و استقلال تصمیم&zwnj;گیری آن خواهد انجامید؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محور انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا: شکست تاریخی حزب جمهوری&zwnj;خواه در انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای؛ &laquo;نه بزرگ&raquo; آمریکایی&zwnj;ها به جنگ و سیاست&zwnj;های ترامپ<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>&nbsp;<\/strong>انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا با شکست سنگین حزب جمهوری&zwnj;خواه به پایان رسید. دموکرات&zwnj;ها در مجلس نمایندگان ۲۵۴ کرسی،جمهوری&zwnj;خواهان ۱۶۲ کرسی و مستقل&zwnj;ها ۱۹ کرسی کسب کردند.در مجلس سنا نیز دموکرات&zwnj;ها با ۵۴ کرسی در برابر ۴۶ کرسی جمهوری&zwnj;خواهان،اکثریت را به دست گرفتند.این شکست در چهار دهه گذشته بی&zwnj;سابقه توصیف شده و نظرسنجی&zwnj;ها علت اصلی آن را جنگ ترامپ علیه ایران،گرانی و تورم ناشی از موفقیت ایران در مدیریت تنگه هرمز، حمایت از اسرائیل و عمل&zwnj;نکردن به وعده&zwnj;های انتخاباتی دانسته&zwnj;اند.ترامپ و ونس (معاون رئیس&zwnj;جمهور) نیز این عوامل را تأیید کردند.در سطح ایالتی نیز دموکرات&zwnj;ها در ایالت&zwnj;های جمهوری&zwnj;خواه&zwnj;سنتی مانند تگزاس، فلوریدا و اوهایو پیروز شدند.برای اولین بار تعداد قابل توجهی از نمایندگان مسلمان وارد دو مجلس شدند.سقوط ۲.۵ تریلیون دلاری بورس آمریکا (عمدتاً در حوزه هوش مصنوعی) در یک روز،از پیامدهای اقتصادی این شکست بود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در درون حزب جمهوری&zwnj;خواه بازار اتهام&zwnj;زنی گرم است و احتمال قربانی&zwnj;شدن وزیر دفاع و استعفای روبیو (وزیر خارجه) برای فاصله&zwnj;گرفتن از ترامپ مطرح می&zwnj;شود.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: <\/strong>این انتخابات را می&zwnj;توان نقطه عطفی در معادلات سیاسی داخلی آمریکا و بازتاب شکست سیاست خارجی تهاجمی ترامپ دانست. چند لایه تحلیلی قابل ارائه است:<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>شکست جنگ&zwnj;محوری در افکار عمومی<\/strong>: برخلاف تصور رایج، جامعه آمریکایی هزینه&zwnj;های جنگ را به&zwnj;طور ملموس (تورم، گرانی، سقوط بورس) حس کرده و در صندوق رأی پاسخ داده است. این امر نشان&zwnj;دهنده محدودیت&zwnj;های داخلی برای ماجراجویی&zwnj;های نظامی آمریکا در دوره ترامپ است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>بحران درون&zwnj;حزبی جمهوری&zwnj;خواهان: <\/strong>فاصله&zwnj;گرفتن اعضای حزب از ترامپ و اتهام&zwnj;زنی متقابل، نشانه آغاز فروپاشی ائتلاف ترامپیسم است. احتمال استعفای روبیو و سناریوی نامزدی او در انتخابات آتی، همچنین ونس، از نشانه&zwnj;های بازآرایی قدرت درون حزب است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیامدهای اقتصادی و فناورانه: <\/strong>سقوط ۲.۵ تریلیون دلاری بورس، به&zwnj;ویژه در حوزه هوش مصنوعی، ضربه&zwnj;ای به اقتصاد دانش&zwnj;بنیان آمریکا وارد کرده و می&zwnj;تواند مزیت رقابتی این کشور را در بلندمدت تحت تأثیر قرار دهد.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تغییر ترکیب نمایندگی: <\/strong>ورود نمایندگان مسلمان به کنگره، هرچند نمادین، می&zwnj;تواند در آینده بر گفتمان سیاست خارجی آمریکا در قبال جهان اسلام اثرگذار باشد.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی: <\/strong>شکست انتخاباتی جمهوری&zwnj;خواهان، بازتابی از نارضایتی عمیق جامعه آمریکا از هزینه&zwnj;های جنگ و سیاست&zwnj;های اقتصادی ترامپ است. این نتیجه، فضای سیاسی آمریکا را به سمت محدودسازی ماجراجویی&zwnj;های نظامی سوق داده و زمینه را برای فعال&zwnj;شدن دیپلماسی و میانجی&zwnj;گری فراهم کرده است. با این حال، ویژگی&zwnj;های شخصیتی ترامپ و لجاجت&zwnj;های او را نمی&zwnj;توان نادیده گرفت.