[[{"content_id":422233,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"ریاض و معادله «جنگ یک‌طرفه»؛ اشتباه عربستان در ارزیابی موازنه قوا چه بود؟","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"معادله جنگ یک‌طرفه که واشنگتن اساساً برای تأمین منافع تل‌آویو پایه‌گذاری و پشتیبانی کرده، این بار در محاسبات عربستان درباره یمن با موانعی جدی روبه‌رو شده است؛ جایی که ریاض در ارزیابی موازنه قوا دچار خطا شد.","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nبه گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) سعدالله مزرعانی، نویسنده و سیاستمدار لبنانی در روزنامه الاخبار نوشت:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمعادله &laquo;جنگ یک&zwnj;طرفه&raquo;&nbsp;را اساساً واشنگتن به سود تل&zwnj;آویو پایه&zwnj;گذاری و پشتیبانی کرده است. این معادله و الگو در منازعات جاری خاورمیانه، از غزه و کرانه باختری تا لبنان و حتی در مقاطعی از رویارویی با ایران، به کار گرفته شده است. این معادله همچنان از طریق طرح ترامپ درباره غزه، طرح بایدن در سال ۲۰۲۴ و سپس توافق چارچوب سه&zwnj;جانبه آمریکا درباره لبنان در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ ادامه دارد. همه این طرح&zwnj;ها در واقع مانورهایی برای عبور از موانع و موازنه&zwnj;های موجود در مسیر جنگ بودند؛ تلاشی برای پشت سر گذاشتن این موانع و سپس ازسرگیری جنگ از یک طرف، آن هم به نام آتش&zwnj;بس!\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین همان معادله&zwnj;ای است که رهبران عربستان سعودی کوشیدند آن را در جنگ خود علیه یمن و صنعا بازتولید کنند؛ جنگی که عملاً پس از مراسم رسمی تشییع پیکر شهید سید علی خامنه&zwnj;ای، در ژوئیه گذشته آغاز شد. ریاض تصور می&zwnj;کرد دگرگونی موازنه قوا، شرایط را برای اجرای چنین الگویی فراهم کرده است. از همین رو، این آزمون را با محاصره&zwnj;ای همه&zwnj;جانبه علیه صنعا آغاز کرد؛ محاصره&zwnj;ای که هدف قرار دادن فرودگاه صنعا و بمباران بندر حدیده در دریای سرخ را نیز دربر می&zwnj;گرفت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپیش از آن، ریاض توانسته بود تلاش توسعه&zwnj;طلبانه امارات و نیروهای وابسته به آن در شورای انتقالی جنوب یمن را از طریق مناقشه&zwnj;ای خونین که اواخر سال گذشته آغاز شد، ناکام بگذارد. این تحول، سران عربستان را به تلاش برای یکسره کردن منازعه با جنبش انصارالله نیز ترغیب کرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nسران سعودی همچنین به تحولات عرصه قدرت در عراق دل بسته بودند؛ جایی که واشنگتن توانست با تهدیدهای آشکار و بی&zwnj;پرده، علی فالح الزیدی، چهره&zwnj;ای تکنوکرات و نزدیک به خود، را به بهای کنار زدن نامزد متحدان ایران در چارچوب هماهنگی شیعیان عراق به مقام نخست&zwnj;وزیری برساند. این در حالی است که نباید تغییرات پیشین در سوریه، لبنان و غزه را نیز از یاد برد؛ تحولاتی که همگی به سود واشنگتن و نیروهای همسو با آن رقم خوردند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این حال، ریاض در ارزیابی خود از موازنه&zwnj;های حاکم بر صحنه، دو عامل مهم را نادیده گرفت:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنخست، ناکامی آمریکا و اسرائیل در پرونده ایران. رهبری ایران مقاومت کرد و توانست با بستن اجباری تنگه هرمز، واشنگتن و متحدان خلیج&zwnj;فارس آن را به فرسایش بکشاند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدوم، بی&zwnj;توجهی به موازنه&zwnj;های داخلی یمن. جنبش انصارالله طی سال&zwnj;های گذشته مجموعه&zwnj;ای از عوامل قدرت را انباشته کرده بود که به آن امکان داد به&zwnj;سرعت در برابر محاصره سعودی، با محاصره&zwnj;ای متقابل علیه بخش عمده&zwnj;ای از فرودگاه&zwnj;های عربستان واکنش نشان دهد. افزون بر این، انصارالله حمله&zwnj;ای برق&zwnj;آسا را آغاز کرد که به این جنبش امکان داد