[[{"content_id":413464,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"یک میلیارد دلار برای عضویت در هیئت صلح غزه؛ صلح یا سیاست تجارت؟","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"«هیئت صلح غزه» به ابتکار ترامپ بیش از آنکه یک راهکار عملی برای بحران غزه باشد، به نمادی از پیچیدگی‌های سیاست بین‌الملل، بحران مشروعیت نهادهای بین‌المللی و رقابت قدرت‌های جهانی تبدیل شده است.","content_summary_fill":1,"content_body":"\r\nدر سال&zwnj;های اخیر بحران غزه به&zwnj;عنوان یکی از پیچیده&zwnj;ترین مناقشات منطقه&zwnj;ای جهان، همواره کانون توجه سیاستمداران و نهادهای بین&zwnj;المللی بوده است. با این حال، تلاش&zwnj;های رسمی برای تثبیت آتش&zwnj;بس و بازسازی این منطقه، اغلب با ناکامی و انتقادهای گسترده همراه بوده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر این چارچوب، تشکیل &laquo;هیئت صلح غزه&raquo; به ابتکاردونالد ترامپ نه تنها به&zwnj;عنوان یک ابزار صلح&zwnj;آفرین بلکه به&zwnj;عنوان نمادی از رقابت قدرت&zwnj;ها و بحران مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی مطرح شده است. این هیئت با هدف رسمی بازسازی غزه و پیشبرد صلح معرفی شد، اما از همان ابتدا با واکنش&zwnj;های منفی، تردیدهای منطقه&zwnj;ای و بین&zwnj;المللی و نقدهای جدی از سوی ذی&zwnj;نفعان محلی مواجه شد. بررسی ساختار، ترکیب اعضا، اهداف و پیامدهای این ابتکار، تصویری از چالش&zwnj;های پیچیده سیاست بین&zwnj;الملل و محدودیت ابزارهای یک&zwnj;جانبه برای حل بحران&zwnj;های منطقه&zwnj;ای ارائه می&zwnj;دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nساختار و ترکیب هیئت\r\n\r\nهیئت صلح غزه که به شکل رسمی به&zwnj;عنوان نهادی بین&zwnj;المللی معرفی شد، شامل اعضای برجسته سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرئیس هیئت به طور مادام&zwnj;العمر دونالد ترامپ است و همراه او چهره&zwnj;هایی چون مارکو روبیو، جرد کوشنر و تونی بلر در هیئت اجرایی حضور دارند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nحضور تونی بلر، به دلیل نقش وی در جنگ عراق ۲۰۰۳، باعث بروز بحث&zwnj;های جدی و اعتراض افکار عمومی شده است. این ترکیب نشان می&zwnj;دهد که هیئت عملاً تحت نفوذ مستقیم آمریکا قرار دارد و تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;ها بر اساس رویکردهای یک کشور و چند شخصیت نزدیک به ترامپ صورت می&zwnj;گیرد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنکته قابل توجه دیگر، غیبت نمایندگان فلسطینی در رده&zwnj;های کلیدی هیئت است. فلسطینیان تنها به شکل کمیته&zwnj;ای تکنوکرات برای مدیریت اجرایی فعالیت&zwnj;ها حضور دارند، اما در تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;های استراتژیک و امنیتی نقش مستقیم ندارند. این ساختار به&zwnj;وضوح نشان&zwnj;دهنده یکجانبه&zwnj;گرایی و تمرکز قدرت در دست آمریکا است و مشروعیت هیئت را نزد فلسطینیان و ناظران بین&zwnj;المللی کاهش می&zwnj;دهد. علاوه بر این، شرط عضویت دائمی و پرداخت یک میلیارد دلار که ادعا شده قرار است صرف بازسازی غزه شود، بحث &laquo;تجاری&zwnj;سازی صلح&raquo; را مطرح کرده است و مانعی برای مشارکت گسترده کشورهای دیگر به شمار