[[{"content_id":300634,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"بازخوانی وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره)؛\r\n\r\nدشمنان‌ خدای‌ بزرگ‌ و قرآن‌ کریم‌ و اسلام‌ عزیز، درندگانی‌ هستند که‌ از هیچ‌ جنایت‌ و خیانتی‌ برای‌ مقاصد شوم‌ جنایتکارانه خود دست‌ نمی‌کشند\/ در رأس‌ آنان‌ امریکا این‌ تروریست‌ بالذات‌ دولتی‌ است‌ که‌ سرتاسر جهان‌ را به‌ آتش‌ کشیده‌ و هم‌ پیمان‌ او صهیونیست‌ جهانی‌ است‌","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"با دلی‌ آرام‌ و قلبی‌ مطمئن‌ و روحی‌ شاد و ضمیری‌ امیدوار به‌ فضل‌ خدا از خدمت‌ خواهران‌ و برادران‌ مرخص‌، و به‌ سوی‌ جایگاه‌ ابدی‌ سفر می‌کنم‌. و به‌ دعای‌ خیر شما احتیاج‌ مبرم‌ دارم‌.","content_summary_fill":1,"content_body":"خبرگزاری قدس (قدسنا) : در بیست و هشتمین سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) لزوم بازخوانی وصیت نامه سیاسی الهی ایشان بر همه رهروان روح الله لازم است، چه آنکه نکات مهم و تازه ای از حقایق موجود در صحنه داخلی و خارجی را مشخص و تبیین می نماید.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nبسم&zwnj;الله الرحمن&zwnj; الرحیم&zwnj;\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;قالَ رسولُ الله ـ صلَّی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلَّم&zwnj;: اِنّی&zwnj; تارکٌ فیکُمُ الثّقلَیْنِ کتابَ اللهِ و عترتی&zwnj; اهلَ بیتی&zwnj;؛ فإِنَّهُما لَنْ یَفْتَرِقا حَتّی&zwnj;&#39; یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوضَ.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;الحمدُلله و سُبحانَکَ؛ اللّهُمَّ صلِّ علی&zwnj; محمدٍ و آلهِ مظاهر جمالِک&zwnj; و جلالِک&zwnj; و خزائنِ اسرارِ کتابِکَ الذی&zwnj; تجلّی&zwnj; فیه&zwnj; الاَحدیّةُ بِجمیعِ أسمائکَ حتّی&zwnj; المُسْتَأْثَرِ منها الّذی&zwnj; لایَعْلَمُهُ غَیرُک&zwnj;؛ و اللَّعنُ علی&zwnj; ظالِمیهم&zwnj; اصلِ الشَجَرةِ الخَبیثةِ.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بعد، اینجانب&zwnj; مناسب&zwnj; می&zwnj;دانم&zwnj; که&zwnj; شمه&zwnj;ای&zwnj; کوتاه&zwnj; و قاصر در باب&zwnj; &laquo;ثقلین&zwnj;&raquo; تذکر دهم&zwnj;؛ نه&zwnj; از حیث&zwnj; مقامات&zwnj; غیبی&zwnj; و معنوی&zwnj; و عرفانی&zwnj;، که&zwnj; قلم&zwnj; مثل&zwnj; منی&zwnj; عاجز است&zwnj; از جسارت&zwnj; در مرتبه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; عرفان&zwnj; آن&zwnj; بر تمام&zwnj; دایرة&zwnj; وجود، از ملک&zwnj; تا ملکوت&zwnj; اعلی&zwnj;&#39; و از آنجا تا لاهوت&zwnj;&nbsp;&nbsp; و آنچه&zwnj; در فهم&zwnj; من&zwnj; و تو ناید، سنگین&zwnj; و تحمل&zwnj; آن&zwnj; فوق&zwnj; طاقت&zwnj;، اگر نگویم&zwnj; ممتنع&zwnj; است&zwnj;؛&nbsp;&nbsp; و نه&zwnj; از آنچه&zwnj; بر بشریت&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj;، از مهجور بودن&zwnj; از حقایق&zwnj; مقام&zwnj; والای&zwnj; &laquo;ثقل&zwnj; اکبر&raquo; و &laquo;ثقل&zwnj; کبیر&raquo;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; از هر چیز اکبر است&zwnj; جز ثقل&zwnj; اکبر که&zwnj; اکبر مطلق&zwnj; است&zwnj;؛ و نه&zwnj; از آنچه&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بر این&zwnj; دو ثقل&zwnj; از دشمنان&zwnj; خدا و طاغوتیان&zwnj; بازیگر که&zwnj; شمارش&zwnj; آن&zwnj; برای&zwnj; مثل&zwnj; منی&zwnj; میسر نیست&zwnj; با قصور اطلاع&zwnj; و وقت&zwnj; محدود؛ بلکه&zwnj; مناسب&zwnj; دیدم&zwnj; اشاره&zwnj;ای&zwnj; گذرا و بسیار کوتاه&zwnj; از آنچه&zwnj; بر این&zwnj; دو ثقل&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بنمایم&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;شاید جملة&zwnj;&nbsp;لَنْ یَفْتَرِق&#39;ا حتّی&zwnj; یَرِد&#39;ا عَلَیَّ الْحَوض&zwnj;&nbsp;اشاره&zwnj; باشد بر اینکه&zwnj; بعد از وجود مقدس&zwnj; رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ هرچه&zwnj; بر یکی&zwnj; از این&zwnj; دو گذشته&zwnj; است&zwnj; بر دیگری&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; و مهجوریت&zwnj; هر یک&zwnj; مهجوریت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj;، تا آنگاه&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; دو مهجور بر رسول&zwnj; خدا در &laquo;حوض&zwnj;&raquo; وارد شوند. و آیا این&zwnj; &laquo;حوض&zwnj;&raquo; مقام&zwnj; اتصال&zwnj; کثرت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; است&zwnj;&nbsp;&nbsp; و اضمحلال&zwnj; قطرات&zwnj; در دریا است&zwnj;، یا چیز دیگر که&zwnj; به&zwnj; عقل&zwnj; و عرفان&zwnj; بشر راهی&zwnj; ندارد. و باید گفت&zwnj; آن&zwnj; ستمی&zwnj; که&zwnj; از طاغوتیان&zwnj; بر این&zwnj; دو ودیعة&zwnj; رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ گذشته&zwnj;، بر امت&zwnj; مسلمان&zwnj; بلکه&zwnj; بر بشریت&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قلم&zwnj; از آن&zwnj; عاجز است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ذکر این&zwnj; نکته&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; حدیث&zwnj; &laquo;ثقلین&zwnj;&raquo; متواتر&nbsp;&nbsp; بین&zwnj; جمیع&zwnj; مسلمین&zwnj; است&zwnj; و&nbsp;] در [&nbsp;کتب&zwnj; اهل&zwnj; سنت&zwnj; از &laquo;صحاح&zwnj; ششگانه&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; تا کتب&zwnj; دیگر آنان&zwnj;، با الفاظ&zwnj; مختلفه&zwnj; و موارد مکرره&zwnj; از پیغمبر اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ به&zwnj; طور متواتر نقل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;.&nbsp;&nbsp; و این&zwnj; حدیث&zwnj; شریف&zwnj; حجت&zwnj; قاطع&zwnj; است&zwnj; بر جمیع&zwnj; بشر بویژه&zwnj; مسلمانان&zwnj; مذاهب&zwnj; مختلف&zwnj;؛ و باید همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; که&zwnj; حجت&zwnj; بر آنان&zwnj; تمام&zwnj; است&zwnj; جوابگوی&zwnj; آن&zwnj; باشند؛ و اگر عذری&zwnj; برای&zwnj; جاهلان&zwnj; بیخبر باشد برای&zwnj; علمای&zwnj; مذاهب&zwnj; نیست&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; ببینیم&zwnj; چه&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بر کتاب&zwnj; خدا، این&zwnj; ودیعة&zwnj; الهی&zwnj; و ماترک&zwnj; پیامبر اسلام&zwnj; ـصلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ مسائل&zwnj; أسف&zwnj;انگیزی&zwnj; که&zwnj; باید برای&zwnj; آن&zwnj; خون&zwnj; گریه&zwnj; کرد، پس&zwnj; از شهادت&zwnj; حضرت&zwnj; علی&zwnj;(ع&zwnj;) شروع&zwnj; شد. خودخواهان&zwnj; و طاغوتیان&zwnj;، قرآن&zwnj; کریم&zwnj; را وسیله&zwnj;ای&zwnj; کردند برای&zwnj; حکومتهای&zwnj; ضد قرآنی&zwnj;؛ و مفسران&zwnj; حقیقی&zwnj; قرآن&zwnj; و آشنایان&zwnj; به&zwnj; حقایق&zwnj; را که&zwnj; سراسر قرآن&zwnj; را از پیامبر اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ دریافت&zwnj; کرده&zwnj; بودند و ندای&zwnj;&nbsp;اِنّی&zwnj; تارکٌ فیکُمُ الثقلان&zwnj;&nbsp;در گوششان&zwnj; بود با بهانه&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; از پیش&zwnj; تهیه&zwnj; شده&zwnj;، آنان&zwnj; را عقب&zwnj; زده&zwnj; و با قرآن&zwnj;، در حقیقت&zwnj; قرآن&zwnj; را ـ که&zwnj; برای&zwnj; بشریت&zwnj; تا ورود به&zwnj; حوض&zwnj; بزرگترین&zwnj; دستور زندگانی&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; بود و است&zwnj; ـ از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; کردند؛ و بر حکومت&zwnj; عدل&zwnj; الهی&zwnj; ـ که&zwnj; یکی&zwnj; از آرمانهای&zwnj; این&zwnj; کتاب&zwnj; مقدس&zwnj; بوده&zwnj; و هست&zwnj; ـ خط&zwnj; بطلان&zwnj; کشیدند و انحراف&zwnj; از دین&zwnj; خدا و کتاب&zwnj; و سنت&zwnj; الهی&zwnj; را پایه&zwnj;گذاری&zwnj; کردند، تا کار به&zwnj; جایی&zwnj; رسید که&zwnj; قلم&zwnj; از شرح&zwnj; آن&zwnj; شرمسار است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و هرچه&zwnj; این&zwnj; بنیان&zwnj; کج&zwnj; به&zwnj; جلو آمد کجیها و انحرافها افزون&zwnj; شد تا آنجا که&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; را که&zwnj; برای&zwnj; رشد جهانیان&zwnj; و نقطة&zwnj; جمع&zwnj; همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; بلکه&zwnj; عائلة&zwnj; بشری&zwnj;، از مقام&zwnj; شامخ&zwnj; احدیت&zwnj; به&zwnj; کشف&zwnj; تام&zwnj; محمدی&zwnj;(ص&zwnj;)&nbsp;&nbsp; تنزل&zwnj; کرد که&zwnj; بشریت&zwnj; را به&zwnj; آنچه&zwnj; باید برسند برساند و این&zwnj; ولیدة&zwnj; &laquo;علم&zwnj; الاسما ء &raquo;&nbsp;&nbsp; را از شرّ شیاطین&zwnj; و طاغوتها رها سازد و جهان&zwnj; را به&zwnj; قسط&zwnj; و عدل&zwnj; رساند و حکومت&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; اولیا ء الله، معصومین&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الاولین&zwnj; و الا&acute;خرین&zwnj; ـ بسپارد تا آنان&zwnj; به&zwnj; هر که&zwnj; صلاح&zwnj; بشریت&zwnj; است&zwnj; بسپارند ـ چنان&zwnj; از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; نمودند که&zwnj; گویی&zwnj; نقشی&zwnj; برای&zwnj; هدایت&zwnj; ندارد و کار به&zwnj; جایی&zwnj; رسید که&zwnj; نقش&zwnj; قرآن&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; حکومتهای&zwnj; جائر و آخوندهای&zwnj; خبیثِ بدتر از طاغوتیان&zwnj; وسیله&zwnj;ای&zwnj; برای&zwnj; اقامة&zwnj; جور و فساد و توجیه&zwnj; ستمگران&zwnj; و معاندان&zwnj; حق&zwnj; تعالی&zwnj; شد. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; دشمنان&zwnj; توطئه&zwnj;گر و دوستان&zwnj; جاهل&zwnj;، قرآن&zwnj; این&zwnj; کتاب&zwnj; سرنوشت&zwnj;ساز، نقشی&zwnj; جز در گورستانها و مجالس&zwnj; مردگان&zwnj; نداشت&zwnj; و ندارد و آنکه&zwnj; باید وسیلة&zwnj; جمع&zwnj; مسلمانان&zwnj; و بشریت&zwnj; و کتاب&zwnj; زندگی&zwnj; آنان&zwnj; باشد، وسیلة&zwnj; تفرقه&zwnj; و اختلاف&zwnj; گردید و یا بکلی&zwnj; از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; شد، که&zwnj; دیدیم&zwnj; اگر کسی&zwnj; دم&zwnj; از حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; برمی&zwnj;آورد و از سیاست&zwnj;، که&zwnj; نقش&zwnj; بزرگ&zwnj; اسلام&zwnj; و رسول&zwnj; بزرگوار ـصلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ و قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; مشحون&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، سخن&zwnj; می&zwnj;گفت&zwnj; گویی&zwnj; بزرگترین&zwnj; معصیت&zwnj; را مرتکب&zwnj; شده&zwnj;؛ و کلمة&zwnj; &laquo;آخوند سیاسی&zwnj;&raquo; موازن&zwnj; با آخوند بی&zwnj;دین&zwnj; شده&zwnj; بود و اکنون&zwnj; نیز هست&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اخیراً قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; بزرگ&zwnj; به&zwnj; وسیلة&zwnj; حکومتهای&zwnj; منحرفِ خارج&zwnj; از تعلیمات&zwnj; اسلامی&zwnj;، که&zwnj; خود را به&zwnj; دروغ&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بسته&zwnj;اند، برای&zwnj; محو قرآن&zwnj; و تثبیت&zwnj; مقاصد شیطانی&zwnj; ابرقدرتها قرآن&zwnj; را با خط&zwnj; زیبا طبع&zwnj; می&zwnj;کنند و به&zwnj; اطراف&zwnj; می&zwnj;فرستند و با این&zwnj; حیلة&zwnj; شیطانی&zwnj; قرآن&zwnj; را از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; می&zwnj;کنند. ما همه&zwnj; دیدیم&zwnj; قرآنی&zwnj; را که&zwnj; محمدرضا خان&zwnj; پهلوی&zwnj; طبع&zwnj; کرد و عده&zwnj;ای&zwnj; را اغفال&zwnj; کرد و بعض&zwnj; آخوندهای&zwnj; بیخبر از مقاصد اسلامی&zwnj; هم&zwnj; مداح&zwnj; او بودند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; ملک&zwnj; فهد هر سال&zwnj; مقدار زیادی&zwnj; از ثروتهای&zwnj; بی&zwnj;پایان&zwnj; مردم&zwnj; را صرف&zwnj; طبع&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و محالّ تبلیغاتِ مذهبِ ضد قرآنی&zwnj; می&zwnj;کند و وهابیت&zwnj;، این&zwnj; مذهب&zwnj; سراپا بی&zwnj;اساس&zwnj; و خرافاتی&zwnj; را ترویج&zwnj; می&zwnj;کند؛ و مردم&zwnj; و ملتهای&zwnj; غافل&zwnj; را سوق&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; ابرقدرتها می&zwnj;دهد و از اسلام&zwnj; عزیز و قرآن&zwnj; کریم&zwnj; برای&zwnj; هدم&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; بهره&zwnj;برداری&zwnj; می&zwnj;کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; و ملت&zwnj; عزیز سرتاپا متعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; مفتخر است&zwnj; که&zwnj; پیرو مذهبی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهد حقایق&zwnj; قرآنی&zwnj;، که&zwnj; سراسر آن&zwnj; از وحدت&zwnj; بین&zwnj; مسلمین&zwnj; بلکه&zwnj; بشریت&zwnj; دم&zwnj; می&zwnj;زند، از مقبره&zwnj;ها و گورستانها نجات&zwnj; داده&zwnj; و به&zwnj; عنوان&zwnj; بزرگترین&zwnj; نسخة&zwnj; نجات&zwnj; دهندة&zwnj; بشر از جمیع&zwnj; قیودی&zwnj; که&zwnj; بر پای&zwnj; و دست&zwnj; و قلب&zwnj; و عقل&zwnj; او پیچیده&zwnj; است&zwnj; و او را به&zwnj; سوی&zwnj; فنا و نیستی&zwnj; و بردگی&zwnj; و بندگی&zwnj; طاغوتیان&zwnj; می&zwnj;کشاند نجات&zwnj; دهد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; پیرو مذهبی&zwnj; هستیم&zwnj; که&zwnj; رسول&zwnj; خدا مؤسس&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; امر خداوند تعالی&zwnj; بوده&zwnj;، و امیرالمؤمنین&zwnj; علی&zwnj; بن&zwnj; ابیطالب&zwnj;، این&zwnj; بندة&zwnj; رها شده&zwnj; از تمام&zwnj; قیود، مأمور رها کردن&zwnj; بشر از تمام&zwnj; اغلال&zwnj; و بردگیها است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; کتاب&zwnj; نهج&zwnj;البلاغه&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; بعد از قرآن&zwnj; بزرگترین&zwnj; دستور زندگی&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; و بالاترین&zwnj; کتاب&zwnj; رهایی&zwnj;بخش&zwnj; بشر است&zwnj; و دستورات&zwnj; معنوی&zwnj; و حکومتی&zwnj; آن&zwnj; بالاترین&zwnj; راه&zwnj; نجات&zwnj; است&zwnj;، از امام&zwnj; معصوم&zwnj; ما است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj;، از علی&zwnj; بن&zwnj; ابیطالب&zwnj; گرفته&zwnj; تا منجی&zwnj; بشر حضرت&zwnj; مهدی&zwnj; صاحب&zwnj; زمان&zwnj; ـ علیهم&zwnj; آلاف&zwnj; التحیات&zwnj; والسلام&zwnj; ـ که&zwnj; به&zwnj; قدرت&zwnj; خداوند قادر، زنده&zwnj; و ناظر امور است&zwnj; ائمة&zwnj; ما هستند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ادعیة&zwnj; حیاتبخش&zwnj; که&zwnj; او را &laquo;قرآن&zwnj; صاعد&raquo;&nbsp;&nbsp; می&zwnj;خوانند از ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ما است&zwnj;. ما به&zwnj; &laquo;مناجات&zwnj; شعبانیة&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; امامان&zwnj; و &laquo;دعای&zwnj; عرفات&zwnj;&raquo; حسین&zwnj; بن&zwnj; علی&zwnj; ـ علیهما السلام&zwnj; ـ و &laquo;صحیفة&zwnj; سجادیه&zwnj;&raquo; این&zwnj; زبور آل&zwnj; محمد و &laquo;صحیفة&zwnj; فاطمیه&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; کتاب&zwnj; الهام&zwnj; شده&zwnj; از جانب&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; به&zwnj; زهرای&zwnj; مرضیه&zwnj; است&zwnj; از ما است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; &laquo;باقرالعلوم&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; بالاترین&zwnj; شخصیت&zwnj; تاریخ&zwnj; است&zwnj; و کسی&zwnj; جز خدای&zwnj; تعالی&zwnj; و رسول&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ـعلیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ مقام&zwnj; او را درک&zwnj; نکرده&zwnj; و نتوانند درک&zwnj; کرد، از ما است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; مذهب&zwnj; ما &laquo;جعفری&zwnj;&raquo; است&zwnj; که&zwnj; فقه&zwnj; ما که&zwnj; دریای&zwnj; بی&zwnj;پایان&zwnj; است&zwnj;، یکی&zwnj; از آثار اوست&zwnj;. و ما مفتخریم&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj;الله ـ و متعهد به&zwnj; پیروی&zwnj; آنانیم&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ما ـ صلوات&zwnj; الله و سلامه&zwnj; علیهم&zwnj; ـ در راه&zwnj; تعالی&zwnj; دین&zwnj; اسلام&zwnj; و در راه&zwnj; پیاده&zwnj; کردن&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; که&zwnj; تشکیل&zwnj; حکومت&zwnj; عدل&zwnj; یکی&zwnj; از ابعاد آن&zwnj; است&zwnj;، در حبس&zwnj; و تبعید به&zwnj; سر برده&zwnj; و عاقبت&zwnj; در راه&zwnj; براندازی&zwnj; حکومتهای&zwnj; جائرانه&zwnj; و طاغوتیان&zwnj; زمان&zwnj; خود شهید شدند. و ما امروز مفتخریم&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهیم&zwnj; مقاصد قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; را پیاده&zwnj; کنیم&zwnj; و اقشار مختلفة&zwnj; ملت&zwnj; ما در این&zwnj; راه&zwnj; بزرگِ سرنوشت&zwnj;ساز سر از پا نشناخته&zwnj;، جان&zwnj; و مال&zwnj; و عزیزان&zwnj; خود را نثار راه&zwnj; خدا می&zwnj;کنند.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; بانوان&zwnj; و زنان&zwnj; پیر و جوان&zwnj; و خرد و کلان&zwnj; در صحنه&zwnj;های&zwnj; فرهنگی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; و نظامی&zwnj; حاضر، و همدوش&zwnj; مردان&zwnj; یا بهتر از آنان&zwnj; در راه&zwnj; تعالی&zwnj; اسلام&zwnj; و مقاصد قرآن&zwnj; کریم&zwnj; فعالیت&zwnj; دارند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; توان&zwnj; جنگ&zwnj; دارند، در آموزش&zwnj; نظامی&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; دفاع&zwnj; از اسلام&zwnj; و کشور اسلامی&zwnj; از واجبات&zwnj; مهم&zwnj; است&zwnj; شرکت&zwnj;، و از محرومیتهایی&zwnj; که&zwnj; توطئة&zwnj; دشمنان&zwnj; و ناآشنایی&zwnj; دوستان&zwnj; از احکام&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; بر آنها بلکه&zwnj; بر اسلام&zwnj; و مسلمانان&zwnj; تحمیل&zwnj; نمودند، شجاعانه&zwnj; و متعهدانه&zwnj; خود را رهانده&zwnj; و از قید خرافاتی&zwnj; که&zwnj; دشمنان&zwnj; برای&zwnj; منافع&zwnj; خود به&zwnj; دست&zwnj; نادانان&zwnj; و بعضی&zwnj; آخوندهای&zwnj; بی&zwnj;اطلاع&zwnj; از مصالح&zwnj; مسلمین&zwnj; به&zwnj; وجود آورده&zwnj; بودند، خارج&zwnj; نموده&zwnj;اند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; توان&zwnj; جنگ&zwnj; ندارند، در خدمت&zwnj; پشت&zwnj; جبهه&zwnj; به&zwnj; نحو ارزشمندی&zwnj; که&zwnj; دل&zwnj; ملت&zwnj; را از شوق&zwnj; و شعف&zwnj; به&zwnj; لرزه&zwnj; درمی&zwnj;آورد و دل&zwnj; دشمنان&zwnj; و جاهلان&zwnj; بدتر از دشمنان&zwnj; را از خشم&zwnj; و غضب&zwnj; می&zwnj;لرزاند، اشتغال&zwnj; دارند. و ما مکرر دیدیم&zwnj; که&zwnj; زنان&zwnj; بزرگواری&zwnj; زینب&zwnj;گونه&zwnj; ـ علیها سلام&zwnj;الله ـ فریاد می&zwnj;زنند که&zwnj; فرزندان&zwnj; خود را از دست&zwnj; داده&zwnj; و در راه&zwnj; خدای&zwnj; تعالی&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیز از همه&zwnj; چیز خود گذشته&zwnj; و مفتخرند به&zwnj; این&zwnj; امر؛ و می&zwnj;دانند آنچه&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آورده&zwnj;اند بالاتر از جنات&zwnj; نعیم&zwnj; است&zwnj;، چه&zwnj; رسد به&zwnj; متاع&zwnj; ناچیز دنیا.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ملت&zwnj; ما بلکه&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; مفتخرند به&zwnj; اینکه&zwnj; دشمنان&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; دشمنان&zwnj; خدای&zwnj; بزرگ&zwnj; و قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیزند، درندگانی&zwnj; هستند که&zwnj; از هیچ&zwnj; جنایت&zwnj; و خیانتی&zwnj; برای&zwnj; مقاصد شوم&zwnj; جنایتکارانة&zwnj; خود دست&zwnj; نمی&zwnj;کشند و برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; ریاست&zwnj; و مطامع&zwnj; پست&zwnj; خود دوست&zwnj; و دشمن&zwnj; را نمی&zwnj;شناسند. و در رأس&zwnj; آنان&zwnj; امریکا این&zwnj; تروریست&zwnj; بالذات&zwnj; دولتی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; سرتاسر جهان&zwnj; را به&zwnj; آتش&zwnj; کشیده&zwnj; و هم&zwnj; پیمان&zwnj; او صهیونیست&zwnj; جهانی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; مطامع&zwnj; خود جنایاتی&zwnj; مرتکب&zwnj; می&zwnj;شود که&zwnj; قلمها از نوشتن&zwnj; و زبانها از گفتن&zwnj; آن&zwnj; شرم&zwnj; دارند؛ و خیال&zwnj; ابلهانة&zwnj; &laquo;اسرائیل&zwnj; بزرگ&zwnj;&raquo;!&nbsp;&nbsp; آنان&zwnj; را به&zwnj; هر جنایتی&zwnj; می&zwnj;کشاند. و ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; مفتخرند که&zwnj; دشمنان&zwnj; آنها حسین&zwnj; اردنی&zwnj;&nbsp;این&zwnj; جنایت&zwnj; پیشة&zwnj; دوره&zwnj;گرد، و حسن&zwnj;&nbsp;&nbsp; و حسنی&zwnj; مبارک&zwnj; &nbsp;&nbsp;هم&zwnj; آخور با اسرائیل&zwnj; جنایتکارند و در راه&zwnj; خدمت&zwnj; به&zwnj; امریکا و اسرائیل&zwnj; از هیچ&zwnj; خیانتی&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; خود رویگردان&zwnj; نیستند. و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; دشمن&zwnj; ما صدام&zwnj; عفلقی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; دوست&zwnj; و دشمنْ او را به&zwnj; جنایتکاری&zwnj; و نقض&zwnj; حقوق&zwnj; بین&zwnj;المللی&zwnj; و حقوق&zwnj; بشر می&zwnj;شناسند و همه&zwnj; می&zwnj;دانند که&zwnj; خیانتکاریِ او به&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; عراق&zwnj; و شیخ&zwnj;نشینان&zwnj; خلیج&zwnj;، کمتر از خیانت&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; نباشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ما و ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; دنیا مفتخریم&zwnj; که&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و دستگاههای&zwnj; تبلیغات&zwnj; جهانی&zwnj;، ما و همة&zwnj; مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; را به&zwnj; هر جنایت&zwnj; و خیانتی&zwnj; که&zwnj; ابرقدرتهای&zwnj; جنایتکار دستور می&zwnj;دهند متهم&zwnj; می&zwnj;کنند. کدام&zwnj; افتخار بالاتر و والاتر از اینکه&zwnj; امریکا با همة&zwnj; ادعاهایش&zwnj; و همة&zwnj; ساز و برگهای&zwnj; جنگی&zwnj;اش&zwnj; و آنهمه&zwnj; دولتهای&zwnj; سرسپرده&zwnj;اش&zwnj; و به&zwnj; دست&zwnj; داشتن&zwnj; ثروتهای&zwnj; بی&zwnj;پایانِ ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; عقب&zwnj;افتاده&zwnj; و در دست&zwnj; داشتن&zwnj; تمام&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj;، در مقابل&zwnj; ملت&zwnj; غیور ایران&zwnj; و کشور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله ـ ارواحنا لمقدمه&zwnj; الفدا ء&nbsp;ـ آنچنان&zwnj; وامانده&zwnj; و رسوا شده&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نمی&zwnj;داند به&zwnj; که&zwnj; متوسل&zwnj; شود! و رو به&zwnj; هر کس&zwnj; می&zwnj;کند جواب&zwnj; رد می&zwnj;شنود! و این&zwnj; نیست&zwnj; جز به&zwnj; مددهای&zwnj; غیبی&zwnj; حضرت&zwnj; باری&zwnj; تعالی&zwnj; ـ جلَّت&zwnj; عظمتُه&zwnj;ـ که&zwnj; ملتها را بویژه&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; اسلامی&zwnj; را بیدار نموده&zwnj; و از ظلمات&zwnj; ستمشاهی&zwnj; به&zwnj; نور اسلام&zwnj; هدایت&zwnj; نموده&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; اکنون&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; شریف&zwnj; ستمدیده&zwnj; و به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز ایران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از این&zwnj; راه&zwnj; مستقیم&zwnj; الهی&zwnj; که&zwnj; نه&zwnj; به&zwnj; شرقِ ملحد و نه&zwnj; به&zwnj; غربِ ستمگرِ کافر وابسته&zwnj; است&zwnj;، بلکه&zwnj; به&zwnj; صراطی&zwnj; که&zwnj; خداوند به&zwnj; آنها نصیب&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj; محکم&zwnj; و استوار و متعهد و پایدارْ پایبند بوده&zwnj;، و لحظه&zwnj; ] ای&zwnj; [&nbsp;از شکر این&zwnj; نعمت&zwnj; غفلت&zwnj; نکرده&zwnj; و دستهای&zwnj; ناپاک&zwnj; عمال&zwnj; ابرقدرتها، چه&zwnj; عمال&zwnj; خارجی&zwnj; و چه&zwnj; عمال&zwnj; داخلی&zwnj; بدتر از خارجی&zwnj;، تزلزلی&zwnj; در نیت&zwnj; پاک&zwnj; و ارادة&zwnj; آهنین&zwnj; آنان&zwnj; رخنه&zwnj; نکند؛ و بدانند که&zwnj; هرچه&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; عالم&zwnj; و قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; اشتلم&zwnj; می&zwnj;زنند دلیل&zwnj; بر قدرت&zwnj; الهی&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; و خداوند بزرگ&zwnj; سزای&zwnj; آنان&zwnj; را هم&zwnj; در این&zwnj; عالم&zwnj; و هم&zwnj; در عوالم&zwnj; دیگر خواهد داد. &laquo;إنَّه&zwnj; ولیُّ النِّعَم&zwnj; و بِیَدِه&zwnj; ملکوتُ کلِّ شی&zwnj; ء ٍ&raquo;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و با کمال&zwnj; جِد و عجز از ملتهای&zwnj; مسلمان&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; از ائمة&zwnj; اطهار و فرهنگ&zwnj; سیاسی&zwnj;، اجتماعی&zwnj;، اقتصادی&zwnj;، نظامی&zwnj; این&zwnj; بزرگ&zwnj; راهنمایان&zwnj; عالم&zwnj; بشریت&zwnj; به&zwnj; طور شایسته&zwnj; و به&zwnj; جان&zwnj; و دل&zwnj; و جانفشانی&zwnj; و نثار عزیزان&zwnj; پیروی&zwnj; کنند. از آن&zwnj; جمله&zwnj; دست&zwnj; از فقه&zwnj; سنتی&zwnj; که&zwnj; بیانگر مکتب&zwnj; رسالت&zwnj; و امامت&zwnj; است&zwnj; و ضامن&zwnj; رشد و عظمت&zwnj; ملتها است&zwnj;، چه&zwnj; احکام&zwnj; اولیه&zwnj; و چه&zwnj; ثانویه&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; هر دو مکتب&zwnj; فقه&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;، ذره&zwnj;ای&zwnj; منحرف&zwnj; نشوند و به&zwnj; وسواس&zwnj; خناسان&zwnj; معاند با حق&zwnj; و مذهب&zwnj; گوش&zwnj; فرا ندهند و بدانند قدمی&zwnj; انحرافی&zwnj;، مقدمة&zwnj; سقوط&zwnj; مذهب&zwnj; و احکام&zwnj; اسلامی&zwnj; و حکومت&zwnj; عدل&zwnj; الهی&zwnj; است&zwnj;. و از آن&zwnj; جمله&zwnj; از نماز جمعه&zwnj; و جماعت&zwnj; که&zwnj; بیانگر سیاسی&zwnj; نماز است&zwnj; هرگز غفلت&zwnj; نکنند، که&zwnj; این&zwnj; نماز جمعه&zwnj; از بزرگترین&zwnj; عنایات&zwnj; حق&zwnj; تعالی&zwnj; بر جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj;. و از آن&zwnj; جمله&zwnj; مراسم&zwnj; عزاداری&zwnj; ائمة&zwnj; اطهار و بویژه&zwnj; سید مظلومان&zwnj; و سرور شهیدان&zwnj;، حضرت&zwnj; ابی&zwnj;عبدالله الحسین&zwnj; ـ صلوات&zwnj; وافر الهی&zwnj; و انبیا و ملائکة&zwnj;الله و صلحا بر روح&zwnj; بزرگ&zwnj; حماسی&zwnj; او باد ـ هیچ&zwnj;گاه&zwnj; غفلت&zwnj; نکنند. و بدانند آنچه&zwnj; دستور ائمه&zwnj; ـ علیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ برای&zwnj; بزرگداشت&zwnj; این&zwnj; حماسة&zwnj; تاریخی&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; و آنچه&zwnj; لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; بر ستمگران&zwnj; آل&zwnj; بیت&zwnj; است&zwnj;، تمام&zwnj; فریاد قهرمانانة&zwnj; ملتها است&zwnj; بر سردمداران&zwnj; ستم&zwnj;پیشه&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; الی&zwnj; الابد. و می&zwnj;دانید که&zwnj; لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; و فریاد از بیداد بنی&zwnj;امیه&zwnj; ـلعنة&zwnj;الله علیهم&zwnj;ـ با آنکه&zwnj; آنان&zwnj; منقرض&zwnj; و به&zwnj; جهنم&zwnj; رهسپار شده&zwnj;اند، فریاد بر سر ستمگران&zwnj; جهان&zwnj; و زنده&zwnj; نگهداشتن&zwnj; این&zwnj; فریاد ستم&zwnj;شکن&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\nو لازم&zwnj; است&zwnj; در نوحه&zwnj;ها و اشعار مرثیه&zwnj; و اشعار ثنای&zwnj; از ائمة&zwnj; حق&zwnj; ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ به&zwnj;طور کوبنده&zwnj; فجایع&zwnj; و ستمگریهای&zwnj; ستمگران&zwnj; هر عصر و مصر یادآوری&zwnj; شود؛ و در این&zwnj; عصر که&zwnj; عصر مظلومیت&zwnj; جهان&zwnj; اسلام&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; و سایر وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; و از آن&zwnj; جمله&zwnj; آل&zwnj; سعود، این&zwnj; خائنین&zwnj; به&zwnj; حرم&zwnj; بزرگ&zwnj; الهی&zwnj; ـ لعنة&zwnj;الله و ملائکته&zwnj; و رسله&zwnj; علیهم&zwnj; ـ است&zwnj; به&zwnj; طور کوبنده&zwnj; یادآوری&zwnj; و لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; شود. و همه&zwnj; باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; آنچه&zwnj; موجب&zwnj; وحدت&zwnj; بین&zwnj; مسلمین&zwnj; است&zwnj; این&zwnj; مراسم&zwnj; سیاسی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; حافظ&zwnj; ملّیت&zwnj; مسلمین&zwnj;، بویژه&zwnj; شیعیان&zwnj; ائمة&zwnj; اثنی&zwnj; عشر ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الله و سلم&zwnj; ـ&nbsp;] است&zwnj;&nbsp;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و آنچه&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; تذکر دهم&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; وصیت&zwnj; سیاسی&zwnj; ـ الهی&zwnj; اینجانب&zwnj; اختصاص&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; ایران&zwnj; ندارد، بلکه&zwnj; توصیه&zwnj; به&zwnj; جمیع&zwnj; ملل&zwnj; اسلامی&zwnj; و مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; از هر ملت&zwnj; و مذهب&zwnj; می&zwnj;باشد.