کنترل ساحل غربی یمن و تنگه راهبردی باب&zwnj;المندب را به دست گیرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین تحول، ضربه&zwnj;ای سنگین به عربستان در عرصه&zwnj;های سیاسی، نظامی و اقتصادی وارد کرد و ریاض را به ورطه جنگی گسترده کشاند؛ جنگی که در جریان آن، انصارالله توانست بخشی از نبرد را به داخل خاک عربستان منتقل کند. این وضعیت، سران سعودی را سردرگم کرد و آن را به درخواست حمایت، به هر بهایی، واداشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nعربستان در چارچوب تدارکات خود برای گشودن جبهه نبرد علیه صنعا، پیش&zwnj;تر ائتلاف مکه را با ترکیه و پاکستان تشکیل داده بود. ریاض به چیزی فراتر از حمایت سیاسی و معنوی این دو کشور امید بسته بود. این کشور همچنین روی مداخله آمریکا حساب می&zwnj;کرد؛ مداخله&zwnj;ای که همچنان با تمایل دولت ترامپ به تعویق انداختن جنگ برخورد می&zwnj;کند. ترامپ بارها تأکید کرده است که می&zwnj;خواهد جنگ را تا پس از پایان انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا به تعویق بیندازد تا از پیامدهای منفی بیشتر بر نتایج آن انتخابات جلوگیری کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nعربستان همچنین به مداخله نظامی حکومت جدید دمشق امید بسته بود؛ حکومتی که خود با دشواری&zwnj;های فراوان و متنوعی دست&zwnj;وپنجه نرم می&zwnj;کنند و همین مسئله مانع از آن می&zwnj;شود که به ماجراجویی مداخله&zwnj;ای مؤثر در یمن دست بزنند. امارات نیز به نوبه خود، برای ارائه حمایت به رقیب سرسختش، شروطی سنگ&zwnj;اندازانه مطرح کرد!\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا وجود روابط نزدیک عربستان با واشنگتن و مبالغ هنگفتی که این کشور به ترامپ پرداخت کرده است، ریاض نمی&zwnj;تواند از همان امتیازاتی برخوردار باشد که آمریکا برای رژیم صهیونیستی قائل است؛ به&zwnj;ویژه در دوره کنونی ریاست&zwnj;جمهوری ترامپ.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنتانیاهو، &quot;ترامپ را بزرگ&zwnj;ترین دوست اسرائیل&quot; می&zwnj;خواند. ترامپ نیز خود را مدیون جریان &quot;صهیونیسم مسیحی&quot; می&zwnj;داند؛ جریانی که در هر دو دوره ریاست&zwnj;جمهوری او، یکی از پایه&zwnj;های اصلی پایگاه انتخاباتی&zwnj;اش بوده است؛ پایگاهی که در چارچوب ائتلاف &quot;ماگا&quot; و شعار &quot;اول آمریکا&quot; شکل گرفته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجنگ نسل&zwnj;کشی علیه غزه، به&zwnj;ویژه با توجه به حمایت قاطع دولت آمریکا از آن، موجی بی&zwnj;سابقه از خشم عمومی و سیاسی برانگیخت. این مسئله به یکی از عوامل اصلی بحران در تیم ترامپ، حزب جمهوری&zwnj;خواه و حتی درون جامعه آمریکا تبدیل شد. تظاهرات گسترده و پرشور جوانان و دانشجویان، به&zwnj;روشنی بازتاب&zwnj;دهنده این تحول بود؛ تحولی که از مخالفت فزاینده با جنگ نسل&zwnj;کشی و مشارکت واشنگتن در آن حکایت داشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nجنگ علیه ایران که با انگیزه&zwnj;های اسرائیلی به راه افتاد نیز به نوبه خود، تنش&zwnj;ها و شکاف&zwnj;های مهمی در حلقه نزدیکان ترامپ ایجاد کرد و پیامدهای منفی و سنگینی بر بخش&zwnj;های گسترده&zwnj;ای از جامعه آمریکا بر جای گذاشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر پی حمله به فرودگاه ریاض و تلفات انسانی ناشی از آن، محکومیت&zwnj;های رسانه&zwnj;ای بسیاری منتشر شد. با این حال، این محکومیت&zwnj;ها، هرچند با جانبداری&zwnj;هایی غیرقابل&zwnj;توجیه از نگاه بسیاری از طرف&zwnj;ها همراه بود، برای پیروزی عربستان یا حتی فراهم شدن امکان پیروزی آن در آینده&zwnj;ای نزدیک کافی نیست.