[[{"content_id":404201,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"یادداشت؛\r\n\r\nاستراتژی انتحار؛ لحظات پایانی اسرائیل  و نبرد  دقیقه ۹۰","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"رژیم صهیونیستی در یک انتحار به تاکتیک «پیروزی لحظه آخر» روی آورده که  این استراتژی بسیار پرریسک است و می‌تواند منجر به گشایش جبهه‌های جدیدی شود، به‌جای آنکه بحران‌های موجود را پایان دهد.","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nخبرگزاری قدس (قدسنا) | إیهاب جبارین تحلیلگر برجسته فلسطینی \r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\nدر سایه تحرکات دیپلماتیک دولت آمریکا برای دستیابی به توافق با یمنی&zwnj;ها و تمایل به کاهش تنش در غزه، رژیم صهیونیستی در عرصه نظامی، با شتاب وارد مرحله&zwnj;ای تازه از عملیات موسوم به &laquo;ارابه&zwnj;های گدعون&raquo; شده است. این مرحله در ادبیات نظامی رژیم اشغالگر به &laquo;نبرد دقیقه ۹۰&raquo; معروف است؛ تاکتیکی که هدف آن کسب حداکثر دستاوردهای میدانی پیش از بسته شدن پنجره فرصت&zwnj;ها به&zwnj;دلیل فشارهای دیپلماتیک یا توافقات منطقه&zwnj;ای است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرژیم صهیونیستی می&zwnj;کوشد با سرعت و قاطعیت واقعیت&zwnj;هایی نظامی را تحمیل کند&mdash;مانند تخریب شبکه تونل&zwnj;های مقاومت در رفح یا ترور فرماندهان میدانی&mdash;تا حتی در صورت توقف جنگ، دستاوردهایی برای نمایش داشته باشد. اما در پس این تاکتیک، نگرانی&zwnj;های عمیقی برای این رژیم نهفته است: توافقات احتمالی آمریکا با ایران و یمنی&zwnj;ها می&zwnj;توانند محدودیت&zwnj;هایی تازه بر &ldquo;اسرائیل&rdquo; تحمیل کنند، از جمله توقف جنگ در غزه بدون تحقق اهدافی که اعلام کرده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنگرانی دیگر رژیم صهیونیستی، تبدیل شدن مدل مذاکره با یمنی&zwnj;ها به الگویی برای گفت&zwnj;وگو با حماس یا حتی حزب&zwnj;الله و ایران است؛ سناریویی که نقش این رژیم را در معادلات امنیتی منطقه به حاشیه می&zwnj;برد. هم&zwnj;زمان، نتانیاهو تحت فشارهای داخلی برای ارائه &laquo;تصویر پیروزی&raquo; قرار دارد، چراکه ناکامی در تحقق آن می&zwnj;تواند موقعیت سیاسی&zwnj; او را بیش از پیش تضعیف کند ( و یا به پایان برساند).\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر نهایت، رژیم اشغالگر با اجرای این &laquo;نبرد دقیقه آخر&raquo; تلاش دارد پیش از بسته شدن مسیرهای نظامی، ورق را به نفع خود برگرداند&mdash;حتی اگر این تلاش، نه از موضع قدرت، بلکه از دل اضطرار سیاسی و امنیتی برخاسته باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nچرا رژیم اشغالگر اکنون عجله دارد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nچهار عامل کلیدی در شتاب فعلی &ldquo;اسرائیل&rdquo; نقش دارند:\r\n\r\nپیشرفت دیپلماتیک آمریکا با یمنی&zwnj;ها: اعلام&zwnj;های مثبت از سوی واشنگتن درباره مذاکرات با یمنی&zwnj;ها، احتمال بسته شدن جبهه دریای سرخ را مطرح می&zwnj;کند؛ موضوعی که تاکنون بهانه&zwnj;ای برای عملیات نظامی &ldquo;اسرائیل&rdquo; بوده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nخروج ناو هواپیمابر ترومن از منطقه: تصمیم آمریکا برای خارج کردن ناو &laquo;ترومن&raquo; نشانه&zwnj;ای از تمایل برای کاهش حضور نظامی و تنش&zwnj;زدایی در منطقه تلقی می&zwnj;شود؛ موضوعی که می&zwnj;تواند حمایت نظامی ضمنی از عملیات&zwnj;های &ldquo;اسرائیل&rdquo; را تضعیف کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nهشدارهای داخلی درباره تعلل: در داخل رژیم صهیونیستی، نمایندگان کنست و مقامات امنیتی هشدار می&zwnj;دهند که تعلل و تأخیر در عملیات&zwnj;ها به حماس و ایران فرصت بازیابی می&zwnj;دهد و خواستار بهره&zwnj;گیری حداکثری از فرصت باقی&zwnj;مانده هستند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمحاسبات سیاسی نتانیاهو: برای نتانیاهو، توقف جنگ بدون دستیابی به تصویری از &laquo;پیروزی روشن&raquo; تهدیدی جدی علیه آینده سیاسی&zwnj;اش است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدستاوردهایی که &ldquo;اسرائیل&rdquo; به&zwnj;دنبال آن است:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاز طریق این تاکتیک، &ldquo;اسرائیل&rdquo; در پی اهداف زیر است:\r\n\r\nتخریب شبکه تونل&zwnj;های رفح: ستون فقرات توان نظامی حماس، که نابودی آن می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان پایان مأموریت در غزه تبلیغ شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاثبات برتری اطلاعاتی: با انجام ترورهای هدفمند، رژیم صهیونیستی تلاش دارد اعتبار نهادهای اطلاعاتی خودش را که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ ضربه سختی خوردند، احیا کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nفشار بر دولت ترامپ: با تشدید عملیات&zwnj;ها، &ldquo;اسرائیل&rdquo; سعی دارد واشنگتن را در موقعیت دشواری قرار دهد؛ یا حمایت کند، یا در برابر افکار عمومی به&zwnj;عنوان &laquo;خیانت&zwnj;کار&raquo; به متحدش ظاهر شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبازسازی قدرت بازدارندگی منطقه&zwnj;ای: از طریق حملات به یمن، پیامی مستقیم به تهران و متحدانش مخابره می&zwnj;شود که &ldquo;اسرائیل&rdquo; همچنان بازیگر غالب منطقه است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nچه کسی تصمیم نهایی را می&zwnj;گیرد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا وجود شدت عملیات رژیم صهیونیستی، تصمیم نهایی برای پایان دادن به جنگ در دستان تل&zwnj;آویو نیست. این تصمیم، تا حد زیادی در واشنگتن اتخاذ می&zwnj;شود؛ چراکه آمریکا با توان نظامی و دیپلماتیک خود، تنها قدرتی است که می&zwnj;تواند ریتم جنگ را تنظیم یا متوقف کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nرژیم اشغالگر مایل به پایان جنگ در این لحظه نیست، اما می&zwnj;داند که زمان علیه آن پیش می&zwnj;رود. از همین رو، به تاکتیک &laquo;پیروزی لحظه آخر&raquo; روی آورده؛ حتی اگر این پیروزی، بیش از آن&zwnj;که واقعی باشد، نمادین یا موقتی باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبا این حال، این استراتژی بسیار پرریسک است و می&zwnj;تواند منجر به گشایش جبهه&zwnj;های جدیدی شود، به&zwnj;جای آنکه بحران&zwnj;های موجود را پایان دهد. در نهایت، همه چیز به توانایی رژیم صهیونیستی در مدیریت این تاکتیک بستگی دارد، بدون آنکه به جنگی فراگیر و غیرقابل کنترل کشیده شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/\r\n","content_html":"<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>خبرگزاری قدس (قدسنا) | إیهاب جبارین تحلیلگر برجسته فلسطینی<\/strong><a href=\"https:\/\/farsi.palinfo.com\/?post_type=authors&amp;p=576330\"> <\/a><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<div class=\"post_content\">\r\n<p>در سایه تحرکات دیپلماتیک دولت آمریکا برای دستیابی به توافق با یمنی&zwnj;ها و تمایل به کاهش تنش در غزه، رژیم صهیونیستی در عرصه نظامی، با شتاب وارد مرحله&zwnj;ای تازه از عملیات موسوم به &laquo;ارابه&zwnj;های گدعون&raquo; شده است. این مرحله در ادبیات نظامی رژیم اشغالگر به &laquo;نبرد دقیقه ۹۰&raquo; معروف است؛ تاکتیکی که هدف آن کسب حداکثر دستاوردهای میدانی پیش از بسته شدن پنجره فرصت&zwnj;ها به&zwnj;دلیل فشارهای دیپلماتیک یا توافقات منطقه&zwnj;ای است.