[[{"content_id":344546,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"تهدید موجودیت اسرائیل توسط\r\nجریانات اسلامی فعال در لیبی","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"«جعفر قنادباشی»","content_summary_fill":1,"content_body":"&nbsp;\r\n\r\nمدتی است که بحران داخلی لیبی شدت گرفته است. در هفته های اخیر نیروهای دولت وفاق ملی لیبی به رهبری اسماعیل سراج پیروزی&zwnj;های متعددی در مقابل نیروهای خلیفه حفتر به دست آورده&zwnj;اند که بارزترین آنها آزادسازی کامل مرزهای مدیریتی طرابلس و شهرهای &laquo;ترهونه&raquo; و &laquo;بنی ولید&raquo; و همه شهرهای ساحل غربی و پایگاه هوایی &laquo;الوطیده&raquo; و مناطق جبل غربی بوده و اکنون نیز زمینه را برای آزادسازی شهرهای سرت و الجفره آماده کرده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nامارات و عربستان و برخی دیگر از رژیم های عربی به طور مستقیم از نیروهای خلیفه حفتر که از سوی غرب نیز تغذیه می شود، حمایت می کنند. ترکیه نیز به طور علنی از دولت وفاق ملی سراج حمایت کرده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر این بین مسئولان اماراتی نسبت به برخی تحرکات ترکیه در لیبی مانند اعزام نیرو به این کشور برای خواباندن قائله درگیری ها به نفع نیروهای وفاق ملی واکنشات منفی نشان داده اند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاز سوی دیگر، بنابر برخی مقالات و اخبار منتشر شده در رسانه های صهیونیستی گفته می شود که رژیم اشغالگر اسرائیلی نیز در بحران لیبی در راستای عمیق تر کردن این بحران اقدامات را انجام داده و یا اینکه در صدد انجام آن است. اسرائیل برای تامین امنیت خود دست به هر اقدامی می زند. در برهه ای از تاریخ استراتژیست های این رژیم به همراه همتایان خود در ایالات متحده حرف از خاورمیانه جدید می زدند. در برهه ای دیگر معرکه سوریه را به پا کردند تا از کانون توجهات علیه خود بکاهند و حالا نیز به نظر می رسد با پایان بحران سوریه و برقراری ثبات در بسیاری از نقاط این کشور، بحران لیبی برای بسط آن از شمال آفریقا به منطقه غرب آسیا گزینه مناسبی برای صهیونیست ها باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر این باره گفتگوی مفصلی را با &quot;جعفر قنادباشی&quot; سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در لیبی تدارک دیدیم تا از اهداف پشت پرده رژیم صهیونیستی برای حضور در بحران لیبی اطلاع پیدا کرده و در کنار آن تنش های بوجود آمده میان کشورهای منطقه و اهداف مختلف آنان با حضور پررنگ در بحران داخلی لیبی را بررسی کنیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمشروح گفتگو بدین شرح است:\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه تازگی اخباری منتشر شده مبنی بر تمایل رژیم صهیونیستی برای ورود به درگیری های شمال آفریقا و به طور مشخص لیبی.به نظر شما هدف اسرائیل از این اقدام چه می تواند باشد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاسرائیلی ها در عرصه شمال آفریقا از ابتدای تاسیس رژیم جعلی به نوعی سعی می کردند از طرق مختلف و البته مخفی مانند جاسوسی در شمال آفریقا حضور داشته باشند و در واقع روند سیاسی در آفریقا را به نفع خودشان هدایت کنند. هدف اولیه اسرائیلی ها از حضور در این منطقه تامین امنیت خودشان است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر جنگ اعراب هم اسرائیلی ها همیشه سعی می کردند که در مصر،تونس و لیبی حضور داشته باشند تا جبهه مخالف خودشان را تضعیف کنند چراکه گرایش مردم شمال آفریقا همیشه گرایشاتی ضد صهیونیستی و ضد استعماری بوده است.