می&zwnj;رود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاهداف اعلامی و اختلاف&zwnj;های عملیاتی\r\n\r\nاز نگاه رسمی، هیئت صلح مأمور بازسازی غزه، تثبیت آتش&zwnj;بس و پیشبرد صلح اعلام شده است. با این حال، تحلیل روند شکل&zwnj;گیری و اظهار نظرهای اعضای مؤثر نشان می&zwnj;دهد که اهداف واقعی فراتر از این موارد است. رئیس هیئت، صراحتاً اعلام کرده که فعالیت شورا محدود به غزه نخواهد ماند و می&zwnj;تواند به سایر منازعات جهانی نیز گسترش یابد. این رویکرد نشان می&zwnj;دهد که هیئت از یک نهاد فنی و محدود برای نظارت بر آتش&zwnj;بس، به ابزاری سیاسی برای بازتعریف روابط بین&zwnj;الملل و افزایش نفوذ آمریکا تبدیل شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتقال مأموریت&zwnj;هایی مانند خلع سلاح حماس، نظارت بر امنیت و مدیریت موقت غزه به نهادی خارج از چارچوب سازمان ملل، نگرانی&zwnj;های حقوقی و سیاسی جدی ایجاد کرده است. چنین اقدامی می&zwnj;تواند نظم چندجانبه و سازوکارهای رسمی بین&zwnj;المللی را تضعیف کند و اعتماد میان بازیگران منطقه&zwnj;ای و جهانی را کاهش دهد. به عبارت دیگر، تمرکز قدرت در یک نهاد با ترکیب محدود و بدون نمایندگی ذی&zwnj;نفعان اصلی، بیش از آن که راهکاری برای صلح باشد، ابزاری برای اعمال نفوذ سیاسی و اقتصادی است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nواکنش&zwnj;ها و نقدهای فلسطینی\r\n\r\nپیش از آغاز رسمی فعالیت هیئت، واکنش فلسطینیان و تحلیلگران منطقه&zwnj;ای بسیار منفی بود. جنبش جهاد اسلامی ترکیب هیئت را &laquo;مطابق خواست و منافع اسرائیل&raquo; دانست و آن را نشانه&zwnj;ای از نیت&zwnj;های سیاسی برای تحمیل ترتیبات آینده معرفی کرد. دکتر منیر البرش، مدیرکل وزارت بهداشت غزه، با لحنی عاطفی بیان کرد که &laquo;آن&zwnj;ها صلح را میان خود تقسیم می&zwnj;کنند و ما خیمه&zwnj;ها را&raquo;، و این شورا را نماد شکاف میان گفتار دیپلماتیک و وضعیت انسانی واقعی توصیف کرد. نویسندگان و تحلیلگران فلسطینی نیز هشدار داده&zwnj;اند که این هیئت ممکن است به&zwnj;طور تدریجی مسئله فلسطین را از دستورکار بین&zwnj;المللی حذف کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nواکنش اسرائیل و شکاف داخلی\r\n\r\nواکنش اسرائیل نسبت به هیئت صلح غزه نیز پیچیده و متناقض بود. دفتر بنیامین نتانیاهو اعلام کرد که ترکیب هیئت بدون هماهنگی با این کشور و مغایر با سیاست&zwnj;های رسمی آن است. برخی وزرای اسرائیلی، مانند ایتمار بن&zwnj;گویر و بتسلئیل اسموتریچ، صریحاً خواستار جنگ مستقیم یا مهاجرت فلسطینیان شدند و نسبت به واگذاری نقش&zwnj;های امنیتی به نهادی خارجی هشدار دادند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاین اختلافات نشان می&zwnj;دهد که حتی نزدیک&zwnj;ترین متحد آمریکا نیز نسبت به هدف و جهت&zwnj;گیری هیئت دچار تردید است و به&zwnj;نوعی مشروعیت داخلی آن در سطح منطقه زیر سؤال رفته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنکته مهم دیگر، اعتراض به حضور نمایندگانی از ترکیه و قطر در هیئت اجرایی است؛ کشورهایی که از منتقدان سرسخت عملکرد اسرائیل در جنگ غزه محسوب می&zwnj;شوند. این موضوع تضادهای داخلی اسرائیل و پیچیدگی مدیریت بحران در غزه را برجسته می&zwnj;کند و نشان می&zwnj;دهد که تصمیم&zwnj;گیری درباره امنیت و