[[{"content_id":300649,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"مرثیه آفتاب","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"مرثیه آفتاب ترکیب بندی در رثای امام خمینی (ره) است که «سید عبدالله حسینی» در شب رحلت امام راحل سروده شده است.","content_summary_fill":1,"content_body":"ای بغض از گلوی قلم دست بر مدار\r\nای درد وغم زروی دلم دست بر مدار\r\nای ابر بیدریغ ، هماهنگ طبع من\r\nتا صبح گریه کن ، زکرم دست بر مدار\r\nای دل بیا به پنجره غم دخیل بند\r\nواز بقعه مبارک غم دست بر مدار\r\nزآن ره که رفت تادم معراج پیر عشق\r\nای راهرو قدم بقدم دست بر مدار\r\nما خو گرفته ایم ، به شیون به درد وداغ\r\nزخم کهن ! زحنجره ام دست بر مدار\r\nمیخواهم امشب آه کشم آه تا سحر\r\nای شعر! گریه کن زقلم دست بر مدار\r\n\r\nای بغض ! گریه های دلم را عنان نگیر\r\nمیخواهم از فراق بگویم زبان ! مگیر\r\n\r\nای گشته در عزات درختان سیاهپوش\r\nگردیه بید موی پریشان ، سیاهپوش\r\nاز داغت ای انیس سحر خیز سوره ها\r\nگشته است روی طاقچه قرآن ، سیاهپوش\r\nای سرپرست عائله لاله های سرخ\r\nگشتند مادران شهیدان ، سیاهپوش\r\nتشییع کرد پیکر خورشیدی ترا\r\nبا التهاب و هلهله طوفان ، سیاهپوش\r\nافراشته است در همه جا پرچم عزا\r\nخورشید دل گرفته خیابان سیاهپوش\r\nدر موج موج ناله فررفت هندوپاک\r\nلبنان یتیم گشته وافغان ، سیاهپوش\r\n\r\nای یاس یأس آمد و امید در گذشت\r\nرخت سیه بپوش که خورشید در&nbsp; گذشت\r\n\r\n\r\nمائیم وآتش و جگر پاره پاره ای\r\nجز صبر نیست مرهم و جز آه چاره ای\r\nاز دوریش مگوی که آغاز میکند\r\nطوفان اشک باری مارا اشاره ای\r\nتا بگذرم چو موج زگرداب گریه ها\r\nاز اشک تیز پای بسازید باره ای\r\nگفتم رواست گریه به خورشید ؟ گفت:&nbsp; (نیست\r\nدر کار خیر حاجت هیچ استخاره ای)\r\nروخ القدس! ذمدار زمن فیض خود دریغ\r\nآه ای خیال شعر مرا استعاره ای\r\nیاری کنید آی تصاویر داغدار\r\nتا سر دهم بسوک سحر یادواره ای\r\n\r\n\r\nای آفتاب مرگ تو باور نکردنیست\r\nای شعر ناب مرگ تو باور نکردنیست\r\n\r\n\r\nای گریه فصل دامن مارا بهار کن\r\nای دل بیا و گوشه غم اختیار کن\r\nای بغض راه گریه شعر مرا مبند\r\nای اشک چشمهای مرا چشمه سار کن\r\nلبریز شو زساغر چشمانم ای سرشک\r\nای اشک بی قرار مرا بیقرار کن\r\nسر را بنه به زانوی غربت یتیم وار\r\nتا اشک هست گریه زدل زار زار کن\r\nای داغ جانگداز عنان از دلم مگیر\r\nای شعر بی شکیب مرا شعله بار کن\r\nای آسمان بلند بنال از غم امام\r\nای ابر فصل دامن مارا بهار کن\r\nای مرگ ای که جان غزل را گرفته ای\r\nرحمی براین شکسته دل داغدار کن\r\n\r\nطی میکنیم باز اقالیم عشق را\r\nفریاد می کنیم تعالیم عشق را\r\n\r\n\r\nامشب زناله عرش خدا را تکان دهید\r\nایمان وعشق ومهر ووفا را نشان دهید\r\nبرلاله ها برید برید بشارتی\r\nپیغام تسلیت به امام زمان دهید\r\nاز یاسهای اشک بسازید دسته گل\r\nآنرا به یادگار به آب روان دهید\r\nاشک یتیم را که زچشم اوفتاده است\r\nدر گوشه های دامن غربت امان دهید\r\nشیون کنید از سر اندوه آنقدر\r\nتا صیحه ای زدل بدر آرید وجان دهید\r\nگلهای اشک را که شکفته است از نگاه\r\nپرپر کنید و در دم بادخزان دهید\r\nدر کائنات زلزله