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>رژیم صهیونیستی می&zwnj;کوشد با سرعت و قاطعیت واقعیت&zwnj;هایی نظامی را تحمیل کند&mdash;مانند تخریب شبکه تونل&zwnj;های مقاومت در رفح یا ترور فرماندهان میدانی&mdash;تا حتی در صورت توقف جنگ، دستاوردهایی برای نمایش داشته باشد. اما در پس این تاکتیک، نگرانی&zwnj;های عمیقی برای این رژیم نهفته است: توافقات احتمالی آمریکا با ایران و یمنی&zwnj;ها می&zwnj;توانند محدودیت&zwnj;هایی تازه بر &ldquo;اسرائیل&rdquo; تحمیل کنند، از جمله توقف جنگ در غزه بدون تحقق اهدافی که اعلام کرده است.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>نگرانی دیگر رژیم صهیونیستی، تبدیل شدن مدل مذاکره با یمنی&zwnj;ها به الگویی برای گفت&zwnj;وگو با حماس یا حتی حزب&zwnj;الله و ایران است؛ سناریویی که نقش این رژیم را در معادلات امنیتی منطقه به حاشیه می&zwnj;برد. هم&zwnj;زمان، نتانیاهو تحت فشارهای داخلی برای ارائه &laquo;تصویر پیروزی&raquo; قرار دارد، چراکه ناکامی در تحقق آن می&zwnj;تواند موقعیت سیاسی&zwnj; او را بیش از پیش تضعیف کند ( و یا به پایان برساند).<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>در نهایت، رژیم اشغالگر با اجرای این &laquo;نبرد دقیقه آخر&raquo; تلاش دارد پیش از بسته شدن مسیرهای نظامی، ورق را به نفع خود برگرداند&mdash;حتی اگر این تلاش، نه از موضع قدرت، بلکه از دل اضطرار سیاسی و امنیتی برخاسته باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>چرا رژیم اشغالگر اکنون عجله دارد؟<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>چهار عامل کلیدی در شتاب فعلی &ldquo;اسرائیل&rdquo; نقش دارند:<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>پیشرفت دیپلماتیک آمریکا با یمنی&zwnj;ها: اعلام&zwnj;های مثبت از سوی واشنگتن درباره مذاکرات با یمنی&zwnj;ها، احتمال بسته شدن جبهه دریای سرخ را مطرح می&zwnj;کند؛ موضوعی که تاکنون بهانه&zwnj;ای برای عملیات نظامی &ldquo;اسرائیل&rdquo; بوده است.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>خروج ناو هواپیمابر ترومن از منطقه: تصمیم آمریکا برای خارج کردن ناو &laquo;ترومن&raquo; نشانه&zwnj;ای از تمایل برای کاهش حضور نظامی و تنش&zwnj;زدایی در منطقه تلقی می&zwnj;شود؛ موضوعی که می&zwnj;تواند حمایت نظامی ضمنی از عملیات&zwnj;های &ldquo;اسرائیل&rdquo; را تضعیف کند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>هشدارهای داخلی درباره تعلل: در داخل رژیم صهیونیستی، نمایندگان کنست و مقامات امنیتی هشدار می&zwnj;دهند که تعلل و تأخیر در عملیات&zwnj;ها به حماس و ایران فرصت بازیابی می&zwnj;دهد و خواستار بهره&zwnj;گیری حداکثری از فرصت باقی&zwnj;مانده هستند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>محاسبات سیاسی نتانیاهو: برای نتانیاهو، توقف جنگ بدون دستیابی به تصویری از &laquo;پیروزی روشن&raquo; تهدیدی جدی علیه آینده سیاسی&zwnj;اش است.