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;از خداوند ـ عزوجل&zwnj; ـ عاجزانه&zwnj; خواهانم&zwnj; که&zwnj; لحظه&zwnj;ای&zwnj; ما و ملت&zwnj; ما را به&zwnj; خود واگذار نکند و از عنایات&zwnj; غیبی&zwnj; خود به&zwnj; این&zwnj; فرزندان&zwnj; اسلام&zwnj; و رزمندگان&zwnj; عزیز لحظه&zwnj; ] ای&zwnj; [&nbsp;دریغ&zwnj; نفرماید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;روح&zwnj; الله الموسوی&zwnj; الخمینی&zwnj;\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;بسم&zwnj;الله الرحمن&zwnj; الرحیم&zwnj;\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اهمیت&zwnj; انقلاب&zwnj; شکوهمند اسلامی&zwnj; که&zwnj; دستاورد میلیونها انسان&zwnj; ارزشمند و هزاران&zwnj; شهید جاوید آن&zwnj; و آسیب&zwnj; دیدگان&zwnj; عزیز، این&zwnj; شهیدان&zwnj; زنده&zwnj; است&zwnj; و مورد امید میلیونها مسلمانان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; است&zwnj;، به&zwnj; قدری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; ارزیابی&zwnj; آن&zwnj; از عهدة&zwnj; قلم&zwnj; و بیان&zwnj; والاتر و برتر است&zwnj;. اینجانب&zwnj;، روح&zwnj;الله موسوی&zwnj; خمینی&zwnj; که&zwnj; از کرم&zwnj; عظیم&zwnj; خداوند متعال&zwnj; با همة&zwnj; خطایا مأیوس&zwnj; نیستم&zwnj; و زاد راه&zwnj; پرخطرم&zwnj; همان&zwnj; دلبستگی&zwnj; به&zwnj; کرم&zwnj; کریم&zwnj; مطلق&zwnj; است&zwnj;، به&zwnj; عنوان&zwnj; یک&zwnj; نفر طلبة&zwnj; حقیر که&zwnj; همچون&zwnj; دیگر برادران&zwnj; ایمانی&zwnj; امید به&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; و بقای&zwnj; دستاوردهای&zwnj; آن&zwnj; و به&zwnj; ثمر رسیدن&zwnj; هرچه&zwnj; بیشتر آن&zwnj; دارم&zwnj;، به&zwnj; عنوان&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و نسلهای&zwnj; عزیز آینده&zwnj; مطالبی&zwnj; هر چند تکراری&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;نمایم&zwnj;. و از خداوند بخشاینده&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; خلوص&zwnj; نیت&zwnj; در این&zwnj; تذکرات&zwnj; عنایت&zwnj; فرماید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;1)&nbsp;ما می&zwnj;دانیم&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; بزرگ&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; جهانخواران&zwnj; و ستمگران&zwnj; را از ایران&zwnj; بزرگ&zwnj; کوتاه&zwnj; کرد، با تأییدات&zwnj; غیبی&zwnj; الهی&zwnj; پیروز گردید. اگر نبود دست&zwnj; توانای&zwnj; خداوند امکان&zwnj; نداشت&zwnj; یک&zwnj; جمعیت&zwnj; 36 میلیونی&zwnj; با آن&zwnj; تبلیغات&zwnj; ضداسلامی&zwnj; و ضد روحانی&zwnj; خصوص&zwnj; در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر و با آن&zwnj; تفرقه&zwnj;افکنیهای&zwnj; بیحساب&zwnj; قلمداران&zwnj; و زبان&zwnj; مُزدان&zwnj; در مطبوعات&zwnj; و سخنرانیها و مجالس&zwnj; و محافل&zwnj; ضداسلامی&zwnj; و ضدملی&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; ملیّت&zwnj;، و آنهمه&zwnj; شعرها و بذله&zwnj;گوییها، و آنهمه&zwnj; مراکز عیاشی&zwnj; و فحشا و قمار و مسکرات&zwnj; و مواد مخدره&zwnj; که&zwnj; همه&zwnj; و همه&zwnj; برای&zwnj; کشیدن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; فعال&zwnj; که&zwnj; باید در راه&zwnj; پیشرفت&zwnj; و تعالی&zwnj; و ترقی&zwnj; میهن&zwnj; عزیز خود فعالیت&zwnj; نمایند، به&zwnj; فساد و بی&zwnj;تفاوتی&zwnj; در پیشامدهای&zwnj; خائنانه&zwnj;، که&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; شاه&zwnj; فاسد و پدر بی&zwnj;فرهنگش&zwnj; و دولتها و مجالس&zwnj; فرمایشی&zwnj; که&zwnj; از طرف&zwnj; سفارتخانه&zwnj;های&zwnj; قدرتمندان&zwnj; بر ملت&zwnj; تحمیل&zwnj; می&zwnj;شد، و از همه&zwnj; بدتر وضع&zwnj; دانشگاهها و دبیرستانها و مراکز آموزشی&zwnj; که&zwnj; مقدرات&zwnj; کشور به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; سپرده&zwnj; می&zwnj;شد، با به&zwnj; کار گرفتن&zwnj; معلمان&zwnj; و استادان&zwnj; غربزده&zwnj; یا شرقزدة&zwnj; صددرصد مخالف&zwnj; اسلام&zwnj; و فرهنگ&zwnj; اسلامی&zwnj; بلکه&zwnj; ملی&zwnj; صحیح&zwnj;، با نام&zwnj; &laquo;ملیت&zwnj;&raquo; و &laquo;ملی&zwnj;گرایی&zwnj;&raquo;،&nbsp;گرچه&zwnj; در بین&zwnj; آنان&zwnj; مردانی&zwnj; متعهد و دلسوز بودند، لکن&zwnj; با اقلیت&zwnj; فاحش&zwnj; آنان&zwnj; و در تنگنا قرار دادنشان&zwnj; کار مثبتی&zwnj; نمی&zwnj;توانستند انجام&zwnj; دهند و با اینهمه&zwnj; و دهها مسائل&zwnj; دیگر، از آن&zwnj; جمله&zwnj; به&zwnj; انزوا و عزلت&zwnj; کشیدن&zwnj; روحانیان&zwnj; و با قدرت&zwnj; تبلیغاتْ به&zwnj; انحراف&zwnj; فکری&zwnj; کشیدن&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj;، ممکن&zwnj; نبود این&zwnj; ملت&zwnj; با این&zwnj; وضعیت&zwnj; یکپارچه&zwnj; قیام&zwnj; کنند و در سرتاسر کشور با ایدة&zwnj; واحد و فریاد &laquo;الله اکبر&raquo; و فداکاریهای&zwnj; حیرت&zwnj;آور و معجزه&zwnj;آسا تمام&zwnj; قدرتهای&zwnj; داخل&zwnj; و خارج&zwnj; را کنار زده&zwnj; و خودْ مقدرات&zwnj; کشور را به&zwnj; دست&zwnj; گیرد. بنابراین&zwnj; شک&zwnj; نباید کرد که&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; از همة&zwnj; انقلابها جدا است&zwnj;: هم&zwnj; در پیدایش&zwnj; و هم&zwnj; در کیفیت&zwnj; مبارزه&zwnj; و هم&zwnj; در انگیزة&zwnj; انقلاب&zwnj; و قیام&zwnj;. و تردید نیست&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; یک&zwnj; تحفة&zwnj; الهی&zwnj; و هدیة&zwnj; غیبی&zwnj; بوده&zwnj; که&zwnj; از جانب&zwnj; خداوند منان&zwnj; بر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; غارتزده&zwnj; عنایت&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2)&nbsp;اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; پدیدة&zwnj; الهی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با به&zwnj; کار بستن&zwnj; آن&zwnj; سعادت&zwnj; فرزندان&zwnj; خود را در دنیا و آخرت&zwnj; به&zwnj; بالاترین&zwnj; وجه&zwnj; تأمین&zwnj; می&zwnj;کند و قدرت&zwnj; آن&zwnj; دارد که&zwnj; قلم&zwnj; سرخ&zwnj; بر ستمگریها و چپاولگریها و فسادها و تجاوزها بکشد و انسانها را به&zwnj; کمال&zwnj; مطلوب&zwnj; خود برساند. و مکتبی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برخلاف&zwnj; مکتبهای&zwnj; غیرتوحیدی&zwnj;، در تمام&zwnj; شئون&zwnj; فردی&zwnj; و اجتماعی&zwnj; و مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; و فرهنگی&zwnj; و سیاسی&zwnj; و نظامی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; دخالت&zwnj; و نظارت&zwnj; دارد و از هیچ&zwnj; نکته&zwnj;، ولو بسیار ناچیز که&zwnj; در تربیت&zwnj; انسان&zwnj; و جامعه&zwnj; و پیشرفت&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; نقش&zwnj; دارد فروگذار ننموده&zwnj; است&zwnj;؛ و موانع&zwnj; و مشکلات&zwnj; سر راه&zwnj; تکامل&zwnj; را در اجتماع&zwnj; و فرد گوشزد نموده&zwnj; و به&zwnj; رفع&zwnj; آنها کوشیده&zwnj; است&zwnj;. اینک&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; توفیق&zwnj; و تأیید خداوند، جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; با دست&zwnj; توانای&zwnj; ملت&zwnj; متعهد پایه&zwnj;ریزی&zwnj; شده&zwnj;، و آنچه&zwnj; در این&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; مطرح&zwnj; است&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; مترقی&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، بر ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تحقق&zwnj; محتوای&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; جمیع&zwnj; ابعاد و حفظ&zwnj; و حراست&zwnj; آن&zwnj; بکوشند که&zwnj; حفظ&zwnj; اسلام&zwnj; در رأس&zwnj; تمام&zwnj; واجبات&zwnj; است&zwnj;، که&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; از آدم&zwnj; ـ علیه&zwnj; السلام&zwnj; ـ تا خاتم&zwnj;النبیین&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ در راه&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; و فداکاری&zwnj; جانفرسا نموده&zwnj;اند و هیچ&zwnj; مانعی&zwnj; آنان&zwnj; را از این&zwnj; فریضة&zwnj; بزرگ&zwnj; بازنداشته&zwnj;؛ و همچنین&zwnj; پس&zwnj; از آنان&zwnj; اصحاب&zwnj; متعهد و ائمة&zwnj; اسلام&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الله ـ با کوششهای&zwnj; توانفرسا تا حد نثار خون&zwnj; خود در حفظ&zwnj; آن&zwnj; کوشیده&zwnj;اند. و امروز بر ملت&zwnj; ایران&zwnj;، خصوصاً، و بر جمیع&zwnj; مسلمانان&zwnj;، عموماً، واجب&zwnj; است&zwnj; این&zwnj; امانت&zwnj; الهی&zwnj; را که&zwnj; در ایران&zwnj; به&zwnj; طور رسمی&zwnj; اعلام&zwnj; شده&zwnj; و در مدتی&zwnj; کوتاه&zwnj; نتایج&zwnj; عظیمی&zwnj; به&zwnj; بار آورده&zwnj;، با تمام&zwnj; توان&zwnj; حفظ&zwnj; نموده&zwnj; و در راه&zwnj; ایجاد مقتضیات&zwnj; بقای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; و رفع&zwnj; موانع&zwnj; و مشکلات&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; نمایند. و امید است&zwnj; که&zwnj; پرتو نور آن&zwnj; بر تمام&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; تابیدن&zwnj; گرفته&zwnj; و تمام&zwnj; دولتها و ملتها با یکدیگر تفاهم&zwnj; در این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; نمایند، و دست&zwnj; ابرقدرتهای&zwnj; عالمخوار و جنایتکاران&zwnj; تاریخ&zwnj; را تا ابد از سر مظلومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; جهان&zwnj; کوتاه&zwnj; نمایند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\nاینجانب&zwnj; که&zwnj; نفسهای&zwnj; آخر عمر را می&zwnj;کشم&zwnj; به&zwnj; حسب&zwnj; وظیفه&zwnj;، شطری&zwnj; از آنچه&zwnj; در حفظ&zwnj; و بقای&zwnj; این&zwnj; ودیعة&zwnj; الهی&zwnj; دخالت&zwnj; دارد و شطری&zwnj; از موانع&zwnj; و خطرهایی&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; را تهدید می&zwnj;کنند، برای&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; و توفیق&zwnj; و تأیید همگان&zwnj; را از درگاه&zwnj; پروردگار عالمیان&zwnj; خواهانم&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; الف&zwnj; ـ&nbsp;بی&zwnj;تردید رمز بقای&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; همان&zwnj; رمز پیروزی&zwnj; است&zwnj;؛ و رمز پیروزی&zwnj; را ملت&zwnj; می&zwnj;داند و نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; در تاریخ&zwnj; خواهند خواند که&zwnj; دو رکن&zwnj; اصلی&zwnj; آن&zwnj;: انگیزة&zwnj; الهی&zwnj; و مقصد عالی&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj;؛ و اجتماع&zwnj; ملت&zwnj; در سراسر کشور با وحدت&zwnj; کلمه&zwnj; برای&zwnj; همان&zwnj; انگیزه&zwnj; و مقصد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نسلهای&zwnj; حاضر و آینده&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; اگر بخواهید اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; الله برقرار باشد و دست&zwnj; استعمار و استثمارگرانِ خارج&zwnj; و داخل&zwnj; از کشورتان&zwnj; قطع&zwnj; شود، این&zwnj; انگیزة&zwnj; الهی&zwnj; را که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; در قرآن&zwnj; کریم&zwnj; بر آن&zwnj; سفارش&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj; از دست&zwnj; ندهید؛ و در مقابل&zwnj; این&zwnj; انگیزه&zwnj; که&zwnj; رمز پیروزی&zwnj; و بقای&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، فراموشی&zwnj; هدف&zwnj; و تفرقه&zwnj; و اختلاف&zwnj; است&zwnj;. بی&zwnj;جهت&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; بوقهای&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; در سراسر جهان&zwnj; و ولیده&zwnj;های&zwnj; بومی&zwnj; آنان&zwnj; تمام&zwnj; توان&zwnj; خود را صرف&zwnj; شایعه&zwnj;ها و دروغهای&zwnj; تفرقه&zwnj;افکن&zwnj; نموده&zwnj;اند و میلیاردها دلار برای&zwnj; آن&zwnj; صرف&zwnj; می&zwnj;کنند. بی&zwnj; انگیزه&zwnj; نیست&zwnj; سفرهای&zwnj; دائمی&zwnj; مخالفان&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; منطقه&zwnj;. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; در بین&zwnj; آنان&zwnj; از سردمداران&zwnj; و حکومتهای&zwnj; بعض&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj;، که&zwnj; جز به&zwnj; منافع&zwnj; شخص&zwnj; خود فکر نمی&zwnj;کنند و چشم&zwnj; و گوش&zwnj; بسته&zwnj; تسلیم&zwnj; امریکا هستند دیده&zwnj; می&zwnj;شود؛ و بعض&zwnj; از روحانی&zwnj; نماها نیز به&zwnj; آنان&zwnj; ملحقند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;امروز و در آتیه&zwnj; نیز آنچه&zwnj; برای&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; ومسلمانان&zwnj; جهان&zwnj; باید مطرح&zwnj; باشد و اهمیت&zwnj; آن&zwnj; را در نظر گیرند، خنثی&zwnj; کردن&zwnj; تبلیغات&zwnj; تفرقه&zwnj; افکنِ خانه&zwnj; برانداز است&zwnj;. توصیة&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; مسلمین&zwnj; و خصوص&zwnj; ایرانیان&zwnj; بویژه&zwnj; در عصر حاضر، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در مقابل&zwnj; این&zwnj; توطئه&zwnj;ها عکس&zwnj; العمل&zwnj; نشان&zwnj; داده&zwnj; و به&zwnj; انسجام&zwnj; و وحدت&zwnj; خود، به&zwnj; هر راه&zwnj; ممکن&zwnj; افزایش&zwnj; دهند و کفار و منافقان&zwnj; را مأیوس&zwnj; نمایند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ب&zwnj; ـ&nbsp;از توطئه&zwnj;های&zwnj; مهمی&zwnj; که&zwnj; در قرن&zwnj; اخیر، خصوصاً در دهه&zwnj;های&zwnj; معاصر، و بویژه&zwnj; پس&zwnj; از پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; آشکارا به&zwnj; چشم&zwnj; می&zwnj;خورد، تبلیغات&zwnj; دامنه&zwnj;دار با ابعاد مختلف&zwnj; برای&zwnj; مأیوس&zwnj; نمودن&zwnj; ملتها و خصوص&zwnj; ملت&zwnj; فداکار ایران&zwnj; از اسلام&zwnj; است&zwnj;. گاهی&zwnj; ناشیانه&zwnj; و با صراحت&zwnj; به&zwnj; اینکه&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; که&zwnj; 1400 سال&zwnj; قبل&zwnj; وضع&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; نمی&zwnj;تواند در عصر حاضر کشورها را اداره&zwnj; کند، یا آنکه&zwnj; اسلام&zwnj; یک&zwnj; دین&zwnj; ارتجاعی&zwnj; است&zwnj; و با هر نوآوری&zwnj; و مظاهر تمدن&zwnj; مخالف&zwnj; است&zwnj;، و در عصر حاضر نمی&zwnj;شود کشورها از تمدن&zwnj; جهانی&zwnj; و مظاهر آن&zwnj; کناره&zwnj; گیرند، و امثال&zwnj; این&zwnj; تبلیغات&zwnj; ابلهانه&zwnj; و گاهی&zwnj; موذیانه&zwnj; و شیطنت&zwnj;آمیز به&zwnj; گونة&zwnj; طرفداری&zwnj; از قداست&zwnj; اسلام&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; و دیگر ادیان&zwnj; الهی&zwnj; سر و کار دارند با معنویات&zwnj; و تهذیب&zwnj; نفوس&zwnj; و تحذیر از مقامات&zwnj; دنیایی&zwnj; و دعوت&zwnj; به&zwnj; ترک&zwnj; دنیا و اشتغال&zwnj; به&zwnj; عبادات&zwnj; و اذکار و ادعیه&zwnj; که&zwnj; انسان&zwnj; را به&zwnj; خدای&zwnj; تعالی&zwnj; نزدیک&zwnj; و از دنیا دور می&zwnj;کند، و حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; و سررشته&zwnj;داری&zwnj; برخلاف&zwnj; آن&zwnj; مقصد و مقصود بزرگ&zwnj; و معنوی&zwnj; است&zwnj;، چه&zwnj; اینها تمام&zwnj; برای&zwnj; تعمیر دنیا است&zwnj; و آن&zwnj; مخالف&zwnj; مسلک&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; است&zwnj;! و مع&zwnj;الاسف&zwnj; تبلیغ&zwnj; به&zwnj; وجه&zwnj; دوم&zwnj; در بعض&zwnj; از روحانیان&zwnj; و متدینان&zwnj; بیخبر از اسلام&zwnj; تأثیر گذاشته&zwnj; که&zwnj; حتی&zwnj; دخالت&zwnj; در حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; را به&zwnj; مثابة&zwnj; یک&zwnj; گناه&zwnj; و فسق&zwnj; می&zwnj;دانستند و شاید بعضی&zwnj; بدانند! و این&zwnj; فاجعة&zwnj; بزرگی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; مبتلای&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; بود.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گروه&zwnj; اول&zwnj; که&zwnj; باید گفت&zwnj; از حکومت&zwnj; و قانون&zwnj; و سیاست&zwnj; یا اطلاع&zwnj; ندارند یا غرضمندانه&zwnj; خود را به&zwnj; بی&zwnj;اطلاعی&zwnj; می&zwnj;زنند. زیرا اجرای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp;قوانین&zwnj; بر معیار قسط&zwnj; و عدل&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از ستمگری&zwnj; و حکومت&zwnj; جائرانه&zwnj; و بسط&zwnj; عدالت&zwnj; فردی&zwnj; و اجتماعی&zwnj; و منع&zwnj; از فساد و فحشا و انواع&zwnj; کجرویها، و آزادی&zwnj; بر معیار عقل&zwnj; و عدل&zwnj; و استقلال&zwnj; و خودکفایی&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از استعمار و استثمار و استعباد، و حدود و قصاص&zwnj; و تعزیرات&zwnj;&nbsp;&nbsp; بر میزان&zwnj; عدل&zwnj; برای&zwnj; جلوگیری&zwnj; از فساد و تباهی&zwnj; یک&zwnj; جامعه&zwnj;، و سیاست&zwnj; و راه&zwnj; بردن&zwnj; جامعه&zwnj; به&zwnj; موازین&zwnj; عقل&zwnj; و عدل&zwnj; و انصاف&zwnj; و صدها از این&zwnj; قبیل&zwnj;، چیزهایی&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; با مرور زمان&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; بشر و زندگی&zwnj; اجتماعی&zwnj; کهنه&zwnj; شود. این&zwnj; دعوی&zwnj; به&zwnj; مثابة&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; گفته&zwnj; شود قواعد عقلی&zwnj; و ریاضی&zwnj; در قرن&zwnj; حاضر باید عوض&zwnj; شود و به&zwnj; جای&zwnj; آن&zwnj; قواعد دیگر نشانده&zwnj; شود. اگر در صدر خلقت&zwnj;، عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj; باید جاری&zwnj; شود و از ستمگری&zwnj; و چپاول&zwnj; و قتل&zwnj; باید جلوگیری&zwnj; شود، امروز چون&zwnj; قرن&zwnj; اتم&zwnj; است&zwnj; آن&zwnj; روش&zwnj; کهنه&zwnj; شده&zwnj;! و ادعای&zwnj; آنکه&zwnj; اسلام&zwnj; با نوآوردها مخالف&zwnj; است&zwnj; ـ همان&zwnj; سان&zwnj; که&zwnj; محمدرضا پهلوی&zwnj; مخلوع&zwnj; می&zwnj;گفت&zwnj; که&zwnj; اینان&zwnj; می&zwnj;خواهند با چهارپایان&zwnj; در این&zwnj; عصر سفر کنند ـ یک&zwnj; اتهام&zwnj; ابلهانه&zwnj; بیش&zwnj; نیست&zwnj;. زیرا اگر مراد از مظاهر تمدن&zwnj; و نوآوردها، اختراعات&zwnj; و ابتکارات&zwnj; و صنعتهای&zwnj; پیشرفته&zwnj; که&zwnj; در پیشرفت&zwnj; و تمدن&zwnj; بشر دخالت&zwnj; دارد، هیچ&zwnj;گاه&zwnj; اسلام&zwnj; و هیچ&zwnj; مذهب&zwnj; توحیدی&zwnj; با آن&zwnj; مخالفت&zwnj; نکرده&zwnj; و نخواهد کرد بلکه&zwnj; علم&zwnj; و صنعت&zwnj; مورد تأکید اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; مجید است&zwnj;. و اگر مراد از تجدد و تمدن&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; معنی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بعضی&zwnj; روشنفکران&zwnj; حرفه&zwnj;ای&zwnj; می&zwnj;گویند که&zwnj; آزادی&zwnj; در تمام&zwnj; منکرات&zwnj; و فحشا حتی&zwnj; همجنس&zwnj;بازی&zwnj; و از این&zwnj; قبیل&zwnj;، تمام&zwnj; ادیان&zwnj; آسمانی&zwnj; و دانشمندان&zwnj; و عقلا با آن&zwnj; مخالفند گرچه&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزدگان&zwnj; به&zwnj; تقلید کورکورانه&zwnj; آن&zwnj; را ترویج&zwnj; می&zwnj;کنند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما طایفة&zwnj; دوم&zwnj; که&zwnj; نقشة&zwnj; موذیانه&zwnj; دارند و اسلام&zwnj; را از حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; جدا می&zwnj;دانند. باید به&zwnj; این&zwnj; نادانان&zwnj; گفت&zwnj; که&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و سنت&zwnj; رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ آنقدر که&zwnj; در حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; احکام&zwnj; دارند در سایر چیزها ندارند؛ بلکه&zwnj; بسیار از احکام&zwnj; عبادی&zwnj; اسلام&zwnj;، عبادی&zwnj; ـ سیاسی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; غفلت&zwnj; از آنها این&zwnj; مصیبتها را به&zwnj; بار آورده&zwnj;. پیغمبر اسلام&zwnj;(ص&zwnj;) تشکیل&zwnj; حکومت&zwnj; داد مثل&zwnj; سایر حکومتهای&zwnj; جهان&zwnj; لکن&zwnj; با انگیزة&zwnj; بسط&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;. و خلفای&zwnj; اول&zwnj; اسلامی&zwnj; حکومتهای&zwnj; وسیع&zwnj; داشته&zwnj;اند و حکومت&zwnj; علی&zwnj;بن&zwnj; ابیطالب&zwnj; ـ علیه&zwnj;السلام&zwnj; ـ نیز با همان&zwnj; انگیزه&zwnj;، به&zwnj; طور وسیعتر و گسترده&zwnj;تر از واضحات&zwnj; تاریخ&zwnj; است&zwnj;. و پس&zwnj; از آن&zwnj; بتدریج&zwnj; حکومت&zwnj; به&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj; بوده&zwnj;؛ و اکنون&zwnj; نیز مدعیان&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; پیروی&zwnj; از اسلام&zwnj; و رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ بسیارند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; در این&zwnj; وصیتنامه&zwnj; با اشاره&zwnj; می&zwnj;گذرم&zwnj;، ولی&zwnj; امید آن&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; نویسندگان&zwnj; و جامعه&zwnj;شناسان&zwnj; و تاریخ&zwnj;نویسان&zwnj;، مسلمانان&zwnj; را از این&zwnj; اشتباه&zwnj; بیرون&zwnj; آورند. و آنچه&zwnj; گفته&zwnj; شده&zwnj; و می&zwnj;شود که&zwnj; انبیا ـ علیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ به&zwnj; معنویات&zwnj; کار دارند و حکومت&zwnj; و سررشته&zwnj;داری&zwnj; دنیایی&zwnj; مطرود است&zwnj; و انبیا و اولیا و بزرگان&zwnj; از آن&zwnj; احتراز می&zwnj;کردند و ما نیز باید چنین&zwnj; کنیم&zwnj;، اشتباه&zwnj; تأسف&zwnj;آوری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نتایج&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; تباهی&zwnj; کشیدن&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و باز کردن&zwnj; راه&zwnj; برای&zwnj; استعمارگران&zwnj; خونخوار است&zwnj;، زیرا آنچه&zwnj; مردود است&zwnj; حکومتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; و دیکتاتوری&zwnj; و ستمگری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; سلطه&zwnj;جویی&zwnj; و انگیزه&zwnj;های&zwnj; منحرف&zwnj; و دنیایی&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; تحذیر نموده&zwnj;اند؛ جمع&zwnj;آوری&zwnj; ثروت&zwnj; و مال&zwnj; و قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; و طاغوت&zwnj; گرایی&zwnj; است&zwnj; و بالاخره&zwnj; دنیایی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; انسان&zwnj; را از حق&zwnj; تعالی&zwnj; غافل&zwnj; کند. و اما حکومت&zwnj; حق&zwnj; برای&zwnj; نفع&zwnj; مستضعفان&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از ظلم&zwnj; و جور و اقامة&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;، همان&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; مثل&zwnj; سلیمان&zwnj; بن&zwnj; داوود و پیامبر عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; اسلام&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و اوصیای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بزرگوارش&zwnj; برای&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; می&zwnj;کردند؛ از بزرگترین&zwnj; واجبات&zwnj; و اقامة&zwnj; آن&zwnj; از والاترین&zwnj; عبادات&zwnj; است&zwnj;، چنانچه&zwnj; سیاست&zwnj; سالم&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; حکومتها بوده&zwnj; از امور لازمه&zwnj; است&zwnj;. باید ملت&zwnj; بیدار و هوشیار ایران&zwnj; با دید اسلامی&zwnj; این&zwnj; توطئه&zwnj;ها را خنثی&zwnj; نمایند. و گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; متعهد به&zwnj; کمک&zwnj; ملت&zwnj; برخیزند و دست&zwnj; شیاطین&zwnj; توطئه&zwnj;گر را قطع&zwnj; نمایند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ج&zwnj; ـ&nbsp;و از همین&zwnj; قماش&zwnj; توطئه&zwnj;ها و شاید موذیانه&zwnj;تر، شایعه&zwnj;های&zwnj; وسیع&zwnj; در سطح&zwnj; کشور، و در شهرستانها بیشتر، بر اینکه&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; هم&zwnj; کاری&zwnj; برای&zwnj; مردم&zwnj; انجام&zwnj; نداد. بیچاره&zwnj; مردم&zwnj; با آن&zwnj; شوق&zwnj; و شعف&zwnj; فداکاری&zwnj; کردند که&zwnj; از رژیم&zwnj; ظالمانة&zwnj; طاغوت&zwnj; رهایی&zwnj; یابند، گرفتار یک&zwnj; رژیم&zwnj; بدتر شدند! مستکبران&zwnj; مستکبرتر و مستضعفان&zwnj; مستضعف&zwnj;تر شدند! زندانها پر از جوانان&zwnj; که&zwnj; امید آتیة&zwnj; کشور است&zwnj; می&zwnj;باشد و شکنجه&zwnj;ها از رژیم&zwnj; سابق&zwnj; بدتر و غیرانسانیتر است&zwnj;! هر روز عده&zwnj;ای&zwnj; را اعدام&zwnj; می&zwnj;کنند به&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj;! و ای&zwnj; کاش&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj; روی&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; نمی&zwnj;گذاشتند! این&zwnj; زمان&zwnj; از زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; و پسرش&zwnj; بدتر است&zwnj;! مردم&zwnj; در رنج&zwnj; و زحمت&zwnj; و گرانی&zwnj; سرسام&zwnj;آور غوطه&zwnj; می&zwnj;خورند و سردمداران&zwnj; دارند این&zwnj; رژیم&zwnj; را به&zwnj; رژیمی&zwnj; کمونیستی&zwnj; هدایت&zwnj; می&zwnj;کنند! اموال&zwnj; مردم&zwnj; مصادره&zwnj; می&zwnj;شود و آزادی&zwnj; در هر چیز از ملت&zwnj; سلب&zwnj; شده&zwnj;! و بسیاری&zwnj; دیگر از این&zwnj; قبیل&zwnj; امور که&zwnj; با نقشه&zwnj; اجرا می&zwnj;شود. و دلیل&zwnj; آنکه&zwnj; نقشه&zwnj; و توطئه&zwnj; در کار است&zwnj; آنکه&zwnj; هرچند روز یک&zwnj; امر در هر گوشه&zwnj; و کنار و در هر کوی&zwnj; و برزن&zwnj; سر زبانها می&zwnj;افتد؛ در تاکسیها همین&zwnj; مطلب&zwnj; واحد و در اتوبوسها نیز همین&zwnj; و در اجتماعات&zwnj; چند نفره&zwnj; باز همین&zwnj; صحبت&zwnj; می&zwnj;شود؛ و یکی&zwnj; که&zwnj; قدری&zwnj; کهنه&zwnj; شد یکی&zwnj; دیگر معروف&zwnj; می&zwnj;شود. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; بعض&zwnj; روحانیون&zwnj; که&zwnj; از حیله&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; بیخبرند با تماس&zwnj; یکی&zwnj; ـ دو نفر از عوامل&zwnj; توطئه&zwnj; گمان&zwnj; می&zwnj;کنند مطلب&zwnj; همان&zwnj; است&zwnj;. و اساس&zwnj; مسأله&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; مسائل&zwnj; را می&zwnj;شنوند و باور می&zwnj;کنند اطلاع&zwnj; از وضع&zwnj; دنیا و انقلابهای&zwnj; جهان&zwnj; و حوادث&zwnj; بعد از انقلاب&zwnj; و گرفتاریهای&zwnj; عظیم&zwnj; اجتناب&zwnj;ناپذیر آن&zwnj; ندارند ـچنانچه&zwnj; اطلاع&zwnj; صحیح&zwnj; از تحولاتی&zwnj; که&zwnj; همه&zwnj; به&zwnj; سود اسلام&zwnj; است&zwnj; ندارند ـ و چشم&zwnj; بسته&zwnj; و بیخبر امثال&zwnj; این&zwnj; مطالب&zwnj; را شنیده&zwnj; و خود نیز با غفلت&zwnj; یا عمد به&zwnj; آنان&zwnj; پیوسته&zwnj;اند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; قبل&zwnj; از مطالعة&zwnj; وضعیت&zwnj; کنونی&zwnj; جهان&zwnj; و مقایسه&zwnj; بین&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; با سایر انقلابات&zwnj; و قبل&zwnj; از آشنایی&zwnj; با وضعیت&zwnj; کشورها و ملتهایی&zwnj; که&zwnj; در حال&zwnj; انقلاب&zwnj; و پس&zwnj; از انقلابشان&zwnj; بر آنان&zwnj; چه&zwnj; می&zwnj;گذشته&zwnj; است&zwnj;، و قبل&zwnj; از توجه&zwnj; به&zwnj; گرفتاریهای&zwnj; این&zwnj; کشور طاغوتزده&zwnj; از ناحیة&zwnj; رضاخان&zwnj; و بدتر از آن&zwnj; محمدرضا که&zwnj; در طول&zwnj; چپاولگریهایشان&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; دولت&zwnj; به&zwnj; ارث&zwnj; گذاشته&zwnj;اند، از وابستگیهای&zwnj; عظیم&zwnj; خانمانسوز، تا اوضاع&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها و ادارات&zwnj; و اقتصاد و ارتش&zwnj; و مراکز عیاشی&zwnj; و مغازه&zwnj;های&zwnj; مسکرات&zwnj; فروشی&zwnj; و ایجاد بی&zwnj;بندوباری&zwnj; در تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; و اوضاع&zwnj; تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; و اوضاع&zwnj; دبیرستانها و دانشگاهها و اوضاع&zwnj; سینماها و عشرتکده&zwnj;ها و وضعیّت&zwnj; جوانها و زنها و وضعیت&zwnj; روحانیون&zwnj; و متدیّنین&zwnj; و آزادیخواهان&zwnj; متعهّد و بانوان&zwnj; عفیف&zwnj; ستمدیده&zwnj; و مساجد در زمان&zwnj; طاغوت&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; پروندة&zwnj; اعدام&zwnj; شدگان&zwnj; و محکومان&zwnj; به&zwnj; حبس&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; زندانها و کیفیت&zwnj; عملکرد متصدیان&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; مال&zwnj; سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; بزرگ&zwnj; و محتکران&zwnj; و گرانفروشان&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; دادگستریها و دادگاههای&zwnj; انقلاب&zwnj; و مقایسه&zwnj; با وضع&zwnj; سابق&zwnj; دادگستری&zwnj; و قضات&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; حال&zwnj; نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; و اعضای&zwnj; دولت&zwnj; و استاندارها و سایر مأمورین&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; آمده&zwnj;اند و مقایسه&zwnj; با زمان&zwnj; سابق&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; عملکرد دولت&zwnj; و جهاد سازندگی&zwnj; در روستاهای&zwnj; محروم&zwnj; از همة&zwnj; مواهب&zwnj; حتی&zwnj; آب&zwnj; آشامیدنی&zwnj; و درمانگاه&zwnj; و مقایسه&zwnj; با طول&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; با در نظر گرفتن&zwnj; گرفتاری&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj; و پیامدهای&zwnj; آن&zwnj; از قبیل&zwnj; آوارگان&zwnj; میلیونی&zwnj; و خانواده&zwnj;های&zwnj; شهدا و آسیب&zwnj;دیدگان&zwnj; در جنگ&zwnj; و آوارگان&zwnj; میلیونی&zwnj; افغانستان&zwnj; و عراق&zwnj; و با نظر به&zwnj; حصر اقتصادی&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; پی&zwnj; در پی&zwnj; امریکا و وابستگان&zwnj; خارج&zwnj; و داخلش&zwnj; (اضافه&zwnj; کنید فقدان&zwnj; مبلّغ&zwnj; آشنا به&zwnj; مسائل&zwnj; به&zwnj; مقدار احتیاج&zwnj; و قاضی&zwnj; شرع&zwnj;) و هرج&zwnj; و مرجهایی&zwnj; که&zwnj; از طرف&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و منحرفان&zwnj; و حتی&zwnj; دوستان&zwnj; نادان&zwnj; در دست&zwnj; اجرا است&zwnj; و دهها مسائل&zwnj; دیگر، تقاضا این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قبل&zwnj; از آشنایی&zwnj; به&zwnj; مسائل&zwnj;، به&zwnj; اشکالتراشی&zwnj; و انتقاد کوبنده&zwnj; و فحاشی&zwnj; برنخیزید؛ و به&zwnj; حال&zwnj; این&zwnj; اسلام&zwnj; غریب&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از صدها سال&zwnj; ستمگری&zwnj; قلدرها و جهل&zwnj; توده&zwnj;ها امروز طفلی&zwnj; تازه&zwnj;پا و ولیده&zwnj;ای&zwnj; است&zwnj; محفوف&zwnj; به&zwnj; دشمنهای&zwnj; خارج&zwnj; و داخل&zwnj;، رحم&zwnj; کنید. و شما اشکالتراشان&zwnj; به&zwnj; فکر بنشینید که&zwnj; آیا بهتر نیست&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; سرکوبی&zwnj; به&zwnj; اصلاح&zwnj; و کمک&zwnj; بکوشید؛ و به&zwnj; جای&zwnj; طرفداری&zwnj; از منافقان&zwnj; و ستمگران&zwnj; و سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و محتکران&zwnj; بی&zwnj;انصاف&zwnj; از خدا بیخبر، طرفدار مظلومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; و محرومان&zwnj; باشید؛ و به&zwnj; جای&zwnj; گروههای&zwnj; آشوبگر و تروریستهای&zwnj; مفسد و طرفداری&zwnj; غیرمستقیم&zwnj; از آنان&zwnj;، توجهی&zwnj; به&zwnj; ترور شدگان&zwnj; از روحانیون&zwnj; مظلوم&zwnj; تا خدمتگزاران&zwnj; متعهد مظلوم&zwnj; داشته&zwnj; باشید؟\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; هیچ&zwnj; گاه&zwnj; نگفته&zwnj; و نمی&zwnj;گویم&zwnj; که&zwnj; امروز در این&zwnj; جمهوری&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بزرگ&zwnj; با همة&zwnj; ابعادش&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;شود و اشخاصی&zwnj; از روی&zwnj; جهالت&zwnj; و عقده&zwnj; و بی&zwnj;انضباطی&zwnj; برخلاف&zwnj; مقررات&zwnj; اسلام&zwnj; عمل&zwnj; نمی&zwnj;کنند؛ لکن&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; قوة&zwnj; مقننه&zwnj; و قضاییه&zwnj; و اجراییه&zwnj; با زحمات&zwnj; جانفرسا کوشش&zwnj; در اسلامی&zwnj; کردن&zwnj; این&zwnj; کشور می&zwnj;کنند و ملتِ دهها میلیونی&zwnj; نیز طرفدار و مددکار آنان&zwnj; هستند؛ و اگر این&zwnj; اقلیت&zwnj; اشکالتراش&zwnj; و کارشکن&zwnj; به&zwnj; کمک&zwnj; بشتابند، تحقق&zwnj; این&zwnj; آمال&zwnj; آسانتر و سریعتر خواهد بود. و اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; اینان&zwnj; به&zwnj; خود نیایند، چون&zwnj; تودة&zwnj; میلیونی&zwnj; بیدار شده&zwnj; و متوجه&zwnj; مسائل&zwnj; است&zwnj; و در صحنه&zwnj; حاضر است&zwnj;، آمال&zwnj; انسانی&zwnj; ـ اسلامی&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; خداوند متعال&zwnj; جامة&zwnj; عمل&zwnj; به&zwnj; طور چشمگیر خواهد پوشید و کجروان&zwnj; و اشکالتراشان&zwnj; در مقابل&zwnj; این&zwnj; سیل&zwnj; خروشان&zwnj; نخواهند توانست&zwnj; مقاومت&zwnj; کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; با جرأت&zwnj; مدعی&zwnj; هستم&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; و تودة&zwnj; میلیونی&zwnj; آن&zwnj; در عصر حاضر بهتر از ملت&zwnj; حجاز در عهد رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و کوفه&zwnj; و عراق&zwnj; در عهد امیرالمؤمنین&zwnj; و حسین&zwnj; بن&zwnj; علی&zwnj; ـ صلوات&zwnj; الله و سلامه&zwnj; علیهما ـ می&zwnj;باشند. آن&zwnj; حجاز که&zwnj; در عهد رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ مسلمانان&zwnj; نیز اطاعت&zwnj; از ایشان&zwnj; نمی&zwnj;کردند و با بهانه&zwnj;هایی&zwnj; به&zwnj; جبهه&zwnj; نمی&zwnj;رفتند، که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; در سورة&zwnj; &laquo;توبه&zwnj;&raquo; با آیاتی&zwnj; آنها را توبیخ&zwnj; فرموده&zwnj; و وعدة&zwnj; عذاب&zwnj; داده&zwnj; است&zwnj;.&nbsp;&nbsp; و آنقدر به&zwnj; ایشان&zwnj; دروغ&zwnj; بستند که&zwnj; به&zwnj; حسب&zwnj; نقل&zwnj;، در منبر به&zwnj; آنان&zwnj; نفرین&zwnj; فرمودند.&nbsp;&nbsp; و آن&zwnj; اهل&zwnj; عراق&zwnj; و کوفه&zwnj; که&zwnj; با امیرالمؤمنین&zwnj; آنقدر بدرفتاری&zwnj; کردند و از اطاعتش&zwnj; سر باز زدند که&zwnj; شکایات&zwnj; آن&zwnj; حضرت&zwnj; از آنان&zwnj; در کتب&zwnj; نقل&zwnj; و تاریخ&zwnj; معروف&zwnj; است&zwnj;. و آن&zwnj; مسلمانان&zwnj; عراق&zwnj; و کوفه&zwnj; که&zwnj; با سیدالشهدا ـ علیه&zwnj;السلام&zwnj; ـ آن&zwnj; شد که&zwnj; شد. و آنان&zwnj; که&zwnj; در شهادت&zwnj; دست آلوده&zwnj; نکردند، یا گریختند از معرکه&zwnj; و یا نشستند تا آن&zwnj; جنایت&zwnj; تاریخ&zwnj; واقع&zwnj; شد. اما امروز می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; از قوای&zwnj; مسلح&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و سپاه&zwnj; و بسیج&zwnj; تا قوای&zwnj; مردمی&zwnj; از عشایر و داوطلبان&zwnj; و از قوای&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و مردم&zwnj; پشت&zwnj; جبهه&zwnj;ها، با کمال&zwnj; شوق&zwnj; و اشتیاق&zwnj; چه&zwnj; فداکاریها می&zwnj;کنند و چه&zwnj; حماسه&zwnj;ها می&zwnj;آفرینند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; مردم&zwnj; محترم&zwnj; سراسر کشور چه&zwnj; کمکهای&zwnj; ارزنده&zwnj; می&zwnj;کنند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; بازماندگان&zwnj; شهدا و آسیب&zwnj; دیدگان&zwnj; جنگ&zwnj; و متعلقان&zwnj; آنان&zwnj; با چهره&zwnj;های&zwnj; حماسه&zwnj;آفرین&zwnj; و گفتار و کرداری&zwnj; مشتاقانه&zwnj; و اطمینان&zwnj; بخش&zwnj; با ما و شما روبه&zwnj;رو می&zwnj;شوند. و اینها همه&zwnj; از عشق&zwnj; و علاقه&zwnj; و ایمان&zwnj; سرشار آنان&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; خداوند متعال&zwnj; و اسلام&zwnj; و حیات&zwnj; جاویدان&zwnj;. در صورتی&zwnj; که&zwnj; نه&zwnj; در محضر مبارک&zwnj; رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ هستند، و نه&zwnj; در محضر امام&zwnj; معصوم&zwnj; ـ صلوات&zwnj; الله علیه&zwnj;. و انگیزة&zwnj; آنان&zwnj; ایمان&zwnj; و اطمینان&zwnj; به&zwnj; غیب&zwnj; است&zwnj;. و این&zwnj; رمز موفقیت&zwnj; و پیروزی&zwnj; در ابعاد مختلف&zwnj; است&zwnj;. و اسلام&zwnj; باید افتخار کند که&zwnj; چنین&zwnj; فرزندانی&zwnj; تربیت&zwnj; نموده&zwnj;، و ما همه&zwnj; مفتخریم&zwnj; که&zwnj; در چنین&zwnj; عصری&zwnj; و در پیشگاه&zwnj; چنین&zwnj; ملتی&zwnj; می &zwnj;باشیم&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; در اینجا یک&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; اشخاصی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; انگیزة&zwnj; مختلف&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; مخالفت&zwnj; می&zwnj;کنند و به&zwnj; جوانان&zwnj;، چه&zwnj; دختران&zwnj; و چه&zwnj; پسرانی&zwnj; که&zwnj; مورد بهره&zwnj;برداری&zwnj; منافقان&zwnj; و منحرفان&zwnj; فرصت&zwnj; طلب&zwnj; و سودجو واقع&zwnj; شده&zwnj;اند می&zwnj;نمایم&zwnj;، که&zwnj; بیطرفانه&zwnj; و با فکر آزاد به&zwnj; قضاوت&zwnj; بنشینید و تبلیغات&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهند جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; ساقط&zwnj; شود و کیفیت&zwnj; عمل&zwnj; آنان&zwnj; و رفتارشان&zwnj; با&nbsp;توده&zwnj;های&zwnj; محروم&zwnj; و گروهها و دولتهایی&zwnj; که&zwnj; از آنان&zwnj; پشتیبانی&zwnj; کرده&zwnj; و می&zwnj;کنند و گروهها و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; در داخل&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; پیوسته&zwnj; و از آنان&zwnj; پشتیبانی&zwnj; می&zwnj;کنند و اخلاق&zwnj; و رفتارشان&zwnj; در بین&zwnj; خود و هوادارانشان&zwnj; و تغییر موضعهایشان&zwnj; در پیشامدهای&zwnj; مختلف&zwnj; را، با دقت&zwnj; و بدون&zwnj; هوای&zwnj; نفس&zwnj; بررسی&zwnj; کنید، و مطالعه&zwnj; کنید حالات&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; منافقان&zwnj; و منحرفان&zwnj; شهید شدند، و ارزیابی&zwnj; کنید بین&zwnj; آنان&zwnj; و دشمنانشان&zwnj;؛ نوارهای&zwnj; این&zwnj; شهیدان&zwnj; تا حدی&zwnj; در دست&zwnj; و نوارهای&zwnj; مخالفان&zwnj; شاید در دست&zwnj; شماها باشد، ببینید کدام&zwnj; دسته&zwnj; طرفدار محرومان&zwnj; و مظلومان&zwnj; جامعه&zwnj; هستند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; برادران&zwnj;! شما این&zwnj; اوراق&zwnj; را قبل&zwnj; از مرگ&zwnj; من&zwnj; نمی&zwnj;خوانید. ممکن&zwnj; است&zwnj; پس&zwnj; از من&zwnj; بخوانید در آن&zwnj; وقت&zwnj; من&zwnj; نزد شما نیستم&zwnj; که&zwnj; بخواهم&zwnj; به&zwnj; نفع&zwnj; خود و جلب&zwnj; نظرتان&zwnj; برای&zwnj; کسب&zwnj; مقام&zwnj; و قدرتی&zwnj; با قلبهای&zwnj; جوان&zwnj; شما بازی&zwnj; کنم&zwnj;. من&zwnj; برای&zwnj; آنکه&zwnj; شما جوانان&zwnj; شایسته&zwnj;ای&zwnj; هستید علاقه&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; جوانی&zwnj; خود را در راه&zwnj; خداوند و اسلام&zwnj; عزیز و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; صرف&zwnj; کنید تا سعادت&zwnj; هر دو جهان&zwnj; را دریابید. و از خداوند غفور می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; شما را به&zwnj; راه&zwnj; مستقیم&zwnj; انسانیت&zwnj; هدایت&zwnj; کند و از گذشتة&zwnj; ما و شما با رحمت&zwnj; واسعة&zwnj; خود بگذرد. شماها نیز در خلوتها از خداوند همین&zwnj; را بخواهید، که&zwnj; او هادی&zwnj; و رحمان&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و یک&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; ایران&zwnj; و سایر ملتهای&zwnj; مبتلا به&zwnj; حکومتهای&zwnj; فاسد و دربند قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;؛ اما به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز ایران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; نعمتی&zwnj; که&zwnj; با جهاد عظیم&zwnj; خودتان&zwnj; و خون&zwnj; جوانان&zwnj; برومندتان&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آوردید همچون&zwnj; عزیزترین&zwnj; امور قدرش&zwnj; را بدانید و از آن&zwnj; حفاظت&zwnj; و پاسداری&zwnj; نمایید و در راه&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; نعمتی&zwnj; عظیم&zwnj; الهی&zwnj; و امانت&zwnj; بزرگ&zwnj; خداوندی&zwnj; است&zwnj; کوشش&zwnj; کنید و از مشکلاتی&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; پیش&zwnj; می&zwnj;آید نهراسید که&zwnj;&nbsp;إن&zwnj; تَنْصرواالله یَنْصُرْکم&zwnj; و یُثَبِّتْ اَقدامَکم&zwnj; .&nbsp;&nbsp; و در مشکلات&zwnj; دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; شریک&zwnj; و در رفع&zwnj; آنها کوشا باشید، و دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; را از خود بدانید، و چون&zwnj; محبوبی&zwnj; گرامی&zwnj; از آن&zwnj; نگهداری&zwnj; کنید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و دست&zwnj;اندرکاران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;نمایم&zwnj; که&zwnj; قدر این&zwnj; ملت&zwnj; را بدانید و در خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; خصوصاً مستضعفان&zwnj; و محرومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; که&zwnj; نور چشمان&zwnj; ما و اولیای&zwnj; نعم&zwnj; همه&zwnj; هستند و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; رهاورد آنان&zwnj; و با فداکاریهای&zwnj; آنان&zwnj; تحقق&zwnj; پیدا کرد و بقای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; نیز مرهون&zwnj; خدمات&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj;، فروگذار نکنید و خود را از مردم&zwnj; و آنان&zwnj; را از خود بدانید و حکومتهای&zwnj; طاغوتی&zwnj; را که&zwnj; چپاولگرانی&zwnj; بی&zwnj;فرهنگ&zwnj; و زورگویانی&zwnj; تهی&zwnj; مغز بودند و هستند را همیشه&zwnj; محکوم&zwnj; نمایید، البته&zwnj; با اعمال&zwnj; انسانی&zwnj; که&zwnj; شایسته&zwnj; برای&zwnj; یک&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما به&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از حکومت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و از ملت&zwnj; مجاهد ایران&zwnj; الگو بگیرید و حکومتهای&zwnj; جائر خود را در صورتی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; ملتها که&zwnj; خواست&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj; سر فرود نیاوردند، با تمام&zwnj; قدرت&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; خود بنشانید، که&zwnj; مایة&zwnj; بدبختی&zwnj; مسلمانان&zwnj;، حکومتهای&zwnj; وابستة&zwnj; به&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; می&zwnj;باشند. و اکیداً توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; بوقهای&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; گوش&zwnj; فرا ندهید که&zwnj; همه&zwnj; کوشش&zwnj; دارند که&zwnj; اسلام&zwnj; را از صحنه&zwnj; بیرون&zwnj; کنند که&zwnj; منافع&zwnj; ابرقدرتها تأمین&zwnj; شود.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; د ـ&nbsp;از نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانیِ قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; استعمار و استثمارگر که&zwnj; سالهای&zwnj; طولانی&zwnj; در دست&zwnj; اجرا است&zwnj; و در کشور ایران&zwnj; از زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; اوج&zwnj; گرفت&zwnj; و در زمان&zwnj; محمدرضا با روشهای&zwnj; مختلف&zwnj; دنباله&zwnj;گیری&zwnj; شد، به&zwnj; انزواکشاندن&zwnj; روحانیت&zwnj; است&zwnj;؛ که&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; با فشار و سرکوبی&zwnj; و خلع&zwnj; لباس&zwnj; و حبس&zwnj; و تبعید و هتک&zwnj; حرمات&zwnj; و اعدام&zwnj; و امثال&zwnj; آن&zwnj;، و در زمان&zwnj; محمدرضا با نقشه&zwnj; و روشهای&zwnj; دیگر که&zwnj; یکی&zwnj; از آنها ایجاد عداوت&zwnj; بین&zwnj; دانشگاهیان&zwnj; و روحانیان&zwnj; بود، که&zwnj; تبلیغات&zwnj; وسیعی&zwnj; در این&zwnj; زمینه&zwnj; شد؛ و مع&zwnj;الاسف&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; بیخبری&zwnj; هر دو قشر از توطئة&zwnj; شیطانی&zwnj; ابرقدرتها نتیجة&zwnj; چشمگیری&zwnj; گرفته&zwnj; شد. از یک&zwnj; طرف&zwnj;، از دبستانها تا دانشگاهها کوشش&zwnj; شد که&zwnj; معلمان&zwnj; و دبیران&zwnj; و اساتید و رؤسای&zwnj; دانشگاهها از بین&zwnj; غربزدگان&zwnj; یا شرقزدگان&zwnj; و منحرفان&zwnj; از اسلام&zwnj; و سایر ادیان&zwnj; انتخاب&zwnj; و به&zwnj; کار گماشته&zwnj; شوند و متعهدان&zwnj; مؤمن&zwnj; در اقلیت&zwnj; قرار گیرند که&zwnj; قشر مؤثر را که&zwnj; در آتیه&zwnj; حکومت&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;گیرند، از کودکی&zwnj; تا نوجوانی&zwnj; و تا جوانی&zwnj; طوری&zwnj; تربیت&zwnj; کنند که&zwnj; از ادیان&zwnj; مطلقاً، و اسلام&zwnj; بخصوص&zwnj;، و از وابستگان&zwnj; به&zwnj; ادیان&zwnj; خصوصاً روحانیون&zwnj; و مبلغان&zwnj;، متنفر باشند. و اینان&zwnj; را عمال&zwnj; انگلیس&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj;، و طرفدار سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; و طرفدار ارتجاع&zwnj; و مخالف&zwnj; تمدن&zwnj; و تعالی&zwnj; در بعد از آن&zwnj; معرفی&zwnj; می&zwnj;نمودند. و از طرف&zwnj; دیگر، با تبلیغات&zwnj; سو ء ، روحانیون&zwnj; و مبلغان&zwnj; و متدینان&zwnj; را از دانشگاه&zwnj; و دانشگاهیان&zwnj; ترسانیده&zwnj; و همه&zwnj; را به&zwnj; بی&zwnj;دینی&zwnj; و بی&zwnj;بند و باری&zwnj; و مخالف&zwnj; با مظاهر اسلام&zwnj; و ادیان&zwnj; متهم&zwnj; می&zwnj;نمودند. نتیجه&zwnj; آنکه&zwnj; دولتمردانْ مخالف&zwnj; ادیان&zwnj; و اسلام&zwnj; و روحانیون&zwnj; و متدینان&zwnj; باشند؛ و توده&zwnj;های&zwnj; مردم&zwnj; که&zwnj; علاقه&zwnj; به&zwnj; دین&zwnj; و روحانی&zwnj; دارند مخالف&zwnj; دولت&zwnj; و حکومت&zwnj; و هر چه&zwnj; متعلق&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; باشند، و اختلاف&zwnj; عمیق&zwnj; بین&zwnj; دولت&zwnj; و ملت&zwnj; و دانشگاهی&zwnj; و روحانی&zwnj; راه&zwnj; را برای&zwnj; چپاولگران&zwnj; آنچنان&zwnj; باز کند که&zwnj; تمام&zwnj; شئون&zwnj; کشور در تحت&zwnj; قدرت&zwnj; آنان&zwnj; و تمام&zwnj; ذخایر ملت&zwnj; در جیب&zwnj; آنان&zwnj; سرازیر شود، چنانچه&zwnj; دیدید به&zwnj; سر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; چه&zwnj; آمد، و می&zwnj;رفت&zwnj; که&zwnj; چه&zwnj; آید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; خداوند متعال&zwnj; و مجاهدت&zwnj; ملت&zwnj; ـ از روحانی&zwnj; و دانشگاهی&zwnj; تا بازاری&zwnj; و کارگر و کشاورز و سایر قشرها ـ بند اسارت&zwnj; را پاره&zwnj; و سد قدرت&zwnj; ابرقدرتها را شکستند و کشور را از دست&zwnj; آنان&zwnj; و وابستگانشان&zwnj; نجات&zwnj; دادند، توصیة&zwnj; اینجانب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و آینده&zwnj; غفلت&zwnj; نکنند و دانشگاهیان&zwnj; و جوانان&zwnj; برومند عزیز هر چه&zwnj; بیشتر با روحانیان&zwnj; و طلاب&zwnj; علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; پیوند دوستی&zwnj; و تفاهم&zwnj; را محکمتر و استوارتر سازند و از نقشه&zwnj;ها و توطئه&zwnj;های&zwnj; دشمن&zwnj; غدار غافل&zwnj; نباشند و به&zwnj; مجرد آنکه&zwnj; فرد یا افرادی&zwnj; را دیدند که&zwnj; با گفتار و رفتار خود در صدد است&zwnj; بذر نفاق&zwnj; بین&zwnj; آنان&zwnj; افکند او را ارشاد و نصیحت&zwnj; نمایند؛ و اگر تأثیر نکرد از او روگردان&zwnj; شوند و او را به&zwnj; انزوا کشانند و نگذارند توطئه&zwnj; ریشه&zwnj; دواند که&zwnj; سرچشمه&zwnj; را به&zwnj; آسانی&zwnj; می&zwnj;توان&zwnj; گرفت&zwnj;. و مخصوصاً اگر در اساتید کسی&zwnj; پیدا شد که&zwnj; می&zwnj;خواهد انحراف&zwnj; ایجاد کند، او را ارشاد و اگر نشد، از خود و کلاس&zwnj; خود طرد کنند. و این&zwnj; توصیه&zwnj; بیشتر متوجه&zwnj; روحانیون&zwnj; و محصلین&zwnj; علوم&zwnj; دینی&zwnj; است&zwnj;. و توطئه&zwnj;ها در دانشگاهها از عمق&zwnj; ویژه&zwnj;ای&zwnj; برخوردار است&zwnj; و هر قشر محترم&zwnj; که&zwnj; مغز متفکر جامعه&zwnj; هستند باید مواظب&zwnj; توطئه&zwnj;ها باشند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ه ـ&nbsp;از جمله&zwnj; نقشه&zwnj;ها که&zwnj; مع&zwnj;الاسف&zwnj; تأثیر بزرگی&zwnj; در کشورها و کشور عزیزمان&zwnj; گذاشت&zwnj; و آثار آن&zwnj; باز تا حد زیادی&zwnj; به&zwnj; جا مانده&zwnj;، بیگانه&zwnj; نمودن&zwnj; کشورهای&zwnj; استعمار زده&zwnj; از خویش&zwnj;، و غربزده&zwnj; و شرقزده&zwnj; نمودن&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طوریکه&zwnj; خود را و فرهنگ&zwnj; و قدرت&zwnj; خود را به&zwnj; هیچ&zwnj; گرفتند و غرب&zwnj; و شرق&zwnj;، دو قطب&zwnj; قدرتمند را نژاد برتر و فرهنگ&zwnj; آنان&zwnj; را والاتر و آن&zwnj; دو قدرت&zwnj; را قبله&zwnj;گاه&zwnj; عالم&zwnj; دانستند و وابستگی&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; را از فرائض&zwnj; غیرقابل&zwnj; اجتناب&zwnj; معرفی&zwnj; نمودند! و قصة&zwnj; این&zwnj; امر غم&zwnj;انگیز، طولانی&zwnj; و ضربه&zwnj;هایی&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; خورده&zwnj; و اکنون&zwnj; نیز می&zwnj;خوریم&zwnj; کشنده&zwnj; و کوبنده&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و غم&zwnj;انگیزتر اینکه&zwnj; آنان&zwnj; ملتهای&zwnj; ستمدیدة&zwnj; زیر سلطه&zwnj; را در همه&zwnj; چیز عقب&zwnj; نگه&zwnj;داشته&zwnj; و کشورهایی&zwnj; مصرفی&zwnj; بار آوردند و به&zwnj;قدری&zwnj; ما را از پیشرفتهای&zwnj; خود و قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj;شان&zwnj; ترسانده&zwnj;اند که&zwnj; جرأت&zwnj; دست&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; هیچ&zwnj; ابتکاری&zwnj; نداریم&zwnj; و همه&zwnj; چیز خود را تسلیم&zwnj; آنان&zwnj; کرده&zwnj; و سرنوشت&zwnj; خود و کشورهای&zwnj; خود را به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; سپرده&zwnj; و چشم&zwnj; و گوش&zwnj; بسته&zwnj; مطیع&zwnj; فرمان&zwnj; هستیم&zwnj;. و این&zwnj; پوچی&zwnj; و تهی&zwnj; مغزی&zwnj; مصنوعی&zwnj; موجب&zwnj; شده&zwnj; که&zwnj; در هیچ&zwnj; امری&zwnj; به&zwnj; فکر و دانش&zwnj; خود اتکا نکنیم&zwnj; و کورکورانه&zwnj; از شرق&zwnj; و غرب&zwnj; تقلید نماییم&zwnj; بلکه&zwnj; از فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و صنعت&zwnj; و ابتکار اگر داشتیم&zwnj;، نویسندگان&zwnj; و گویندگان&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزدة&zwnj; بی&zwnj;فرهنگ&zwnj;، آنها را به&zwnj; باد انتقاد و مسخره&zwnj; گرفته&zwnj; و فکر و قدرت&zwnj; بومی&zwnj; ما را سرکوب&zwnj; و مأیوس&zwnj; نموده&zwnj; و می&zwnj;نمایند و رسوم&zwnj; و آداب&zwnj; اجنبی&zwnj; را هر چند مبتذل&zwnj; و مفتضح&zwnj; باشد با عمل&zwnj; و گفتار و نوشتار ترویج&zwnj; کرده&zwnj; و با مداحی&zwnj; و ثناجویی&zwnj; آنها را به&zwnj; خورد ملتها داده&zwnj; و می&zwnj;دهند. فی&zwnj;المثل&zwnj;، اگر در کتاب&zwnj; یا نوشته&zwnj; یا گفتاری&zwnj; چند واژة&zwnj; فرنگی&zwnj; باشد، بدون&zwnj; توجه&zwnj; به&zwnj; محتوای&zwnj; آن&zwnj; با اعجاب&zwnj; پذیرفته&zwnj;، و گوینده&zwnj; و نویسندة&zwnj; آن&zwnj; را دانشمند و روشنفکر به&zwnj; حساب&zwnj; می&zwnj;آورند. و از گهواره&zwnj; تا قبر به&zwnj; هرچه&zwnj; بنگریم&zwnj; اگر با واژة&zwnj; غربی&zwnj; و شرقی&zwnj; اسم&zwnj;گذاری&zwnj; شود مرغوب&zwnj; و مورد توجه&zwnj; و از مظاهر تمدن&zwnj; و پیشرفتگی&zwnj; محسوب&zwnj;، و اگر واژه&zwnj;های&zwnj; بومی&zwnj; خودی&zwnj; به&zwnj; کار رود مطرود و کهنه&zwnj; و واپسزده&zwnj; خواهد