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی: <\/strong>آیا شکست انتخاباتی ترامپ می&zwnj;تواند به تغییر پایدار در راهبرد آمریکا در قبال ایران و منطقه منجر شود، یا صرفاً تاکتیکی موقت در آستانه انتخابات ریاست&zwnj;جمهوری آتی است؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محور جنگ تحمیلی سوم (پیامدهای انتخابات بر جنگ و دیپلماسی):نه بزرگِ آمریکایی&zwnj;ها به جنگ؛ شتاب&zwnj;گیری دیپلماسی میانجی&zwnj;گران و طرح فشرده قطر برای پایان جنگ<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>&nbsp;<\/strong>شکست ترامپ در انتخابات، گرایشات جنگی او را محدود کرده و زمینه افزایش فعالیت میانجی&zwnj;گران (قطر و پاکستان) را فراهم ساخته است. قطر طرح ۷ ماده&zwnj;ای ایران را از هفت روز به دو روز فشرده کرده است: در روز اول، آمریکا پایان جنگ در همه جبهه&zwnj;ها از جمله لبنان را اعلام و تحریم&zwnj;های نفتی، پتروشیمی و فرآورده&zwnj;های نفتی را تعلیق کرده و بخشی از پول&zwnj;های بلوکه&zwnj;شده را آزاد می&zwnj;کند؛ در روز دوم،ایران تنگه هرمز را بر اساس توافق با عمان و سازوکارهای تعریف&zwnj;شده بازخواهد کرد و دور بعد مذاکرات هسته&zwnj;ای آغاز می&zwnj;شود.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">سفر سردار رضایی به مسکو و گفتگوی چند ساعته با پوتین نیز به گفته تحلیلگران با مذاکرات ارتباط داشته است. ترامپ اخیراً اعلام کرده محاصره دریایی را ادامه و به مرزهای زمینی گسترش خواهد داد، ولی فعلاً به جنگ برنمی&zwnj;گردد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: <\/strong>این تحولات را می&zwnj;توان در چارچوب &laquo;دیپلماسی اجبار متقابل&raquo; تحلیل کرد:<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>محدودسازی جنگ&zwnj;طلبی ترامپ: <\/strong>نتیجه انتخابات، هزینه سیاسی جنگ برای ترامپ را به&zwnj;شدت بالا برده و او را ناچار به عقب&zwnj;نشینی تاکتیکی کرده است. اعلام ادامه محاصره دریایی، تلاشی برای حفظ وجهه &laquo;قدرت&raquo; بدون ورود به جنگ تمام&zwnj;عیار است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<strong>فعال&zwnj;شدن میانجی&zwnj;گران: <\/strong>قطر و پاکستان به&zwnj;عنوان بازیگران دیپلماتیک فعال شده&zwnj;اند. فشرده&zwnj;سازی طرح ۷ ماده&zwnj;ای از هفت روز به دو روز، نشان&zwnj;دهنده فوریت و احتمال نزدیک&zwnj;بودن توافق است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سفر سردار رضایی به مسکو: <\/strong>گفتگوی چهار ساعته با پوتین فراتر از انتقال نامه رهبری ارزیابی می&zwnj;شود و احتمال هماهنگی راهبردی ایران و روسیه در قبال توافق و ترتیبات امنیتی منطقه را مطرح می&zwnj;کند.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سناریوهای پیش&zwnj;رو<\/strong>: (الف) توافق سریع و پایان جنگ؛ (ب) توافق جزئی و ادامه تنش در برخی جبهه&zwnj;ها؛ (ج) بازگشت ترامپ به جنگ پس از فروکش کردن فشار انتخابات. احتمال جنگ با توجه به ویژگی&zwnj;های فردی ترامپ منتفی نیست، اما فعلاً وزن سناریوهای (الف) و (ب) بیشتر است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی: <\/strong>شکست انتخاباتی ترامپ، پنجره دیپلماتیکی گشوده که می&zwnj;تواند به پایان جنگ و آغاز مذاکرات هسته&zwnj;ای منجر شود. طرح فشرده قطر و سفر سردار رضایی به مسکو، نشانه&zwnj;های جدی&zwnj;بودن این پنجره است. با این حال، لجاجت ترامپ و احتمال بازگشت او به جنگ، ریسک اصلی پیش&zwnj;رو است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی: <\/strong>آیا طرح دو روزه قطر می&zwnj;تواند به توافقی پایدار منجر شود، یا ترامپ پس از عبور از فشار انتخابات،به سناریوی جنگ بازخواهد گشت؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محور انتخابات رژیم صهیونیستی و چالش تشکیل دولت جدید: شکست جدید نتانیاهو؛ مأموریت آیزنکوت برای تشکیل کابینه و چالش بی&zwnj;سابقه حضور فلسطینی&zwnj;ها در ائتلاف<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>&nbsp;<\/strong>پس از شکست بزرگ نتانیاهو و جریان راست در انتخابات پارلمانی، آیزنکوت مأمور تشکیل کابینه جدید شد. در دیدار رؤسای فراکسیون&zwnj;های پیروز با رئیس رژیم، نمایندگان اکثریت (۶۷ کرسی از ۱۲۰) توصیه کردند آیزنکوت