امشب بپا کنید\r\nتاریخ را زولوله امشب تکان دهید\r\n\r\nامشب بگو به خضر که آب حیات رفت\r\nروح خدا سفینه سبز نجات رفت\r\n\r\n\r\nای آسمان به راز ونیازت نیاز مند\r\nآه ای زمین به سوز وگدازت نیازمند\r\nپرواز کرده ای به افقهای سبز نور\r\nحال آنکه ما به دیده بازت نیازمند است\r\nقرآن غریب مانده و سجاده بی سجود\r\nای نیمه شب به صوت نمازت نیازمند\r\nبرخیز ای که هست زمین و زمان هنوز\r\nبر دستهای حادثه سازت نیازمند\r\nجان ترا گرفت از آنرو که بود وهست\r\nروح الامین به گلشن رازت نیاز مند\r\nناز ترا فرشته به جان میخرد که هست\r\nدر آسمان فرشته به نازت نیازمند\r\nقرآن بخوان بلند که هستیم هرسحر\r\nبرآن نوای روح نوازت نیازمند\r\n\r\nباغی که بود پر زگل ابتهاج رفت\r\nدستی که داشتیم به آن احتیاج رفت\r\n\r\n\r\nای ذکر سبز زمزمه هایت زبان گداز\r\nای یاد خاطرات تو جانکاه و جانگداز\r\nای درد های شعله ورت آفتاب سوز\r\nای شعله ای روشن دردت جهان گداز\r\nحق نماز با تو ادا میشد ای امام\r\nای ربنای نیمه شبت آسمان گداز\r\nتاب و توان اینهمه غربت نداشتیم\r\nآه ای فراق روی تو تاب وتوان گداز\r\nمارا اگر فراق تو ای آشنا نکشت\r\nمردیم ازین مصیبت تلخ زبان گداز\r\nاز بند بند توصیه های تو ای امام\r\nبیرون جهید صاعقه های نهان گداز\r\nداغی چشیده ایم زمرگ تو سینه سوز\r\nآهی کشیده ایم زداغت دهان گداز\r\n\r\nماراست در عزای تو جانی گداخته\r\nای آنکه در عزات جهانی گداخته\r\n\r\n\r\nبعد از تو ام زآه دهانیست شعله ور\r\nذکر مصیبتت به زبانیست شعله ور\r\nآتش گرفته است نگاهم زگریه ها\r\nدر دیده ام سرشک روانیست شعله ور\r\nای روح کائنات که پرواز کرده ای\r\nجان جهان زداغ جهانیست شعله ور\r\nای شعله های مرثیه خاکسترم کنید\r\nگرچه مرا ضمیر نهانیست شعله ور\r\nلب اللباب سیر وسلوک است چشم تو\r\nاین چشم نیست رطل گرانیست شعله ور\r\nبا من بگو چگونه بگویم حدیث درد\r\nوقتی مرا زداغ تو جانیست شعله ور\r\nپیراهنی که از تو مرا مانده یادگار\r\nاز سوز گریه هات نشانیست شعله ور\r\n\r\nخواهم گرفت روز جزا دامن ترا\r\nآرم شفیع پیش تو پیراهن ترا\r\n\r\n\r\n\r\nای آنکه در دلت غم دیرینه داشتی\r\nوز آب روبروی دل آئینه داشتی\r\nهمراه با تو رفت دریغا بزیر خاک\r\nآن دردهای کهنه که در سینه داشتی\r\nمانده است تا همیشه تاریخ ماندگار\r\nانسی که با دعا شب آدینه داشتی\r\nبودی ستم ستیز وستم سوز از نخست\r\nبا ظلم وکین زکودکیت کینه داشتی\r\nآموختی زراه علی رسم زیستن\r\nبرگوشه عبایت اگر پینه داشتی\r\nمنشور دردهات درخشان وتابناک\r\nدردی که از زمانه دیرینه داشتی\r\nبامن بگو چه حالتی ای پیر ای پدر\r\nوقت عروج در شب دوشینه داشتی\r\n\r\nروحی که راه پنجره را باز کرده است\r\nباور نمیکنیم که پرواز کرده است\r\n\r\nای واژه ها برای دلم ناله سر کنید\r\nای ناله ها براین دل سنگی اثر کنید\r\nناقوس ناله را بنوازیدصبح وشام\r\nزین فاجعه زمین وزمان را خبر کنید\r\nبر خرمن تغافل ما آتش افکنید\r\nاز آه سرد جان جهان شعله ور کنید\r\nبا گریه با نسیم غم و ابر های درد\r\nاین برکه های باکره را بارور کنید\r\nامشب برآورید شرر از جگر برون\r\nوین شام را بدون خمینی سحر کنید\r\nخورشید وار شعله ببارید بیدریغ\r\nمانند شب لباس سیاهی ببر کنید\r\nتاب