بازسازی منطقه بدون مشارکت ذی&zwnj;نفع اصلی، به تشدید تنش&zwnj;های سیاسی منجر خواهد شد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nواکنش&zwnj;ها و شکاف&zwnj;های بین&zwnj;المللی\r\n\r\nسطح بین&zwnj;المللی نیز با واکنش&zwnj;های دوگانه و متفاوت مواجه شد. برخی کشورها، به&zwnj;ویژه در جهان عرب و برخی متحدان نزدیک آمریکا، با پذیرش عضویت یا همکاری با هیئت موافقت کردند؛ اما کشورهای اروپایی مانند فرانسه، سوئد و نروژ، با نگرانی از تضعیف سازمان ملل و مشروعیت چندجانبه&zwnj;گرایی، از پیوستن به آن خودداری کردند. برخی کشورها نیز رویکرد محتاطانه&zwnj;ای اتخاذ کردند و تصمیم نهایی خود را به آینده موکول کردند. پرداخت هزینه&zwnj;های بالای عضویت (یک میلیارد دلار)، یکی دیگر از عواملی است که نگرانی&zwnj;ها را افزایش داده و مانع مشارکت گسترده&zwnj;تر شده است. این موضوع همچنین انتقادهایی درباره &laquo;تجاری&zwnj;سازی صلح&raquo; و امکان تبدیل هیئت به نهادی اقتصادی ـ سرمایه&zwnj;محور را مطرح کرده است. تحلیل&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که بدون شفافیت، پاسخ&zwnj;گویی و نمایندگی واقعی ذی&zwnj;نفعان، این هیئت بیش از آنکه راهکاری عملی برای بحران غزه باشد، به صحنه&zwnj;ای برای رقابت قدرت&zwnj;های بزرگ و آزمون مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی تبدیل شده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنتیجه\r\n\r\n&laquo;هیئت صلح غزه&raquo; به ابتکار دونالد ترامپ بیشتر از آنکه یک راهکار عملی برای بحران غزه باشد، به نمادی از پیچیدگی&zwnj;های سیاست بین&zwnj;الملل، بحران مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی و رقابت قدرت&zwnj;های جهانی تبدیل شده است. ترکیب هیئت، ساختار تمرکزگرای آن و غیبت&nbsp;نماینده&nbsp;فلسطینیان، مشروعیت آن را از همان ابتدا تحت فشار قرار داده و واکنش&zwnj;های منفی فلسطینیان، اسرائیل و کشورهای مختلف را برانگیخته است. تمرکز قدرت در دست یک کشور، امکان اعمال نفوذ یک&zwnj;جانبه و واگذاری مأموریت&zwnj;های امنیتی و سیاسی به نهادی غیررسمی، نشانه&zwnj;ای از چالش&zwnj;های ساختاری در نظم بین&zwnj;الملل است. این ابتکار، نه تنها نمی&zwnj;تواند به صلح پایدار در غزه منجر شود، بلکه احتمال دارد بحران مشروعیت سازمان&zwnj;های بین&zwnj;المللی، بی&zwnj;اعتمادی منطقه&zwnj;ای و پیچیدگی&zwnj;های سیاسی را افزایش دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمنبع: خبرگزاری مهر\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام \/ی.ح\r\n\r\n\r\n&nbsp;","content_html":"<p><br \/>\r\n<span style=\"font-size:16px;\">در سال&zwnj;های اخیر بحران غزه به&zwnj;عنوان یکی از پیچیده&zwnj;ترین مناقشات منطقه&zwnj;ای جهان، همواره کانون توجه سیاستمداران و نهادهای بین&zwnj;المللی بوده است. با این حال، تلاش&zwnj;های رسمی برای تثبیت آتش&zwnj;بس و بازسازی این منطقه، اغلب با ناکامی و انتقادهای گسترده همراه بوده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">در این چارچوب، تشکیل &laquo;هیئت صلح غزه&raquo; به ابتکاردونالد ترامپ نه تنها به&zwnj;عنوان یک ابزار صلح&zwnj;آفرین بلکه به&zwnj;عنوان نمادی از رقابت قدرت&zwnj;ها و بحران مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی مطرح شده است. این هیئت با هدف رسمی بازسازی غزه و پیشبرد صلح معرفی شد، اما از همان ابتدا با واکنش&zwnj;های منفی، تردیدهای منطقه&zwnj;ای و بین&zwnj;المللی و نقدهای جدی از سوی ذی&zwnj;نفعان محلی مواجه شد. بررسی ساختار، ترکیب اعضا، اهداف و پیامدهای این ابتکار، تصویری از چالش&zwnj;های پیچیده سیاست بین&zwnj;الملل و محدودیت ابزارهای یک&zwnj;جانبه برای حل بحران&zwnj;های منطقه&zwnj;ای ارائه می&zwnj;دهد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><em><span style=\"font-size:16px;\">ساختار و ترکیب هیئت<\/span><\/em><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">هیئت صلح غزه که به شکل رسمی به&zwnj;عنوان نهادی بین&zwnj;المللی معرفی شد، شامل اعضای برجسته سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">رئیس هیئت به طور مادام&zwnj;العمر دونالد ترامپ است و همراه او چهره&zwnj;هایی چون مارکو روبیو، جرد کوشنر و تونی بلر در هیئت اجرایی حضور دارند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">حضور تونی بلر، به دلیل نقش وی در جنگ عراق ۲۰۰۳، باعث بروز بحث&zwnj;های جدی و اعتراض افکار عمومی شده است. این ترکیب نشان می&zwnj;دهد که هیئت عملاً تحت نفوذ مستقیم آمریکا قرار دارد و تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;ها بر اساس رویکردهای یک کشور و چند شخصیت نزدیک به ترامپ صورت می&zwnj;گیرد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">نکته قابل توجه دیگر، غیبت نمایندگان فلسطینی در رده&zwnj;های کلیدی هیئت است. فلسطینیان تنها به شکل کمیته&zwnj;ای تکنوکرات برای مدیریت اجرایی فعالیت&zwnj;ها حضور دارند، اما در تصمیم&zwnj;گیری&zwnj;های استراتژیک و امنیتی نقش مستقیم ندارند. این ساختار به&zwnj;وضوح نشان&zwnj;دهنده یکجانبه&zwnj;گرایی و تمرکز قدرت در دست آمریکا است و مشروعیت هیئت را نزد فلسطینیان و ناظران بین&zwnj;المللی کاهش می&zwnj;دهد. علاوه بر این، شرط عضویت دائمی و پرداخت یک میلیارد دلار که ادعا شده قرار است صرف بازسازی غزه شود، بحث &laquo;تجاری&zwnj;سازی صلح&raquo; را مطرح کرده است و مانعی برای مشارکت گسترده کشورهای دیگر به شمار می&zwnj;رود.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><span style=\"font-size:16px;\">اهداف اعلامی و اختلاف&zwnj;های عملیاتی<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">از نگاه رسمی، هیئت صلح مأمور بازسازی غزه، تثبیت آتش&zwnj;بس و پیشبرد صلح اعلام شده است. با این حال، تحلیل روند شکل&zwnj;گیری و اظهار نظرهای اعضای مؤثر نشان می&zwnj;دهد که اهداف واقعی فراتر از این موارد است. رئیس هیئت، صراحتاً اعلام کرده که فعالیت شورا محدود به غزه نخواهد ماند و می&zwnj;تواند به سایر منازعات جهانی نیز گسترش یابد. این رویکرد نشان می&zwnj;دهد که هیئت از یک نهاد فنی و محدود برای نظارت بر آتش&zwnj;بس، به ابزاری سیاسی برای بازتعریف روابط بین&zwnj;الملل و افزایش نفوذ آمریکا تبدیل شده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">انتقال مأموریت&zwnj;هایی مانند خلع سلاح حماس، نظارت بر امنیت و مدیریت موقت غزه به نهادی خارج از چارچوب سازمان ملل، نگرانی&zwnj;های حقوقی و سیاسی جدی ایجاد کرده است. چنین