بنابراین علاقمندی صهیونیست ها برای حضور در شمال آفریقا آن هم به این شکل جاسوس گونه همیشه بوده است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاکنون ثبات در شمال آفریقا&nbsp;بویژه در لیبی به هم خورده است. در زمان آقای قذافی اسرائیلی ها خیالشان راحت بود که از سوی این شخص اقدامی علیه آنان صورت نمی گیرد معمر قذافی شعار ضد اسرائیلی میداد اما کاری نمی کرد، به همین خاطر صهیونیست ها هم دست به اقدامی علیه او و کشورش نزدند اما الان آنان نگران اند که چینش سیاسی لیبی به گونه ای رقم بخورد که نماینده افکار و آرای مردم که طبیعتا شخصی ضد صهیونیست است بر سر کار قرار گیرد؛ اگر چنین اتفاقی رخ دهد اسرائیل متضرر اصلی خواهد بود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبه عنوان مثال شما می توانید به تونس توجه کنید در این کشور شخصی (قیس سعید) به عنوان رئیس جمهور روی کار آمد که سوابق سیاسی خاصی را در ارتباط با گروه ها و طیف های سیاسی کشورش نداشت اما دیدید که در نهایت به عنوان یک سیاستمدار ضد صهیونیست از آب درآمد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\nYour browser doesn&#39;t support video. Please download the file:\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاکنون هم صهیونیست ها نمی توانند به طور رسمی در عرصه سیاسی کشورهای آفریقایی حضور داشته باشند در تونس حتی سکولار های تونسی هم به صهیونیست ها بدبین هستند! ( چه رسد به مردم) بنابراین آنان برای حضور علنی و آشکار دست به هزینه های هنگفت نمی زنند. تل آویو بیشتر به حضور سری و محرمانه در شمال آفریقا بسنده می کند و سعی می کند تا به کمک باند های مافیایی از سر کارآمدن مسئول ضد صهیونیست در کشورهای آفریقایی جلوگیری کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبنابراین اکنون اهداف سیاسی و امنیتی برای اسرائیلی ها در لیبی مهم تر از اهداف مالی و غارت کشورهای شمال آفریقا بویژه لیبی است؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر حال حاضر بله همین طور است؛ اما در وهله بعد اسرائیلی ها در صورت دستیابی به اهداف شان به سراغ غارت معادن لیبی می روند معادن کشورهای آفریقایی بویژه در استخراج الماس بسیار پر کاربرد و غنی هستند و به دلیل اینکه که وزن این جواهرات بسیار کم و حجم آن نیز براحتی قابل انتقال است اسرائیلی ها از این گزینه به خوبی در آینده استقبال می کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانور قرقاش وزیر مشاور در دستگاه سیاست خارجی امارات متحده به تازگی نسبت به تصریحات وزیر دفاع ترکیه که این کشور را حامی تروریسم توصیف کرده بود، واکنش نشان داد و ترکیه را نسبت به دخالت در امور لیبی هشدار داد. به نظر شما نقش ترکیه تا چه حد می تواند در بحران لیبی موثر باشد؟ و آنکارا چه منافعی از تثبیت موقعیت سراج در دولت وفاق ملی می برد؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاهداف ترکیه در لیبی متعدد است اهداف اقتصادی شاید مهم ترین آن ها باشد؛ اما اهداف دیگری مانند عقاید سیاسی و ایدئولوژیک و دیگر اغراض مبتنی بر نیازهای داخلی در ترکیه هم به آن ها افزوده می شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاهداف اقتصادی ترکیه در لیبی دو مسئله است، یک مسئله تامین انرژی که در حال حاضر در اولویت قرار دارد چراکه لیبی دارای منابع نفت و گاز غنی است و به بازارهای ترکیه هم نزدیک است. ترک ها علاقه دارند در عرصه مشارکت در تهیه و ساخت تجهیزات نفتی حضور پررنگ داشته باشند و از به هر شکل از منبع نفتی و انرژی لیبی بهره مند شوند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nکشف گاز در سواحل مدیترانه هم در کنار نفت مسئله دیگری است. به تازگی میادین گازی جدید و غنی در این منطقه کشف شده است. ظاهرا آقای اردوغان رئیس جمهور ترکیه قرارداد گازی را از دی ماه سال گذشته با دولت وفاق ملی منعقد کرده است. این قرارداد مبتنی بر این است که ترکیه و لیبی از این منابع گازی در سواحل مدیترانه بهره برداری کنند.این گاز برای ترکیه و اروپا بسیار مهم است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدومین بُعد ابعاد تجاری آنکارا در این باره باز میگردد به &laquo;بازاریابی&raquo;. ترکیه نفت ندارد بنابراین ناگزیر است که صادرات غیرنفتی داشته باشد و پیوسته درصدد یافتن بازارهای مناسب در آفریقا باشد. شمال آفریقا میتواند یکی از بهترین بازارها از نظر دریافت کالاهای ترک باشد یک مورد بخاطر بازار فروش کالا و دوم برای سرمایه گذاری در طرح های پرسود مانند پروژه های هتل سازی در ساحل دریای مدیترانه یا طرح های سرمایه گذاری در خطوط انتقال نفت و جاده سازی، لذا این دو بخش مسائلی هستند که ترکیه از حیث اقتصادی حضورش در لیبی را توجیه می کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nترک ها از حضورشان در لیبی اهداف سیاسی هم دنبال می کنند. ترک ها به دنبال این هستند که حوزه سیطره گرایی دوره عثمانی را مانند گذشته که بر لیبی حکومت داشتند بار دیگر توسعه و بسط دهند این موضوع در مورد سوریه نیز مطرح شد و در تحرکات انکارا در لیبی هم صدق می کند.