گداز اگر که ندارید&nbsp; عاشقان\r\nاز هرم داغ مرثیه هایم حذر کنید\r\n\r\nزاندم که سایه ات زسر شعر کم شده است\r\nاحساس میکنم کمر شعر خم شده است\r\n\r\n\r\n\r\nما مانده ایم و دفتر ودیوان داغدار\r\nمامنده ایم ویاد تو وجان داغدار\r\nآوار گشت بر سر ما هفت آسمان\r\nبارید روی باغچه باران داغدار\r\nاز آسمان ملائکه نازل نمیشود\r\nخالیست از فرشته جماران داغدار\r\nما مانده ایم وآینه وآب و آرزو\r\nسجاده ، مهر ، سبحه و قرآن داغدار\r\nما مانده ایم و کوه غم و ثلمه ای بزرگ\r\nاندوه ودرد وماتم و وجدان داغدار\r\nبی تو چگونه از دل مرداب بگزرند\r\nدر موج خیز حادثه یاران داغدار\r\nای دست مهربان نوازش بگو چسان\r\nبی تو بسر برند یتیمان داغدار\r\n\r\nطی میکنیم راه تو تا زنده ایم ما\r\nآسوده سر گذار که رزمنده ایم ما\r\n\r\n\r\nرفت از زمین زعیم زمان وامصیبتا\r\nپرواز کرد روح روان وامصیبتا\r\nزین درد سوختیم که که بر روح پاک تو\r\nبارد هنوز زخم زبان وامصیبتا\r\nرفت از مدار بسته غفلت زمین برون\r\nباز ایستاد قلب زمان وامصیبتا\r\nاز هم گسست رشته پیوند کهکشان\r\nادغام گشت کون ومکان وامصیبتا\r\nاز باغ سر بزن که زداغت چه آمده است\r\nبراین جوانه های جوان وامصیبتا\r\nباران صبر بار خدا یا زدست رفت\r\nجمعیت شکسته دلان وامصیبتا\r\nلب از سخن ببند کزین شعر شعله ور\r\nآتش گرفت دامن جان وامصیبتا\r\n\r\nاز حال من مپرس سر از دست داده ام\r\nدست نوازش پدر از دست داده ام\r\n\r\nایخاک در عزای جبین تو خاکسار\r\nخورشید در عزای نگاه تو سوگوار\r\nمارا زدرد های چهل ساله دلت\r\nتنها پیامهای تو مانده است یادگار\r\nزآنرو که روی خاک نهادی عذار خویش\r\nبر خاک مینهم زغمت تا ابد عذار\r\nای باغ انقلاب زداغت سیاه پوش\r\nای ماه از فراق جبین تو داغدار\r\nرفتی از آستانه این خاک سر بلند\r\nماندیم ما زماندن اینگونه شرمسار\r\nای روح پر فتوح خداوند شاد باش\r\nمائیم همچنان به مسیر تو رهسپار\r\nمائیم و دست کوته از آفاق دامنت\r\nبا دیده ای به لطف شفاعت امیدوار\r\n\r\nمارا در این محیط زگرداب باک نیست\r\nوقتی پس از رسول علم بر کف علیست\r\n\r\n\r\n\r\nامشب که هست فصل بهاران مرثیه\r\nباید دخیل بست به دامان مرثیه\r\nخاموش شد زداغ تو قندیل آسمان\r\nدوزخ گداخت زآتش سوزان مرثیه\r\nگردید تا لهیب عزای تو شعله ور\r\nبر لب رسید از غم تو جان مرثیه\r\nای واژه ها چقدر صبورید و بردبار\r\nآتش گرفت دفتر و دیوان مرثیه\r\nگر سیل اشک بگذرد از سر چه باک از آن\r\nما دل سپرده ایم به طوفان مرثیه\r\nاین شعر نیست شعله آه است آه آه\r\nاین لخته دل است به عنوان مرثیه\r\nبگذار تا به فاطمه گوئیم درد دل\r\nبانوی سبز خانه احزان مرثیه\r\n\r\nزهرا به مهربانیت امید داشتیم\r\nزین روی در بهشت تو خورشید کاشتیم\r\n\r\nانتهای پیام\/","content_html":"<p><br \/>\r\n<br \/>\r\nای بغض از گلوی قلم دست بر مدار<br \/>\r\nای درد وغم زروی دلم دست بر مدار<br \/>\r\nای ابر بیدریغ ، هماهنگ طبع من<br \/>\r\nتا صبح گریه کن ، زکرم دست بر مدار<br \/>\r\nای دل بیا به پنجره غم دخیل بند<br \/>\r\nواز بقعه مبارک غم دست بر مدار<br \/>\r\nزآن ره که رفت تادم معراج پیر عشق<br \/>\r\nای راهرو قدم بقدم دست بر مدار<br \/>\r\nما خو گرفته ایم ، به