اقدامی می&zwnj;تواند نظم چندجانبه و سازوکارهای رسمی بین&zwnj;المللی را تضعیف کند و اعتماد میان بازیگران منطقه&zwnj;ای و جهانی را کاهش دهد. به عبارت دیگر، تمرکز قدرت در یک نهاد با ترکیب محدود و بدون نمایندگی ذی&zwnj;نفعان اصلی، بیش از آن که راهکاری برای صلح باشد، ابزاری برای اعمال نفوذ سیاسی و اقتصادی است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><span style=\"font-size:16px;\">واکنش&zwnj;ها و نقدهای فلسطینی<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">پیش از آغاز رسمی فعالیت هیئت، واکنش فلسطینیان و تحلیلگران منطقه&zwnj;ای بسیار منفی بود. جنبش جهاد اسلامی ترکیب هیئت را &laquo;مطابق خواست و منافع اسرائیل&raquo; دانست و آن را نشانه&zwnj;ای از نیت&zwnj;های سیاسی برای تحمیل ترتیبات آینده معرفی کرد. دکتر منیر البرش، مدیرکل وزارت بهداشت غزه، با لحنی عاطفی بیان کرد که &laquo;آن&zwnj;ها صلح را میان خود تقسیم می&zwnj;کنند و ما خیمه&zwnj;ها را&raquo;، و این شورا را نماد شکاف میان گفتار دیپلماتیک و وضعیت انسانی واقعی توصیف کرد. نویسندگان و تحلیلگران فلسطینی نیز هشدار داده&zwnj;اند که این هیئت ممکن است به&zwnj;طور تدریجی مسئله فلسطین را از دستورکار بین&zwnj;المللی حذف کند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><span style=\"font-size:16px;\">واکنش اسرائیل و شکاف داخلی<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">واکنش اسرائیل نسبت به هیئت صلح غزه نیز پیچیده و متناقض بود. دفتر بنیامین نتانیاهو اعلام کرد که ترکیب هیئت بدون هماهنگی با این کشور و مغایر با سیاست&zwnj;های رسمی آن است. برخی وزرای اسرائیلی، مانند ایتمار بن&zwnj;گویر و بتسلئیل اسموتریچ، صریحاً خواستار جنگ مستقیم یا مهاجرت فلسطینیان شدند و نسبت به واگذاری نقش&zwnj;های امنیتی به نهادی خارجی هشدار دادند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">این اختلافات نشان می&zwnj;دهد که حتی نزدیک&zwnj;ترین متحد آمریکا نیز نسبت به هدف و جهت&zwnj;گیری هیئت دچار تردید است و به&zwnj;نوعی مشروعیت داخلی آن در سطح منطقه زیر سؤال رفته است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">نکته مهم دیگر، اعتراض به حضور نمایندگانی از ترکیه و قطر در هیئت اجرایی است؛ کشورهایی که از منتقدان سرسخت عملکرد اسرائیل در جنگ غزه محسوب می&zwnj;شوند. این موضوع تضادهای داخلی اسرائیل و پیچیدگی مدیریت بحران در غزه را برجسته می&zwnj;کند و نشان می&zwnj;دهد که تصمیم&zwnj;گیری درباره امنیت و بازسازی منطقه بدون مشارکت ذی&zwnj;نفع اصلی، به تشدید تنش&zwnj;های سیاسی منجر خواهد شد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><span style=\"font-size:16px;\">واکنش&zwnj;ها و شکاف&zwnj;های بین&zwnj;المللی<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">سطح بین&zwnj;المللی نیز با واکنش&zwnj;های دوگانه و متفاوت مواجه شد. برخی کشورها، به&zwnj;ویژه در جهان عرب و برخی متحدان نزدیک آمریکا، با پذیرش عضویت یا همکاری با هیئت موافقت کردند؛ اما کشورهای اروپایی مانند فرانسه، سوئد و نروژ، با نگرانی از تضعیف سازمان ملل و مشروعیت چندجانبه&zwnj;گرایی، از پیوستن به آن خودداری کردند. برخی کشورها نیز رویکرد محتاطانه&zwnj;ای