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>دستاوردهایی که &ldquo;اسرائیل&rdquo; به&zwnj;دنبال آن است:<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>از طریق این تاکتیک، &ldquo;اسرائیل&rdquo; در پی اهداف زیر است:<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>تخریب شبکه تونل&zwnj;های رفح: ستون فقرات توان نظامی حماس، که نابودی آن می&zwnj;تواند به&zwnj;عنوان پایان مأموریت در غزه تبلیغ شود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>اثبات برتری اطلاعاتی: با انجام ترورهای هدفمند، رژیم صهیونیستی تلاش دارد اعتبار نهادهای اطلاعاتی خودش را که در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ ضربه سختی خوردند، احیا کند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>فشار بر دولت ترامپ: با تشدید عملیات&zwnj;ها، &ldquo;اسرائیل&rdquo; سعی دارد واشنگتن را در موقعیت دشواری قرار دهد؛ یا حمایت کند، یا در برابر افکار عمومی به&zwnj;عنوان &laquo;خیانت&zwnj;کار&raquo; به متحدش ظاهر شود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>بازسازی قدرت بازدارندگی منطقه&zwnj;ای: از طریق حملات به یمن، پیامی مستقیم به تهران و متحدانش مخابره می&zwnj;شود که &ldquo;اسرائیل&rdquo; همچنان بازیگر غالب منطقه است.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>چه کسی تصمیم نهایی را می&zwnj;گیرد؟<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>با وجود شدت عملیات رژیم صهیونیستی، تصمیم نهایی برای پایان دادن به جنگ در دستان تل&zwnj;آویو نیست. این تصمیم، تا حد زیادی در واشنگتن اتخاذ می&zwnj;شود؛ چراکه آمریکا با توان نظامی و دیپلماتیک خود، تنها قدرتی است که می&zwnj;تواند ریتم جنگ را تنظیم یا متوقف کند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>رژیم اشغالگر مایل به پایان جنگ در این لحظه نیست، اما می&zwnj;داند که زمان علیه آن پیش می&zwnj;رود. از همین رو، به تاکتیک &laquo;پیروزی لحظه آخر&raquo; روی آورده؛ حتی اگر این پیروزی، بیش از آن&zwnj;که واقعی باشد، نمادین یا موقتی باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>با این حال، این استراتژی بسیار پرریسک است و می&zwnj;تواند منجر به گشایش جبهه&zwnj;های جدیدی شود، به&zwnj;جای آنکه بحران&zwnj;های موجود را پایان دهد. در نهایت، همه چیز به توانایی رژیم صهیونیستی در مدیریت این تاکتیک بستگی دارد، بدون آنکه به جنگی فراگیر و غیرقابل کنترل کشیده شود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>انتهای پیام\/<\/p>\r\n<\/div>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2025-05-21 11:49:01","content_date_event":"2025-05-21 11:49:01","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2025-06-15 11:58:37","content_date_register":"2025-05-21 12:01:36","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":2,"eid":64,"attach_title":"لحظات پایانی “اسرائیل” و نبرد «دقیقه ۹۰» 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_150_98.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_300_196.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_400_261.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_600_392.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_822_537.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480_822_537.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2529924480,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202505\/552549_2529924480.jpg","width":822,"height":537,"size":0}}}]}]]