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nواقعیت این است که تقریباً همه، دست&zwnj;کم تا این لحظه، عربستان را ناامید کرده&zwnj;اند؛ در رأس آن&zwnj;ها، دونالد ترامپ، رئیس&zwnj;جمهور آمریکا، که بر تفاهم با جنبش انصارالله مبنی بر خودداری از هدف قرار دادن یگان&zwnj;های دریایی آمریکا تأکید کرده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nشایسته&zwnj;تر آن است که سران سعودی از درس&zwnj;های قدیمی و جدید خود در رابطه با یمن عبرت بگیرند. ریاض خیزش مردمی کم&zwnj;نظیر یمن را مصادره کرد و فرصت&zwnj;های تغییر را به سود جریانی سرکوب کرد که تابع آن بود و دستوراتش را اجرا می&zwnj;کرد. عربستان مدعی است که از مشروعیت دفاع می&zwnj;کند؛ حال آنکه این مشروعیت طی حدود دوازده سال گذشته، بر اثر اختلافات، استعفا، مرگ و انتصاب&zwnj;های پی&zwnj;درپی، به&zwnj;کلی رنگ باخته و از میان رفته است!\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nعربستان مداخله&zwnj;گر و اشغالگر است، نه قربانی&zwnj;ای که می&zwnj;کوشد خود را چنین جلوه دهد. ملک عبدالعزیز، بنیان&zwnj;گذار پادشاهی سعودی، به پسرانش درباره یمن توصیه کرده بود که احتیاط را پیشه کنند. معنای این توصیه را نمی&zwnj;توان در استعمار یمن، تکه&zwnj;تکه کردن جغرافیای آن، پراکنده ساختن مردمش و کشاندن این کشور به جنگ داخلی خونینی جست&zwnj;وجو کرد؛ جنگی که میلیون&zwnj;ها یمنی گرسنه، بیش از هر چیز دیگری، به آن بی&zwnj;نیازند و در هر شرایطی بر سرزمین، آزادی و کرامت خود پای می&zwnj;فشارند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/ م.ر","content_html":"<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#000080;\"><strong>به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) سعدالله مزرعانی، نویسنده و سیاستمدار لبنانی در روزنامه الاخبار نوشت:<\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">معادله &laquo;جنگ یک&zwnj;طرفه&raquo;&nbsp;را اساساً واشنگتن به سود تل&zwnj;آویو پایه&zwnj;گذاری و پشتیبانی کرده است. این معادله و الگو در منازعات جاری خاورمیانه، از غزه و کرانه باختری تا لبنان و حتی در مقاطعی از رویارویی با ایران، به کار گرفته شده است. این معادله همچنان از طریق طرح ترامپ درباره غزه، طرح بایدن در سال ۲۰۲۴ و سپس توافق چارچوب سه&zwnj;جانبه آمریکا درباره لبنان در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ ادامه دارد. همه این طرح&zwnj;ها در واقع مانورهایی برای عبور از موانع و موازنه&zwnj;های موجود در مسیر جنگ بودند؛ تلاشی برای پشت سر گذاشتن این موانع و سپس ازسرگیری جنگ از یک طرف، آن هم به نام آتش&zwnj;بس<span dir=\"LTR\">!<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این همان معادله&zwnj;ای است که رهبران عربستان سعودی کوشیدند آن را در جنگ خود علیه یمن و صنعا بازتولید کنند؛ جنگی که عملاً پس از مراسم رسمی تشییع پیکر شهید سید علی خامنه&zwnj;ای، در ژوئیه گذشته آغاز شد. ریاض تصور می&zwnj;کرد دگرگونی موازنه قوا، شرایط را برای اجرای چنین الگویی فراهم کرده است. از همین رو، این آزمون را با محاصره&zwnj;ای همه&zwnj;جانبه علیه صنعا آغاز کرد؛ محاصره&zwnj;ای که هدف قرار دادن فرودگاه صنعا و بمباران بندر حدیده در دریای سرخ را نیز دربر می&zwnj;گرفت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">پیش از آن، ریاض توانسته بود تلاش توسعه&zwnj;طلبانه امارات و نیروهای وابسته به آن در شورای انتقالی جنوب یمن را از طریق مناقشه&zwnj;ای خونین که اواخر سال گذشته آغاز شد، ناکام بگذارد. این تحول، سران عربستان را به تلاش برای یکسره کردن منازعه با جنبش انصارالله نیز ترغیب کرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">سران سعودی همچنین به تحولات عرصه قدرت در عراق دل بسته بودند؛ جایی که واشنگتن توانست با تهدیدهای آشکار و بی&zwnj;پرده، علی فالح الزیدی، چهره&zwnj;ای تکنوکرات و نزدیک به خود، را به بهای کنار زدن نامزد متحدان ایران در چارچوب هماهنگی شیعیان عراق به مقام نخست&zwnj;وزیری برساند. این در حالی است که نباید تغییرات پیشین در سوریه، لبنان و غزه را نیز از یاد برد؛ تحولاتی که همگی به سود واشنگتن و نیروهای همسو با آن رقم خوردند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با این حال، ریاض در ارزیابی خود از موازنه&zwnj;های حاکم بر صحنه، دو عامل مهم را نادیده گرفت<span dir=\"LTR\">:<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong>نخست، ناکامی آمریکا و اسرائیل در پرونده ایران.