ترک ها در حال توجیه کردن افکار داخلی خود هستند تا اینگونه القا کنند که ترکیه به قدرت سابق خود در زمان عثمانی بازگشته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاردوغان به این دلیل که از لحاظ اقتصادی کشورش به مشکل برخورده است درصدد آن است تا با اقدامات این چنینی در لیبی و در سطح بین الملل اذهان داخلی کشورش را کنترل کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nنقش جمهوری اسلامی ایران را در لیبی چگونه بررسی می کنید؟ آیا ایران در راستای حل درگیری داخلی این کشور گام های مثبتی برداشته است؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nلیبی مدت هااست که از زمان سرنگون شدن دولت قذافی دچار درگیری و آشوب های داخلی شده است و الان مدتی است که به دو قسمت تقسیم شده است. ایران آقای دکتر اکبری را به عنوان سفیر به لیبی فرستاد و او هم طی مدت حضورش در آنجا تماس هایی را با دولت وفاق ملی برقرار کرد و هم با مخالفان آن. جمهوری اسلامی ایران پایه هدف خود از حضور بحران لیبی را بر حل بحران این کشور از طریق ایجاد وحدت بنیان گذاشته است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nموضع ما در قبال لیبی این است که ایران به دنبال آرامش و وحدت و به کرسی نشستن آرای مردمی در لیبی است. \r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتاثیرگذاری ما به طور مستقیم در لیبی نمی تواند اثرات مثبتی را برای جمهوری اسلامی به همراه داشته باشد بنابراین ما هم مواضعمان را به طور کلی حمایت از آرای مردمی عنوان کردیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nمردم در لیبی هم اکنون نه نسبت به حکومت آقای سراج دیدگاه خوبی دارند و نه در مورد حضور حفتر در کشورشان موضع مثبتی دارند. مردم معتقدند که هر دوی این ها از سوی نیروهای خراجی گماشته شده اند و آن ها را از خودشان نمی دانند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nشما در مصاحبه ای با یک خبرگزاری داخلی نسبت به مواضع دولت یازدهم در تعامل با کشورهای شمال آفریقا انتقاداتی را عنوان کردید، انتقاداتی که عمدتا مبنی بر حضور کمرنگ جمهوری اسلامی در عرصه اقتصادی با این کشورها بود. توضیحی در این رابطه دارید؟ راه حل شما برای بهبود سیاست های کشور در این باره چیست؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nما ظرفیت های چشمگیری در عرصه تعامل خارجی داریم که دولت آقای روحانی هیچ بهره برداری خاصی از آن ها نداشته است نه در دوره نخست ریاست جمهوری شان و نه در دوره دوم آن (اکنون). کشورهای آفریقایی عضو جنبش عدم تعهد هستند. جنبش عدم تعهد همان جنبشی است که حدود نیمی از کشورهای عضو آن کشورهای آفریقایی هستند (54 کشور از 120 کشور) ما از این ظرفیت برای اخذ حمایت کافی در راستای تایید مجوز ایران برای استفاده از حق غنی سازی استفاده نکردیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nدر زمانی که آمریکا و اسرائیل و دیگر کشورها فشار وارد می کردند که ما از این ظرفیت بهره برداری نکنیم دولت می توانست از ظرفیت این جنبش که در سازمان ملل هستند استفاده کند که ما در این حوزه اصلا معقولانه عمل نکردیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nپس از این هم ما از سوابق خوب و حسن نیتی که همیشه از سوی آفریقایی ها نسبت به کشورما وجود داشته، هیچ استفاده ای نکردیم. نیمی از کشورهای آفریقایی مسلمان اند نیمی دیگر هم که مسلمان نیستند بدلیل حمایت های ما از جنبش های آزادی خواه مانند جنبش آقای &laquo;نیلسون ماندلا&raquo; و حمایت از استقرار کشور &laquo;نامیبیا&raquo; شد. این ها همه سبب شد تا ما محبوبیتی را برای خودمان در قاره آفریقا ایجاد کنیم تا در نهایت روابط اقتصادی مان را با این کشورها تحکیم و مشکلات مان را رفع کنیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nراه حل: به طور مثال دست بخش خصوصی برای فعالیت در این قاره را بازبگذاریم. برخی از محصولات آفریقایی را مانند کاکائو و موز و نارگیل را که در ایران به عمل نمی آید از آفریقا و با هزینه های بسیار پایین تر خریداری کنیم و سرمایه گذاری مشترک در ماهگیری و یا احداث خطوط برق و گاز توجه داشته باشیم.