شیون به درد وداغ<br \/>\r\nزخم کهن ! زحنجره ام دست بر مدار<br \/>\r\nمیخواهم امشب آه کشم آه تا سحر<br \/>\r\nای شعر! گریه کن زقلم دست بر مدار<br \/>\r\n<br \/>\r\nای بغض ! گریه های دلم را عنان نگیر<br \/>\r\nمیخواهم از فراق بگویم زبان ! مگیر<br \/>\r\n<br \/>\r\nای گشته در عزات درختان سیاهپوش<br \/>\r\nگردیه بید موی پریشان ، سیاهپوش<br \/>\r\nاز داغت ای انیس سحر خیز سوره ها<br \/>\r\nگشته است روی طاقچه قرآن ، سیاهپوش<br \/>\r\nای سرپرست عائله لاله های سرخ<br \/>\r\nگشتند مادران شهیدان ، سیاهپوش<br \/>\r\nتشییع کرد پیکر خورشیدی ترا<br \/>\r\nبا التهاب و هلهله طوفان ، سیاهپوش<br \/>\r\nافراشته است در همه جا پرچم عزا<br \/>\r\nخورشید دل گرفته خیابان سیاهپوش<br \/>\r\nدر موج موج ناله فررفت هندوپاک<br \/>\r\nلبنان یتیم گشته وافغان ، سیاهپوش<br \/>\r\n<br \/>\r\nای یاس یأس آمد و امید در گذشت<br \/>\r\nرخت سیه بپوش که خورشید در&nbsp; گذشت<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nمائیم وآتش و جگر پاره پاره ای<br \/>\r\nجز صبر نیست مرهم و جز آه چاره ای<br \/>\r\nاز دوریش مگوی که آغاز میکند<br \/>\r\nطوفان اشک باری مارا اشاره ای<br \/>\r\nتا بگذرم چو موج زگرداب گریه ها<br \/>\r\nاز اشک تیز پای بسازید باره ای<br \/>\r\nگفتم رواست گریه به خورشید ؟ گفت:&nbsp; (نیست<br \/>\r\nدر کار خیر حاجت هیچ استخاره ای)<br \/>\r\nروخ القدس! ذمدار زمن فیض خود دریغ<br \/>\r\nآه ای خیال شعر مرا استعاره ای<br \/>\r\nیاری کنید آی تصاویر داغدار<br \/>\r\nتا سر دهم بسوک سحر یادواره ای<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nای آفتاب مرگ تو باور نکردنیست<br \/>\r\nای شعر ناب مرگ تو باور نکردنیست<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nای گریه فصل دامن مارا بهار کن<br \/>\r\nای دل بیا و گوشه غم اختیار کن<br \/>\r\nای بغض راه گریه شعر مرا مبند<br \/>\r\nای اشک چشمهای مرا چشمه سار کن<br \/>\r\nلبریز شو زساغر چشمانم ای سرشک<br \/>\r\nای اشک بی قرار مرا بیقرار کن<br \/>\r\nسر را بنه به زانوی غربت یتیم وار<br \/>\r\nتا اشک هست گریه زدل زار زار کن<br \/>\r\nای داغ جانگداز عنان از دلم مگیر<br \/>\r\nای شعر بی شکیب مرا شعله بار کن<br \/>\r\nای آسمان بلند بنال از غم امام<br \/>\r\nای ابر فصل دامن مارا بهار کن<br \/>\r\nای مرگ ای که جان غزل را گرفته ای<br \/>\r\nرحمی براین شکسته دل داغدار کن<br \/>\r\n<br \/>\r\nطی میکنیم باز اقالیم عشق را<br \/>\r\nفریاد می کنیم تعالیم عشق را<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nامشب زناله عرش خدا را تکان دهید<br \/>\r\nایمان وعشق ومهر ووفا را نشان دهید<br \/>\r\nبرلاله ها برید برید بشارتی<br \/>\r\nپیغام تسلیت به امام زمان دهید<br \/>\r\nاز یاسهای اشک بسازید دسته گل<br \/>\r\nآنرا به یادگار به آب روان دهید<br \/>\r\nاشک یتیم را که زچشم اوفتاده است<br \/>\r\nدر گوشه های دامن غربت امان دهید<br \/>\r\nشیون کنید از سر اندوه آنقدر<br \/>\r\nتا صیحه ای زدل بدر آرید وجان دهید<br \/>\r\nگلهای اشک را که شکفته است از نگاه<br \/>\r\nپرپر کنید و در دم بادخزان دهید<br \/>\r\nدر