<\/strong> <\/span>رهبری ایران مقاومت کرد و توانست با بستن اجباری تنگه هرمز، واشنگتن و متحدان خلیج&zwnj;فارس آن را به فرسایش بکشاند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong>دوم، بی&zwnj;توجهی به موازنه&zwnj;های داخلی یمن. <\/strong><\/span>جنبش انصارالله طی سال&zwnj;های گذشته مجموعه&zwnj;ای از عوامل قدرت را انباشته کرده بود که به آن امکان داد به&zwnj;سرعت در برابر محاصره سعودی، با محاصره&zwnj;ای متقابل علیه بخش عمده&zwnj;ای از فرودگاه&zwnj;های عربستان واکنش نشان دهد. افزون بر این، انصارالله حمله&zwnj;ای برق&zwnj;آسا را آغاز کرد که به این جنبش امکان داد کنترل ساحل غربی یمن و تنگه راهبردی باب&zwnj;المندب را به دست گیرد<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">این تحول، ضربه&zwnj;ای سنگین به عربستان در عرصه&zwnj;های سیاسی، نظامی و اقتصادی وارد کرد و ریاض را به ورطه جنگی گسترده کشاند؛ جنگی که در جریان آن، انصارالله توانست بخشی از نبرد را به داخل خاک عربستان منتقل کند. این وضعیت، سران سعودی را سردرگم کرد و آن را به درخواست حمایت، به هر بهایی، واداشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">عربستان در چارچوب تدارکات خود برای گشودن جبهه نبرد علیه صنعا، پیش&zwnj;تر ائتلاف مکه را با ترکیه و پاکستان تشکیل داده بود. ریاض به چیزی فراتر از حمایت سیاسی و معنوی این دو کشور امید بسته بود. این کشور همچنین روی مداخله آمریکا حساب می&zwnj;کرد؛ مداخله&zwnj;ای که همچنان با تمایل دولت ترامپ به تعویق انداختن جنگ برخورد می&zwnj;کند. ترامپ بارها تأکید کرده است که می&zwnj;خواهد جنگ را تا پس از پایان انتخابات میان&zwnj;دوره&zwnj;ای آمریکا به تعویق بیندازد تا از پیامدهای منفی بیشتر بر نتایج آن انتخابات جلوگیری کند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">عربستان همچنین به مداخله نظامی حکومت جدید دمشق امید بسته بود؛ حکومتی که خود با دشواری&zwnj;های فراوان و متنوعی دست&zwnj;وپنجه نرم می&zwnj;کنند و همین مسئله مانع از آن می&zwnj;شود که به ماجراجویی مداخله&zwnj;ای مؤثر در یمن دست بزنند. امارات نیز به نوبه خود، برای ارائه حمایت به رقیب سرسختش، شروطی سنگ&zwnj;اندازانه مطرح کرد<span dir=\"LTR\">!<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">با وجود روابط نزدیک عربستان با واشنگتن و مبالغ هنگفتی که این کشور به ترامپ پرداخت کرده است، ریاض نمی&zwnj;تواند از همان امتیازاتی برخوردار باشد که آمریکا برای رژیم صهیونیستی قائل است؛ به&zwnj;ویژه در دوره کنونی ریاست&zwnj;جمهوری ترامپ<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\"><img alt=\"ریاض و معادله &quot;جنگ یک‌طرفه&quot;؛ اشتباه عربستان در ارزیابی موازنه قوا چه بود؟ 2\" src=\"https:\/\/qodsna.com\/cache\/2\/attach\/202610\/575506_3085647248_786_442.jpg\" style=\"width: 650px; height: 366px;\" \/><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">نتانیاهو، &quot;ترامپ را بزرگ&zwnj;ترین دوست اسرائیل&quot; می&zwnj;خواند. ترامپ نیز خود را مدیون جریان &quot;صهیونیسم مسیحی&quot; می&zwnj;داند؛ جریانی که در هر دو دوره ریاست&zwnj;جمهوری او، یکی از پایه&zwnj;های اصلی پایگاه انتخاباتی&zwnj;اش بوده است؛ پایگاهی که در چارچوب ائتلاف &quot;ماگا&quot; و شعار &quot;اول آمریکا&quot; شکل گرفته است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">جنگ نسل&zwnj;کشی علیه غزه، به&zwnj;ویژه با توجه به حمایت قاطع دولت آمریکا از آن، موجی بی&zwnj;سابقه از خشم عمومی و