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nوزارت خارجه ایران می توانست طی سال های گذشته به کمک دفتر معاونت امور اقتصادی توسعه روند همکاری ها با قاره آفریقا را فعال کند و آن را گسترش دهد.\r\n\r\n\r\nآقای ظریف وزیر خارجه کشورمان به تازگی سفری را به همراه عده ای از تجار گزینش شده به کشورهای آفریقایی داشتند که این کار هم (اگرچه مثبت بود) اما خیلی دیر و خارج از چارچوب مدت زمان لازم انجام شد و نتیجه خاصی را برای کشور در بر نخواهد داشت.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nما در داخل کشور به حد مناسب و قابل قبولی از تولید در برخی محصولات دست یافته ایم که آفریقا می تواند مشتری بسیاری مناسبی برای ما در این زمینه باشد درصورتی که از این فرصت و توان استفاده نکنیم تولید در داخل کشور متوقف می شود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاخیرا سازمان ملل متحد هشدار داد که جنگ در لیبی در حال بسط پیدا کردن به تمام منطقه است. آیا با توجه به سوابق رژیم صهیونیستی در منطقه بویژه در عرصه بحران سازی و کاهش توجهات کشورهای اسلامی به خود می توان متصور شد که اسرائیلی ها به&nbsp; دنبال ساخت سوریه دوم در منطقه هستند تا از این طریق امنیت خود را تامین کنند؟\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nببینید ظرفیت اسرائیلی ها در این باره بسیار پایین است. آن ها سعی می کنند از طریق جنجال های تبلیغاتی آمریکایی ها را به اتخاذ برخی تصمیمات محبور کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاینکه بتوانند یک سیاست منطقه ای را سامان دهند نه این طور نیست آن ها در این عرصه بسیار ضعیف هستند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاسرائیل به دنبال اآن است تا از بر سر کار آمدن یک دولت ضد صهیونیستی در لیبی جلوگیری کنند. دولت آقای اسماعیل سراج به نوعی تقویت کننده جریان اسلامی در این کشور است و ترک ها هم علی رغم برخی اختلافات با او همین نقشه را دنبال می کنند اما حرکت شان به طور مجموع به رشد جریان ضد صهیونیستی در لیبی منجر شده است جریانی که یکی از دشمنان درجه یک اسرائیل است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nهشدارهای سازمان ملل هم در راستای تامین منافع غرب از حضور اسرائیل در منطقه است. اروپایی ها و برخی کشور های مرتجع منطقه ای نسبت به شکل گیری و قوت گرفتن گروه های اسلامی در منطقه می ترسند و به همین خاطر است که سازمان ملل نسبت به این چنین فعالیت هایی اعتراض می کند و هشدار می دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nتا زمانی که گروه های اسلامی تحت فشار بودند هیچ حرفی از درگیری ها و بحران لیبی زده نمی شد، همین که گروه های اسلامی از سرکوب و فشار در طرابلس خارج شدند و توانستند به سوی سرت و چاه های نفتی حرکت کنند داد و قال سازمان ملل و کشورهای خارجی در امد که لیبی از دست رفت! این هشدار ها همه در راستای مبارزه با گروه های اسلامی است و این امری که غرب با آن کاملا مخالف است.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nگفتگو از مهدی حمیدی\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nانتهای پیام\/","content_html":"<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">مدتی است که بحران داخلی لیبی شدت گرفته است. در هفته های اخیر نیروهای دولت وفاق ملی لیبی به رهبری اسماعیل سراج پیروزی&zwnj;های متعددی در مقابل نیروهای خلیفه حفتر به دست آورده&zwnj;اند که بارزترین آنها آزادسازی کامل مرزهای مدیریتی طرابلس و شهرهای &laquo;ترهونه&raquo; و &laquo;بنی ولید&raquo; و همه شهرهای ساحل غربی و پایگاه هوایی &laquo;الوطیده&raquo; و مناطق جبل غربی بوده و اکنون نیز زمینه را برای آزادسازی شهرهای<span style=\"color:#0000FF;\"><strong> سرت و الجفره<\/strong><\/span> آماده کرده است.<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">امارات و عربستان و برخی دیگر از رژیم های عربی به طور مستقیم از نیروهای خلیفه حفتر که از سوی غرب نیز تغذیه می شود، حمایت می کنند. ترکیه نیز به طور علنی از دولت وفاق ملی سراج حمایت کرده است.