کائنات زلزله امشب بپا کنید<br \/>\r\nتاریخ را زولوله امشب تکان دهید<br \/>\r\n<br \/>\r\nامشب بگو به خضر که آب حیات رفت<br \/>\r\nروح خدا سفینه سبز نجات رفت<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nای آسمان به راز ونیازت نیاز مند<br \/>\r\nآه ای زمین به سوز وگدازت نیازمند<br \/>\r\nپرواز کرده ای به افقهای سبز نور<br \/>\r\nحال آنکه ما به دیده بازت نیازمند است<br \/>\r\nقرآن غریب مانده و سجاده بی سجود<br \/>\r\nای نیمه شب به صوت نمازت نیازمند<br \/>\r\nبرخیز ای که هست زمین و زمان هنوز<br \/>\r\nبر دستهای حادثه سازت نیازمند<br \/>\r\nجان ترا گرفت از آنرو که بود وهست<br \/>\r\nروح الامین به گلشن رازت نیاز مند<br \/>\r\nناز ترا فرشته به جان میخرد که هست<br \/>\r\nدر آسمان فرشته به نازت نیازمند<br \/>\r\nقرآن بخوان بلند که هستیم هرسحر<br \/>\r\nبرآن نوای روح نوازت نیازمند<br \/>\r\n<br \/>\r\nباغی که بود پر زگل ابتهاج رفت<br \/>\r\nدستی که داشتیم به آن احتیاج رفت<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nای ذکر سبز زمزمه هایت زبان گداز<br \/>\r\nای یاد خاطرات تو جانکاه و جانگداز<br \/>\r\nای درد های شعله ورت آفتاب سوز<br \/>\r\nای شعله ای روشن دردت جهان گداز<br \/>\r\nحق نماز با تو ادا میشد ای امام<br \/>\r\nای ربنای نیمه شبت آسمان گداز<br \/>\r\nتاب و توان اینهمه غربت نداشتیم<br \/>\r\nآه ای فراق روی تو تاب وتوان گداز<br \/>\r\nمارا اگر فراق تو ای آشنا نکشت<br \/>\r\nمردیم ازین مصیبت تلخ زبان گداز<br \/>\r\nاز بند بند توصیه های تو ای امام<br \/>\r\nبیرون جهید صاعقه های نهان گداز<br \/>\r\nداغی چشیده ایم زمرگ تو سینه سوز<br \/>\r\nآهی کشیده ایم زداغت دهان گداز<br \/>\r\n<br \/>\r\nماراست در عزای تو جانی گداخته<br \/>\r\nای آنکه در عزات جهانی گداخته<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nبعد از تو ام زآه دهانیست شعله ور<br \/>\r\nذکر مصیبتت به زبانیست شعله ور<br \/>\r\nآتش گرفته است نگاهم زگریه ها<br \/>\r\nدر دیده ام سرشک روانیست شعله ور<br \/>\r\nای روح کائنات که پرواز کرده ای<br \/>\r\nجان جهان زداغ جهانیست شعله ور<br \/>\r\nای شعله های مرثیه خاکسترم کنید<br \/>\r\nگرچه مرا ضمیر نهانیست شعله ور<br \/>\r\nلب اللباب سیر وسلوک است چشم تو<br \/>\r\nاین چشم نیست رطل گرانیست شعله ور<br \/>\r\nبا من بگو چگونه بگویم حدیث درد<br \/>\r\nوقتی مرا زداغ تو جانیست شعله ور<br \/>\r\nپیراهنی که از تو مرا مانده یادگار<br \/>\r\nاز سوز گریه هات نشانیست شعله ور<br \/>\r\n<br \/>\r\nخواهم گرفت روز جزا دامن ترا<br \/>\r\nآرم شفیع پیش تو پیراهن ترا<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nای آنکه در دلت غم دیرینه داشتی<br \/>\r\nوز آب روبروی دل آئینه داشتی<br \/>\r\nهمراه با تو رفت دریغا بزیر خاک<br \/>\r\nآن دردهای کهنه که در سینه داشتی<br \/>\r\nمانده است تا همیشه تاریخ ماندگار<br \/>\r\nانسی که با دعا شب آدینه داشتی<br \/>\r\nبودی ستم ستیز وستم سوز از نخست<br \/>\r\nبا ظلم وکین زکودکیت کینه داشتی<br \/>\r\nآموختی زراه علی رسم زیستن<br \/>\r\nبرگوشه عبایت اگر پینه داشتی<br \/>\r\nمنشور