بود. کودکان&zwnj; ما اگر نام&zwnj; غربی&zwnj; داشته&zwnj; باشند مفتخر؛ و اگر نام&zwnj; خودی&zwnj; دارند سر به&zwnj; زیر و عقب&zwnj; افتاده&zwnj;اند. خیابانها، کوچه&zwnj;ها، مغازه&zwnj;ها، شرکتها، داروخانه&zwnj;ها، کتابخانه&zwnj;ها، پارچه&zwnj;ها، و دیگر متاعها، هرچند در داخل&zwnj; تهیه&zwnj; شده&zwnj; باید نام&zwnj; خارجی&zwnj; داشته&zwnj; باشد تا مردم&zwnj; از آن&zwnj; راضی&zwnj; و به&zwnj; آن&zwnj; اقبال&zwnj; کنند. فرنگی&zwnj; مآبی&zwnj; از سر تا پا و در تمام&zwnj; نشست&zwnj; و برخاستها و در معاشرتها و تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; موجب&zwnj; افتخار و سربلندی&zwnj; و تمدن&zwnj; و پیشرفت&zwnj;، و در مقابل&zwnj;، آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; خودی&zwnj;، کهنه&zwnj;پرستی&zwnj; و عقب&zwnj; افتادگی&zwnj; است&zwnj;. در هر مرض&zwnj; و کسالتی&zwnj; ولو جزئی&zwnj; و قابل&zwnj; علاج&zwnj; در داخل&zwnj;، باید به&zwnj; خارج&zwnj; رفت&zwnj; و دکترها و اطبای&zwnj; دانشمند خود را محکوم&zwnj; و مأیوس&zwnj; کرد. رفتن&zwnj; به&zwnj; انگلستان&zwnj; و فرانسه&zwnj; و امریکا و مسکو افتخاری&zwnj; پر ارزش&zwnj; و رفتن&zwnj; به&zwnj; حج&zwnj; و سایر اماکن&zwnj; متبرکه&zwnj; کهنه&zwnj;پرستی&zwnj; و عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; است&zwnj;. بی&zwnj;اعتنایی&zwnj; به&zwnj; آنچه&zwnj; مربوط&zwnj; به&zwnj; مذهب&zwnj; و معنویات&zwnj; است&zwnj; از نشانه&zwnj;های&zwnj; روشنفکری&zwnj; و تمدن&zwnj;، و در مقابل&zwnj;، تعهد به&zwnj; این&zwnj; امور نشانة&zwnj; عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; و کهنه&zwnj; پرستی&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; نمی&zwnj;گویم&zwnj; ما خود همه&zwnj; چیز داریم&zwnj;؛ معلوم&zwnj; است&zwnj; ما را در طول&zwnj; تاریخِ نه&zwnj; چندان&zwnj; دور خصوصاً، و در سده&zwnj;های&zwnj; اخیر از هر پیشرفتی&zwnj; محروم&zwnj; کرده&zwnj;اند و دولتمردان&zwnj; خائن&zwnj; و دودمان&zwnj; پهلوی&zwnj; خصوصاً، و مراکز تبلیغاتی&zwnj; علیه&zwnj; دستاوردهای&zwnj; خودی&zwnj; و نیز خودْ کوچک&zwnj;دیدنها و یا ناچیزدیدنها، ما را از هر فعالیتی&zwnj; برای&zwnj; پیشرفت&zwnj; محروم&zwnj; کرد. وارد کردن&zwnj; کالاها از هر قماش&zwnj; و سرگرم&zwnj; کردن&zwnj; بانوان&zwnj; و مردان&zwnj; خصوصاً طبقة&zwnj; جوان&zwnj;، به&zwnj; اقسام&zwnj; اجناس&zwnj; وارداتی&zwnj; از قبیل&zwnj; ابزار آرایش&zwnj; و تزئینات&zwnj; و تجملات&zwnj; و بازیهای&zwnj; کودکانه&zwnj; و به&zwnj; مسابقه&zwnj; کشاندن&zwnj; خانواده&zwnj;ها و مصرفی&zwnj; بار آوردن&zwnj; هر چه&zwnj; بیشتر، که&zwnj; خود داستانهای&zwnj; غم&zwnj;انگیز دارد، و سرگرم&zwnj; کردن&zwnj; و به&zwnj; تباهی&zwnj; کشاندن&zwnj; جوانها که&zwnj; عضو فعال&zwnj; هستند با فراهم&zwnj; آوردن&zwnj; مراکز فحشا و عشرتکده&zwnj;ها، و دهها از این&zwnj; مصائب&zwnj; حساب&zwnj; شده&zwnj;، برای&zwnj; عقب&zwnj; نگهداشتن&zwnj; کشورهاست&zwnj;. من&zwnj; وصیت&zwnj; دلسوزانه&zwnj; و خادمانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز که&zwnj; اکنون&zwnj; که&zwnj; تا حدود بسیار چشمگیری&zwnj; از بسیاری&zwnj; از این&zwnj; دامها نجات&zwnj; یافته&zwnj; و نسل&zwnj; محروم&zwnj; حاضر به&zwnj; فعالیت&zwnj; و ابتکار برخاسته&zwnj; و دیدیم&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از کارخانه&zwnj;ها و وسایل&zwnj; پیشرفته&zwnj; مثل&zwnj; هواپیماها و دیگر چیزها که&zwnj; گمان&zwnj; نمی&zwnj;رفت&zwnj; متخصصین&zwnj; ِ ایران&zwnj; قادر به&zwnj; راه&zwnj; انداختن&zwnj; کارخانه&zwnj;ها و امثال&zwnj; آن&zwnj; باشند و همه&zwnj; دستها را به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; دراز کرده&zwnj; بودیم&zwnj; که&zwnj; متخصصین&zwnj; آنان&zwnj; اینها را به&zwnj; راه&zwnj; اندازند، در اثر محاصرة&zwnj; اقتصادی&zwnj; و جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj;، خود جوانان&zwnj; عزیز ما قطعات&zwnj; محل&zwnj; احتیاج&zwnj; را ساخته&zwnj; و با قیمتهای&zwnj; ارزانتر عرضه&zwnj; کرده&zwnj; و رفع&zwnj; احتیاج&zwnj; نمودند و ثابت&zwnj; کردند که&zwnj; اگر بخواهیم&zwnj; می&zwnj;توانیم&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باید هوشیار و بیدار و مراقب&zwnj; باشید که&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; پیوسته&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; با وسوسه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; شما را به&zwnj; سوی&zwnj; این&zwnj; چپاولگران&zwnj; بین&zwnj;المللی&zwnj; نکشند؛ و با ارادة&zwnj; مصمم&zwnj; و فعالیت&zwnj; و پشتکار خود به&zwnj; رفع&zwnj; وابستگیها قیام&zwnj; کنید.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بدانید که&zwnj; نژاد آریا و عرب&zwnj; از نژاد اروپا و امریکا و شوروی&zwnj; کم&zwnj; ندارد و اگر خودیِ خود را بیابد و یأس&zwnj; را از خود دور کند و چشمداشت&zwnj; به&zwnj; غیر خود نداشته&zwnj; باشد، در درازمدت&zwnj; قدرت&zwnj; همه&zwnj; کار و ساختن&zwnj; همه&zwnj; چیز را دارد. و آنچه&zwnj; انسانهای&zwnj; شبیه&zwnj; به&zwnj; اینان&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; رسیده&zwnj;اند شما هم&zwnj; خواهید رسید به&zwnj; شرط&zwnj; اتکال&zwnj; به&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; و اتکا به&zwnj; نفس&zwnj;، و قطع&zwnj; وابستگی&zwnj; به&zwnj; دیگران&zwnj; و تحمل&zwnj; سختیها برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; زندگی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; و خارج&zwnj; شدن&zwnj; از تحت&zwnj; سلطة&zwnj; اجانب&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بر دولتها و دست&zwnj; اندرکاران&zwnj; است&zwnj; چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; که&zwnj; از متخصصین&zwnj; خود قدردانی&zwnj; کنند و آنان&zwnj; را با کمکهای&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; تشویق&zwnj; به&zwnj; کار نمایند و از ورود کالاهای&zwnj; مصرف&zwnj;ساز و خانه&zwnj; برانداز جلوگیری&zwnj; نمایند و به&zwnj; آنچه&zwnj; دارند بسازند تا خود همه&zwnj; چیز بسازند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از جوانان&zwnj;، دختران&zwnj; و پسران&zwnj;، می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; و ارزشهای&zwnj; انسانی&zwnj; را، ولو با تحمل&zwnj; زحمت&zwnj; و رنج&zwnj;، فدای&zwnj; تجملات&zwnj; و عشرتها و بی&zwnj; بند و باریها و حضور در مراکز فحشا که&zwnj; از طرف&zwnj; غرب&zwnj; و عمال&zwnj; بی&zwnj;وطن&zwnj; به&zwnj; شما عرضه&zwnj; می&zwnj;شود نکنند؛ که&zwnj; آنان&zwnj; چنانچه&zwnj; تجربه&zwnj; نشان&zwnj; داده&zwnj; جز تباهی&zwnj; شما و اغفالتان&zwnj; از سرنوشت&zwnj; کشورتان&zwnj; و چاپیدن&zwnj; ذخائر شما و به&zwnj; بند استعمار و ننگ&zwnj; وابستگی&zwnj; کشیدنتان&zwnj; و مصرفی&zwnj; نمودن&zwnj; ملت&zwnj; و کشورتان&zwnj; به&zwnj; چیز دیگر فکر نمی&zwnj;کنند؛ و می&zwnj;خواهند با این&zwnj; وسایل&zwnj; و امثال&zwnj; آن&zwnj; شما را عقب&zwnj;مانده&zwnj;، و به&zwnj; اصطلاح&zwnj; آنان&zwnj; &laquo;نیمه&zwnj; وحشی&zwnj;&raquo; نگه&zwnj; دارند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ـ&nbsp;از توطئه&zwnj;های&zwnj; بزرگ&zwnj; آنان&zwnj;، چنانچه&zwnj; اشاره&zwnj; شد و کراراً تذکر داده&zwnj;ام&zwnj;، به&zwnj; دست&zwnj; گرفتن&zwnj; مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; خصوصاً دانشگاهها است&zwnj; که&zwnj; مقدرات&zwnj; کشورها در دست&zwnj; محصولات&zwnj; آنها است&zwnj;. روش&zwnj; آنان&zwnj; با روحانیون&zwnj; و مدارس&zwnj; علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; فرق&zwnj; دارد با روشی&zwnj; که&zwnj; در دانشگاهها و دبیرستانها دارند. نقشة&zwnj; آنان&zwnj; برداشتن&zwnj; روحانیون&zwnj; از سر راه&zwnj; و منزوی&zwnj; کردن&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj;؛ یا با سرکوبی&zwnj; و خشونت&zwnj; و هتاکی&zwnj; که&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; عمل&zwnj; شد ولی&zwnj; نتیجة&zwnj; معکوس&zwnj; گرفته&zwnj; شد؛ یا با تبلیغات&zwnj; و تهمتها و نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; برای&zwnj; جدا کردن&zwnj; قشر تحصیلکرده&zwnj; و به&zwnj; اصطلاح&zwnj; روشنفکر که&zwnj; این&zwnj; هم&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;شد و در ردیف&zwnj; فشار و سرکوبی&zwnj; بود؛ و در زمان&zwnj; محمدرضا ادامه&zwnj; یافت&zwnj; بدون&zwnj; خشونت&zwnj; ولی&zwnj; موذیانه&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما در دانشگاه&zwnj; نقشه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; جوانان&zwnj; را از فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و ارزشهای&zwnj; خودی&zwnj; منحرف&zwnj; کنند و به&zwnj; سوی&zwnj; شرق&zwnj; یا غرب&zwnj; بکشانند و دولتمردان&zwnj; را از بین&zwnj; اینان&zwnj; انتخاب&zwnj; و بر سرنوشت&zwnj; کشورها حکومت&zwnj; دهند تا به&zwnj; دست&zwnj; آنها هرچه&zwnj; می&zwnj;خواهند انجام&zwnj; دهند. اینان&zwnj; کشور را به&zwnj; غارتزدگی&zwnj; و غربزدگی&zwnj; بکشانند و قشر روحانی&zwnj; با انزوا و منفوریت&zwnj; و شکست&zwnj; قادر بر جلوگیری&zwnj; نباشد. و این&zwnj; بهترین&zwnj; راه&zwnj; است&zwnj; برای&zwnj; عقب&zwnj; نگهداشتن&zwnj; و غارت&zwnj; کردن&zwnj; کشورهای&zwnj; تحت&zwnj; سلطه&zwnj;، زیرا برای&zwnj; ابرقدرتها بی&zwnj;زحمت&zwnj; و بی&zwnj;خرج&zwnj; و در جوامع&zwnj; ملی&zwnj; بی&zwnj;سر و صدا، هر چه&zwnj; هست&zwnj; به&zwnj; جیب&zwnj; آنان&zwnj; می&zwnj;ریزد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پس&zwnj; اکنون&zwnj; که&zwnj; دانشگاهها و دانشسراها در دست&zwnj; اصلاح&zwnj; و پاکسازی&zwnj; است&zwnj;، بر همة&zwnj; ما لازم&zwnj; است&zwnj; با متصدیان&zwnj; کمک&zwnj; کنیم&zwnj; و برای&zwnj; همیشه&zwnj; نگذاریم&zwnj; دانشگاهها به&zwnj; انحراف&zwnj; کشیده&zwnj; شود؛ و هر جا انحرافی&zwnj; به&zwnj; چشم&zwnj; خورد با اقدام&zwnj; سریع&zwnj; به&zwnj; رفع&zwnj; آن&zwnj; کوشیم&zwnj;. و این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; باید در مرحلة&zwnj; اول&zwnj; با دست&zwnj; پرتوان&zwnj; خود جوانان&zwnj; دانشگاهها و دانشسراها انجام&zwnj; گیرد که&zwnj; نجات&zwnj; دانشگاه&zwnj; از انحراف&zwnj;، نجات&zwnj; کشور و ملت&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; در مرحلة&zwnj; اول&zwnj;، و پدران&zwnj; و مادران&zwnj; و دوستان&zwnj; آنها در مرحلة&zwnj; دوم&zwnj;، و به&zwnj; دولتمردان&zwnj; و روشنفکران&zwnj; دلسوز برای&zwnj; کشور در مرحلة&zwnj; بعد وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; امر مهم&zwnj; که&zwnj; کشورتان&zwnj; را از آسیب&zwnj; نگه&zwnj; می&zwnj;دارد، با جان&zwnj; و دل&zwnj; کوشش&zwnj; کنید و دانشگاهها را به&zwnj; نسل&zwnj; بعد بسپرید. و به&zwnj; همة&zwnj; نسلهای&zwnj; مسلسل&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; نجات&zwnj; خود و کشور عزیز و اسلامِآدم&zwnj; ساز، دانشگاهها را از انحراف&zwnj; و غرب&zwnj; و شرقزدگی&zwnj; حفظ&zwnj; و پاسداری&zwnj; کنید و با این&zwnj; عمل&zwnj; انسانی&zwnj; ـ اسلامی&zwnj; خود دست&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; را از کشور قطع&zwnj; و آنان&zwnj; را ناامید نمایید. خدایتان&zwnj; پشتیبان&zwnj; و نگهدار باد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز ـ&nbsp;از مهمات&zwnj; امور، تعهد وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;. ما دیدیم&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور ایران&zwnj; چه&zwnj; صدمات&zwnj; بسیار غم&zwnj;انگیزی&zwnj; از مجلس&zwnj; شورای&zwnj; غیرصالح&zwnj; و منحرف&zwnj;، از بعد از مشروطه&zwnj; تا عصر رژیم&zwnj; جنایتکار پهلوی&zwnj; و از هر زمان&zwnj; بدتر و خطرناکتر در این&zwnj; رژیم&zwnj; تحمیلی&zwnj; فاسد خورد؛ و چه&zwnj; مصیبتها و خسارتهای&zwnj; جانفرسا از این&zwnj; جنایتکاران&zwnj; بی&zwnj;ارزش&zwnj; و نوکرمآب&zwnj; به&zwnj; کشور و ملت&zwnj; وارد شد. در این&zwnj; پنجاه&zwnj; سال&zwnj; یک&zwnj; اکثریت&zwnj; قلابی&zwnj; منحرف&zwnj; در مقابل&zwnj; یک&zwnj; اقلیت&zwnj; مظلوم&zwnj; موجب&zwnj; شد که&zwnj; هرچه&zwnj; انگلستان&zwnj; و شوروی&zwnj; و اخیراً امریکا خواستند، با دست&zwnj; همین&zwnj; منحرفانِ از خدا بیخبر انجام&zwnj; دهند و کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; و نیستی&zwnj; کشانند. از بعد از مشروطه&zwnj;، هیچ&zwnj; گاه&zwnj; تقریباً به&zwnj; مواد مهم&zwnj; قانون&zwnj; اساسی&zwnj; عمل&zwnj; نشد ـ قبل&zwnj; از رضاخان&zwnj; با تصدی&zwnj; غربزدگان&zwnj; و مشتی&zwnj; خان&zwnj; و زمینخواران&zwnj;؛ و در زمان&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; سفاک&zwnj; و وابستگان&zwnj; و حلقه&zwnj; به&zwnj; گوشان&zwnj; آن&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;اکنون&zwnj; که&zwnj; با عنایت&zwnj; پروردگار و همت&zwnj; ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; سرنوشت&zwnj; کشور به&zwnj; دست&zwnj; مردم&zwnj; افتاد و وکلا از خود مردم&zwnj; و با انتخاب&zwnj; خودشان&zwnj;، بدون&zwnj; دخالت&zwnj; دولت&zwnj; و خانهای&zwnj; ولایات&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; راه&zwnj; یافتند، و امید است&zwnj; که&zwnj; با تعهد آنان&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور جلوگیری&zwnj; از هر انحراف&zwnj; بشود. وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; در حال&zwnj; و آتیه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با ارادة&zwnj; مصمم&zwnj; خود و تعهد خود به&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور در هر دوره&zwnj; از انتخابات&zwnj; وکلای&zwnj; دارای&zwnj; تعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; غالباً بین&zwnj; متوسطین&zwnj; جامعه&zwnj; و محرومین&zwnj; می&zwnj;باشند و غیر منحرف&zwnj; از صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; ـ به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; ـ و بدون&zwnj; گرایش&zwnj; به&zwnj; مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; و اشخاص&zwnj; تحصیلکرده&zwnj; و مطلع&zwnj; بر مسائل&zwnj; روز و سیاستهای&zwnj; اسلامی&zwnj;، به&zwnj; مجلس&zwnj; بفرستند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; جامعة&zwnj; محترم&zwnj; روحانیت&zwnj; خصوصاً مراجع&zwnj; معظم&zwnj;، وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; خود را از مسائل&zwnj; جامعه&zwnj; خصوصاً مثل&zwnj; انتخاب&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj;، کنار نکشند و بی&zwnj;تفاوت&zwnj; نباشند. همه&zwnj; دیدید و نسل&zwnj; آتیه&zwnj; خواهد شنید که&zwnj; دست&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; پیرو شرق&zwnj; و غرب&zwnj;، روحانیون&zwnj; را که&zwnj; اساس&zwnj; مشروطیت&zwnj; را با زحمات&zwnj; و رنجها بنیان&zwnj; گذاشتند از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; کردند و روحانیون&zwnj; نیز بازی&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; را خورده&zwnj; و دخالت&zwnj; در امور کشور و مسلمین&zwnj; را خارج&zwnj; از مقام&zwnj; خود انگاشتند و صحنه&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; غربزدگان&zwnj; سپردند؛ و به&zwnj; سر مشروطیت&zwnj; و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; و کشور و اسلام&zwnj; آن&zwnj; آوردند که&zwnj; جبرانش&zwnj; احتیاج&zwnj; به&zwnj; زمان&zwnj; طولانی&zwnj; دارد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; که&zwnj; بحمدالله تعالی&zwnj; موانع&zwnj; رفع&zwnj; گردیده&zwnj; و فضای&zwnj; آزاد برای&zwnj; دخالت&zwnj; همة&zwnj; طبقات&zwnj; پیش&zwnj; آمده&zwnj; است&zwnj;، هیچ&zwnj; عذری&zwnj; باقی&zwnj; نمانده&zwnj; و از گناهان&zwnj; بزرگ&zwnj; نابخشودنی&zwnj;، مسامحه&zwnj; در امر مسلمین&zwnj; است&zwnj;. هرکس&zwnj; به&zwnj; مقدار توانش&zwnj; و حیطة&zwnj; نفوذش&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; در خدمت&zwnj; اسلام&zwnj; و میهن&zwnj; باشد؛ و با جدیت&zwnj; از نفوذ وابستگان&zwnj; به&zwnj; دو قطب&zwnj; استعمارگر و غرب&zwnj; یا شرقزدگان&zwnj; و منحرفان&zwnj; از مکتب&zwnj; بزرگ&zwnj; اسلام&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند، و بدانند که&zwnj; مخالفین&zwnj; اسلام&zwnj; و کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; همان&zwnj; ابرقدرتان&zwnj; چپاولگر بین&zwnj; المللی&zwnj; هستند، با تدریج&zwnj; و ظرافت&zwnj; در کشور ما و کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; دیگر رخنه&zwnj;، و با دست&zwnj; افراد خودِ ملتها، کشورها را به&zwnj; دام&zwnj; استثمار می&zwnj;کشانند. باید با هوشیاری&zwnj; مراقب&zwnj; باشید و با احساس&zwnj; اولین&zwnj; قدمِ نفوذی&zwnj; به&zwnj; مقابله&zwnj; برخیزید و به&zwnj; آنان&zwnj; مهلت&zwnj; ندهید. خدایتان&zwnj; یار و نگهدار باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; در این&zwnj; عصر و عصرهای&zwnj; آینده&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; عناصر منحرفی&zwnj; با دسیسه&zwnj; و بازی&zwnj; سیاسی&zwnj; وکالت&zwnj; خود را به&zwnj; مردم&zwnj; تحمیل&zwnj; نمودند، مجلس&zwnj; اعتبارنامة&zwnj; آنان&zwnj; را رد کنند و نگذارند حتی&zwnj; یک&zwnj; عنصر خرابکار وابسته&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; راه&zwnj; یابد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; اقلیتهای&zwnj; مذهبی&zwnj; رسمی&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از دوره&zwnj;های&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; عبرت&zwnj; بگیرند و وکلای&zwnj; خود را از اشخاص&zwnj; متعهد به&zwnj; مذهب&zwnj; خود و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و غیروابسته&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; جهانخوار و بدون&zwnj; گرایش&zwnj; به&zwnj; مکتبهای&zwnj; الحادی&zwnj; و انحرافی&zwnj; و التقاطی&zwnj; انتخاب&zwnj; نمایند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از همة&zwnj; نمایندگان&zwnj; خواستارم&zwnj; که&zwnj; با کمال&zwnj; حسن&zwnj; نیت&zwnj; و برادری&zwnj; با هم&zwnj; مجلسان&zwnj; خود رفتار، و همه&zwnj; کوشا باشند که&zwnj; قوانین&zwnj; خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; از اسلام&zwnj; منحرف&zwnj; نباشد و همه&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; آسمانی&zwnj; آن&zwnj; وفادار باشید تا به&zwnj; سعادت&zwnj; دنیا و آخرت&zwnj; نایل&zwnj; آیید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از شورای&zwnj; محترم&zwnj; نگهبان&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; و توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;، چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آینده&zwnj;، که&zwnj; با کمال&zwnj; دقت&zwnj; و قدرت&zwnj; وظایف&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; خود را ایفا و تحت&zwnj; تأثیر هیچ&zwnj; قدرتی&zwnj; واقع&zwnj; نشوند و از قوانین&zwnj; مخالف&zwnj; با شرع&zwnj; مطهر و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; بدون&zwnj; هیچ&zwnj; ملاحظه&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند و با ملاحظة&zwnj; ضرورات&zwnj; کشور که&zwnj; گاهی&zwnj; با احکام&zwnj; ثانویه&zwnj; و گاهی&zwnj; به&zwnj; ولایت&zwnj; فقیه&zwnj; باید اجرا شود توجه&zwnj; نمایند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تمام&zwnj; انتخابات&zwnj;، چه&zwnj; انتخاب&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و چه&zwnj; نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; و چه&zwnj; انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر، در صحنه&zwnj; باشند و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; انتخاب&zwnj; می&zwnj;کنند روی&zwnj; ضوابطی&zwnj; باشد که&zwnj; اعتبار می&zwnj;شود مثلاً در انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر، توجه&zwnj; کنند که&zwnj; اگر مسامحه&zwnj; نمایند و خبرگان&zwnj; را روی&zwnj; موازین&zwnj; شرعیه&zwnj; و قانون&zwnj; انتخاب&zwnj; نکنند، چه&zwnj; بسا که&zwnj; خساراتی&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور وارد شود که&zwnj; جبران&zwnj;پذیر نباشد. و در این&zwnj; صورت&zwnj; همه&zwnj; در پیشگاه&zwnj; خداوند متعال&zwnj; مسئول&zwnj; می&zwnj;باشند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از این&zwnj; قرار، عدم&zwnj; دخالت&zwnj; ملت&zwnj; از مراجع&zwnj; و علمای&zwnj; بزرگ&zwnj; تا طبقة&zwnj; بازاری&zwnj; و کشاورز و کارگر و کارمند، همه&zwnj; و همه&zwnj; مسئول&zwnj; سرنوشت&zwnj; کشور و اسلام&zwnj; می&zwnj;باشند؛ چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آتیه&zwnj;؛ و چه&zwnj; بسا که&zwnj; در بعض&zwnj; مقاطع&zwnj;، عدم&zwnj; حضور و مسامحه&zwnj;، گناهی&zwnj; باشد که&zwnj; در رأس&zwnj; گناهان&zwnj; کبیره&zwnj; است&zwnj;. پس&zwnj; علاج&zwnj; واقعه&zwnj; را قبل&zwnj; از وقوع&zwnj; باید کرد، و الاّ کار از دست&zwnj; همه&zwnj; خارج&zwnj; خواهد شد. و این&zwnj; حقیقتی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بعد از مشروطه&zwnj; لمس&zwnj; نموده&zwnj;اید و نموده&zwnj;ایم&zwnj;. چه&zwnj; هیچ&zwnj; علاجی&zwnj; بالاتر و والاتر از آن&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; در سرتاسر کشور در کارهایی&zwnj; که&zwnj; محول&zwnj; به&zwnj; اوست&zwnj; برطبق&zwnj; ضوابط&zwnj; اسلامی&zwnj; و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; انجام&zwnj; دهد؛ و در تعیین&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; با طبقة&zwnj; تحصیلکردة&zwnj; متعهد و روشنفکر با اطلاع&zwnj; از مجاری&zwnj; امور و غیروابسته&zwnj; به&zwnj; کشورهای&zwnj; قدرتمند استثمارگر و اشتهار به&zwnj; تقوا و تعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; مشورت&zwnj; کرده&zwnj;، و با علما و روحانیون&zwnj; با تقوا و متعهد به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; نیز مشورت&zwnj; نموده&zwnj;؛ و توجه&zwnj; داشته&zwnj; باشند رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; از طبقه&zwnj;ای&zwnj; باشند؛ که&zwnj; محرومیت&zwnj; و مظلومیت&zwnj; مستضعفان&zwnj; و محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; را لمس&zwnj; نموده&zwnj; و در فکر رفاه&zwnj; آنان&zwnj; باشند، نه&zwnj; از سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; و صدرنشینان&zwnj; مرفه&zwnj; و غرق&zwnj; در لذات&zwnj; و شهوات&zwnj; که&zwnj; تلخی&zwnj; محرومیت&zwnj; و رنج&zwnj; گرسنگان&zwnj; و پابرهنگان&zwnj; را نمی&zwnj;توانند بفهمند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; اگر رئیس&zwnj; جمهور و نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj;، شایسته&zwnj; و متعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و دلسوز برای&zwnj; کشور و ملت&zwnj; باشند، بسیاری&zwnj; از مشکلات&zwnj; پیش&zwnj; نمی&zwnj;آید؛ و مشکلاتی&zwnj; اگر باشد رفع&zwnj; می&zwnj;شود. و همین&zwnj; معنی&zwnj; در انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر با ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; باید در نظر گرفته&zwnj; شود؛ که&zwnj; اگر خبرگان&zwnj; که&zwnj; با انتخاب&zwnj; ملت&zwnj; تعیین&zwnj; می&zwnj;شوند از روی&zwnj; کمال&zwnj; دقت&zwnj; و با مشورت&zwnj; با مراجع&zwnj; عظام&zwnj; هر عصر و علمای&zwnj; بزرگ&zwnj; سرتاسر کشور و متدینین&zwnj; و دانشمندان&zwnj; متعهد، به&zwnj; مجلس&zwnj; خبرگان&zwnj; بروند، بسیاری&zwnj; از مهمات&zwnj; و مشکلات&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; تعیین&zwnj; شایسته&zwnj;ترین&zwnj; و متعهدترین&zwnj; شخصیتها برای&zwnj; رهبری&zwnj; یا شورای&zwnj; رهبری&zwnj; پیش&zwnj; نخواهد آمد، یا با شایستگی&zwnj; رفع&zwnj; خواهد شد. و با نظر به&zwnj; اصل&zwnj; یکصد و نهم&zwnj; و یکصد و دهم&zwnj; قانون&zwnj; اساسی&zwnj;، وظیفة&zwnj; سنگین&zwnj; ملت&zwnj; در تعیین&zwnj; خبرگان&zwnj; و نمایندگان&zwnj; در تعیین&zwnj; رهبر یا شورای&zwnj; رهبری&zwnj; روشن&zwnj; خواهد شد، که&zwnj; اندک&zwnj; مسامحه&zwnj; در انتخاب&zwnj;، چه&zwnj; آسیبی&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; وارد خواهد کرد که&zwnj; احتمال&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; در سطح&zwnj; بالای&zwnj; از اهمیت&zwnj; است&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; تکلیف&zwnj; الهی&zwnj; ایجاد می&zwnj;کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; در این&zwnj; عصر که&zwnj; عصر تهاجم&zwnj; ابرقدرتها و وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; در داخل&zwnj; و خارج&zwnj; کشور به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و در حقیقت&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; در پوشش&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و در عصرهای&zwnj; آینده&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خود را وقف&zwnj; در خدمت&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و محرومان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; بنمایند؛ و گمان&zwnj; ننمایند که&zwnj; رهبری&zwnj; فی&zwnj;نفسه&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; تحفه&zwnj;ای&zwnj; است&zwnj; و مقام&zwnj; والایی&zwnj;، بلکه&zwnj; وظیفة&zwnj; سنگین&zwnj; و خطرناکی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; لغزش&zwnj; در آن&zwnj; اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; با هوای&zwnj; نفس&zwnj; باشد، ننگ&zwnj; ابدی&zwnj; در این&zwnj; دنیا و آتش&zwnj; غضب&zwnj; خدای&zwnj; قهار در جهان&zwnj; دیگر در پی&zwnj; دارد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از خداوند منان&zwnj; هادی&zwnj; با تضرع&zwnj; و ابتهال&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; ما و شما را از این&zwnj; امتحان&zwnj; خطرناک&zwnj; با روی&zwnj; سفید در حضرت&zwnj; خود بپذیرد و نجات&zwnj; دهد و این&zwnj; خطر قدری&zwnj; خفیفتر برای&zwnj; رؤسای&zwnj; جمهور حال&zwnj; و آینده&zwnj; و دولتها و دست&zwnj;اندرکاران&zwnj;، به&zwnj; حسب&zwnj; درجات&zwnj; در مسئولیتها نیز هست&zwnj; که&zwnj; باید خدای&zwnj; متعال&zwnj; را حاضر و ناظر و خود را در محضر مبارک&zwnj; او بدانند. خداوند متعال&zwnj; راهگشای&zwnj; آنان&zwnj; باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ح&zwnj; ـ از مهمات&zwnj; امور مسألة&zwnj; قضاوت&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; سر و کار آن&zwnj; با جان&zwnj; و مال&zwnj; و ناموس&zwnj; مردم&zwnj; است&zwnj;. وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تعیین&zwnj; عالیترین&zwnj; مقام&zwnj; قضایی&zwnj; که&zwnj; در