<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">در این بین مسئولان اماراتی نسبت به برخی تحرکات ترکیه در لیبی مانند اعزام نیرو به این کشور برای خواباندن قائله درگیری ها به نفع نیروهای وفاق ملی واکنشات منفی نشان داده اند.<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">از سوی دیگر، بنابر برخی مقالات و اخبار منتشر شده در رسانه های صهیونیستی گفته می شود که رژیم اشغالگر اسرائیلی نیز در بحران لیبی در راستای عمیق تر کردن این بحران اقدامات را انجام داده و یا اینکه در صدد انجام آن است. اسرائیل برای تامین امنیت خود دست به هر اقدامی می زند. در برهه ای از تاریخ استراتژیست های این رژیم به همراه همتایان خود در ایالات متحده حرف از خاورمیانه جدید می زدند. در برهه ای دیگر معرکه سوریه را به پا کردند تا از کانون توجهات علیه خود بکاهند و حالا نیز به نظر می رسد با پایان بحران سوریه و برقراری ثبات در بسیاری از نقاط این کشور، بحران لیبی برای بسط آن از شمال آفریقا به منطقه غرب آسیا گزینه مناسبی برای صهیونیست ها باشد.<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">در این باره گفتگوی مفصلی را با &quot;جعفر قنادباشی&quot; سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در لیبی تدارک دیدیم تا از اهداف پشت پرده رژیم صهیونیستی برای حضور در بحران لیبی اطلاع پیدا کرده و در کنار آن تنش های بوجود آمده میان کشورهای منطقه و اهداف مختلف آنان با حضور پررنگ در بحران داخلی لیبی را بررسی کنیم.<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">مشروح گفتگو بدین شرح است:<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">به تازگی اخباری منتشر شده مبنی بر تمایل رژیم صهیونیستی برای ورود به درگیری های شمال آفریقا و به طور مشخص لیبی.به نظر شما هدف اسرائیل از این اقدام چه می تواند باشد؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اسرائیلی ها در عرصه شمال آفریقا از ابتدای تاسیس رژیم جعلی به نوعی سعی می کردند از طرق مختلف و البته مخفی مانند جاسوسی در شمال آفریقا حضور داشته باشند و در واقع روند سیاسی در آفریقا را به نفع خودشان هدایت کنند. هدف اولیه اسرائیلی ها از حضور در این منطقه <span style=\"color:#0000FF;\">تامین امنیت خودشان<\/span> است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">در جنگ اعراب هم اسرائیلی ها همیشه سعی می کردند که در مصر،تونس و لیبی حضور داشته باشند تا جبهه مخالف خودشان را تضعیف کنند چراکه گرایش مردم شمال آفریقا همیشه گرایشاتی ضد صهیونیستی و ضد استعماری بوده است.بنابراین علاقمندی صهیونیست ها برای حضور در شمال آفریقا آن هم به این شکل جاسوس گونه همیشه بوده است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اکنون ثبات در شمال آفریقا&nbsp;بویژه در لیبی به هم خورده است. در زمان آقای قذافی اسرائیلی ها خیالشان راحت بود که از سوی این شخص اقدامی علیه آنان صورت نمی گیرد معمر قذافی شعار ضد اسرائیلی میداد اما کاری نمی کرد، به همین خاطر صهیونیست ها هم دست به اقدامی علیه او و کشورش نزدند اما الان آنان نگران اند که چینش سیاسی لیبی به گونه ای رقم بخورد که نماینده افکار و آرای مردم که طبیعتا شخصی ضد صهیونیست است بر سر کار قرار گیرد؛ اگر چنین اتفاقی رخ دهد اسرائیل متضرر اصلی خواهد بود.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">به عنوان مثال شما می توانید به تونس توجه کنید در این کشور شخصی (قیس سعید) به عنوان رئیس جمهور روی کار آمد که سوابق سیاسی خاصی را در ارتباط با گروه ها و طیف های سیاسی کشورش نداشت اما دیدید که در نهایت به عنوان یک سیاستمدار ضد صهیونیست از آب درآمد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<div>\r\n<video controls=\"controls\" height=\"400\" id=\"video20207313318\" poster=\"\" width=\"700\">Your browser doesn&#39;t support video. Please download the file:<\/video>\r\n<\/div>\r\n\r\n<div>&nbsp;<\/div>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اکنون هم صهیونیست ها نمی توانند به طور رسمی در عرصه سیاسی کشورهای آفریقایی حضور داشته باشند در تونس حتی سکولار های تونسی هم به صهیونیست ها بدبین