دردهات درخشان وتابناک<br \/>\r\nدردی که از زمانه دیرینه داشتی<br \/>\r\nبامن بگو چه حالتی ای پیر ای پدر<br \/>\r\nوقت عروج در شب دوشینه داشتی<br \/>\r\n<br \/>\r\nروحی که راه پنجره را باز کرده است<br \/>\r\nباور نمیکنیم که پرواز کرده است<br \/>\r\n<br \/>\r\nای واژه ها برای دلم ناله سر کنید<br \/>\r\nای ناله ها براین دل سنگی اثر کنید<br \/>\r\nناقوس ناله را بنوازیدصبح وشام<br \/>\r\nزین فاجعه زمین وزمان را خبر کنید<br \/>\r\nبر خرمن تغافل ما آتش افکنید<br \/>\r\nاز آه سرد جان جهان شعله ور کنید<br \/>\r\nبا گریه با نسیم غم و ابر های درد<br \/>\r\nاین برکه های باکره را بارور کنید<br \/>\r\nامشب برآورید شرر از جگر برون<br \/>\r\nوین شام را بدون خمینی سحر کنید<br \/>\r\nخورشید وار شعله ببارید بیدریغ<br \/>\r\nمانند شب لباس سیاهی ببر کنید<br \/>\r\nتاب گداز اگر که ندارید&nbsp; عاشقان<br \/>\r\nاز هرم داغ مرثیه هایم حذر کنید<br \/>\r\n<br \/>\r\nزاندم که سایه ات زسر شعر کم شده است<br \/>\r\nاحساس میکنم کمر شعر خم شده است<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nما مانده ایم و دفتر ودیوان داغدار<br \/>\r\nمامنده ایم ویاد تو وجان داغدار<br \/>\r\nآوار گشت بر سر ما هفت آسمان<br \/>\r\nبارید روی باغچه باران داغدار<br \/>\r\nاز آسمان ملائکه نازل نمیشود<br \/>\r\nخالیست از فرشته جماران داغدار<br \/>\r\nما مانده ایم وآینه وآب و آرزو<br \/>\r\nسجاده ، مهر ، سبحه و قرآن داغدار<br \/>\r\nما مانده ایم و کوه غم و ثلمه ای بزرگ<br \/>\r\nاندوه ودرد وماتم و وجدان داغدار<br \/>\r\nبی تو چگونه از دل مرداب بگزرند<br \/>\r\nدر موج خیز حادثه یاران داغدار<br \/>\r\nای دست مهربان نوازش بگو چسان<br \/>\r\nبی تو بسر برند یتیمان داغدار<br \/>\r\n<br \/>\r\nطی میکنیم راه تو تا زنده ایم ما<br \/>\r\nآسوده سر گذار که رزمنده ایم ما<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nرفت از زمین زعیم زمان وامصیبتا<br \/>\r\nپرواز کرد روح روان وامصیبتا<br \/>\r\nزین درد سوختیم که که بر روح پاک تو<br \/>\r\nبارد هنوز زخم زبان وامصیبتا<br \/>\r\nرفت از مدار بسته غفلت زمین برون<br \/>\r\nباز ایستاد قلب زمان وامصیبتا<br \/>\r\nاز هم گسست رشته پیوند کهکشان<br \/>\r\nادغام گشت کون ومکان وامصیبتا<br \/>\r\nاز باغ سر بزن که زداغت چه آمده است<br \/>\r\nبراین جوانه های جوان وامصیبتا<br \/>\r\nباران صبر بار خدا یا زدست رفت<br \/>\r\nجمعیت شکسته دلان وامصیبتا<br \/>\r\nلب از سخن ببند کزین شعر شعله ور<br \/>\r\nآتش گرفت دامن جان وامصیبتا<br \/>\r\n<br \/>\r\nاز حال من مپرس سر از دست داده ام<br \/>\r\nدست نوازش پدر از دست داده ام<br \/>\r\n<br \/>\r\nایخاک در عزای جبین تو خاکسار<br \/>\r\nخورشید در عزای نگاه تو سوگوار<br \/>\r\nمارا زدرد های چهل ساله دلت<br \/>\r\nتنها پیامهای تو مانده است یادگار<br \/>\r\nزآنرو که روی خاک نهادی عذار خویش<br \/>\r\nبر خاک مینهم زغمت تا ابد عذار<br \/>\r\nای باغ انقلاب زداغت سیاه پوش<br \/>\r\nای ماه از فراق جبین تو داغدار<br \/>\r\nرفتی از آستانه این خاک سر بلند<br \/>\r\nماندیم ما زماندن اینگونه شرمسار<br \/>\r\nای