عهده&zwnj; دارند، کوشش&zwnj; کنند که&zwnj; اشخاص&zwnj; متعهد سابقه&zwnj;دار و صاحبنظر در امور شرعی&zwnj; و اسلامی&zwnj; و در سیاست&zwnj; را نصب&zwnj; نمایند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از شورایعالی&zwnj; قضایی&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; امر قضاوت&zwnj; را که&zwnj; در رژیم&zwnj; سابق&zwnj; به&zwnj; وضع&zwnj; أسفناک&zwnj; و غم&zwnj;انگیزی&zwnj; درآمده&zwnj; بود با جدیت&zwnj; سر و سامان&zwnj; دهند؛ و دست&zwnj; کسانی&zwnj; که&zwnj; با جان&zwnj; و مال&zwnj; مردم&zwnj; بازی&zwnj; می&zwnj;کنند و آنچه&zwnj; نزد آنان&zwnj; مطرح&zwnj; نیست&zwnj; عدالت&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; از این&zwnj; کرسی&zwnj; پراهمیت&zwnj; کوتاه&zwnj; کنند، و با پشتکار و جدیت&zwnj; بتدریج&zwnj; دادگستری&zwnj; را متحول&zwnj; نمایند؛ و قضات&zwnj; دارای&zwnj; شرایطی&zwnj; که&zwnj;، ان&zwnj;شا ء الله با جدیت&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; مخصوصاً حوزة&zwnj; مبارکة&zwnj; علمیة&zwnj; قم&zwnj; تربیت&zwnj; و تعلیم&zwnj; می&zwnj;شوند و معرفی&zwnj; می&zwnj;گردند، به&zwnj; جای&zwnj; قضاتی&zwnj; که&zwnj; شرایط&zwnj; مقررة&zwnj; اسلامی&zwnj; را ندارند نصب&zwnj; گردند، که&zwnj; ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; بزودی&zwnj; قضاوت&zwnj; اسلامی&zwnj; در سراسر کشور جریان&zwnj; پیدا کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; قضات&zwnj; محترم&zwnj; در عصر حاضر و اعصار آینده&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; با درنظر گرفتن&zwnj; احادیثی&zwnj; که&zwnj; از معصومین&zwnj; ـ صلوات&zwnj;الله علیهم&zwnj; ـ در اهمیت&zwnj; قضا و خطر عظیمی&zwnj; که&zwnj; قضاوت&zwnj; دارد و توجه&zwnj; و نظر به&zwnj; آنچه&zwnj; دربارة&zwnj; قضاوت&zwnj; به&zwnj; غیر حق&zwnj; وارد شده&zwnj; است&zwnj;، این&zwnj; امر خطیر را تصدی&zwnj; نمایند و نگذارند این&zwnj; مقام&zwnj; به&zwnj; غیر اهلش&zwnj; سپرده&zwnj; شود. و کسانی&zwnj; که&zwnj; اهل&zwnj; هستند از تصدی&zwnj; این&zwnj; امر سرباز نزنند و به&zwnj; اشخاص&zwnj; غیر اهل&zwnj; میدان&zwnj; ندهند؛ و بدانند که&zwnj; همان&zwnj; طور که&zwnj; خطر این&zwnj; مقامْ بزرگ&zwnj; است&zwnj; اجر و فضل&zwnj; و ثواب&zwnj; آن&zwnj; نیز بزرگ&zwnj; است&zwnj;. و می&zwnj;دانند که&zwnj; تصدی&zwnj; قضا برای&zwnj; اهلش&zwnj; واجب&zwnj; کفایی&zwnj; است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ط&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; مقدسة&zwnj; علمیه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; کراراً عرض&zwnj; نموده&zwnj;ام&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; که&zwnj; مخالفین&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کمر به&zwnj; براندازی&zwnj; اسلام&zwnj; بسته&zwnj;اند و از هر راه&zwnj; ممکن&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; مقصد شیطانی&zwnj; کوشش&zwnj; می&zwnj;نمایند، و یکی&zwnj; از راههای&zwnj; با اهمیت&zwnj; برای&zwnj; مقصد شوم&zwnj; آنان&zwnj; و خطرناک&zwnj; برای&zwnj; اسلام&zwnj; و حوزه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; نفوذ دادن&zwnj; افراد منحرف&zwnj; و تبهکار در حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; است&zwnj;، که&zwnj; خطر بزرگ&zwnj; کوتاه&zwnj; مدت&zwnj; آن&zwnj; بدنام&zwnj; نمودن&zwnj; حوزه&zwnj;ها با اعمال&zwnj; ناشایسته&zwnj; و اخلاق&zwnj; و روش&zwnj; انحرافی&zwnj; است&zwnj; و خطر بسیار عظیم&zwnj; آن&zwnj; در درازمدت&zwnj; به&zwnj; مقامات&zwnj; بالا رسیدن&zwnj; یک&zwnj; یا چند نفر شیاد که&zwnj; با آگاهی&zwnj; بر علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; و جا زدن&zwnj; خود را در بین&zwnj; توده&zwnj;ها و قشرهای&zwnj; مردم&zwnj; پاکدل&zwnj; و علاقه&zwnj;مند نمودن&zwnj; آنان&zwnj; را به&zwnj; خویش&zwnj; و ضربة&zwnj; مهلک&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیز و کشور در موقع&zwnj; مناسب&zwnj; می&zwnj;باشد. و می&zwnj;دانیم&zwnj; که&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; چپاولگر در میان&zwnj; جامعه&zwnj;ها افرادی&zwnj; به&zwnj; صورتهای&zwnj; مختلف&zwnj; از ملیگراها و روشنفکران&zwnj; مصنوعی&zwnj; و روحانی&zwnj; نمایان&zwnj; که&zwnj; اگر مجال&zwnj; یابند از همه&zwnj; پرخطرتر و آسیب&zwnj;رسانترند ذخیره&zwnj; دارند که&zwnj; گاهی&zwnj; سی&zwnj; ـ چهل&zwnj; سال&zwnj; با مشی&zwnj; اسلامی&zwnj; و مقدس&zwnj; مآبی&zwnj; یا &laquo;پان&zwnj;ایرانیسم&zwnj;&raquo; و وطن&zwnj;پرستی&zwnj; و حیله&zwnj;های&zwnj; دیگر، با صبر و بردباری&zwnj; در میان&zwnj; ملتها زیست&zwnj; می&zwnj;کنند و در موقع&zwnj; مناسب&zwnj; مأموریت&zwnj; خود را انجام&zwnj; می&zwnj;دهند. و ملت&zwnj; عزیز ما در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; پس&zwnj; از پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; نمونه&zwnj;هایی&zwnj; از قبیل&zwnj; &laquo;مجاهد خلق&zwnj;&raquo; و &laquo;فدایی&zwnj; خلق&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; و &laquo;توده&zwnj;ای&zwnj;&raquo;ها&nbsp;&nbsp; و دیگر عناوین&zwnj; دیده&zwnj;اند، و لازم&zwnj; است&zwnj; همه&zwnj; با هوشیاری&zwnj; این&zwnj; قسم&zwnj; توطئه&zwnj; را خنثی&zwnj; نمایند و از همه&zwnj; لازمتر حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تنظیم&zwnj; و تصفیة&zwnj; آن&zwnj; با مدرسین&zwnj; محترم&zwnj; و افاضل&zwnj; سابقه&zwnj;دار است&zwnj; با تأیید مراجع&zwnj; وقت&zwnj;. و شاید تز &laquo;نظم&zwnj; در بی&zwnj;نظمی&zwnj;&raquo; است&zwnj; از القائات&zwnj; شوم&zwnj; همین&zwnj; نقشه&zwnj;ریزان&zwnj; و توطئه&zwnj;گران&zwnj; باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در هر صورت&zwnj; وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در همة&zwnj; اعصار خصوصاً در عصر حاضر که&zwnj; نقشه&zwnj;ها و توطئه&zwnj;ها سرعت&zwnj; و قوّت&zwnj; گرفته&zwnj; است&zwnj;، قیام&zwnj; برای&zwnj; نظام&zwnj; دادن&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;ها لازم&zwnj; و ضروری&zwnj; است&zwnj;؛ که&zwnj; علما و مدرسین&zwnj; و افاضل&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; صرف&zwnj; وقت&zwnj; نموده&zwnj; و با برنامة&zwnj; دقیق&zwnj; صحیح&zwnj; حوزه&zwnj;ها را و خصوصاً حوزة&zwnj; علمیة&zwnj; قم&zwnj; و سایر حوزه&zwnj;های&zwnj; بزرگ&zwnj; و با اهمیت&zwnj; را در این&zwnj; مقطع&zwnj; از زمان&zwnj; از آسیب&zwnj; حفظ&zwnj; نمایند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و لازم&zwnj; است&zwnj; علما و مدرسین&zwnj; محترم&zwnj; نگذارند در درسهایی&zwnj; که&zwnj; مربوط&zwnj; به&zwnj; فقاهت&zwnj; است&zwnj; و حوزه&zwnj;های&zwnj; فقهی&zwnj; و اصولی&zwnj; از طریقة&zwnj; مشایخ&zwnj; معظم&zwnj; که&zwnj; تنها راه&zwnj; برای&zwnj; حفظ&zwnj; فقه&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; منحرف&zwnj; شوند، و کوشش&zwnj; نمایند که&zwnj; هر روز بر دقتها و بحث&zwnj; و نظرها و ابتکار و تحقیقها افزوده&zwnj; شود؛ و فقه&zwnj; سنتی&zwnj; که&zwnj; ارث&zwnj; سلف&zwnj; صالح&zwnj; است&zwnj; و انحراف&zwnj; از آن&zwnj; سست&zwnj; شدن&zwnj; ارکان&zwnj; تحقیق&zwnj; و تدقیق&zwnj; است&zwnj;، محفوظ&zwnj; بماند و تحقیقات&zwnj; بر تحقیقات&zwnj; اضافه&zwnj; گردد. و البته&zwnj; در رشته&zwnj;های&zwnj; دیگر علوم&zwnj; به&zwnj; مناسبت&zwnj; احتیاجات&zwnj; کشور و اسلام&zwnj; برنامه&zwnj;هایی&zwnj; تهیه&zwnj; خواهد شد و رجالی&zwnj; در آن&zwnj; رشته&zwnj; تربیت&zwnj; باید شود. و از بالاترین&zwnj; و والاترین&zwnj; حوزه&zwnj;هایی&zwnj; که&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طور همگانی&zwnj; مورد تعلیم&zwnj; و تعلم&zwnj; قرار گیرد، علوم&zwnj; معنوی&zwnj; اسلامی&zwnj;&nbsp;] است&zwnj; [ ،&nbsp;&nbsp;&nbsp; از قبیل&zwnj; علم&zwnj; اخلاق&zwnj; و تهذیب&zwnj; نفس&zwnj; و سیر و سلوک&zwnj; الی&zwnj; الله ـ رزقنا الله و ایاکم&zwnj; ـ که&zwnj; جهاد اکبر می&zwnj;باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ی&zwnj; ـ&nbsp;از اموری&zwnj; که&zwnj; اصلاح&zwnj; و تصفیه&zwnj; و مراقبت&zwnj; از آن&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; قوة&zwnj; اجراییه&zwnj; است&zwnj;. گاهی&zwnj; ممکن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قوانین&zwnj; مترقی&zwnj; و مفید به&zwnj; حال&zwnj; جامعه&zwnj; از مجلس&zwnj; بگذرد و شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; آن&zwnj; را تنفیذ کند و وزیر مسئول&zwnj; هم&zwnj; ابلاغ&zwnj; نماید، لکن&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; مجریان&zwnj; غیر صالح&zwnj; که&zwnj; افتاد آن&zwnj; را مسخ&zwnj; کنند و برخلاف&zwnj; مقررات&zwnj; یا با کاغذبازیها یا پیچ&zwnj; و خمها که&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عادت&zwnj; کرده&zwnj;اند یا عمداً برای&zwnj; نگران&zwnj; نمودن&zwnj; مردم&zwnj; عمل&zwnj; کنند، که&zwnj; بتدریج&zwnj; و مسامحه&zwnj; غائله&zwnj; ایجاد می&zwnj;کند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; مسئول&zwnj; در عصر حاضر و در عصرهای&zwnj; دیگر آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; علاوه&zwnj; بر آنکه&zwnj; شماها و کارمندان&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها بودجه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; ارتزاق&zwnj; می&zwnj;کنید مال&zwnj; ملت&zwnj;، و باید همه&zwnj; خدمتگزار ملت&zwnj; و خصوصاً مستضعفان&zwnj; باشید، و ایجاد زحمت&zwnj; برای&zwnj; مردم&zwnj; و مخالف&zwnj; وظیفه&zwnj; عمل&zwnj; کردن&zwnj; حرام&zwnj; و خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; گاهی&zwnj; موجب&zwnj; غضب&zwnj; الهی&zwnj; می&zwnj;شود، همة&zwnj; شما به&zwnj; پشتیبانی&zwnj; ملت&zwnj; احتیاج&zwnj; دارید. با پشتیبانی&zwnj; مردم&zwnj; خصوصاً طبقات&zwnj; محروم&zwnj; بود که&zwnj; پیروزی&zwnj; حاصل&zwnj; شد و دست&zwnj; ستمشاهی&zwnj; از کشور و ذخائر آن&zwnj; کوتاه&zwnj; گردید. و اگر روزی&zwnj; از پشتیبانی&zwnj; آنان&zwnj; محروم&zwnj; شوید، شماها کنار گذاشته&zwnj; می&zwnj;شوید و همچون&zwnj; رژیم&zwnj; شاهنشاهی&zwnj; ستمکار به&zwnj; جای&zwnj; شما ستم&zwnj; پیشگان&zwnj; پستها را اشغال&zwnj; می&zwnj;نمایند. بنابر این&zwnj; حقیقت&zwnj; ملموس&zwnj;، باید کوشش&zwnj; در جلب&zwnj; نظر ملت&zwnj; بنمایید و از رفتار غیر اسلامی&zwnj; ـ انسانی&zwnj; احتراز نمایید.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و در همین&zwnj; انگیزه&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; کشور در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; آینده&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در انتخاب&zwnj; استاندارها دقت&zwnj; کنند اشخاص&zwnj; لایق&zwnj;، متدین&zwnj;، متعهد، عاقل&zwnj; و سازگار با مردم&zwnj; انتخاب&zwnj; نمایند، تا آرامش&zwnj; در کشور هرچه&zwnj; بیشتر حکمفرما باشد. و باید دانست&zwnj; که&zwnj; گرچه&zwnj; تمام&zwnj; وزیران&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها مسئولیت&zwnj; در اسلامی&zwnj; کردن&zwnj; و تنظیم&zwnj; امور محل&zwnj; مسئولیت&zwnj; خود دارند لکن&zwnj; بعضی&zwnj; از آنها ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; دارند؛ مثل&zwnj; وزارت&zwnj; خارجه&zwnj; که&zwnj; مسئولیت&zwnj; سفارتخانه&zwnj;ها را در خارج&zwnj; از کشور دارند. اینجانب&zwnj; از ابتدای&zwnj; پیروزی&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خارجه&zwnj; راجع&zwnj; به&zwnj; طاغوتزدگی&zwnj; سفارتخانه&zwnj;ها و تحول&zwnj; آنها به&zwnj; سفارتخانه&zwnj;های&zwnj; مناسب&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; توصیه&zwnj;هایی&zwnj; نمودم&zwnj;، لکن&zwnj; بعض&zwnj; آنان&zwnj; یا نخواستند یا نتوانستند عمل&zwnj; مثبتی&zwnj; انجام&zwnj; دهند. و اکنون&zwnj; که&zwnj; سه&zwnj; سال&zwnj; از پیروزی&zwnj; می&zwnj;گذرد اگرچه&zwnj; وزیر خارجة&zwnj; کنونی&zwnj; اقدام&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; امر نموده&zwnj; است&zwnj; و امید است&zwnj; با پشتکار و صرف&zwnj; وقت&zwnj; این&zwnj; امر مهم&zwnj; انجام&zwnj; گیرد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; خارجه&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; و زمانهای&zwnj; بعد آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; مسئولیت&zwnj; شما بسیار زیاد است&zwnj;، چه&zwnj; در اصلاح&zwnj; و تحول&zwnj; وزارتخانه&zwnj; و سفارتخانه&zwnj;ها؛ و چه&zwnj; در سیاست&zwnj; خارجیِ حفظ&zwnj; استقلال&zwnj; و منافع&zwnj; کشور و روابط&zwnj; حسنه&zwnj; با دولتهایی&zwnj; که&zwnj; قصد دخالت&zwnj; در امور کشور ما را ندارند. و از هر امری&zwnj; که&zwnj; شائبة&zwnj; وابستگی&zwnj; با همة&zwnj; ابعادی&zwnj; که&zwnj; دارد به&zwnj; طور قاطع&zwnj; احتراز نمایید. و باید بدانید که&zwnj; وابستگی&zwnj; در بعض&zwnj; امور هر چند ممکن&zwnj; است&zwnj; ظاهر فریبنده&zwnj;ای&zwnj; داشته&zwnj; باشد یا منفعت&zwnj; و فایده&zwnj;ای&zwnj; در حال&zwnj; داشته&zwnj; باشد، لکن&zwnj; در نتیجه&zwnj;، ریشة&zwnj; کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; خواهد کشید. و کوشش&zwnj; داشته&zwnj; باشید در بهتر کردن&zwnj; روابط&zwnj; با کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و در بیدار کردن&zwnj; دولتمردان&zwnj; و دعوت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; و اتحاد کنید که&zwnj; خداوند با شماست&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; انتظار نداشته&zwnj; باشید که&zwnj; از خارج&zwnj; کسی&zwnj; به&zwnj; شما در رسیدن&zwnj; به&zwnj; هدف&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; اسلام&zwnj; و پیاده&zwnj; کردن&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; کمک&zwnj; کند؛ خود باید به&zwnj; این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; که&zwnj; آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; را تحقق&zwnj; می&zwnj;بخشد قیام&zwnj; کنید. و علمای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اعلام&zwnj; و خطبای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; محترم&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; دولتها را دعوت&zwnj; کنند که&zwnj; از وابستگی&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; خارجی&zwnj; خود را رها کنند و با ملت&zwnj; خود تفاهم&zwnj; کنند؛ در این&zwnj; صورت&zwnj; پیروزی&zwnj; را در آغوش&zwnj; خواهند کشید. و نیز ملتها را دعوت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; کنند؛ و از نژادپرستی&zwnj; که&zwnj; مخالف&zwnj; دستور اسلام&zwnj; است&zwnj; بپرهیزند؛ و با برادران&zwnj; ایمانی&zwnj; خود در هر کشوری&zwnj; و با هر نژادی&zwnj; که&zwnj; هستند دست&zwnj; برادری&zwnj; دهند که&zwnj; اسلام&zwnj; بزرگ&zwnj; آنان&zwnj; را برادر خوانده&zwnj;. و اگر این&zwnj; برادری&zwnj; ایمانی&zwnj; با همت&zwnj; دولتها و ملتها و با تأیید خداوند متعال&zwnj; روزی&zwnj; تحقق&zwnj; یابد، خواهید دید که&zwnj; بزرگترین&zwnj; قدرت&zwnj; جهان&zwnj; را مسلمین&zwnj; تشکیل&zwnj; می&zwnj;دهند. به&zwnj; امید روزی&zwnj; که&zwnj; با خواست&zwnj; پروردگار عالم&zwnj; این&zwnj; برادری&zwnj; و برابری&zwnj; حاصل&zwnj; شود.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; وزارت&zwnj; ارشاد در همة&zwnj; اعصار خصوصاً عصر حاضر که&zwnj; ویژگی&zwnj; خاصی&zwnj; دارد، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; تبلیغ&zwnj; حق&zwnj; مقابل&zwnj; باطل&zwnj; و ارائة&zwnj; چهرة&zwnj; حقیقی&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کوشش&zwnj; کنند. ما اکنون&zwnj;، در این&zwnj; زمان&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; ابرقدرتها را از کشور خود کوتاه&zwnj; کردیم&zwnj;، مورد تهاجم&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; تمام&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; هستیم&zwnj;. چه&zwnj; دروغها و تهمتها که&zwnj; گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; ابرقدرتها به&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; نوپا نزده&zwnj; و نمی&zwnj;زنند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مع&zwnj;الاسف&zwnj; اکثر دولتهای&zwnj; منطقة&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; حکم&zwnj; اسلام&zwnj; باید دست&zwnj; اخوت&zwnj; به&zwnj; ما دهند، به&zwnj; عداوت&zwnj; با ما و اسلام&zwnj; برخاسته&zwnj;اند و همه&zwnj; در خدمت&zwnj; جهانخواران&zwnj; از هر طرف&zwnj; به&zwnj; ما هجوم&zwnj; آورده&zwnj;اند. و قدرت&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; ما بسیار ضعیف&zwnj; و ناتوان&zwnj; است&zwnj; و می&zwnj;دانید که&zwnj; امروز جهان&zwnj; روی&zwnj; تبلیغات&zwnj; می&zwnj;چرخد. و با کمال&zwnj; تأسف&zwnj;، نویسندگان&zwnj; به&zwnj; اصطلاح&zwnj; روشنفکر که&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; گرایش&zwnj; دارند، به&zwnj; جای&zwnj; آنکه&zwnj; در فکر استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; کشور و ملت&zwnj; خود باشند، خودخواهیها و فرصت&zwnj;طلبیها و انحصارجوییها به&zwnj; آنان&zwnj; مجال&zwnj; نمی&zwnj;دهد که&zwnj; لحظه&zwnj;ای&zwnj; تفکر نمایند و مصالح&zwnj; کشور و ملت&zwnj; خود را در نظر بگیرند، و مقایسة&zwnj; بین&zwnj; آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; را در این&zwnj; جمهوری&zwnj; با رژیم&zwnj; ستمگر سابق&zwnj; نمایند و زندگی&zwnj; شرافتمندانة&zwnj; ارزنده&zwnj; را توأم&zwnj; با بعض&zwnj; آنچه&zwnj; را که&zwnj; از دست&zwnj; داده&zwnj;اند، که&zwnj; رفاه&zwnj; و عیشزدگی&zwnj; است&zwnj;، با آنچه&zwnj; از رژیم&zwnj; ستمشاهی&zwnj; دریافت&zwnj; می&zwnj;کردند توأم&zwnj; با وابستگی&zwnj; و نوکرمآبی&zwnj; و ثناجویی&zwnj; و مداحی&zwnj; از جرثومه&zwnj;های&zwnj; فساد و معادن&zwnj; ظلم&zwnj; و فحشا بسنجند؛ و از تهمتها و نارواها به&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; تازه&zwnj; تولد یافته&zwnj; دست&zwnj; بکشند و با ملت&zwnj; و دولت&zwnj; در صف&zwnj; واحد بر ضد طاغوتیان&zwnj; و ستم&zwnj;پیشگان&zwnj; زبانها و قلمها را به&zwnj; کار بگیرند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و مسئلة&zwnj; تبلیغ&zwnj; تنها به&zwnj; عهدة&zwnj; وزارت&zwnj; ارشاد نیست&zwnj; بلکه&zwnj; وظیفة&zwnj; همة&zwnj; دانشمندان&zwnj; و گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; و هنرمندان&zwnj; است&zwnj;. باید وزارت&zwnj; خارجه&zwnj; کوشش&zwnj; کند تا سفارتخانه&zwnj;ها نشریات&zwnj; تبلیغی&zwnj; داشته&zwnj; باشند و چهرة&zwnj; نورانی&zwnj; اسلام&zwnj; را برای&zwnj; جهانیان&zwnj; روشن&zwnj; نمایند؛ که&zwnj; اگر این&zwnj; چهره&zwnj; با آن&zwnj; جمال&zwnj; جمیل&zwnj; که&zwnj; قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; در همة&zwnj; ابعاد به&zwnj; آن&zwnj; دعوت&zwnj; کرده&zwnj; از زیر نقاب&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و کج&zwnj;فهمیهای&zwnj; دوستان&zwnj; خودنمایی&zwnj; نماید، اسلامْ جهانگیر خواهد شد و پرچم&zwnj; پرافتخار آن&zwnj; در همه&zwnj; جا به&zwnj; اهتزاز خواهد آمد. چه&zwnj; مصیبت&zwnj; بار و غم&zwnj;انگیز است&zwnj; که&zwnj; مسلمانان&zwnj; متاعی&zwnj; دارند که&zwnj; از صدر عالم&zwnj; تا نهایت&zwnj; آن&zwnj; نظیر ندارد، نتوانسته&zwnj;اند این&zwnj; گوهر گرانبها را که&zwnj; هر انسانی&zwnj; به&zwnj; فطرت&zwnj; آزاد خود طالب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; عرضه&zwnj; کنند؛ بلکه&zwnj; خود نیز از آن&zwnj; غافل&zwnj; و به&zwnj; آن&zwnj; جاهلند و گاهی&zwnj; از آن&zwnj; فراری&zwnj;اند!\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ک&zwnj; ـ&nbsp;از امور بسیار با اهمیت&zwnj; و سرنوشت&zwnj;ساز مسئلة&zwnj; مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; از کودکستانها تا دانشگاهها است&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; اهمیت&zwnj; فوق&zwnj;العاده&zwnj;اش&zwnj; تکرار نموده&zwnj; و با اشاره&zwnj; می&zwnj;گذرم&zwnj;. باید ملت&zwnj; غارت&zwnj; شده&zwnj; بدانند که&zwnj; در نیم&zwnj; قرن&zwnj; اخیر آنچه&zwnj; به&zwnj; ایران&zwnj; و اسلام&zwnj; ضربة&zwnj; مهلک&zwnj; زده&zwnj; است&zwnj; قسمت&zwnj; عمده&zwnj;اش&zwnj; از دانشگاهها بوده&zwnj; است&zwnj;. اگر دانشگاهها و مراکز تعلیم&zwnj; و تربیتِ دیگر با برنامه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; در راه&zwnj; منافع&zwnj; کشور به&zwnj; تعلیم&zwnj; و تهذیب&zwnj; و تربیت&zwnj; کودکان&zwnj; و نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; جریان&zwnj; داشتند، هرگز میهن&zwnj; ما در حلقوم&zwnj; انگلستان&zwnj; و پس&zwnj; از آن&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; فرو نمی&zwnj;رفت&zwnj; و هرگز قراردادهای&zwnj; خانه&zwnj; خراب&zwnj;کن&zwnj; بر ملت&zwnj; محروم&zwnj; غارتزده&zwnj; تحمیل&zwnj; نمی&zwnj;شد و هرگز پای&zwnj; مستشاران&zwnj; خارجی&zwnj; به&zwnj; ایران&zwnj; باز نمی&zwnj;شد و هرگز ذخائر ایران&zwnj; و طلای&zwnj; سیاه&zwnj; این&zwnj; ملت&zwnj; رنجدیده&zwnj; در جیب&zwnj; قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; ریخته&zwnj; نمی&zwnj;شد و هرگز دودمان&zwnj; پهلوی&zwnj; و وابسته&zwnj;های&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; اموال&zwnj; ملت&zwnj; را نمی&zwnj;توانستند به&zwnj; غارت&zwnj; ببرند و در خارج&zwnj; و داخل&zwnj; پارکها و ویلاها بر روی&zwnj; اجساد مظلومان&zwnj; بنا کنند و بانکهای&zwnj; خارج&zwnj; را از دسترنج&zwnj; این&zwnj; مظلومان&zwnj; پر کنند و صرف&zwnj; عیاشی&zwnj; و هرزگی&zwnj; خود و بستگان&zwnj; خود نمایند. اگر مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضاییه&zwnj; و سایر ارگانها از دانشگاههای&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; سرچشمه&zwnj; می&zwnj;گرفت&zwnj; ملت&zwnj; ما امروز گرفتار مشکلات&zwnj; خانه&zwnj;برانداز نبود. و اگر شخصیتهای&zwnj; پاکدامن&zwnj; با گرایش&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; به&zwnj; معنای&zwnj; صحیحش&zwnj;، نه&zwnj; آنچه&zwnj; امروز در مقابل&zwnj; اسلام&zwnj; عرض&zwnj; اندام&zwnj; می&zwnj;کند، از دانشگاهها به&zwnj; مراکز قوای&zwnj; سه&zwnj;گانه&zwnj; راه&zwnj; می&zwnj;یافت&zwnj;، امروز ما غیر امروز، و میهن&zwnj; ما غیر این&zwnj; میهن&zwnj;، و محرومان&zwnj; ما از قید محرومیت&zwnj; رها، و بساط&zwnj; ظلم&zwnj; و ستمشاهی&zwnj; و مراکز فحشا و اعتیاد و عشرتکده&zwnj;ها که&zwnj; هر یک&zwnj; برای&zwnj; تباه&zwnj; نمودن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; فعال&zwnj; ارزنده&zwnj; کافی&zwnj; بود، در هم&zwnj; پیچیده&zwnj; و این&zwnj; ارث&zwnj; کشور بر باد ده&zwnj; و انسان&zwnj; برانداز به&zwnj; ملت&zwnj; نرسیده&zwnj; بود. و دانشگاهها اگر اسلامی&zwnj; ـ انسانی&zwnj; ـ ملی&zwnj; بود، می&zwnj;توانست&zwnj; صدها و هزارها مدرس&zwnj; به&zwnj; جامعه&zwnj; تحویل&zwnj; دهد؛ لکن&zwnj; چه&zwnj; غم&zwnj;انگیز و اسفبار است&zwnj; که&zwnj; دانشگاهها و دبیرستانها به&zwnj; دست&zwnj; کسانی&zwnj; اداره&zwnj; می&zwnj;شد و عزیزان&zwnj; ما به&zwnj; دست&zwnj; کسانی&zwnj; تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; می&zwnj;دیدند که&zwnj; جز اقلیت&zwnj; مظلوم&zwnj; محرومی&zwnj; همه&zwnj; از غربزدگان&zwnj; و شرقزدگان&zwnj; با برنامه&zwnj; و نقشة&zwnj; دیکته&zwnj; شده&zwnj; در دانشگاهها کرسی&zwnj; داشتند؛ و ناچار جوانان&zwnj; عزیز و مظلوم&zwnj; ما در دامن&zwnj; این&zwnj; گرگان&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; ابرقدرتها بزرگ&zwnj; شده&zwnj; و به&zwnj; کرسیهای&zwnj; قانونگذاری&zwnj; و حکومت&zwnj; و قضاوت&zwnj; تکیه&zwnj; می&zwnj;کردند، و بر وفق&zwnj; دستور آنان&zwnj;، یعنی&zwnj; رژیم&zwnj; ستمگر پهلوی&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;کردند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; بحمدالله تعالی&zwnj; دانشگاه&zwnj; از چنگال&zwnj; جنایتکاران&zwnj; خارج&zwnj; شده&zwnj;. و بر ملت&zwnj; و دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; در همة&zwnj; اعصار، که&zwnj; نگذارند عناصر فاسد دارای&zwnj; مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; یا گرایش&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; در دانشسراها و دانشگاهها و سایر مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; نفوذ کنند و از قدم&zwnj; اول&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند تا مشکلی&zwnj; پیش&zwnj; نیاید و اختیار از دست&zwnj; نرود.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; جوانان&zwnj; عزیز دانشسراها و دبیرستانها و دانشگاهها آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خودشان&zwnj; شجاعانه&zwnj; در مقابل&zwnj; انحرافات&zwnj; قیام&zwnj; نمایند تا استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; خود و کشور و ملت&zwnj; خودشان&zwnj; مصون&zwnj; باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ل&zwnj; ـ&nbsp;قوای&zwnj; مسلح&zwnj;، از ارتش&zwnj; و سپاه&zwnj; و ژاندارمری&zwnj; و شهربانی&zwnj; تا کمیته&zwnj;ها و بسیج&zwnj; و عشایر ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; دارند. اینان&zwnj; که&zwnj; بازوان&zwnj; قوی&zwnj; و قدرتمند جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;باشند و نگهبان&zwnj; سرحدات&zwnj; و راهها و شهرها و روستاها و بالاخره&zwnj; نگهداران&zwnj; امنیت&zwnj; و آرامش&zwnj;بخشان&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; می&zwnj;باشند، می&zwnj;بایست&zwnj; مورد توجه&zwnj; خاص&zwnj; ملت&zwnj; و دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; باشند. و لازم&zwnj; است&zwnj; توجه&zwnj; داشته&zwnj; باشند که&zwnj; در دنیا آنچه&zwnj; که&zwnj; مورد بهره&zwnj;برداری&zwnj; برای&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; و سیاستهای&zwnj; مخرب&zwnj;، بیشتر از هر چیز و هر گروهی&zwnj; است&zwnj;، قوای&zwnj; مسلح&zwnj; است&zwnj;. قوای&zwnj; مسلح&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj;، کودتاها و تغییر حکومتها و رژیمها به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; واقع&zwnj; می&zwnj;شود؛ و سودجویان&zwnj; دغل&zwnj; بعض&zwnj; سران&zwnj; آنان&zwnj; را می&zwnj;خرند و با دست&zwnj; آنان&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; فرماندهان&zwnj; بازی&zwnj; خوردة&zwnj; کشورها را به&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;گیرند، و ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; را تحت&zwnj; سلطه&zwnj; قرار داده&zwnj; و استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را از کشورها سلب&zwnj; می&zwnj;کنند. و اگر فرماندهان&zwnj; پاکدامن&zwnj; متصدی&zwnj; امر باشند، هرگز برای&zwnj; دشمنان&zwnj; کشورها امکان&zwnj; کودتا یا اشغال&zwnj; یک&zwnj; کشور پیش&zwnj; نمی&zwnj;آید و یا اگر احیاناً پیش&zwnj; آید، به&zwnj; دست&zwnj; فرماندهان&zwnj; متعهد شکسته&zwnj; و ناکام&zwnj; خواهد ماند. و در ایران&zwnj; نیز که&zwnj; این&zwnj; معجزة&zwnj; عصر به&zwnj; دست&zwnj; ملت&zwnj; انجام&zwnj; گرفت&zwnj;، قوای&zwnj; مسلح&zwnj; متعهد و فرماندهان&zwnj; پاک&zwnj; و میهن&zwnj;دوست&zwnj; سهم&zwnj; بسزایی&zwnj; داشتند.