سیاسی برانگیخت. این مسئله به یکی از عوامل اصلی بحران در تیم ترامپ، حزب جمهوری&zwnj;خواه و حتی درون جامعه آمریکا تبدیل شد. تظاهرات گسترده و پرشور جوانان و دانشجویان، به&zwnj;روشنی بازتاب&zwnj;دهنده این تحول بود؛ تحولی که از مخالفت فزاینده با جنگ نسل&zwnj;کشی و مشارکت واشنگتن در آن حکایت داشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">جنگ علیه ایران که با انگیزه&zwnj;های اسرائیلی به راه افتاد نیز به نوبه خود، تنش&zwnj;ها و شکاف&zwnj;های مهمی در حلقه نزدیکان ترامپ ایجاد کرد و پیامدهای منفی و سنگینی بر بخش&zwnj;های گسترده&zwnj;ای از جامعه آمریکا بر جای گذاشت<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">در پی حمله به فرودگاه ریاض و تلفات انسانی ناشی از آن، محکومیت&zwnj;های رسانه&zwnj;ای بسیاری منتشر شد. با این حال، این محکومیت&zwnj;ها، هرچند با جانبداری&zwnj;هایی غیرقابل&zwnj;توجیه از نگاه بسیاری از طرف&zwnj;ها همراه بود، برای پیروزی عربستان یا حتی فراهم شدن امکان پیروزی آن در آینده&zwnj;ای نزدیک کافی نیست<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">واقعیت این است که تقریباً همه، دست&zwnj;کم تا این لحظه، عربستان را ناامید کرده&zwnj;اند؛ در رأس آن&zwnj;ها، دونالد ترامپ، رئیس&zwnj;جمهور آمریکا، که بر تفاهم با جنبش انصارالله مبنی بر خودداری از هدف قرار دادن یگان&zwnj;های دریایی آمریکا تأکید کرده است<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">شایسته&zwnj;تر آن است که سران سعودی از درس&zwnj;های قدیمی و جدید خود در رابطه با یمن عبرت بگیرند. ریاض خیزش مردمی کم&zwnj;نظیر یمن را مصادره کرد و فرصت&zwnj;های تغییر را به سود جریانی سرکوب کرد که تابع آن بود و دستوراتش را اجرا می&zwnj;کرد. عربستان مدعی است که از مشروعیت دفاع می&zwnj;کند؛ حال آنکه این مشروعیت طی حدود دوازده سال گذشته، بر اثر اختلافات، استعفا، مرگ و انتصاب&zwnj;های پی&zwnj;درپی، به&zwnj;کلی رنگ باخته و از میان رفته است<span dir=\"LTR\">!<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">عربستان مداخله&zwnj;گر و اشغالگر است، نه قربانی&zwnj;ای که می&zwnj;کوشد خود را چنین جلوه دهد. ملک عبدالعزیز، بنیان&zwnj;گذار پادشاهی سعودی، به پسرانش درباره یمن توصیه کرده بود که احتیاط را پیشه کنند. معنای این توصیه را نمی&zwnj;توان در استعمار یمن، تکه&zwnj;تکه کردن جغرافیای آن، پراکنده ساختن مردمش و کشاندن این کشور به جنگ داخلی خونینی جست&zwnj;وجو کرد؛ جنگی که میلیون&zwnj;ها یمنی گرسنه، بیش از هر چیز دیگری، به آن بی&zwnj;نیازند و در هر شرایطی بر سرزمین، آزادی و کرامت خود پای می&zwnj;فشارند<span dir=\"LTR\">.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p dir=\"RTL\">انتهای پیام\/ م.ر<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-10-17 11:01:10","content_date_event":"2026-10-17 11:01:10","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-10-17 11:57:47","content_date_register":"2026-10-17 11:05:03","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":7,"eid":64,"attach_title":"ریاض و معادله \"جنگ یک‌طرفه\"؛ اشتباه عربستان در ارزیابی موازنه قوا چه بود؟ 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_150_100.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_300_200.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_400_267.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_600_400.png","900":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_600_400.png","1200":".\/cache\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836_600_400.png"},"ext":"png","file_media":1,"token":3897226836,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202610\/575510_3897226836.png","width":600,"height":400,"size":0}}}]}]]