روح پر فتوح خداوند شاد باش<br \/>\r\nمائیم همچنان به مسیر تو رهسپار<br \/>\r\nمائیم و دست کوته از آفاق دامنت<br \/>\r\nبا دیده ای به لطف شفاعت امیدوار<br \/>\r\n<br \/>\r\nمارا در این محیط زگرداب باک نیست<br \/>\r\nوقتی پس از رسول علم بر کف علیست<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\n<br \/>\r\nامشب که هست فصل بهاران مرثیه<br \/>\r\nباید دخیل بست به دامان مرثیه<br \/>\r\nخاموش شد زداغ تو قندیل آسمان<br \/>\r\nدوزخ گداخت زآتش سوزان مرثیه<br \/>\r\nگردید تا لهیب عزای تو شعله ور<br \/>\r\nبر لب رسید از غم تو جان مرثیه<br \/>\r\nای واژه ها چقدر صبورید و بردبار<br \/>\r\nآتش گرفت دفتر و دیوان مرثیه<br \/>\r\nگر سیل اشک بگذرد از سر چه باک از آن<br \/>\r\nما دل سپرده ایم به طوفان مرثیه<br \/>\r\nاین شعر نیست شعله آه است آه آه<br \/>\r\nاین لخته دل است به عنوان مرثیه<br \/>\r\nبگذار تا به فاطمه گوئیم درد دل<br \/>\r\nبانوی سبز خانه احزان مرثیه<br \/>\r\n<br \/>\r\nزهرا به مهربانیت امید داشتیم<br \/>\r\nزین روی در بهشت تو خورشید کاشتیم<br \/>\r\n<br \/>\r\nانتهای پیام\/<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2017-06-04 12:28:40","content_date_event":"2017-06-04 12:28:40","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2017-06-04 12:43:07","content_date_register":"2017-06-04 12:41:12","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":2,"eid":2,"attach_title":"مرثیه آفتاب 3","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_150_100.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_300_200.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_400_267.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":4205481246,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246.jpg","width":600,"height":400,"size":0}}}],"images":[{"id":401824,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_150_100.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_300_200.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_400_267.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401824_4205481246_600_400.jpg"},"file_size":10236,"width":600,"height":400,"show_title":1,"title":"مرثیه آفتاب 3","priority":0},{"id":401822,"file_media":1,"ext":"jpg","file_header":"image\/jpeg","original":".\/file\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662.jpg","sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_150_90.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_250_150.jpg","400":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_250_150.jpg","600":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_250_150.jpg","900":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_250_150.jpg","1200":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401822_2787241662_250_150.jpg"},"file_size":37277,"width":250,"height":150,"show_title":1,"title":"مرثیه آفتاب 2","priority":1}]}]]