مأمور تشکیل کابینه باشد. در میان این اکثریت، ۱۹ نماینده فلسطینی حضور دارند که بدون آنها ائتلاف اکثریت خود را از دست خواهد داد. حزب اسرائیل بیتنا به رهبری لیبرمن (۷ نماینده) با حضور احزاب عربی در کابینه مخالفت کرده و ممکن است از ائتلاف خارج شود. حتی بدون این حزب، ائتلاف با ۶۰ کرسی می&zwnj;تواند کابینه را تشکیل دهد، ولی اختلافات احتمال فروپاشی ائتلاف را بالا می&zwnj;برد. مشارکت فلسطینی&zwnj;ها در کابینه برای اولین بار با مخالفت همه صهیونیست&zwnj;ها مواجه است و فلسطینی&zwnj;ها حاضر به رأی دادن به کابینه بدون امتیاز نیستند<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: <\/strong>این تحولات را می&zwnj;توان از چند منظر تحلیل کرد:<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>بحران مشروعیت در رژیم صهیونیستی:<\/strong>شکست نتانیاهو و جریان راست، نشان&zwnj;دهنده انشقاق عمیق در جامعه صهیونیستی و ناتوانی در تشکیل ائتلاف پایدار است. حضور ۱۹ نماینده فلسطینی در اکثریت پارلمانی، بی&zwnj;سابقه و چالش&zwnj;برانگیز است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تناقض ساختاری: <\/strong>از یک سو، نمایندگان عرب (اصطلاحا عرب 48) برای اولین بار در موقعیت تعیین&zwnj;کننده قرار گرفته&zwnj;اند؛ از سوی دیگر،همه احزاب صهیونیستی با مشارکت آنها در کابینه مخالفند. این تناقض، تشکیل کابینه را به فرآیندی شکننده تبدیل می&zwnj;کند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سناریوهای پیش&zwnj;رو: <\/strong>(الف) تشکیل کابینه اقلیت با حمایت بیرونی فلسطینی&zwnj;ها؛ (ب) فروپاشی ائتلاف و برگزاری انتخابات مجدد؛ (ج) تشکیل کابینه وحدت ملی بدون فلسطینی&zwnj;ها که با توجه به ترکیب پارلمان دشوار است.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>پیامدهای منطقه ای: <\/strong>بی&zwnj;ثباتی سیاسی در رژیم صهیونیستی، توانایی آن را در پیشبرد سیاست&zwnj;های تهاجمی (مانند جنگ غزه و لبنان) کاهش می&zwnj;دهد و می&zwnj;تواند به نفع جبهه مقاومت باشد.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی: <\/strong>شکست نتانیاهو و مأموریت آیزنکوت، رژیم صهیونیستی را در یکی از پیچیده&zwnj;ترین بحران&zwnj;های سیاسی خود قرار داده است. حضور تعیین&zwnj;کننده فلسطینی&zwnj;ها در پارلمان، معادله&zwnj;ای بی&zwnj;سابقه ایجاد کرده که تشکیل کابینه پایدار را دشوار و احتمال فروپاشی ائتلاف را بالا می&zwnj;برد.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی: <\/strong>آیا آیزنکوت می&zwnj;تواند با وجود مخالفت صهیونیست&zwnj;ها با حضور فلسطینی&zwnj;ها، کابینه&zwnj;ای پایدار تشکیل دهد، یا رژیم صهیونیستی به سمت انتخابات مجدد و بحران سیاسی عمیق&zwnj;تر حرکت خواهد کرد؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>محورجنگ یمن: پیشروی انصارالله در مآرب و حمله به تأسیسات مالی عربستان؛ آتش&zwnj;بس در سایه زورآزمایی<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>&nbsp;<\/strong>عملیات جنگی میان صنعا و عربستان و مزدورانش ادامه دارد و انصارالله در همه جبهه&zwnj;ها پیشروی کرده و موفق شده جبهه مآرب را نیز باز کند.در صورت آزادسازی مآرب، صنعا بر چاه&zwnj;های نفت سلطه پیدا خواهد کرد که تحولی بزرگ در جنگ است. حملات موشکی به عربستان در پاسخ به بمباران هوایی سعودی ادامه دارد و اخیراً علاوه بر فرودگاه&zwnj;ها و تأسیسات نفتی و پتروشیمی،تأسیسات مالی و اقتصادی (مرکز مالی ملک عبدالله ریاض)نیز هدف قرار گرفته شده است.