هستند! ( چه رسد به مردم) بنابراین آنان برای حضور علنی و آشکار دست به هزینه های هنگفت نمی زنند. تل آویو بیشتر به حضور سری و محرمانه در شمال آفریقا بسنده می کند و سعی می کند تا به کمک باند های مافیایی از سر کارآمدن مسئول ضد صهیونیست در کشورهای آفریقایی جلوگیری کند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">بنابراین اکنون اهداف سیاسی و امنیتی برای اسرائیلی ها در لیبی مهم تر از اهداف مالی و غارت کشورهای شمال آفریقا بویژه لیبی است؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">در حال حاضر بله همین طور است؛ اما در وهله بعد اسرائیلی ها در صورت دستیابی به اهداف شان به سراغ غارت معادن لیبی می روند معادن کشورهای آفریقایی بویژه در استخراج الماس بسیار پر کاربرد و غنی هستند و به دلیل اینکه که وزن این جواهرات بسیار کم و حجم آن نیز براحتی قابل انتقال است اسرائیلی ها از این گزینه به خوبی در آینده استقبال می کنند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">انور قرقاش وزیر مشاور در دستگاه سیاست خارجی امارات متحده به تازگی نسبت به تصریحات وزیر دفاع ترکیه که این کشور را حامی تروریسم توصیف کرده بود، واکنش نشان داد و ترکیه را نسبت به دخالت در امور لیبی هشدار داد. به نظر شما نقش ترکیه تا چه حد می تواند در بحران لیبی موثر باشد؟ و آنکارا چه منافعی از تثبیت موقعیت سراج در دولت وفاق ملی می برد؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اهداف ترکیه در لیبی متعدد است اهداف اقتصادی شاید مهم ترین آن ها باشد؛ اما اهداف دیگری مانند عقاید سیاسی و ایدئولوژیک و دیگر اغراض مبتنی بر نیازهای داخلی در ترکیه هم به آن ها افزوده می شود.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اهداف اقتصادی ترکیه در لیبی دو مسئله است، یک مسئله تامین انرژی که در حال حاضر در اولویت قرار دارد چراکه لیبی دارای منابع نفت و گاز غنی است و به بازارهای ترکیه هم نزدیک است. ترک ها علاقه دارند در عرصه مشارکت در تهیه و ساخت تجهیزات نفتی حضور پررنگ داشته باشند و از به هر شکل از منبع نفتی و انرژی لیبی بهره مند شوند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">کشف گاز در سواحل مدیترانه هم در کنار نفت مسئله دیگری است. به تازگی میادین گازی جدید و غنی در این منطقه کشف شده است. ظاهرا آقای اردوغان رئیس جمهور ترکیه قرارداد گازی را از دی ماه سال گذشته با دولت وفاق ملی منعقد کرده است. این قرارداد مبتنی بر این است که ترکیه و لیبی از این منابع گازی در سواحل مدیترانه بهره برداری کنند.این گاز برای ترکیه و اروپا بسیار مهم است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">دومین بُعد ابعاد تجاری آنکارا در این باره باز میگردد به &laquo;بازاریابی&raquo;. ترکیه نفت ندارد بنابراین ناگزیر است که صادرات غیرنفتی داشته باشد و پیوسته درصدد یافتن بازارهای مناسب در آفریقا باشد. شمال آفریقا میتواند یکی از بهترین بازارها از نظر دریافت کالاهای ترک باشد یک مورد بخاطر بازار فروش کالا و دوم برای سرمایه گذاری در طرح های پرسود مانند پروژه های هتل سازی در ساحل دریای مدیترانه یا طرح های سرمایه گذاری در خطوط انتقال نفت و جاده سازی، لذا این دو بخش مسائلی هستند که ترکیه از حیث اقتصادی حضورش در لیبی را توجیه می کند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">ترک ها از حضورشان در لیبی اهداف سیاسی هم دنبال می کنند. ترک ها به دنبال این هستند که حوزه سیطره گرایی دوره عثمانی را مانند گذشته که بر لیبی حکومت داشتند بار دیگر توسعه و بسط دهند این موضوع در مورد سوریه نیز مطرح شد و در تحرکات انکارا در لیبی هم صدق می کند.ترک ها در حال توجیه کردن افکار داخلی خود هستند تا اینگونه القا کنند که ترکیه به قدرت سابق خود در زمان عثمانی بازگشته است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اردوغان به این دلیل که از لحاظ اقتصادی کشورش به مشکل برخورده است درصدد آن است تا با اقدامات این چنینی در لیبی و در سطح بین الملل اذهان داخلی کشورش را کنترل کند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">نقش جمهوری اسلامی ایران را در لیبی چگونه بررسی می کنید؟ آیا ایران در راستای حل درگیری داخلی این کشور گام های مثبتی برداشته است؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">لیبی مدت هااست که از زمان سرنگون شدن دولت قذافی دچار درگیری و آشوب های داخلی شده است و الان مدتی است که به دو قسمت تقسیم شده است. ایران آقای دکتر اکبری را به عنوان سفیر به لیبی فرستاد و او هم طی مدت حضورش در آنجا تماس هایی را با دولت وفاق ملی برقرار کرد و هم با مخالفان آن. جمهوری اسلامی ایران پایه هدف خود از حضور بحران لیبی را بر حل بحران این کشور از طریق <span style=\"color:#0000FF;\">ایجاد وحدت<\/span> بنیان گذاشته است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">موضع ما در قبال لیبی این است که ایران به دنبال آرامش و وحدت و به کرسی نشستن آرای مردمی در لیبی است. <\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">تاثیرگذاری ما به طور مستقیم در لیبی نمی تواند اثرات مثبتی را برای جمهوری اسلامی به همراه داشته باشد بنابراین ما هم مواضعمان را به طور کلی حمایت از آرای مردمی عنوان کردیم.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">مردم در لیبی هم اکنون نه نسبت به حکومت آقای سراج دیدگاه خوبی دارند و نه در مورد حضور حفتر در کشورشان موضع مثبتی دارند. مردم معتقدند که هر دوی این ها از سوی نیروهای خراجی گماشته شده اند و آن ها را از خودشان نمی دانند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">شما در مصاحبه ای با یک خبرگزاری داخلی نسبت به مواضع دولت یازدهم در تعامل با کشورهای شمال آفریقا انتقاداتی را عنوان کردید، انتقاداتی که عمدتا مبنی بر حضور کمرنگ جمهوری اسلامی در عرصه اقتصادی با این کشورها بود. توضیحی در این رابطه دارید؟ راه حل شما برای بهبود سیاست های کشور در این باره چیست؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">ما ظرفیت های چشمگیری در عرصه تعامل خارجی داریم که دولت آقای روحانی هیچ بهره برداری خاصی از آن ها نداشته است نه در دوره نخست ریاست جمهوری شان و نه در دوره دوم آن (اکنون). کشورهای آفریقایی عضو جنبش عدم تعهد هستند. جنبش عدم تعهد همان جنبشی است که حدود نیمی از کشورهای عضو آن کشورهای آفریقایی هستند (54 کشور از 120 کشور) ما از این ظرفیت برای اخذ حمایت کافی در راستای تایید مجوز ایران برای استفاده از حق غنی سازی استفاده نکردیم.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><span dir=\"RTL\">در زمانی که آمریکا و اسرائیل و دیگر کشورها فشار وارد می کردند که ما از این ظرفیت بهره برداری نکنیم دولت می توانست از ظرفیت این جنبش که در سازمان ملل هستند استفاده کند که ما در این حوزه اصلا معقولانه عمل نکردیم.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">\r\n<audio autoplay=\"autoplay\" controls=\"controls\" id=\"audio20207313551\" loop=\"loop\">&nbsp;<\/audio>\r\n<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">پس از این هم ما از سوابق خوب و حسن نیتی که همیشه از سوی آفریقایی ها نسبت به کشورما وجود داشته، هیچ استفاده ای نکردیم. نیمی از کشورهای آفریقایی مسلمان اند نیمی دیگر هم که مسلمان نیستند بدلیل حمایت های ما از جنبش های آزادی خواه مانند جنبش آقای &laquo;نیلسون ماندلا&raquo; و حمایت از استقرار کشور &laquo;نامیبیا&raquo; شد. این ها همه سبب شد تا ما محبوبیتی را برای خودمان در قاره آفریقا ایجاد کنیم تا در نهایت روابط اقتصادی مان را با این کشورها تحکیم و مشکلات مان را رفع کنیم.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\"><strong>راه حل: <\/strong>به طور مثال دست بخش خصوصی برای فعالیت در این قاره را بازبگذاریم. برخی از محصولات آفریقایی را مانند کاکائو و موز و نارگیل را که در ایران به عمل نمی آید از آفریقا و با هزینه های بسیار پایین تر خریداری کنیم و سرمایه گذاری مشترک در ماهگیری و یا احداث خطوط برق و گاز توجه داشته باشیم.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">وزارت خارجه ایران می توانست طی سال های گذشته به کمک دفتر معاونت امور اقتصادی توسعه روند همکاری ها با قاره آفریقا را فعال کند و آن را گسترش دهد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><br \/>\r\n<span dir=\"RTL\">آقای ظریف وزیر خارجه کشورمان به تازگی سفری را به همراه عده ای از تجار گزینش شده به کشورهای آفریقایی داشتند که این کار هم (اگرچه مثبت بود) اما خیلی دیر و خارج از چارچوب مدت زمان لازم انجام شد و نتیجه خاصی را برای کشور در بر نخواهد داشت.