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و امروز که&zwnj; جنگ&zwnj; لعنتی&zwnj; و تحمیلی&zwnj; صدام&zwnj; تکریتی&zwnj; به&zwnj; امر و کمک&zwnj; امریکا و سایر قدرتها پس&zwnj; از نزدیک&zwnj; به&zwnj; دو سال&zwnj; با شکست&zwnj; سیاسی&zwnj; و نظامی&zwnj; ارتش&zwnj; متجاوز بعث&zwnj; و پشتیبانان&zwnj; قدرتمند و وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; روبه&zwnj;رو است&zwnj;، باز قوای&zwnj; مسلح&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و سپاهی&zwnj; و مردمی&zwnj; با پشتیبانی&zwnj; بیدریغ&zwnj; ملت&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و پشت&zwnj; جبهه&zwnj;ها این&zwnj; افتخار بزرگ&zwnj; را آفریدند و ایران&zwnj; را سرافراز نمودند؛ و نیز شرارتها و توطئه&zwnj;های&zwnj; داخلی&zwnj; را که&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; عروسکهای&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; برای&zwnj; براندازی&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; بسیج&zwnj; شده&zwnj; بودند با دست&zwnj; توانای&zwnj; جوانان&zwnj; کمیته&zwnj;ها و پاسداران&zwnj; بسیج&zwnj; و شهربانی&zwnj; و با کمک&zwnj; ملت&zwnj; غیرتمند درهم&zwnj; شکسته&zwnj; شد. و همین&zwnj; جوانان&zwnj; فداکار عزیزند که&zwnj; شبها بیدارند تا خانواده&zwnj;ها با آرامش&zwnj; استراحت&zwnj; کنند. خدایشان&zwnj; یار و مددکار باد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پس&zwnj; وصیت&zwnj; برادرانة&zwnj; من&zwnj; در این&zwnj; قدمهای&zwnj; آخرین&zwnj; عمر بر قوای&zwnj; مسلح&zwnj; به&zwnj; طور عموم&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; ای&zwnj; عزیزان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; عشق&zwnj; می&zwnj;ورزید و با عشق&zwnj; لقا ء الله به&zwnj; فداکاری&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و در سطح&zwnj; کشور به&zwnj; کار ارزشمند خود ادامه&zwnj; می&zwnj;دهید، بیدار باشید و هوشیار که&zwnj; بازیگران&zwnj; سیاسی&zwnj; و سیاستمداران&zwnj; حرفه&zwnj;ای&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزده&zwnj; و دستهای&zwnj; مرموز جنایتکاران&zwnj; پشت&zwnj;پرده&zwnj; لبة&zwnj; تیز سلاح&zwnj; خیانت&zwnj; و جنایتکارشان&zwnj; از هر سو و بیشتر از هر گروه&zwnj; متوجه&zwnj; به&zwnj; شما عزیزان&zwnj; است&zwnj;؛ و می&zwnj;خواهند از شما عزیزان&zwnj; که&zwnj; با جانفشانی&zwnj; خود انقلاب&zwnj; را پیروز نمودید و اسلام&zwnj; را زنده&zwnj; کردید بهره&zwnj;گیری&zwnj; کرده&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; را براندازند؛ و شما را با اسم&zwnj; اسلام&zwnj; و خدمت&zwnj; به&zwnj; میهن&zwnj; و ملت&zwnj; از اسلام&zwnj; و ملت&zwnj; جدا کرده&zwnj; به&zwnj; دامن&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; جهانخوار بیندازند؛ و بر زحمات&zwnj; و فداکاریهای&zwnj; شما با حیله&zwnj;های&zwnj; سیاسی&zwnj; و ظاهرهای&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; خط&zwnj; بطلان&zwnj; بکشند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; اکید من&zwnj; به&zwnj; قوای&zwnj; مسلح&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; همان&zwnj; طور که&zwnj; از مقررات&zwnj; نظام&zwnj;، عدم&zwnj; دخول&zwnj; نظامی&zwnj; در احزاب&zwnj; و گروهها و جبهه&zwnj;ها است&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عمل&zwnj; نمایند؛ و قوای&zwnj; مسلح&zwnj; مطلقاً، چه&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و پاسدار و بسیج&zwnj; و غیر اینها، در هیچ&zwnj; حزب&zwnj; و گروهی&zwnj; وارد نشده&zwnj; و خود را از بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj; دور نگه&zwnj; دارند. در این&zwnj; صورت&zwnj; می&zwnj;توانند قدرت&zwnj; نظامی&zwnj; خود را حفظ&zwnj; و از اختلافات&zwnj; درون&zwnj; گروهی&zwnj; مصون&zwnj; باشند. و بر فرماندهان&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; افراد تحت&zwnj; فرمان&zwnj; خود را از ورود در احزاب&zwnj; منع&zwnj; نمایند. و چون&zwnj; انقلاب&zwnj; از همة&zwnj; ملت&zwnj; و حفظ&zwnj; آن&zwnj; بر همگان&zwnj; است&zwnj;، دولت&zwnj; و ملت&zwnj; و شورای&zwnj; دفاع&zwnj; و مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; وظیفة&zwnj; شرعی&zwnj; و میهنی&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اگر قوای&zwnj; مسلح&zwnj;، چه&zwnj; فرماندهان&zwnj; و طبقات&zwnj; بالا و چه&zwnj; طبقات&zwnj; بعد، برخلاف&zwnj; مصالح&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور بخواهند عملی&zwnj; انجام&zwnj; دهند یا در احزاب&zwnj; وارد شوند که&zwnj; ـ بی&zwnj;اشکال&zwnj; به&zwnj; تباهی&zwnj; کشیده&zwnj; می&zwnj;شوند ـ و یا در بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj; وارد شوند، از قدم&zwnj; اول&zwnj; با آن&zwnj; مخالفت&zwnj; کنند. و بر رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با قاطعیت&zwnj; از این&zwnj; امر جلوگیری&zwnj; نماید تا کشور از آسیب&zwnj; در امان&zwnj; باشد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و من&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نیروهای&zwnj; مسلح&zwnj; در این&zwnj; پایان&zwnj; زندگی&zwnj; خاکی&zwnj;، وصیت&zwnj; مشفقانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از اسلام&zwnj; که&zwnj; یگانه&zwnj; مکتب&zwnj; استقلال&zwnj; و آزادیخواهی&zwnj; است&zwnj; و خداوند متعال&zwnj; همه&zwnj; را با نور هدایت&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; مقام&zwnj; والای&zwnj; انسانی&zwnj; دعوت&zwnj; می&zwnj;کند، چنانچه&zwnj; امروز وفادارید در وفاداری&zwnj; استقامت&zwnj; کنید که&zwnj; شما را و کشور و ملت&zwnj; شما را از ننگ&zwnj; وابستگیها و پیوستگیها به&zwnj; قدرتهایی&zwnj; که&zwnj; همة&zwnj; شما را جز برای&zwnj; بردگی&zwnj; خویش&zwnj; نمی&zwnj;خواهند و کشور و ملت&zwnj; عزیزتان&zwnj; را عقب&zwnj; مانده&zwnj; و بازار مصرف&zwnj; و زیر بار ننگین&zwnj; ستم&zwnj;پذیری&zwnj; نگه&zwnj; می&zwnj;دارند نجات&zwnj; می&zwnj;دهد. و زندگی&zwnj; انسانی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; را ولو با مشکلات&zwnj; بر زندگانی&zwnj; ننگین&zwnj; بردگی&zwnj; اجانب&zwnj; ولو با رفاه&zwnj; حیوانی&zwnj; ترجیح&zwnj; دهید؛ و بدانید مادام&zwnj; که&zwnj; در احتیاجات&zwnj; صنایع&zwnj; پیشرفته&zwnj;، دست&zwnj; خود را پیش&zwnj; دیگران&zwnj; دراز کنید و به&zwnj; دریوزگی&zwnj; عمر را بگذرانید قدرت&zwnj; ابتکار و پیشرفت&zwnj; در اختراعات&zwnj; در شما شکوفا نخواهد شد. و به&zwnj; خوبی&zwnj; و عینیت&zwnj; دیدید که&zwnj; در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; پس&zwnj; از تحریم&zwnj; اقتصادی&zwnj; همانها که&zwnj; از ساختن&zwnj; هرچیز خود را عاجز می&zwnj;دیدند و از راه&zwnj; انداختن&zwnj; کارخانه&zwnj;ها آنان&zwnj; را مأیوس&zwnj; می&zwnj;نمودند، افکار خود را به&zwnj; کار بستند و بسیاری&zwnj; از احتیاجات&zwnj; ارتش&zwnj; و کارخانه&zwnj;ها را خود رفع&zwnj; نمودند. و این&zwnj; جنگ&zwnj; و تحریم&zwnj; اقتصادی&zwnj; و اخراج&zwnj; کارشناسان&zwnj; خارجی&zwnj;، تحفه&zwnj;ای&zwnj; الهی&zwnj; بود که&zwnj; ما از آن&zwnj; غافل&zwnj; بودیم&zwnj;. اکنون&zwnj; اگر دولت&zwnj; و ارتش&zwnj; کالاهای&zwnj; جهانخواران&zwnj; را خود تحریم&zwnj; کنند و به&zwnj; کوشش&zwnj; و سعی&zwnj; در راه&zwnj; ابتکار بیفزایند، امید است&zwnj; که&zwnj; کشور خودکفا شود و از دریوزگی&zwnj; از دشمن&zwnj; نجات&zwnj; یابد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و هم&zwnj; در اینجا باید بیفزایم&zwnj; که&zwnj; احتیاج&zwnj; ما پس&zwnj; از اینهمه&zwnj; عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; مصنوعی&zwnj; به&zwnj; صنعتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; کشورهای&zwnj; خارجی&zwnj; حقیقتی&zwnj; است&zwnj; انکارناپذیر. و این&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; معنی&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; ما باید در علوم&zwnj; پیشرفته&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; وابسته&zwnj; شویم&zwnj;. دولت&zwnj; و ارتش&zwnj; باید کوشش&zwnj; کنند که&zwnj; دانشجویان&zwnj; متعهد را در کشورهایی&zwnj; که&zwnj; صنایع&zwnj; بزرگ&zwnj; پیشرفته&zwnj; را دارند و استعمار و استثمارگر نیستند بفرستند؛ و از فرستادن&zwnj; به&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; و کشورهای&zwnj; دیگر که&zwnj; در مسیر این&zwnj; دو قطب&zwnj; هستند احتراز کنند، مگر ان&zwnj;شا ء الله روزی&zwnj; برسد که&zwnj; این&zwnj; دو قدرت&zwnj; به&zwnj; اشتباه&zwnj; خود پی&zwnj;برند و در مسیر انسانیت&zwnj; و انساندوستی&zwnj; و احترام&zwnj; به&zwnj; حقوق&zwnj; دیگران&zwnj; واقع&zwnj; شوند؛ یا ان&zwnj;شا ء الله مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; و ملتهای&zwnj; بیدار و مسلمانان&zwnj; متعهد، آنان&zwnj; را به&zwnj; جای&zwnj; خود نشانند. به&zwnj; امید چنین&zwnj; روزی&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; م&zwnj; ـ&nbsp;رادیو و تلویزیون&zwnj; و مطبوعات&zwnj; و سینماها و تئأترها از ابزارهای&zwnj; مؤثر تباهی&zwnj; و تخدیر ملتها، خصوصاً نسل&zwnj; جوان&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj;. در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر بویژه&zwnj; نیمة&zwnj; دوم&zwnj; آن&zwnj;، چه&zwnj; نقشه&zwnj;های&zwnj; بزرگی&zwnj; از این&zwnj; ابزار، چه&zwnj; در تبلیغ&zwnj; ضد اسلام&zwnj; و ضد روحانیت&zwnj; خدمتگزار، و چه&zwnj; در تبلیغ&zwnj; استعمارگران&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj;، کشیده&zwnj; شد و از آنها برای&zwnj; درست&zwnj; کردن&zwnj; بازار کالاها خصوصاً تجملی&zwnj; و تزئینی&zwnj; از هر قماش&zwnj;، از تقلید در ساختمانها و تزئینات&zwnj; و تجملات&zwnj; آنها و تقلید در اجناس&zwnj; نوشیدنی&zwnj; و پوشیدنی&zwnj; و در فرم&zwnj; آنها استفاده&zwnj; کردند، به&zwnj; طوری&zwnj; که&zwnj; افتخار بزرگِ فرنگی&zwnj; مآب&zwnj; بودن&zwnj; در تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; از رفتار و گفتار و پوشش&zwnj; و فرم&zwnj; آن&zwnj; بویژه&zwnj; در خانمهای&zwnj; مرفه&zwnj; یا نیمه&zwnj; مرفه&zwnj; بود، و در آداب&zwnj; معاشرت&zwnj; و کیفیت&zwnj; حرف&zwnj; زدن&zwnj; و به&zwnj; کار بردن&zwnj; لغات&zwnj; غربی&zwnj; در گفتار و نوشتار به&zwnj; صورتی&zwnj; بود که&zwnj; فهم&zwnj; آن&zwnj; برای&zwnj; بیشتر مردم&zwnj; غیرممکن&zwnj;، و برای&zwnj; همردیفان&zwnj; نیز مشکل&zwnj; می&zwnj;نمود! فیلمهای&zwnj; تلویزیون&zwnj; از فرآورده&zwnj;های&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; بود که&zwnj; طبقة&zwnj; جوان&zwnj; زن&zwnj; و مرد را از مسیر عادی&zwnj; زندگی&zwnj; و کار و صنعت&zwnj; و تولید و دانش&zwnj; منحرف&zwnj; و به&zwnj; سوی&zwnj; بیخبری&zwnj; از خویش&zwnj; و شخصیت&zwnj; خود و یا بدبینی&zwnj; و بدگمانی&zwnj; به&zwnj; همه&zwnj; چیز خود و کشور خود، حتی&zwnj; فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و مآثر پر ارزشی&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آن&zwnj; با دست&zwnj; خیانتکار سودجویان&zwnj;، به&zwnj; کتابخانه&zwnj;ها و موزه&zwnj;های&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; منتقل&zwnj; گردیده&zwnj; است&zwnj;. مجله&zwnj;ها با مقاله&zwnj;ها و عکسهای&zwnj; افتضاح&zwnj; بار و أسف&zwnj;انگیز، و روزنامه&zwnj;ها با مسابقات&zwnj; در مقالات&zwnj; ضدفرهنگی&zwnj; خویش&zwnj; و ضداسلامی&zwnj; با افتخار، مردم&zwnj; بویژه&zwnj; طبقة&zwnj; جوان&zwnj; مؤثر را به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; هدایت&zwnj; می&zwnj;کردند. اضافه&zwnj; کنید بر آن&zwnj; تبلیغ&zwnj; دامنه&zwnj;دار در ترویج&zwnj; مراکز فساد و عشرتکده&zwnj;ها و مراکز قمار و لاتار و مغازه&zwnj;های&zwnj; فروش&zwnj; کالاهای&zwnj; تجملاتی&zwnj; و اسباب&zwnj; آرایش&zwnj; و بازیها و مشروبات&zwnj; الکلی&zwnj; بویژه&zwnj; آنچه&zwnj; از غرب&zwnj; وارد می&zwnj;شد. و در مقابل&zwnj; صدور نفت&zwnj; و گاز و مخازن&zwnj; دیگر، عروسکها و اسباب&zwnj; بازیها و کالاهای&zwnj; تجملی&zwnj; وارد می&zwnj;شد؛ و صدها چیزهایی&zwnj; که&zwnj; امثال&zwnj; من&zwnj; از آنها بی&zwnj;اطلاع&zwnj; هستیم&zwnj;. و اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; عمر رژیم&zwnj; سرسپرده&zwnj; و خانمان&zwnj; برانداز پهلوی&zwnj; ادامه&zwnj; پیدا می&zwnj;کرد، چیزی&zwnj; نمی&zwnj;گذشت&zwnj; که&zwnj; جوانان&zwnj; برومند ما ـ این&zwnj; فرزندان&zwnj; اسلام&zwnj; و میهن&zwnj; که&zwnj; چشم&zwnj; امید ملت&zwnj; به&zwnj; آنها است&zwnj; ـ با انواع&zwnj; دسیسه&zwnj;ها و نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; رژیم&zwnj; فاسد و رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و روشنفکران&zwnj; غرب&zwnj; و شرقگرا از دست&zwnj; ملت&zwnj; و دامن&zwnj; اسلام&zwnj; رخت&zwnj; برمی&zwnj;بستند: یا جوانی&zwnj; خود را در مراکز فساد تباه&zwnj; می&zwnj;کردند؛ و یا به&zwnj; خدمت&zwnj; قدرتهای&zwnj; جهانخوار درآمده&zwnj; و کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; می&zwnj;کشاندند. خداوند متعال&zwnj; به&zwnj; ما و آنان&zwnj; منت&zwnj; گذاشت&zwnj; و همه&zwnj; را از شر مفسدین&zwnj; و غارتگران&zwnj; نجات&zwnj; داد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; در حال&zwnj; و آینده&zwnj; و رئیس&zwnj;جمهور و رؤسای&zwnj; جمهور مابعد و به&zwnj; شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; و شورای&zwnj; قضایی&zwnj; و دولت&zwnj; در هر زمان&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نگذارند این&zwnj; دستگاههای&zwnj; خبری&zwnj; و مطبوعات&zwnj; و مجله&zwnj;ها از اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور منحرف&zwnj; شوند. و باید همه&zwnj; بدانیم&zwnj; که&zwnj; آزادی&zwnj; به&zwnj; شکل&zwnj; غربی&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; موجب&zwnj; تباهی&zwnj; جوانان&zwnj; و دختران&zwnj; و پسران&zwnj; می&zwnj;شود، از نظر اسلام&zwnj; و عقل&zwnj; محکوم&zwnj; است&zwnj;. و تبلیغات&zwnj; و مقالات&zwnj; و سخنرانیها و کتب&zwnj; و مجلات&zwnj; برخلاف&zwnj; اسلام&zwnj; و عفت&zwnj; عمومی&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور حرام&zwnj; است&zwnj;. و بر همة&zwnj; ما و همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; جلوگیری&zwnj; از آنها واجب&zwnj; است&zwnj;. و از آزادیهای&zwnj; مخرب&zwnj; باید جلوگیری&zwnj; شود. و از آنچه&zwnj; در نظر شرع&zwnj; حرام&zwnj; و آنچه&zwnj; برخلاف&zwnj; مسیر ملت&zwnj; و کشور اسلامی&zwnj; و مخالف&zwnj; با حیثیت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طور قاطع&zwnj; اگر جلوگیری&zwnj; نشود، همه&zwnj; مسئول&zwnj; می&zwnj;باشند. و مردم&zwnj; و جوانان&zwnj; حزب&zwnj;اللهی&zwnj; اگر برخورد به&zwnj; یکی&zwnj; از امور مذکور نمودند به&zwnj; دستگاههای&zwnj; مربوطه&zwnj; رجوع&zwnj; کنند و اگر آنان&zwnj; کوتاهی&zwnj; نمودند، خودشان&zwnj; مکلف&zwnj; به&zwnj; جلوگیری&zwnj; هستند. خداوند تعالی&zwnj; مددکار همه&zwnj; باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ن&zwnj; ـ&nbsp;نصیحت&zwnj; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; گروهها و گروهکها و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; در ضدیت&zwnj; با ملت&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و اسلام&zwnj; فعالیت&zwnj; می&zwnj;کنند، اول&zwnj; به&zwnj; سران&zwnj; آنان&zwnj; در خارج&zwnj; و داخل&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تجربة&zwnj; طولانی&zwnj; به&zwnj; هر راهی&zwnj; که&zwnj; اقدام&zwnj; کردید و به&zwnj; هر توطئه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; زدید و به&zwnj; هر کشور و مقامی&zwnj; که&zwnj; توسل&zwnj; پیدا کردید به&zwnj; شماها که&zwnj; خود را عالم&zwnj; و عاقل&zwnj; می&zwnj;دانید باید آموخته&zwnj; باشند که&zwnj; مسیر یک&zwnj; ملت&zwnj; فداکار را نمی&zwnj;شود با دست&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; ترور و انفجار و بمب&zwnj; و دروغ&zwnj;پردازیهای&zwnj; بی&zwnj; سر و پا و غیرحساب&zwnj; شده&zwnj; منحرف&zwnj; کرد، و هرگز هیچ&zwnj; حکومت&zwnj; و دولتی&zwnj; را نمی&zwnj;توان&zwnj; با این&zwnj; شیوه&zwnj;های&zwnj; غیرانسانی&zwnj; و غیرمنطقی&zwnj; ساقط&zwnj; نمود، بویژه&zwnj; ملتی&zwnj; مثل&zwnj; ایران&zwnj; را که&zwnj; از بچه&zwnj;های&zwnj; خردسالش&zwnj; تا پیرزنها و پیرمردهای&zwnj; بزرگسالش&zwnj;، در راه&zwnj; هدف&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و قرآن&zwnj; و مذهب&zwnj; جانفشانی&zwnj; و فداکاری&zwnj; می&zwnj;کنند. شماها که&zwnj; می&zwnj;دانید (و اگر ندانید بسیار ساده&zwnj;لوحانه&zwnj; فکر می&zwnj;کنید) که&zwnj; ملت&zwnj; با شما نیست&zwnj; و ارتش&zwnj; با شماها دشمن&zwnj; است&zwnj;. و اگر فرض&zwnj; بکنید با شما بودند و دوست&zwnj; شما بودند، حرکات&zwnj; ناشیانة&zwnj; شما و جنایاتی&zwnj; که&zwnj; با تحریک&zwnj; شما رخ&zwnj; داد آنان&zwnj; را از شما جدا کرد و جز دشمن&zwnj; تراشی&zwnj; کار دیگری&zwnj; نتوانستید بکنید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; وصیت&zwnj; خیرخواهانه&zwnj; در این&zwnj; آخر عمر به&zwnj; شما می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; اولاً با این&zwnj; ملت&zwnj; طاغوتزدة&zwnj; رنج&zwnj; کشیده&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از 2500 سال&zwnj; ستمشاهی&zwnj; با فدا دادن&zwnj; بهترین&zwnj; فرزندان&zwnj; و جوانانش&zwnj; خود را از زیر بار ستم&zwnj; جنایتکارانی&zwnj; همچون&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; و جهانخواران&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; نجات&zwnj; داده&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; و ستیز برخاسته&zwnj;اید. چطور وجدان&zwnj; یک&zwnj; انسان&zwnj; هر چه&zwnj; پلید باشد، راضی&zwnj; می&zwnj;شود برای&zwnj; احتمال&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; یک&zwnj; مقام&zwnj; با میهن&zwnj; خود و ملت&zwnj; خود اینگونه&zwnj; رفتار کند و به&zwnj; کوچک&zwnj; و بزرگ&zwnj; آنها رحم&zwnj; نکند؟ من&zwnj; به&zwnj; شما نصیحت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; دست&zwnj; از این&zwnj; کارهای&zwnj; بیفایده&zwnj; و غیرعاقلانه&zwnj; بردارید و گول&zwnj; جهانخواران&zwnj; را نخورید. و در هر جا هستید اگر به&zwnj; جنایتی&zwnj; دست&zwnj; نزدید به&zwnj; میهن&zwnj; خود و دامن&zwnj; اسلام&zwnj; برگردید و توبه&zwnj;کنید که&zwnj; خداوند ارحم&zwnj; الراحمین&zwnj; است&zwnj;؛ و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملت&zwnj; از شما ان&zwnj;شا ء الله می&zwnj;گذرند. و اگر دست&zwnj; به&zwnj; جنایتی&zwnj; زدید که&zwnj; حکم&zwnj; خداوند تکلیف&zwnj; شما را معین&zwnj; کرده&zwnj;، باز از نیمه&zwnj; راه&zwnj; برگشته&zwnj; و توبه&zwnj; کنید. و اگر شهامت&zwnj; دارید تن&zwnj; به&zwnj; مجازات&zwnj; داده&zwnj; و با این&zwnj; عمل&zwnj; خود را از عذاب&zwnj; الیم&zwnj; خداوند نجات&zwnj; دهید؛ و الاّ در هر جا هستید عمر خود را بیش&zwnj; از این&zwnj; هدر ندهید و به&zwnj; کار دیگر مشغول&zwnj; شوید که&zwnj; صلاح&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بعد، به&zwnj; هواداران&zwnj; داخلی&zwnj; و خارجی&zwnj; آنان&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; با چه&zwnj; انگیزه&zwnj; جوانی&zwnj; خود را برای&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; اکنون&zwnj; ثابت&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; قدرتمندان&zwnj; جهانخوار خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند و از نقشه&zwnj;های&zwnj; آنها پیروی&zwnj; می&zwnj;کنند و ندانسته&zwnj; به&zwnj; دام&zwnj; آنها افتاده&zwnj;اند به&zwnj; هدر می&zwnj;دهید؟ و با ملت&zwnj; خود در راه&zwnj; چه&zwnj; کسی&zwnj; جفا می&zwnj;کنید؟ شما بازی&zwnj; خوردگان&zwnj; دست&zwnj; آنها هستید. و اگر در ایران&zwnj; هستید به&zwnj; عیان&zwnj; مشاهده&zwnj; می&zwnj;کنید که&zwnj; توده&zwnj;های&zwnj; میلیونی&zwnj; به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; وفادار و برای&zwnj; آن&zwnj; فداکارند؛ و به&zwnj; عیان&zwnj; می&zwnj;بینید که&zwnj; حکومت&zwnj; و رژیم&zwnj; فعلی&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; در خدمت&zwnj; خلق&zwnj; و مستمندان&zwnj; هستند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; دروغ&zwnj; ادعای&zwnj; &laquo;خلقی&zwnj;&raquo; بودن&zwnj; و &laquo;مجاهد&raquo; و &laquo;فدایی&zwnj;&raquo; برای&zwnj; خلق&zwnj; می&zwnj;کنند، با خلق&zwnj; خدا به&zwnj; دشمنی&zwnj; برخاسته&zwnj; و شما پسران&zwnj; و دختران&zwnj; ساده&zwnj;دل&zwnj; را برای&zwnj; مقاصد خود و مقاصد یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; قدرت&zwnj; جهانخوار به&zwnj; بازی&zwnj; گرفته&zwnj; و خود یا در خارج&zwnj; در آغوش&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; جنایتکار به&zwnj; خوشگذرانی&zwnj; مشغول&zwnj; و یا در داخل&zwnj; به&zwnj; خانه&zwnj;های&zwnj; مجلل&zwnj; تیمی&zwnj; با زندگی&zwnj; اشرافی&zwnj;، نظیر منازل&zwnj; جنایتکارانی&zwnj; بدبخت&zwnj; به&zwnj; جنایت&zwnj; خود ادامه&zwnj; می&zwnj;دهند و شما جوانان&zwnj; را به&zwnj; کام&zwnj; مرگ&zwnj; می&zwnj;فرستند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نصیحت&zwnj; مشفقانة&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; شما نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; داخل&zwnj; و خارج&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; از راه&zwnj; اشتباه&zwnj; برگردید؛ و با محرومین&zwnj; جامعه&zwnj; که&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند متحد شوید؛ و برای&zwnj; ایران&zwnj; مستقل&zwnj; و آزاد فعالیت&zwnj; نمایید تا کشور و ملت&zwnj; از شرّ مخالفین&zwnj; نجات&zwnj; پیدا کند، و همه&zwnj; با هم&zwnj; به&zwnj; زندگی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; ادامه&zwnj; دهید. تا چه&zwnj; وقت&zwnj; و برای&zwnj; چه&zwnj; گوش&zwnj; به&zwnj; فرمان&zwnj; اشخاصی&zwnj; هستید که&zwnj; جز به&zwnj; نفع&zwnj; شخصی&zwnj; خود فکر نمی&zwnj;کنند و در آغوش&zwnj; و پناه&zwnj; ابرقدرتها با ملت&zwnj; خود در ستیز هستند و شما را فدای&zwnj; مقاصد شوم&zwnj; و قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; خویش&zwnj; می&zwnj;نمایند؟ شما در این&zwnj; سالهای&zwnj; پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; دیدید که&zwnj; ادعاهای&zwnj; آنان&zwnj; با رفتار و عملشان&zwnj; مخالف&zwnj; است&zwnj; و ادعاها فقط&zwnj; برای&zwnj; فریب&zwnj; جوانان&zwnj; صاف&zwnj; دل&zwnj; است&zwnj;. و می&zwnj;دانید که&zwnj; شما قدرتی&zwnj; در مقابل&zwnj; سیل&zwnj; خروشان&zwnj; ملت&zwnj; ندارید و کارهایتان&zwnj; جز به&zwnj; ضرر خودتان&zwnj; و تباهی&zwnj; عمرتان&zwnj; نتیجه&zwnj;ای&zwnj; ندارد. من&zwnj; تکلیف&zwnj; خود را که&zwnj; هدایت&zwnj; است&zwnj; ادا کردم&zwnj;. و امید است&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; نصیحت&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از مرگ&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; شما می&zwnj;رسد و شائبة&zwnj; قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; در آن&zwnj; نیست&zwnj; گوش&zwnj; فرا دهید و خود را از عذاب&zwnj; الیم&zwnj; الهی&zwnj; نجات&zwnj; دهید. خداوند منان&zwnj; شما را هدایت&zwnj; فرماید و صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; را به&zwnj; شما بنماید.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; چپگرایان&zwnj;، مثل&zwnj; کمونیستها و چریکهای&zwnj; فدایی&zwnj; خلق&zwnj; و دیگر گروهها ] ی&zwnj; [&nbsp;متمایل&zwnj; به&zwnj; چپ&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها بدون&zwnj; بررسی&zwnj; صحیح&zwnj; از مکتبها و مکتب&zwnj; اسلام&zwnj; نزد کسانی&zwnj; که&zwnj; از مکتبها و خصوص&zwnj; اسلام&zwnj; اطلاع&zwnj; صحیح&zwnj; دارند، با چه&zwnj; انگیزه&zwnj; خودتان&zwnj; را راضی&zwnj; کردید به&zwnj; مکتبی&zwnj; که&zwnj; امروز در دنیا شکست&zwnj; خورده&zwnj; رو آورید و چه&zwnj; شده&zwnj; که&zwnj; دل&zwnj; خود را به&zwnj; چند &laquo;ایسم&zwnj;&raquo; که&zwnj; محتوای&zwnj; آنها پیش&zwnj; اهل&zwnj; تحقیق&zwnj; پوچ&zwnj; است&zwnj; خوش&zwnj; کرده&zwnj;اید؟ و شما را چه&zwnj; انگیزه&zwnj;ای&zwnj; وادار کرده&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهید کشور خود را به&zwnj; دامن&zwnj; شوروی&zwnj; یا چین&zwnj; بکشید؛ و با ملت&zwnj; خود به&zwnj; اسم&zwnj; &laquo;توده&zwnj; دوستی&zwnj;&raquo; به&zwnj; جنگ&zwnj; برخاسته&zwnj; یا به&zwnj; توطئه&zwnj;هایی&zwnj; برای&zwnj; نفع&zwnj; اجنبی&zwnj; به&zwnj; ضد کشور خود و توده&zwnj;های&zwnj; ستمدیده&zwnj; دست&zwnj; زدید؟ شما می&zwnj;بینید که&zwnj; از اول&zwnj; پیدایش&zwnj; کمونیسم&zwnj; مدعیان&zwnj; آن&zwnj; دیکتاتورترین&zwnj; و قدرت&zwnj;طلب&zwnj; و انحصارطلبترین&zwnj; حکومتهای&zwnj; جهان&zwnj; بوده&zwnj; و هستند. چه&zwnj; ملتهایی&zwnj; زیر دست&zwnj; و پای&zwnj; شوروی&zwnj; مدعی&zwnj; طرفدار توده&zwnj;ها خُرد شدند و از هستی&zwnj; ساقط&zwnj; گردیدند. ملت&zwnj; روسیه&zwnj;، مسلمانان&zwnj; و غیرمسلمانان&zwnj;، تاکنون&zwnj; در زیر فشار دیکتاتوری&zwnj; حزب&zwnj; کمونیست&zwnj; دست&zwnj; و پا می&zwnj;زنند و از هرگونه&zwnj; آزادی&zwnj; محروم&zwnj; و در اختناق&zwnj; بالاتر از اختناقهای&zwnj; دیکتاتورهای&zwnj; جهان&zwnj; به&zwnj; سر می&zwnj;برند. استالین&zwnj;،&nbsp;&nbsp; که&zwnj; یکی&zwnj; از چهره&zwnj;های&zwnj; به&zwnj; اصطلاح&zwnj; &laquo;درخشان&zwnj;&raquo; حزب&zwnj; بود، ورود و خروجش&zwnj; را و تشریفات&zwnj; آن&zwnj; و اشرافیت&zwnj; او را دیدیم&zwnj;. اکنون&zwnj; که&zwnj; شما فریب&zwnj; خوردگان&zwnj; در عشق&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; جان&zwnj; می&zwnj;دهید، مردم&zwnj; مظلوم&zwnj; شوروی&zwnj; و دیگر اقمار او چون&zwnj; افغانستان&zwnj; از ستمگریهای&zwnj; آنان&zwnj; جان&zwnj; می&zwnj;سپارند، و آنگاه&zwnj; شما که&zwnj; مدعی&zwnj; طرفداری&zwnj; از خلق&zwnj; هستید، بر این&zwnj; خلق&zwnj; محروم&zwnj; در هر جا که&zwnj; دستتان&zwnj; رسیده&zwnj; چه&zwnj; جنایاتی&zwnj; انجام&zwnj; دادید و با اهالی&zwnj; شریف&zwnj; آمل&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; آنان&zwnj; را به&zwnj; غلط&zwnj; طرفدار پر و پا قرص&zwnj; خود معرفی&zwnj; می&zwnj;کردید و عدة&zwnj; بسیاری&zwnj; را به&zwnj; فریب&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; مردم&zwnj; و دولت&zwnj; فرستادید و به&zwnj; کشتن&zwnj; دادید، چه&zwnj; جنایتها که&zwnj; نکردید. و شما &laquo;طرفدار خلق&zwnj; محروم&zwnj;&raquo; می&zwnj;خواهید خلق&zwnj; مظلوم&zwnj; و محروم&zwnj; ایران&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; دیکتاتوری&zwnj; شوروی&zwnj; دهید و چنین&zwnj; خیانتی&zwnj; را با سرپوش&zwnj; &laquo;فدایی&zwnj; خلق&zwnj;&raquo; و طرفدار محرومین&zwnj; در حال&zwnj; اجرا هستید، منتها &laquo;حزب&zwnj; توده&zwnj;&raquo; و رفقای&zwnj; آن&zwnj; با توطئه&zwnj; و زیر ماسک&zwnj; طرفداری&zwnj; از جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj;، و دیگر گروهها با اسلحه&zwnj; و ترور و انفجار.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; به&zwnj; شما احزاب&zwnj; و گروهها، چه&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; چپگرایی&zwnj; معروف&zwnj; ـ گرچه&zwnj; بعضی&zwnj; شواهد و قرائن&zwnj; دلالت&zwnj; دارد که&zwnj; اینان&zwnj; کمونیست&zwnj; امریکایی&zwnj;&nbsp;&nbsp; هستند ـ و چه&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; از غرب&zwnj; ارتزاق&zwnj; می&zwnj;کنند و الهام&zwnj; می&zwnj;گیرند و چه&zwnj; آنها که&zwnj; با اسم&zwnj; &laquo;خودمختاری&zwnj;&raquo; و طرفداری&zwnj; از کرد و بلوچ&zwnj; دست&zwnj; به&zwnj; اسلحه&zwnj; برده&zwnj; و مردم&zwnj; محروم&zwnj; کردستان&zwnj; و دیگر جاها را از هستی&zwnj; ساقط&zwnj; نموده&zwnj; و مانع&zwnj; از خدمتهای&zwnj; فرهنگی&zwnj; و بهداشتی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; و بازسازی&zwnj; دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; در آن&zwnj; استانها می&zwnj;شوند، مثل&zwnj; حزب&zwnj; &laquo;دموکرات&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; و &laquo;کومله&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; بپیوندند. و تاکنون&zwnj; تجربه&zwnj; کرده&zwnj;اند که&zwnj; کاری&zwnj; جز بدبخت&zwnj; کردن&zwnj; اهالی&zwnj; آن&zwnj; مناطق&zwnj; نکرده&zwnj;اند و نمی&zwnj;توانند بکنند، پس&zwnj; مصلحت&zwnj; خود و ملت&zwnj; خود و مناطق&zwnj; خود آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با دولت&zwnj; تشریک&zwnj; مساعی&zwnj; نموده&zwnj; و از یاغی&zwnj;گری&zwnj; و خدمت&zwnj; به&zwnj; بیگانگان&zwnj; و خیانت&zwnj; به&zwnj; میهن&zwnj; خود دست&zwnj; بردارند و به&zwnj; ساختن&zwnj; کشور بپردازند و مطمئن&zwnj; باشند که&zwnj; اسلام&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; هم&zwnj; از قطب&zwnj; جنایتکار غرب&zwnj; و هم&zwnj; از قطب&zwnj; دیکتاتور شرق&zwnj; بهتر است&zwnj; و آرزوهای&zwnj; انسانی&zwnj; خلق&zwnj; را بهتر انجام&zwnj; می&zwnj;دهد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; گروههای&zwnj; مسلمان&zwnj; که&zwnj; از روی&zwnj; اشتباه&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و احیاناً به&zwnj; شرق&zwnj; تمایل&zwnj; نشان&zwnj; می&zwnj;دهند و از منافقان&zwnj; که&zwnj; اکنون&zwnj; خیانتشان&zwnj; معلوم&zwnj; شد گاهی&zwnj; طرفداری&zwnj; می&zwnj;کردند و به&zwnj; مخالفانِ بدخواهان&zwnj; اسلام&zwnj; از روی&zwnj; خطا و اشتباه&zwnj; گاهی&zwnj; لعن&zwnj; می&zwnj;کردند و طعن&zwnj; می&zwnj;زدند، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بر سر اشتباه&zwnj; خود پافشاری&zwnj; نکنند و با شهامت&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; خطای&zwnj; خود اعتراف&zwnj;، و با دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; و ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; برای&zwnj; رضای&zwnj; خداوند هم&zwnj;صدا و هم&zwnj;مسیر شده&zwnj; و این&zwnj; مستضعفان&zwnj; تاریخ&zwnj; را از شرّ مستکبران&zwnj; نجات&zwnj; دهید؛ و کلام&zwnj; مرحوم&zwnj; مدرس&zwnj;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; روحانی&zwnj; متعهد پاک&zwnj; سیرت&zwnj; و پاک&zwnj; اندیشه&zwnj; را به&zwnj; خاطر بسپرید که&zwnj; در مجلس&zwnj; افسردة&zwnj; آن&zwnj; روز گفت&zwnj;: اکنون&zwnj; که&zwnj; باید از بین&zwnj; برویم&zwnj; چرا با دست&zwnj; خود برویم&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; هم&zwnj; امروز به&zwnj; یاد آن&zwnj; شهید راه&zwnj; خدا به&zwnj; شما برادران&zwnj; مؤمن&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; اگر ما با دست&zwnj; جنایتکار امریکا و شوروی&zwnj; از صفحة&zwnj; روزگار محو شویم&zwnj; و با خون&zwnj; سرخ&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; با خدای&zwnj; خویش&zwnj; ملاقات&zwnj; کنیم&zwnj;، بهتر از آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در زیر پرچم&zwnj; ارتش&zwnj; سرخ&zwnj; شرق&zwnj; و سیاه&zwnj; غرب&zwnj; زندگی&zwnj; اشرافی&zwnj; مرفه&zwnj; داشته&zwnj; باشیم&zwnj;. و این&zwnj; سیره&zwnj; و طریقة&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; و ائمة&zwnj; مسلمین&zwnj; و بزرگان&zwnj; دین&zwnj; مبین&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; و ما باید از آن&zwnj; تبعیت&zwnj; کنیم&zwnj;؛ و باید به&zwnj; خود بباورانیم&zwnj; که&zwnj; اگر یک&zwnj; ملت&zwnj; بخواهند بدون&zwnj; وابستگیها زندگی&zwnj; کنند می&zwnj;توانند؛ و قدرتمندان&zwnj; جهان&zwnj; بر یک&zwnj; ملت&zwnj; نمی&zwnj;توانند خلاف&zwnj; ایدة&zwnj; آنان&zwnj; را تحمیل&zwnj; کنند.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از افغانستان&zwnj; عبرت&zwnj; باید گرفت&zwnj; با آنکه&zwnj; دولت&zwnj; غاصب&zwnj; و احزاب&zwnj; چپی&zwnj; با شوروی&zwnj; بوده&zwnj; و هستند، تاکنون&zwnj; نتوانسته&zwnj;اند توده&zwnj;های&zwnj; مردم&zwnj; را سرکوب&zwnj; نمایند. علاوه&zwnj; بر این&zwnj; اکنون&zwnj; ملتهای&zwnj; محروم&zwnj; جهان&zwnj; بیدار شده&zwnj;اند و طولی&zwnj; نخواهد کشید که&zwnj; این&zwnj; بیداریها به&zwnj; قیام&zwnj; و نهضت&zwnj; و انقلاب&zwnj; انجامیده&zwnj; و خود را از تحت&zwnj; سلطة&zwnj; ستمگران&zwnj; مستکبر نجات&zwnj; خواهند داد. و شما مسلمانانِ پایبند به&zwnj; ارزشهای&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;بینید که&zwnj; جدایی&zwnj; و انقطاع&zwnj; از شرق&zwnj; و غرب&zwnj; برکات&zwnj; خود را دارد نشان&zwnj; می&zwnj;دهد؛ و مغزهای&zwnj; متفکر بومی&zwnj; به&zwnj; کار افتاده&zwnj; و به&zwnj; سوی&zwnj; خودکفایی&zwnj; پیشروی&zwnj; می&zwnj;کند و آنچه&zwnj; کارشناسان&zwnj; خائن&zwnj; غربی&zwnj; و شرقی&zwnj; برای&zwnj; ملت&zwnj; ما محال&zwnj; جلوه&zwnj; می&zwnj;دادند، امروز به&zwnj; طور چشم&zwnj;گیری&zwnj; با دست&zwnj; و فکر ملت&zwnj; انجام&zwnj; گرفته&zwnj; و ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; در دراز مدت&zwnj; انجام&zwnj; خواهد گرفت&zwnj;. و صد افسوس&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; دیر تحقق&zwnj; پیدا کرد و لااقل&zwnj; در اول&zwnj; سلطنت&zwnj; جابرانة&zwnj; کثیف&zwnj; محمدرضا تحقق&zwnj; نیافت&zwnj;؛ و اگر شده&zwnj; بود، ایران&zwnj; غارتزده&zwnj; غیر از این&zwnj; ایران&zwnj; بود.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; نویسندگان&zwnj; و گویندگان&zwnj; و روشنفکران&zwnj; و اشکالتراشان&zwnj; و صاحب&zwnj;عقدگان&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; آنکه&zwnj; وقت&zwnj; خود را در خلاف&zwnj; مسیر جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; صرف&zwnj; کنید و هرچه&zwnj; توان&zwnj; دارید در بدبینی&zwnj; و بدخواهی&zwnj; و بدگویی&zwnj; از مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و سایر خدمتگزاران&zwnj; به&zwnj; کار برید، و با این&zwnj; عمل&zwnj; کشور خود را به&zwnj; سوی&zwnj; ابرقدرتها سوق&zwnj; دهید، با خدای&zwnj; خود یک&zwnj; شب&zwnj; خلوت&zwnj; کنید و اگر به&zwnj; خداوند عقیده&zwnj; ندارید با وجدان&zwnj; خود خلوت&zwnj; کنید و انگیزة&zwnj; باطنی&zwnj; خود را که&zwnj; بسیار می&zwnj;شود خود انسانها از آن&zwnj; بیخبرند بررسی&zwnj; کنید، ببینید آیا با کدام&zwnj; معیار و با چه&zwnj; انصاف&zwnj; خون&zwnj; این&zwnj; جوانان&zwnj; قلم&zwnj; قلم&zwnj; شده&zwnj; را در جبهه&zwnj;ها و در شهرها نادیده&zwnj; می&zwnj;گیرید و با ملتی&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهد از زیر بار ستمگران&zwnj; و غارتگران&zwnj; خارجی&zwnj; و داخلی&zwnj; خارج&zwnj; شود و استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را با جان&zwnj; خود و فرزندان&zwnj; عزیز خود به&zwnj; دست&zwnj; آورده&zwnj; و با فداکاری&zwnj; می&zwnj;خواهد آن&zwnj; را حفظ&zwnj; کند، به&zwnj; جنگ&zwnj; اعصاب&zwnj; برخاسته&zwnj;اید و به&zwnj; اختلاف&zwnj;انگیزی&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; خائنانه&zwnj; دامن&zwnj; می&zwnj;زنید و راه&zwnj; را برای&zwnj; مستکبران&zwnj; و ستمگران&zwnj; باز می&zwnj;کنید. آیا بهتر نیست&zwnj; که&zwnj; با فکر و قلم&zwnj; و بیان&zwnj; خود دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; و ملت&zwnj; را راهنمایی&zwnj; برای&zwnj; حفظ&zwnj; میهن&zwnj; خود نمایید؟ آیا سزاوار نیست&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; محروم&zwnj; کمک&zwnj; کنید و با یاری&zwnj; خود حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; را استقرار دهید؟ آیا این&zwnj; مجلس&zwnj; و رئیس&zwnj; جمهور و دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضایی&zwnj; را از آنچه&zwnj; در زمان&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; بود بدتر می&zwnj;دانید؟ آیا از یاد برده&zwnj;اید ستمهایی&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; لعنتی&zwnj; بر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; بی&zwnj;پناه&zwnj; روا می&zwnj;داشت&zwnj;؟ آیا نمی&zwnj;دانید که&zwnj; کشور اسلامی&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj; یک&zwnj; پایگاه&zwnj; نظامی&zwnj; برای&zwnj; امریکا بود و با آن&zwnj; عمل&zwnj; یک&zwnj; مستعمره&zwnj; می&zwnj;کردند و از مجلس&zwnj; تا دولت&zwnj; و قوای&zwnj; نظامی&zwnj; در قبضة&zwnj; آنان&zwnj; بود و مستشاران&zwnj; و صنعتگران&zwnj; و متخصصان&zwnj; آنان&zwnj; با این&zwnj; ملت&zwnj; و ذخائر آن&zwnj; چه&zwnj; می&zwnj;کردند؟ آیا اشاعة&zwnj; فحشا در سراسر کشور و مراکز فساد، از عشرتکده&zwnj;ها و قمارخانه&zwnj;ها و میخانه&zwnj;ها و مغازه&zwnj;های&zwnj; مشروب&zwnj;فروشی&zwnj; و سینماها و دیگر مراکز که&zwnj; هر یک&zwnj; برای&zwnj; تباه&zwnj; کردن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; عاملی&zwnj; بزرگ&zwnj; بود، از خاطرتان&zwnj; محو شده&zwnj;؟ آیا رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و مجلات&zwnj; سراسر فسادانگیز و روزنامه&zwnj;های&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; فراموشی&zwnj; سپرده&zwnj;اید؟ و اکنون&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; بازارهای&zwnj; فساد اثری&zwnj; نیست&zwnj;، برای&zwnj; آنکه&zwnj; در چند دادگاه&zwnj;، یا چند جوان&zwnj; که&zwnj; شاید اکثر از گروههای&zwnj; منحرف&zwnj; نفوذ کرده&zwnj; و برای&zwnj; بدنام&zwnj; نمودن&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کارهای&zwnj; انحرافی&zwnj; انجام&zwnj; می&zwnj;دهند، و کشتن&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; مفسد فی&zwnj;الارض&zwnj; هستند و قیام&zwnj; بر ضد اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;کنند شما را به&zwnj; فریاد درآورده&zwnj;، و با کسانی&zwnj; که&zwnj; با صراحت&zwnj; اسلام&zwnj; را محکوم&zwnj; می&zwnj;کنند و بر ضد آن&zwnj; قیام&zwnj; مسلحانه&zwnj; یا قیام&zwnj; با قلم&zwnj; و زبان&zwnj; که&zwnj; أسفناکتر از قیام&zwnj; مسلحانه&zwnj; است&zwnj;، نموده&zwnj;اند پیوند می&zwnj;کنید و دست&zwnj; برادری&zwnj; می&zwnj;دهید؛ و آنان&zwnj; را که&zwnj; خداوند مهدورالدم&zwnj; فرموده&zwnj; نور چشم&zwnj; می&zwnj;خوانید، و در کنار بازیگرانی&zwnj; که&zwnj; فاجعة&zwnj; چهارده&zwnj; اسفند&nbsp;&nbsp; را برپا کردند و جوانان&zwnj; بیگناه&zwnj; را با ضرب&zwnj; و شتم&zwnj; کوبیدند نشسته&zwnj; و تماشاگر معرکه&zwnj; می&zwnj;شوید، یک&zwnj; عمل&zwnj; اسلامی&zwnj; و اخلاقی&zwnj; است&zwnj;! و عمل&zwnj; دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضاییه&zwnj; که&zwnj; معاندین&zwnj; و منحرفین&zwnj; و ملحدین&zwnj; را به&zwnj; جزای&zwnj; اعمال&zwnj; خویش&zwnj; می&zwnj;رسانند، شما را به&zwnj; فریاد درآورده&zwnj; و داد مظلومیت&zwnj; می&zwnj;زنید؟ من&zwnj; برای&zwnj; شما برادران&zwnj; که&zwnj; از سوابقتان&zwnj; تا حدی&zwnj; مطلع&zwnj; و علاقه&zwnj;مند به&zwnj; بعضی&zwnj; از شما هستم&zwnj; متأسف&zwnj; هستم&zwnj;، نه&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; اشراری&zwnj; بودند در لباس&zwnj; خیرخواهی&zwnj; و گرگهایی&zwnj; در پوشش&zwnj; چوپان&zwnj; و بازیگرانی&zwnj; بودند که&zwnj; همه&zwnj; را به&zwnj; باد بازی&zwnj; و مسخره&zwnj; گرفته&zwnj; و در صدد تباه&zwnj;کردن&zwnj; کشور و ملت&zwnj; و خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; چپاولگر بودند ـ آنان&zwnj; که&zwnj; با دست&zwnj; پلید خود جوانان&zwnj; و مردان&zwnj; ارزشمند و علمای&zwnj; مربی&zwnj; جامعه&zwnj; را شهید نمودند و به&zwnj; کودکان&zwnj; مظلوم&zwnj; مسلمانان&zwnj; رحم&zwnj; نکردند، خود را در جامعه&zwnj; رسوا و در پیشگاه&zwnj; خداوند قهار مخذول&zwnj; نمودند و راه&zwnj; بازگشت&zwnj; ندارند که&zwnj; شیطانِنفس&zwnj; اماره&zwnj; بر آنان&zwnj; حکومت&zwnj; می&zwnj;کند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; لکن&zwnj; شما برادران&zwnj; مؤمن&zwnj; با دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; که&zwnj; کوشش&zwnj; دارد خدمت&zwnj; به&zwnj; محرومین&zwnj; و مظلومین&zwnj; و برادران&zwnj; سر و پا برهنه&zwnj; و از همة&zwnj; مواهب&zwnj; زندگی&zwnj; محروم&zwnj; نماید چرا کمک&zwnj; نمی&zwnj;کنید و شکایت&zwnj; دارید؟ آیا مقدار خدمت&zwnj; دولت&zwnj; و بنیادهای&zwnj; جمهوری&zwnj; را با این&zwnj; گرفتاریها و نابسامانیها که&zwnj; لازمة&zwnj; هر انقلاب&zwnj; است&zwnj;، و جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj; با آنهمه&zwnj; خسارت&zwnj; و میلیونها آوارة&zwnj; خارجی&zwnj; و داخلی&zwnj; و کارشکنیهای&zwnj; بیرون&zwnj; از حد را در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; مقایسه&zwnj; با کارهای&zwnj; عمرانی&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; نموده&zwnj;اید؟ آیا نمی&zwnj;دانید که&zwnj; کارهای&zwnj; عمرانی&zwnj; آن&zwnj; زمان&zwnj; اختصاص&zwnj; داشت&zwnj; تقریباً به&zwnj; شهرها آن&zwnj; هم&zwnj; به&zwnj; محلات&zwnj; مرفه&zwnj;؛ و فقرا و مردمان&zwnj; محروم&zwnj; از آن&zwnj; امور بهرة&zwnj; ناچیز داشته&zwnj; یا نداشتند؛ و دولت&zwnj; فعلی&zwnj; و بنیادهای&zwnj; اسلامی&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; طایفة&zwnj; محروم&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند؟ شما مؤمنان&zwnj; هم&zwnj; پشتیبان&zwnj; دولت&zwnj; باشید تا کارها زود انجام&zwnj; گیرد و در محضر پروردگار که&zwnj; خواه&zwnj; ناخواه&zwnj; خواهید رفت&zwnj; با نشان&zwnj; خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; بندگان&zwnj; او بروید. *\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;* ـ چنانکه&zwnj; در نسخة&zwnj; خطی&zwnj; مشهود است&zwnj; امام&zwnj; خمینی&zwnj; در این&zwnj; قسمت&zwnj; مرقوم&zwnj; فرموده&zwnj;اند: &laquo;این&zwnj; مقدار بریده&zwnj; شده&zwnj; راخودم&zwnj; انجام&zwnj; داده&zwnj;ام&zwnj;&raquo;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; س&zwnj; ـ&nbsp;یکی&zwnj; از اموری&zwnj; که&zwnj; لازم&zwnj; به&zwnj; توصیه&zwnj; و تذکر است&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; نه&zwnj; باسرمایه&zwnj;داری&zwnj; ظالمانه&zwnj; و بیحساب&zwnj; و محروم&zwnj; کنندة&zwnj; توده&zwnj;های&zwnj; تحت&zwnj; ستم&zwnj; و مظلوم&zwnj; موافق&zwnj; است&zwnj;، بلکه&zwnj; آن&zwnj; را به&zwnj; طور جدی&zwnj; در کتاب&zwnj; و سنت&zwnj; محکوم&zwnj; می&zwnj;کند و مخالف&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj; می&zwnj;داند ـ گرچه&zwnj; بعض&zwnj; کج&zwnj;فهمان&zwnj; بی&zwnj; اطلاع&zwnj; از رژیم&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; و ازمسائل&zwnj; سیاسی&zwnj; حاکم&zwnj; در اسلام&zwnj; در گفتار و نوشتار خود طوری&zwnj; وانمود کرده&zwnj;اند (و باز هم&zwnj; دست&zwnj; برنداشته&zwnj;اند) که&zwnj; اسلام&zwnj; طرفدار بی&zwnj; مرز و حد سرمایه&zwnj;داری&zwnj; و مالکیت&zwnj; است&zwnj; و با این&zwnj; شیوة&zwnj; که&zwnj; با فهم&zwnj; کج&zwnj; خویش&zwnj; از اسلام&zwnj; برداشت&zwnj; نموده&zwnj;اند چهرة&zwnj; نورانی&zwnj; اسلام&zwnj; را پوشانیده&zwnj; و راه&zwnj; را برای&zwnj; مغرضان&zwnj; و دشمنان&zwnj; اسلام&zwnj; باز نموده&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بتازند، و آن&zwnj; را رژیمی&zwnj; چون&zwnj; رژیم&zwnj; سرمایه&zwnj;داری&zwnj; غرب&zwnj; مثل&zwnj; رژیم&zwnj; امریکا و انگلستان&zwnj; و دیگر چپاولگران&zwnj; غرب&zwnj; به&zwnj; حساب&zwnj; آورند، و با اتکال&zwnj; به&zwnj; قول&zwnj; و فعل&zwnj; این&zwnj; نادانان&zwnj; یا غرضمندانه&zwnj; و یا ابلهانه&zwnj; بدون&zwnj; مراجعه&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj;شناسان&zwnj; واقعی&zwnj; با اسلام&zwnj; به&zwnj; معارضه&zwnj; برخاسته&zwnj;اند ـ و نه&zwnj; رژیمی&zwnj; مانند رژیم&zwnj; کمونیسم&zwnj; و مارکسیسم&zwnj;&nbsp;&nbsp; لنینیسم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با مالکیت&zwnj; فردی&zwnj; مخالف&zwnj; و قائل&zwnj; به&zwnj; اشتراک&zwnj; می&zwnj;باشند با اختلاف&zwnj; زیادی&zwnj; که&zwnj; دوره&zwnj;های&zwnj; قدیم&zwnj; تاکنون&zwnj; حتی&zwnj; اشتراک&zwnj; در زن&zwnj; و همجنس&zwnj; بازی&zwnj; بوده&zwnj; و یک&zwnj; دیکتاتوری&zwnj; و استبداد کوبنده&zwnj; در بر داشته&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بلکه&zwnj; اسلام&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; معتدل&zwnj; با شناخت&zwnj; مالکیت&zwnj; و احترام&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; نحو محدود در پیدا شدن&zwnj; مالکیت&zwnj; و مصرف&zwnj;، که&zwnj; اگر بحق&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عمل&zwnj; شود چرخهای&zwnj; اقتصاد سالم&zwnj; به&zwnj; راه&zwnj; می&zwnj;افتد و عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;، که&zwnj; لازمة&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; سالم&zwnj; است&zwnj; تحقق&zwnj; می&zwnj;یابد.&nbsp;&nbsp; در اینجا نیز یک&zwnj; دسته&zwnj; با کج&zwnj; فهمیها و بی&zwnj;اطلاعی&zwnj; از اسلام&zwnj; و اقتصاد سالم&zwnj; آن&zwnj; در طرف&zwnj; مقابل&zwnj; دستة&zwnj; اول&zwnj; قرار گرفته&zwnj; و گاهی&zwnj; با تمسک&zwnj; به&zwnj; بعضی&zwnj; آیات&zwnj; یا جملات&zwnj; نهج&zwnj;البلاغه&zwnj;، اسلام&zwnj; را موافق&zwnj; با مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; مارکس&zwnj; و امثال&zwnj; او معرفی&zwnj; نموده&zwnj;اند و توجه&zwnj; به&zwnj; سایر آیات&zwnj; و فقرات&zwnj; نهج&zwnj; البلاغه&zwnj; ننموده&zwnj; و سرخود، به&zwnj; فهم&zwnj; قاصر خود، بپاخاسته&zwnj; و &laquo;مذهب&zwnj; اشتراکی&zwnj;&raquo; را تعقیب&zwnj; می&zwnj;کنند و از کفر و دیکتاتوری&zwnj; و اختناق&zwnj; کوبنده&zwnj; که&zwnj; ارزشهای&zwnj; انسانی&zwnj; را نادیده&zwnj; گرفته&zwnj; و یک&zwnj; حزب&zwnj; اقلیت&zwnj; با توده&zwnj;های&zwnj; انسانی&zwnj; مثل&zwnj; حیوانات&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;کنند، حمایت&zwnj; می&zwnj;کنند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; و شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; و دولت&zwnj; و رئیس&zwnj; جمهور و شورای&zwnj; قضایی&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در مقابل&zwnj; احکام&zwnj; خداوند متعال&zwnj; خاضع&zwnj; بوده&zwnj;؛ و تحت&zwnj; تأثیر تبلیغات&zwnj; بی&zwnj;محتوای&zwnj; قطب&zwnj; ظالم&zwnj; چپاولگر سرمایه&zwnj;داری&zwnj; و قطب&zwnj; ملحد اشتراکی&zwnj; و کمونیستی&zwnj; واقع&zwnj; نشوید، و به&zwnj; مالکیت&zwnj; و سرمایه&zwnj;های&zwnj; مشروع&zwnj; با حدود اسلامی&zwnj; احترام&zwnj; گذارید، و به&zwnj; ملت&zwnj; اطمینان&zwnj; دهید تا سرمایه&zwnj;ها و فعالیتهای&zwnj; سازنده&zwnj; به&zwnj; کار افتند و دولت&zwnj; و کشور را به&zwnj; خودکفایی&zwnj; و صنایع&zwnj; سبک&zwnj; و سنگین&zwnj; برسانند.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; ثروتمندان&zwnj; و پولداران&zwnj; مشروع&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; ثروتهای&zwnj; عادلانة&zwnj; خود را به&zwnj; کار اندازید و به&zwnj; فعالیت&zwnj; سازنده&zwnj; در مزارع&zwnj; و روستاها و کارخانه&zwnj;ها برخیزید که&zwnj; این&zwnj; خود عبادتی&zwnj; ارزشمند است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; همه&zwnj; در کوشش&zwnj; برای&zwnj; رفاه&zwnj; طبقات&zwnj; محروم&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; شماها رسیدگی&zwnj; به&zwnj; حال&zwnj; محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; ستمشاهی&zwnj; و خان&zwnj;خانی&zwnj; در رنج&zwnj; و زحمت&zwnj; بوده&zwnj;اند. و چه&zwnj; نیکو است&zwnj; که&zwnj; طبقات&zwnj; تمکندار به&zwnj; طور داوطلب&zwnj; برای&zwnj; زاغه&zwnj; و چپرنشینان&zwnj; مسکن&zwnj; و رفاه&zwnj; تهیه&zwnj; کنند. و مطمئن&zwnj; باشند که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;. و از انصاف&zwnj; به&zwnj; دور است&zwnj; که&zwnj; یکی&zwnj; بی&zwnj;خانمان&zwnj; و یکی&zwnj; دارای&zwnj; آپارتمانها باشد.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ع&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; طایفه&zwnj; از روحانیون&zwnj; و روحانی&zwnj;نماها که&zwnj; با انگیزه&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و نهادهای&zwnj; آن&zwnj; مخالفت&zwnj; می&zwnj;کنند و وقت&zwnj; خود را وقف&zwnj; براندازی&zwnj; آن&zwnj; می&zwnj;نمایند و با مخالفان&zwnj; توطئه&zwnj;گر و بازیگران&zwnj; سیاسی&zwnj; کمک&zwnj;، و گاهی&zwnj; به&zwnj; طوری&zwnj; که&zwnj; نقل&zwnj; می&zwnj;شود با پولهای&zwnj; گزافی&zwnj; که&zwnj; از سرمایه&zwnj;داران&zwnj; بیخبر از خدا دریافت&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; مقصد می&zwnj;کنند کمکهای&zwnj; کلان&zwnj; می&zwnj;نمایند، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها طرْفی&zwnj; از این&zwnj; غلط&zwnj;کاریها تاکنون&zwnj; نبسته&zwnj; و بعد از این&zwnj; هم&zwnj; گمان&zwnj; ندارم&zwnj; ببندید. بهتر آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اگر برای&zwnj; دنیا به&zwnj; این&zwnj; عمل&zwnj; دست&zwnj; زده&zwnj;اید ـ و خداوند نخواهد گذاشت&zwnj; که&zwnj; شما به&zwnj; مقصد شوم&zwnj; خود برسید ـ تا درِ توبه&zwnj; باز است&zwnj; از پیشگاه&zwnj; خداوند عذر بخواهید و با ملت&zwnj; مستمند مظلوم&zwnj; هم&zwnj;صدا شوید و از جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; با فداکاریهای&zwnj; ملت&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آمده&zwnj; حمایت&zwnj; کنید، که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;. گرچه&zwnj; گمان&zwnj; ندارم&zwnj; که&zwnj; موفق&zwnj; به&zwnj; توبه&zwnj; شوید.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما به&zwnj; آن&zwnj; دسته&zwnj; که&zwnj; از روی&zwnj; بعض&zwnj; اشتباهات&zwnj; یا بعض&zwnj; خطاها، چه&zwnj; عمدی&zwnj; و چه&zwnj; غیرعمدی&zwnj;، که&zwnj; از اشخاص&zwnj; مختلف&zwnj; یا گروهها صادر شده&zwnj; و مخالف&zwnj; با احکام&zwnj; اسلام&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; با اصل&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و حکومت&zwnj; آن&zwnj; مخالفت&zwnj; شدید می&zwnj;کنند و برای&zwnj; خدا در براندازی&zwnj; آن&zwnj; فعالیت&zwnj; می&zwnj;نمایند و با تصور خودشان&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; از رژیم&zwnj; سلطنتی&zwnj; بدتر یا مثل&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، با نیت&zwnj; صادق&zwnj; در خلوات&zwnj; تفکر کنند و از روی&zwnj; انصاف&zwnj; مقایسه&zwnj; نمایند با حکومت&zwnj; و رژیم&zwnj; سابق&zwnj;. و باز توجه&zwnj; نمایند که&zwnj; در انقلابهای&zwnj; دنیا هرج&zwnj; و مرجها و غلط&zwnj;رویها و فرصت&zwnj;طلبیها غیرقابل&zwnj; اجتناب&zwnj; است&zwnj; و شما اگر توجه&zwnj; نمایید و گرفتاریهای&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; را در نظر بگیرید ـ از قبیل&zwnj; توطئه&zwnj;ها و تبلیغات&zwnj; دروغین&zwnj; و حملة&zwnj; مسلحانة&zwnj; خارج&zwnj; مرز و داخل&zwnj;، و نفوذ غیر قابل&zwnj; اجتناب&zwnj; گروههایی&zwnj; از مفسدان&zwnj; و مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; در تمام&zwnj; ارگانهای&zwnj; دولتی&zwnj; به&zwnj; قصد ناراضی&zwnj; کردن&zwnj; ملت&zwnj; از اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj;، و تازه&zwnj; کار بودن&zwnj; اکثر یا بسیاری&zwnj; از متصدیان&zwnj; امور و پخش&zwnj; شایعات&zwnj; دروغین&zwnj; از کسانی&zwnj; که&zwnj; از استفاده&zwnj;های&zwnj; کلان&zwnj; غیرمشروع&zwnj; بازمانده&zwnj; یا استفادة&zwnj; آنان&zwnj; کم&zwnj; شده&zwnj;، و کمبود چشمگیر قضات&zwnj; شرع&zwnj; و گرفتاریهای&zwnj; اقتصادی&zwnj; کمرشکن&zwnj; و اشکالات&zwnj; عظیم&zwnj; در تصفیه&zwnj; و تهذیب&zwnj; متصدیان&zwnj; چند میلیونی&zwnj;، و کمبود مردمان&zwnj; صالح&zwnj; کاردان&zwnj; و متخصص&zwnj; و دهها گرفتاری&zwnj; دیگر، که&zwnj; تا انسان&zwnj; وارد گود نباشد از آنها بیخبر است&zwnj; ـ و از طرفی&zwnj; اشخاص&zwnj; غرضمند سلطنت&zwnj;طلب&zwnj; سرمایه&zwnj;دار هنگفت&zwnj; که&zwnj; با رباخواری&zwnj; و سودجویی&zwnj; و با اخراج&zwnj; ارز و گرانفروشی&zwnj; به&zwnj; حد سرسام&zwnj;آور و قاچاق&zwnj; و احتکار، مستمندان&zwnj; و محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; را تا حد هلاکت&zwnj; در فشار قرار داده&zwnj; و جامعه&zwnj; را به&zwnj; فساد می&zwnj;کشند، نزد شما آقایان&zwnj; به&zwnj; شکایت&zwnj; و فریبکاری&zwnj; آمده&zwnj; و گاهی&zwnj; هم&zwnj; برای&zwnj; باور آوردن&zwnj; و خود را مسلمان&zwnj; خالص&zwnj; نشان&zwnj; دادن&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; &laquo;سهم&zwnj;&raquo; مبلغی&zwnj; می&zwnj;دهند و اشک&zwnj; تمساح&zwnj; می&zwnj;ریزند و شما را عصبانی&zwnj; کرده&zwnj; به&zwnj; مخالفت&zwnj; برمی&zwnj;انگیزانند، که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj; با استفاده&zwnj;های&zwnj; نامشروع&zwnj;، خون&zwnj; مردم&zwnj; را می&zwnj;مکند و اقتصاد کشور را به&zwnj; شکست&zwnj; می&zwnj;کشند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; نصیحت&zwnj; متواضعانة&zwnj; برادرانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; آقایان&zwnj; محترم&zwnj; تحت&zwnj; تأثیر اینگونه&zwnj; شایعه&zwnj;سازیها قرار نگیرند و برای&zwnj; خدا و حفظ&zwnj; اسلام&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; را تقویت&zwnj; نمایند. و باید بدانند که&zwnj; اگر این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; شکست&zwnj; بخورد، به&zwnj; جای&zwnj; آن&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; اسلامی&zwnj; دلخواهِ بقیة&zwnj;الله ـ روحی&zwnj; فداه&zwnj; ـ یا مطیع&zwnj; امر شما آقایان&zwnj; تحقق&zwnj; نخواهد پیدا کرد، بلکه&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; دلخواه&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; قدرت&zwnj; به&zwnj; حکومت&zwnj; می&zwnj;رسد و محرومان&zwnj; جهان&zwnj;، که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; رو ] ی&zwnj; [ آورده&zwnj; و دل&zwnj; باخته&zwnj;اند، مأیوس&zwnj; می&zwnj;شوند و اسلام&zwnj; برای&zwnj; همیشه&zwnj; منزوی&zwnj; خواهد شد؛ و شماها روزی&zwnj; از کردار خود پشیمان&zwnj; می&zwnj;شوید که&zwnj; کار گذشته&zwnj; و دیگر پشیمانی&zwnj; سودی&zwnj; ندارد. و شما آقایان&zwnj; اگر توقع&zwnj; دارید که&zwnj; در یک&zwnj; شب&zwnj; همة&zwnj; امور بر طبق&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; متحول&zwnj; شود یک&zwnj; اشتباه&zwnj; است&zwnj;، و در تمام&zwnj; طول&zwnj; تاریخ&zwnj; بشر چنین&zwnj; معجزه&zwnj;ای&zwnj; روی&zwnj; نداده&zwnj; است&zwnj; و نخواهد داد. و آن&zwnj; روزی&zwnj; که&zwnj; ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; مصلح&zwnj; کل&zwnj; ظهور نماید، گمان&zwnj; نکنید که&zwnj; یک&zwnj; معجزه&zwnj; شود و یکروزه&zwnj; عالم&zwnj; اصلاح&zwnj; شود؛ بلکه&zwnj; با کوششها و فداکاریها ستمکاران&zwnj; سرکوب&zwnj; و منزوی&zwnj; می&zwnj;شوند. و اگر نظر شماها مثل&zwnj; نظر بعض&zwnj; عامیهای&zwnj; منحرف&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; ظهور آن&zwnj; بزرگوار باید کوشش&zwnj; در تحقق&zwnj; کفر و ظلم&zwnj; کرد تا عالم&zwnj; را ظلم&zwnj; فراگیرد و مقدمات&zwnj; ظهور فراهم&zwnj; شود،&nbsp;فانّا لله و انّا الیه&zwnj; راجعون&zwnj; .