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><br \/>\r\nگفتگوهای غیرمستقیم میان عربستان و دولت یمن در جریان است و عربستان طالب آتش&zwnj;بس است. انصارالله عدم دخالت در امور داخلی یمن را شرط پایان جنگ اعلام کرده است. گفته شده در صورت توافق،عربستان ده میلیارد دلار کمک مالی خواهد کرد، در حالی که انصارالله درخواست ۵۱ میلیارد دلار غرامت جنگی دارد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تحلیل کلان: <\/strong>تحولات یمن را می&zwnj;توان در چارچوب &laquo;معادله قدرت میدانی و دیپلماسی&raquo; تحلیل کرد:<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>تغییر موازنه میدانی:<\/strong>پیشروی انصارالله در مآرب و تسلط احتمالی بر چاه&zwnj;های نفت، می&zwnj;تواند موازنه قدرت را به&zwnj;طور جدی به نفع صنعا تغییر دهد و اهرم فشار دیپلماتیک انصارالله را تقویت کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>راهبرد فرسایشی: <\/strong>حملات به تأسیسات مالی و اقتصادی عربستان، نشان&zwnj;دهنده گسترش دامنه جنگ به زیرساخت&zwnj;های حیاتی و افزایش هزینه&zwnj;های اقتصادی برای ریاض است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>دیپلماسی در سایه زور: <\/strong>عربستان طالب آتش&zwnj;بس است، اما اختلاف بر سر مبلغ غرامت (۱۰ میلیارد دلار پیشنهادی عربستان در برابر ۵۱ میلیارد دلار درخواستی انصارالله) و شرط عدم دخالت، نشان&zwnj;دهنده فاصله زیاد مواضع است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سناریوهای پیش&zwnj;رو: <\/strong>(الف) توافق آتش&zwnj;بس با میانجی&zwnj;گری عمان یا سازمان ملل؛ (ب) ادامه جنگ فرسایشی و پیشروی بیشتر انصارالله؛ (ج) توافق جزئی و ادامه تنش در برخی جبهه&zwnj;ها<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی: <\/strong>انصارالله با پیشروی میدانی و گسترش حملات به زیرساخت&zwnj;های اقتصادی عربستان، دست برتر را در معادله جنگ یمن به دست آورده است. عربستان در موضع ضعف به دنبال آتش&zwnj;بس است، اما فاصله زیاد در شرایط توافق، احتمال دستیابی به صلح پایدار را در کوتاه&zwnj;مدت کاهش می&zwnj;دهد<span dir=\"LTR\">.<\/span><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>سوال کلیدی: <\/strong>آیا انصارالله می&zwnj;تواند با تسلط بر مآرب و چاه&zwnj;های نفت، عربستان را به پذیرش شرایط خود برای آتش&zwnj;بس وادار کند، یا جنگ فرسایشی به مرحله جدیدی وارد خواهد شد؟<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><strong>جمع&zwnj;بندی کلی: <\/strong><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">تحولات بررسی&zwnj;شده در این بولتن، همگی در یک نقطه به هم می&zwnj;پیوندند: <strong>شکست راهبرد جنگ و فشار حداکثری در برابر مقاومت و اراده مردمی<\/strong>. شکست انتخاباتی ترامپ،بحران سیاسی در رژیم صهیونیستی،پیشروی انصارالله در یمن و فاجعه انسانی در غزه و لبنان، همگی نشان&zwnj;دهنده تغییر موازنه قدرت به نفع جبهه مقاومت و ناکارآمدی راهبردهای نظامی آمریکا و متحدانش در منطقه است. پنجره دیپلماتیک گشوده&zwnj;شده،فرصتی تاریخی برای تثبیت دستاوردهای مقاومت و پایان دادن به جنگ است، اما ریسک بازگشت ترامپ به جنگ و بی&zwnj;ثباتی سیاسی در رژیم صهیونیستی،تهدیدهای پیش&zwnj;رو را جدی نگه می&zwnj;دارد.<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">انتهای پیام\/م.ت\/<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-11-10 11:50:49","content_date_event":"2026-11-10 11:50:49","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-11-10 12:07:02","content_date_register":"2026-11-10 12:02:57","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":64,"eid":64,"attach_title":"بولتن تحلیلی درباره آخرین تحولات فلسطین و جبهه مقاومت؛\r\n\r\nشکست راهبرد جنگ و فشار حداکثری دولت آمریکا در برابر مقاومت و اراده مردمی در منطقه 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_150_94.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_300_187.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_372_232.png","600":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_372_232.png","900":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_372_232.png","1200":".\/cache\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342_372_232.png"},"ext":"png","file_media":1,"token":2115194342,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202611\/576447_2115194342.png","width":372,"height":232,"size":0}}}]}]]