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">ما در داخل کشور به حد مناسب و قابل قبولی از تولید در برخی محصولات دست یافته ایم که آفریقا می تواند مشتری بسیاری مناسبی برای ما در این زمینه باشد درصورتی که از این فرصت و توان استفاده نکنیم تولید در داخل کشور متوقف می شود.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span style=\"color:#0000FF;\"><strong><span dir=\"RTL\">اخیرا سازمان ملل متحد هشدار داد که جنگ در لیبی در حال بسط پیدا کردن به تمام منطقه است. آیا با توجه به سوابق رژیم صهیونیستی در منطقه بویژه در عرصه بحران سازی و کاهش توجهات کشورهای اسلامی به خود می توان متصور شد که اسرائیلی ها به&nbsp; دنبال ساخت سوریه دوم در منطقه هستند تا از این طریق امنیت خود را تامین کنند؟<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">ببینید ظرفیت اسرائیلی ها در این باره بسیار پایین است. آن ها سعی می کنند از طریق جنجال های تبلیغاتی آمریکایی ها را به اتخاذ برخی تصمیمات محبور کنند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اینکه بتوانند یک سیاست منطقه ای را سامان دهند نه این طور نیست آن ها در این عرصه بسیار ضعیف هستند.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">اسرائیل به دنبال اآن است تا از بر سر کار آمدن یک دولت ضد صهیونیستی در لیبی جلوگیری کنند. دولت آقای اسماعیل سراج به نوعی تقویت کننده جریان اسلامی در این کشور است و ترک ها هم علی رغم برخی اختلافات با او همین نقشه را دنبال می کنند <span style=\"color:#0000FF;\">اما حرکت شان به طور مجموع به رشد جریان ضد صهیونیستی در لیبی منجر شده است جریانی که یکی از دشمنان درجه یک اسرائیل است.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">هشدارهای سازمان ملل هم در راستای تامین منافع غرب از حضور اسرائیل در منطقه است. اروپایی ها و برخی کشور های مرتجع منطقه ای نسبت به شکل گیری و قوت گرفتن گروه های اسلامی در منطقه می ترسند و به همین خاطر است که سازمان ملل نسبت به این چنین فعالیت هایی اعتراض می کند و هشدار می دهد.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">تا زمانی که گروه های اسلامی تحت فشار بودند هیچ حرفی از درگیری ها و بحران لیبی زده نمی شد، همین که گروه های اسلامی از سرکوب و فشار در طرابلس خارج شدند و توانستند به سوی سرت و چاه های نفتی حرکت کنند داد و قال سازمان ملل و کشورهای خارجی در امد که لیبی از دست رفت! این هشدار ها همه در راستای مبارزه با گروه های اسلامی است و این امری که غرب با آن کاملا مخالف است.<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">گفتگو از مهدی حمیدی<\/span><\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\">&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p align=\"right\"><span dir=\"RTL\">انتهای پیام\/<\/span><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2020-08-04 14:59:09","content_date_event":"2020-08-04 14:59:09","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2020-08-04 15:09:50","content_date_register":"2020-08-04 15:09:50","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":201125,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":38,"eid":0,"attach_title":"qods","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_150_82.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_300_164.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_400_218.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_600_327.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_623_340.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630_623_340.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":1249703630,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/202008\/476392_1249703630.jpg","width":623,"height":340,"size":0}}}]}]]