اتخاذ کردند و تصمیم نهایی خود را به آینده موکول کردند. پرداخت هزینه&zwnj;های بالای عضویت (یک میلیارد دلار)، یکی دیگر از عواملی است که نگرانی&zwnj;ها را افزایش داده و مانع مشارکت گسترده&zwnj;تر شده است. این موضوع همچنین انتقادهایی درباره &laquo;تجاری&zwnj;سازی صلح&raquo; و امکان تبدیل هیئت به نهادی اقتصادی ـ سرمایه&zwnj;محور را مطرح کرده است. تحلیل&zwnj;ها نشان می&zwnj;دهد که بدون شفافیت، پاسخ&zwnj;گویی و نمایندگی واقعی ذی&zwnj;نفعان، این هیئت بیش از آنکه راهکاری عملی برای بحران غزه باشد، به صحنه&zwnj;ای برای رقابت قدرت&zwnj;های بزرگ و آزمون مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی تبدیل شده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"color:#0000CD;\"><strong><span style=\"font-size:16px;\">نتیجه<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">&laquo;هیئت صلح غزه&raquo; به ابتکار دونالد ترامپ بیشتر از آنکه یک راهکار عملی برای بحران غزه باشد، به نمادی از پیچیدگی&zwnj;های سیاست بین&zwnj;الملل، بحران مشروعیت نهادهای بین&zwnj;المللی و رقابت قدرت&zwnj;های جهانی تبدیل شده است. ترکیب هیئت، ساختار تمرکزگرای آن و غیبت&nbsp;نماینده&nbsp;فلسطینیان، مشروعیت آن را از همان ابتدا تحت فشار قرار داده و واکنش&zwnj;های منفی فلسطینیان، اسرائیل و کشورهای مختلف را برانگیخته است. تمرکز قدرت در دست یک کشور، امکان اعمال نفوذ یک&zwnj;جانبه و واگذاری مأموریت&zwnj;های امنیتی و سیاسی به نهادی غیررسمی، نشانه&zwnj;ای از چالش&zwnj;های ساختاری در نظم بین&zwnj;الملل است. این ابتکار، نه تنها نمی&zwnj;تواند به صلح پایدار در غزه منجر شود، بلکه احتمال دارد بحران مشروعیت سازمان&zwnj;های بین&zwnj;المللی، بی&zwnj;اعتمادی منطقه&zwnj;ای و پیچیدگی&zwnj;های سیاسی را افزایش دهد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>منبع: خبرگزاری مهر<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><span style=\"font-size:16px;\">انتهای پیام \/ی.ح<\/span><\/p>\r\n\r\n<p><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2026-02-02 11:27:11","content_date_event":"2026-02-02 11:27:11","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2026-02-02 11:56:39","content_date_register":"2026-02-02 11:32:00","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":252791,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":55,"eid":61,"attach_title":"مهر بررسی کرد؛\r\nیک میلیارد دلار برای عضویت در هیئت صلح غزه؛ صلح یا سیاست تجارت؟ 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_150_100.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_300_200.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_360_240.jpg","600":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_360_240.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_360_240.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038_360_240.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3442763038,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202602\/565306_3442763038.jpg","width":360,"height":240,"size":0}}}]}]]