\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ف&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها نباید بنشینید و منتظر آن&zwnj; باشید که&zwnj; حکام&zwnj; و دست&zwnj; اندرکاران&zwnj; کشورتان&zwnj; یا قدرتهای&zwnj; خارجی&zwnj; بیایند و برای&zwnj; شما استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را تحفه&zwnj; بیاورند. ما و شماها لااقل&zwnj; در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر، که&zwnj; بتدریج&zwnj; پای&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; جهانخوار به&zwnj; همة&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و سایر کشورهای&zwnj; کوچک&zwnj; باز شده&zwnj; است&zwnj; مشاهده&zwnj; کردیم&zwnj; یا تاریخهای&zwnj; صحیح&zwnj; برای&zwnj; ما بازگو کردند که&zwnj; هیچ&zwnj; یک&zwnj; از دوَل&zwnj; حاکم&zwnj; بر این&zwnj; کشورها در فکر آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; و رفاه&zwnj; ملتهای&zwnj; خود نبوده&zwnj; و نیستند؛ بلکه&zwnj; اکثریت&zwnj; قریب&zwnj; به&zwnj; اتفاق&zwnj; آنان&zwnj; یا خود به&zwnj; ستمگری&zwnj; و اختناق&zwnj; ملت&zwnj; خود پرداخته&zwnj; و هر چه&zwnj; کرده&zwnj;اند برای&zwnj; منافع&zwnj; شخصی&zwnj; یا گروهی&zwnj; نموده&zwnj;؛ یا برای&zwnj; رفاه&zwnj; قشر مرفه&zwnj; و بالانشین&zwnj; بوده&zwnj; و طبقات&zwnj; مظلوم&zwnj; کوخ&zwnj; و کپرنشین&zwnj; از همة&zwnj; مواهب&zwnj; زندگی&zwnj; حتی&zwnj; مثل&zwnj; آب&zwnj; و نان&zwnj; و قوت&zwnj; لایموت&zwnj; محروم&zwnj; بوده&zwnj;، و آن&zwnj; بدبختان&zwnj; را برای&zwnj; منافع&zwnj; قشر مرفه&zwnj; و عیاش&zwnj; به&zwnj; کار گرفته&zwnj;اند؛ و یا آنکه&zwnj; دست&zwnj; نشاندگان&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; بوده&zwnj;اند که&zwnj; برای&zwnj; وابسته&zwnj; کردن&zwnj; کشورها و ملتها هرچه&zwnj; توان&zwnj; داشته&zwnj;اند به&zwnj; کار گرفته&zwnj; و با حیله&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; کشورها را بازاری&zwnj; برای&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; درست&zwnj; کرده&zwnj; و منافع&zwnj; آنان&zwnj; را تأمین&zwnj; نموده&zwnj;اند و ملتها را عقب&zwnj; مانده&zwnj; و مصرفی&zwnj; بار آوردند و اکنون&zwnj; نیز با این&zwnj; نقشه&zwnj; در حرکتند.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و شما ای&zwnj; مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; و ای&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مسلمانان&zwnj; جهان&zwnj; بپاخیزید و حق&zwnj; را با چنگ&zwnj; و دندان&zwnj; بگیرید و از هیاهوی&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; ابرقدرتها و عمّال&zwnj; سرسپردة&zwnj; آنان&zwnj; نترسید؛ و حکام&zwnj; جنایتکار که&zwnj; دسترنج&zwnj; شما را به&zwnj; دشمنان&zwnj; شما و اسلام&zwnj; عزیز تسلیم&zwnj; می&zwnj;کنند از کشور خود برانید؛ و خود و طبقات&zwnj; خدمتگزار متعهد، زمام&zwnj; امور را به&zwnj; دست&zwnj; گیرید و همه&zwnj; در زیر پرچم&zwnj; پرافتخار اسلام&zwnj; مجتمع&zwnj;، و با دشمنان&zwnj; اسلام&zwnj; و محرومان&zwnj; جهان&zwnj; به&zwnj; دفاع&zwnj; برخیزید؛ و به&zwnj; سوی&zwnj; یک&zwnj; دولت&zwnj; اسلامی&zwnj; با جمهوریهای&zwnj; آزاد و مستقل&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj; روید که&zwnj; با تحقق&zwnj; آن&zwnj;، همة&zwnj; مستکبران&zwnj; جهان&zwnj; را به&zwnj; جای&zwnj; خود خواهید نشاند و همة&zwnj; مستضعفان&zwnj; را به&zwnj; امامت&zwnj; و وراثت&zwnj; ارض&zwnj; خواهید رساند. به&zwnj; امید آن&zwnj; روز که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; وعده&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ص&zwnj; ـ&nbsp;یک&zwnj; مرتبة&zwnj; دیگر در خاتمة&zwnj; این&zwnj; وصیتنامه&zwnj;، به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; ایران&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در جهان&zwnj; حجم&zwnj; تحمل&zwnj; زحمتها و رنجها و فداکاریها و جان&zwnj;نثاریها و محرومیتها مناسب&zwnj; حجم&zwnj; بزرگی&zwnj; مقصود و ارزشمندی&zwnj; و علوّ رتبة&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، آنچه&zwnj; که&zwnj; شما ملت&zwnj; شریف&zwnj; و مجاهد برای&zwnj; آن&zwnj; بپاخاستید و دنبال&zwnj; می&zwnj;کنید و برای&zwnj; آن&zwnj; جان&zwnj; و مال&zwnj; نثار کرده&zwnj; و می&zwnj;کنید، والاترین&zwnj; و بالاترین&zwnj; و ارزشمندترین&zwnj; مقصدی&zwnj; است&zwnj; و مقصودی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; از صدر عالم&zwnj; در ازل&zwnj; و از پس&zwnj; این&zwnj; جهان&zwnj; تا ابد عرضه&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و خواهد شد؛ و آن&zwnj; مکتب&zwnj; الوهیت&zwnj; به&zwnj; معنی&zwnj; وسیع&zwnj; آن&zwnj; و ایدة&zwnj; توحید با ابعاد رفیع&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اساس&zwnj; خلقت&zwnj; و غایت&zwnj; آن&zwnj; در پهناور وجود و در درجات&zwnj; و مراتب&zwnj; غیب&zwnj; و شهود است&zwnj;؛ و آن&zwnj; در مکتب&zwnj; محمدی&zwnj; ـ صلی&zwnj; الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ به&zwnj; تمام&zwnj; معنی&zwnj; و درجات&zwnj; و ابعاد متجلی&zwnj; شده&zwnj;؛ و کوشش&zwnj; تمام&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ و اولیای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; معظم&zwnj; ـ سلام&zwnj; الله علیهم&zwnj; ـ برای&zwnj; تحقق&zwnj; آن&zwnj; بوده&zwnj; و راهیابی&zwnj; به&zwnj; کمال&zwnj; مطلق&zwnj; و جلال&zwnj; و جمال&zwnj; بی&zwnj;نهایت&zwnj; جز با آن&zwnj; میسر نگردد. آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خاکیان&zwnj; را بر ملکوتیان&zwnj; و برتر از آنان&zwnj; شرافت&zwnj; داده&zwnj;، و آنچه&zwnj; برای&zwnj; خاکیان&zwnj; از سیر در آن&zwnj; حاصل&zwnj; می&zwnj;شود برای&zwnj; هیچ&zwnj; موجودی&zwnj; در سراسر خلقت&zwnj; در سرّ و عَلن&zwnj; حاصل&zwnj; نشود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; شما ای&zwnj; ملت&zwnj; مجاهد، در زیر پرچمی&zwnj; می&zwnj;روید که&zwnj; در سراسر جهان&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; در اهتزاز است&zwnj;، بیابید آن&zwnj; را یا نیابید، شما راهی&zwnj; را می&zwnj;روید که&zwnj; تنها راه&zwnj; تمام&zwnj; انبیا ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ و یکتا راه&zwnj; سعادت&zwnj; مطلق&zwnj; است&zwnj;. در این&zwnj; انگیزه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; همة&zwnj; اولیا شهادت&zwnj; را در راه&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; آغوش&zwnj; می&zwnj;کشند و مرگ&zwnj; سرخ&zwnj; را &laquo;احلی&zwnj; من&zwnj; العسل&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; می&zwnj;دانند؛ و جوانان&zwnj; شما در جبهه&zwnj;ها جرعه&zwnj;ای&zwnj; از آن&zwnj; را نوشیده&zwnj; و به&zwnj; وجد آمده&zwnj;اند و در مادران&zwnj; و خواهران&zwnj; و پدران&zwnj; و برادران&zwnj; آنان&zwnj; جلوه&zwnj; نموده&zwnj; و ما باید بحق&zwnj; بگوییم&zwnj;&nbsp;یا لیتنا کنّا معکم&zwnj; فنفوز فوزاً عظیماً .&nbsp;&nbsp; گوارا باد بر آنان&zwnj; آن&zwnj; نسیم&zwnj; دل&zwnj;آرا و آن&zwnj; جلوة&zwnj; شورانگیز.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; طرفی&zwnj; از این&zwnj; جلوه&zwnj; در کشتزارهای&zwnj; سوزان&zwnj; و در کارخانه&zwnj;های&zwnj; توانفرسا و در کارگاهها و در مراکز صنعت&zwnj; و اختراع&zwnj; و ابداع&zwnj;، و در ملت&zwnj; به&zwnj; طور اکثریت&zwnj; در بازارها و خیابانها و روستاها و همة&zwnj; کسانی&zwnj; که&zwnj; متصدی&zwnj; این&zwnj; امور برای&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و پیشرفت&zwnj; و خودکفایی&zwnj; کشور به&zwnj; خدمتی&zwnj; اشتغال&zwnj; دارند جلوه&zwnj;گر است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و تا این&zwnj; روح&zwnj; تعاون&zwnj; و تعهد در جامعه&zwnj; برقرار است&zwnj; کشور عزیز از آسیب&zwnj; دهر ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; مصون&zwnj; است&zwnj;. و بحمدالله تعالی&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; و دانشگاهها و جوانانِ عزیز مراکز علم&zwnj; و تربیت&zwnj; از این&zwnj; نفخة&zwnj; الهی&zwnj; غیبی&zwnj; برخوردارند؛ و این&zwnj; مراکز دربست&zwnj; در اختیار آنان&zwnj; است&zwnj;، و به&zwnj; امید خدا دست&zwnj; تبهکاران&zwnj; و منحرفان&zwnj; از آنها کوتاه&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; همه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با یاد خدای&zwnj; متعال&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; خودشناسی&zwnj; و خودکفایی&zwnj; و استقلال&zwnj;، با همة&zwnj; ابعادش&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj;، و بی&zwnj;تردید دست&zwnj; خدا با شما است&zwnj;، اگر شما در خدمت&zwnj; او باشید و برای&zwnj; ترقی&zwnj; و تعالی&zwnj; کشور اسلامی&zwnj; به&zwnj; روح&zwnj; تعاون&zwnj; ادامه&zwnj; دهید.&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; با آنچه&zwnj; در ملت&zwnj; عزیز از بیداری&zwnj; و هوشیاری&zwnj; و تعهد و فداکاری&zwnj; و روح&zwnj; مقاومت&zwnj; و صلابت&zwnj; در راه&zwnj; حق&zwnj; می&zwnj;بینم&zwnj; و امید آن&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; فضل&zwnj; خداوند متعال&zwnj; این&zwnj; معانی&zwnj; انسانی&zwnj; به&zwnj; اعقاب&zwnj; ملت&zwnj; منتقل&zwnj; شود و نسلاً بعد نسل&zwnj; بر آن&zwnj; افزوده&zwnj; گردد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; با دلی&zwnj; آرام&zwnj; و قلبی&zwnj; مطمئن&zwnj; و روحی&zwnj; شاد و ضمیری&zwnj; امیدوار به&zwnj; فضل&zwnj; خدا از خدمت&zwnj; خواهران&zwnj; و برادران&zwnj; مرخص&zwnj;، و به&zwnj; سوی&zwnj; جایگاه&zwnj; ابدی&zwnj; سفر می&zwnj;کنم&zwnj;. و به&zwnj; دعای&zwnj; خیر شما احتیاج&zwnj; مبرم&zwnj; دارم&zwnj;. و از خدای&zwnj; رحمان&zwnj; و رحیم&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; عذرم&zwnj; را در کوتاهی&zwnj; خدمت&zwnj; و قصور و تقصیر بپذیرد.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از ملت&zwnj; امیدوارم&zwnj; که&zwnj; عذرم&zwnj; را در کوتاهیها و قصور و تقصیرها بپذیرند. و با قدرت&zwnj; و تصمیم&zwnj; اراده&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj; روند و بدانند که&zwnj; با رفتن&zwnj; یک&zwnj; خدمتگزار در سدّ آهنین&zwnj; ملت&zwnj; خللی&zwnj; حاصل&zwnj; نخواهد شد که&zwnj; خدمتگزاران&zwnj; بالا و والاتر در خدمتند، والله نگهدار این&zwnj; ملت&zwnj; و مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;والسلام&zwnj; علیکم&zwnj; و علی&zwnj; عبادالله الصالحین&zwnj; و رحمة&zwnj;الله و برکاته&zwnj;\r\n\r\n&nbsp;26 بهمن&zwnj; 1361 \/ 1 جمادی&zwnj; الاولی&zwnj; 1403\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در زیر این&zwnj; وصیتنامة&zwnj; 29 صفحه&zwnj;ای&zwnj; و مقدمه&zwnj;، چند مطلب&zwnj; را تذکر می&zwnj;دهم&zwnj;:\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1) ـ&nbsp;اکنون&zwnj; که&zwnj; من&zwnj; حاضرم&zwnj;، بعض&zwnj; نسبتهای&zwnj; بی&zwnj;واقعیت&zwnj; به&zwnj; من&zwnj; داده&zwnj; می&zwnj;شود و ممکن&zwnj; است&zwnj; پس&zwnj; از من&zwnj; در حجم&zwnj; آن&zwnj; افزوده&zwnj; شود؛ لهذا عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; آنچه&zwnj; به&zwnj; من&zwnj; نسبت&zwnj; داده&zwnj; شده&zwnj; یا می&zwnj;شود مورد تصدیق&zwnj; نیست&zwnj;، مگر آنکه&zwnj; صدای&zwnj; من&zwnj; یا خط&zwnj; و امضای&zwnj; من&zwnj; باشد، با تصدیق&zwnj; کارشناسان&zwnj;؛ یا در سیمای&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; چیزی&zwnj; گفته&zwnj; باشم&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2) ـ&nbsp;اشخاصی&zwnj; در حال&zwnj; حیات&zwnj; من&zwnj; ادعا نموده&zwnj;اند که&zwnj; اعلامیه&zwnj;های&zwnj; اینجانب&zwnj; را می&zwnj;نوشته&zwnj;اند. این&zwnj; مطلب&zwnj; را شدیداً تکذیب&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;. تاکنون&zwnj; هیچ&zwnj; اعلامیه&zwnj;ای&zwnj; را غیر شخص&zwnj; خودم&zwnj; تهیه&zwnj; کسی&zwnj; نکرده&zwnj; است&zwnj;.\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 3) ـ&nbsp;از قرار مذکور، بعضیها ادعا کرده&zwnj;اند که&zwnj; رفتن&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; پاریس&zwnj; به&zwnj; وسیلة&zwnj; آنان&zwnj; بوده&zwnj;، این&zwnj; دروغ&zwnj; است&zwnj;. من&zwnj; پس&zwnj; از برگرداندنم&zwnj; از کویت&zwnj;، با مشورت&zwnj; احمد پاریس&zwnj; را انتخاب&zwnj; نمودم&zwnj;، زیرا در کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; احتمال&zwnj; راه&zwnj; ندادن&zwnj; بود؛ آنان&zwnj; تحت&zwnj; نفوذ شاه&zwnj; بودند ولی&zwnj; پاریس&zwnj; این&zwnj; احتمال&zwnj; نبود.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 4) ـ&nbsp;من&zwnj; در طول&zwnj; مدت&zwnj; نهضت&zwnj; و انقلاب&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; سالوسی&zwnj; و اسلام&zwnj; نمایی&zwnj; بعضی&zwnj; افراد ذکری&zwnj; از آنان&zwnj; کرده&zwnj; و تمجیدی&zwnj; نموده&zwnj;ام&zwnj;، که&zwnj; بعد فهمیدم&zwnj; از دغلبازی&zwnj; آنان&zwnj; اغفال&zwnj; شده&zwnj;ام&zwnj;. آن&zwnj; تمجیدها در حالی&zwnj; بود که&zwnj; خود را به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; متعهد و وفادار می&zwnj;نمایاندند، و نباید از آن&zwnj; مسائل&zwnj; سو ء&nbsp;استفاده&zwnj; شود. و میزان&zwnj; در هر کس&zwnj; حال&zwnj; فعلی&zwnj; او است&zwnj;.\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n&nbsp;روح&zwnj; الله الموسوی&zwnj; الخمینی\r\n\r\nانتهای پیام\/22\/\r\n\r\n&nbsp;","content_html":"<p><br \/>\r\nخبرگزاری قدس (قدسنا) : در بیست و هشتمین سالگرد ارتحال امام خمینی (ره) لزوم بازخوانی وصیت نامه سیاسی الهی ایشان بر همه رهروان روح الله لازم است، چه آنکه نکات مهم و تازه ای از حقایق موجود در صحنه داخلی و خارجی را مشخص و تبیین می نماید.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>بسم&zwnj;الله الرحمن&zwnj; الرحیم&zwnj;<\/strong><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;قالَ رسولُ الله ـ صلَّی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلَّم&zwnj;: اِنّی&zwnj; تارکٌ فیکُمُ الثّقلَیْنِ کتابَ اللهِ و عترتی&zwnj; اهلَ بیتی&zwnj;؛ فإِنَّهُما لَنْ یَفْتَرِقا حَتّی&zwnj;&#39; یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوضَ.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;الحمدُلله و سُبحانَکَ؛ اللّهُمَّ صلِّ علی&zwnj; محمدٍ و آلهِ مظاهر جمالِک&zwnj; و جلالِک&zwnj; و خزائنِ اسرارِ کتابِکَ الذی&zwnj; تجلّی&zwnj; فیه&zwnj; الاَحدیّةُ بِجمیعِ أسمائکَ حتّی&zwnj; المُسْتَأْثَرِ منها الّذی&zwnj; لایَعْلَمُهُ غَیرُک&zwnj;؛ و اللَّعنُ علی&zwnj; ظالِمیهم&zwnj; اصلِ الشَجَرةِ الخَبیثةِ.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بعد، اینجانب&zwnj; مناسب&zwnj; می&zwnj;دانم&zwnj; که&zwnj; شمه&zwnj;ای&zwnj; کوتاه&zwnj; و قاصر در باب&zwnj; &laquo;ثقلین&zwnj;&raquo; تذکر دهم&zwnj;؛ نه&zwnj; از حیث&zwnj; مقامات&zwnj; غیبی&zwnj; و معنوی&zwnj; و عرفانی&zwnj;، که&zwnj; قلم&zwnj; مثل&zwnj; منی&zwnj; عاجز است&zwnj; از جسارت&zwnj; در مرتبه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; عرفان&zwnj; آن&zwnj; بر تمام&zwnj; دایرة&zwnj; وجود، از ملک&zwnj; تا ملکوت&zwnj; اعلی&zwnj;&#39; و از آنجا تا لاهوت&zwnj;&nbsp;&nbsp; و آنچه&zwnj; در فهم&zwnj; من&zwnj; و تو ناید، سنگین&zwnj; و تحمل&zwnj; آن&zwnj; فوق&zwnj; طاقت&zwnj;، اگر نگویم&zwnj; ممتنع&zwnj; است&zwnj;؛&nbsp;&nbsp; و نه&zwnj; از آنچه&zwnj; بر بشریت&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj;، از مهجور بودن&zwnj; از حقایق&zwnj; مقام&zwnj; والای&zwnj; &laquo;ثقل&zwnj; اکبر&raquo; و &laquo;ثقل&zwnj; کبیر&raquo;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; از هر چیز اکبر است&zwnj; جز ثقل&zwnj; اکبر که&zwnj; اکبر مطلق&zwnj; است&zwnj;؛ و نه&zwnj; از آنچه&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بر این&zwnj; دو ثقل&zwnj; از دشمنان&zwnj; خدا و طاغوتیان&zwnj; بازیگر که&zwnj; شمارش&zwnj; آن&zwnj; برای&zwnj; مثل&zwnj; منی&zwnj; میسر نیست&zwnj; با قصور اطلاع&zwnj; و وقت&zwnj; محدود؛ بلکه&zwnj; مناسب&zwnj; دیدم&zwnj; اشاره&zwnj;ای&zwnj; گذرا و بسیار کوتاه&zwnj; از آنچه&zwnj; بر این&zwnj; دو ثقل&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بنمایم&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;شاید جملة&zwnj;&nbsp;لَنْ یَفْتَرِق&#39;ا حتّی&zwnj; یَرِد&#39;ا عَلَیَّ الْحَوض&zwnj;&nbsp;اشاره&zwnj; باشد بر اینکه&zwnj; بعد از وجود مقدس&zwnj; رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ هرچه&zwnj; بر یکی&zwnj; از این&zwnj; دو گذشته&zwnj; است&zwnj; بر دیگری&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; و مهجوریت&zwnj; هر یک&zwnj; مهجوریت&zwnj; دیگری&zwnj; است&zwnj;، تا آنگاه&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; دو مهجور بر رسول&zwnj; خدا در &laquo;حوض&zwnj;&raquo; وارد شوند. و آیا این&zwnj; &laquo;حوض&zwnj;&raquo; مقام&zwnj; اتصال&zwnj; کثرت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; است&zwnj;&nbsp;&nbsp; و اضمحلال&zwnj; قطرات&zwnj; در دریا است&zwnj;، یا چیز دیگر که&zwnj; به&zwnj; عقل&zwnj; و عرفان&zwnj; بشر راهی&zwnj; ندارد. و باید گفت&zwnj; آن&zwnj; ستمی&zwnj; که&zwnj; از طاغوتیان&zwnj; بر این&zwnj; دو ودیعة&zwnj; رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ گذشته&zwnj;، بر امت&zwnj; مسلمان&zwnj; بلکه&zwnj; بر بشریت&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قلم&zwnj; از آن&zwnj; عاجز است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ذکر این&zwnj; نکته&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; حدیث&zwnj; &laquo;ثقلین&zwnj;&raquo; متواتر&nbsp;&nbsp; بین&zwnj; جمیع&zwnj; مسلمین&zwnj; است&zwnj; و&nbsp;] در [&nbsp;کتب&zwnj; اهل&zwnj; سنت&zwnj; از &laquo;صحاح&zwnj; ششگانه&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; تا کتب&zwnj; دیگر آنان&zwnj;، با الفاظ&zwnj; مختلفه&zwnj; و موارد مکرره&zwnj; از پیغمبر اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ به&zwnj; طور متواتر نقل&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;.&nbsp;&nbsp; و این&zwnj; حدیث&zwnj; شریف&zwnj; حجت&zwnj; قاطع&zwnj; است&zwnj; بر جمیع&zwnj; بشر بویژه&zwnj; مسلمانان&zwnj; مذاهب&zwnj; مختلف&zwnj;؛ و باید همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; که&zwnj; حجت&zwnj; بر آنان&zwnj; تمام&zwnj; است&zwnj; جوابگوی&zwnj; آن&zwnj; باشند؛ و اگر عذری&zwnj; برای&zwnj; جاهلان&zwnj; بیخبر باشد برای&zwnj; علمای&zwnj; مذاهب&zwnj; نیست&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; ببینیم&zwnj; چه&zwnj; گذشته&zwnj; است&zwnj; بر کتاب&zwnj; خدا، این&zwnj; ودیعة&zwnj; الهی&zwnj; و ماترک&zwnj; پیامبر اسلام&zwnj; ـصلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ مسائل&zwnj; أسف&zwnj;انگیزی&zwnj; که&zwnj; باید برای&zwnj; آن&zwnj; خون&zwnj; گریه&zwnj; کرد، پس&zwnj; از شهادت&zwnj; حضرت&zwnj; علی&zwnj;(ع&zwnj;) شروع&zwnj; شد. خودخواهان&zwnj; و طاغوتیان&zwnj;، قرآن&zwnj; کریم&zwnj; را وسیله&zwnj;ای&zwnj; کردند برای&zwnj; حکومتهای&zwnj; ضد قرآنی&zwnj;؛ و مفسران&zwnj; حقیقی&zwnj; قرآن&zwnj; و آشنایان&zwnj; به&zwnj; حقایق&zwnj; را که&zwnj; سراسر قرآن&zwnj; را از پیامبر اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ دریافت&zwnj; کرده&zwnj; بودند و ندای&zwnj;&nbsp;اِنّی&zwnj; تارکٌ فیکُمُ الثقلان&zwnj;&nbsp;در گوششان&zwnj; بود با بهانه&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; از پیش&zwnj; تهیه&zwnj; شده&zwnj;، آنان&zwnj; را عقب&zwnj; زده&zwnj; و با قرآن&zwnj;، در حقیقت&zwnj; قرآن&zwnj; را ـ که&zwnj; برای&zwnj; بشریت&zwnj; تا ورود به&zwnj; حوض&zwnj; بزرگترین&zwnj; دستور زندگانی&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; بود و است&zwnj; ـ از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; کردند؛ و بر حکومت&zwnj; عدل&zwnj; الهی&zwnj; ـ که&zwnj; یکی&zwnj; از آرمانهای&zwnj; این&zwnj; کتاب&zwnj; مقدس&zwnj; بوده&zwnj; و هست&zwnj; ـ خط&zwnj; بطلان&zwnj; کشیدند و انحراف&zwnj; از دین&zwnj; خدا و کتاب&zwnj; و سنت&zwnj; الهی&zwnj; را پایه&zwnj;گذاری&zwnj; کردند، تا کار به&zwnj; جایی&zwnj; رسید که&zwnj; قلم&zwnj; از شرح&zwnj; آن&zwnj; شرمسار است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و هرچه&zwnj; این&zwnj; بنیان&zwnj; کج&zwnj; به&zwnj; جلو آمد کجیها و انحرافها افزون&zwnj; شد تا آنجا که&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; را که&zwnj; برای&zwnj; رشد جهانیان&zwnj; و نقطة&zwnj; جمع&zwnj; همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; بلکه&zwnj; عائلة&zwnj; بشری&zwnj;، از مقام&zwnj; شامخ&zwnj; احدیت&zwnj; به&zwnj; کشف&zwnj; تام&zwnj; محمدی&zwnj;(ص&zwnj;)&nbsp;&nbsp; تنزل&zwnj; کرد که&zwnj; بشریت&zwnj; را به&zwnj; آنچه&zwnj; باید برسند برساند و این&zwnj; ولیدة&zwnj; &laquo;علم&zwnj; الاسما ء &raquo;&nbsp;&nbsp; را از شرّ شیاطین&zwnj; و طاغوتها رها سازد و جهان&zwnj; را به&zwnj; قسط&zwnj; و عدل&zwnj; رساند و حکومت&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; اولیا ء الله، معصومین&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الاولین&zwnj; و الا&acute;خرین&zwnj; ـ بسپارد تا آنان&zwnj; به&zwnj; هر که&zwnj; صلاح&zwnj; بشریت&zwnj; است&zwnj; بسپارند ـ چنان&zwnj; از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; نمودند که&zwnj; گویی&zwnj; نقشی&zwnj; برای&zwnj; هدایت&zwnj; ندارد و کار به&zwnj; جایی&zwnj; رسید که&zwnj; نقش&zwnj; قرآن&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; حکومتهای&zwnj; جائر و آخوندهای&zwnj; خبیثِ بدتر از طاغوتیان&zwnj; وسیله&zwnj;ای&zwnj; برای&zwnj; اقامة&zwnj; جور و فساد و توجیه&zwnj; ستمگران&zwnj; و معاندان&zwnj; حق&zwnj; تعالی&zwnj; شد. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; دشمنان&zwnj; توطئه&zwnj;گر و دوستان&zwnj; جاهل&zwnj;، قرآن&zwnj; این&zwnj; کتاب&zwnj; سرنوشت&zwnj;ساز، نقشی&zwnj; جز در گورستانها و مجالس&zwnj; مردگان&zwnj; نداشت&zwnj; و ندارد و آنکه&zwnj; باید وسیلة&zwnj; جمع&zwnj; مسلمانان&zwnj; و بشریت&zwnj; و کتاب&zwnj; زندگی&zwnj; آنان&zwnj; باشد، وسیلة&zwnj; تفرقه&zwnj; و اختلاف&zwnj; گردید و یا بکلی&zwnj; از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; شد، که&zwnj; دیدیم&zwnj; اگر کسی&zwnj; دم&zwnj; از حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; برمی&zwnj;آورد و از سیاست&zwnj;، که&zwnj; نقش&zwnj; بزرگ&zwnj; اسلام&zwnj; و رسول&zwnj; بزرگوار ـصلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ و قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; مشحون&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، سخن&zwnj; می&zwnj;گفت&zwnj; گویی&zwnj; بزرگترین&zwnj; معصیت&zwnj; را مرتکب&zwnj; شده&zwnj;؛ و کلمة&zwnj; &laquo;آخوند سیاسی&zwnj;&raquo; موازن&zwnj; با آخوند بی&zwnj;دین&zwnj; شده&zwnj; بود و اکنون&zwnj; نیز هست&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اخیراً قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; بزرگ&zwnj; به&zwnj; وسیلة&zwnj; حکومتهای&zwnj; منحرفِ خارج&zwnj; از تعلیمات&zwnj; اسلامی&zwnj;، که&zwnj; خود را به&zwnj; دروغ&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بسته&zwnj;اند، برای&zwnj; محو قرآن&zwnj; و تثبیت&zwnj; مقاصد شیطانی&zwnj; ابرقدرتها قرآن&zwnj; را با خط&zwnj; زیبا طبع&zwnj; می&zwnj;کنند و به&zwnj; اطراف&zwnj; می&zwnj;فرستند و با این&zwnj; حیلة&zwnj; شیطانی&zwnj; قرآن&zwnj; را از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; می&zwnj;کنند. ما همه&zwnj; دیدیم&zwnj; قرآنی&zwnj; را که&zwnj; محمدرضا خان&zwnj; پهلوی&zwnj; طبع&zwnj; کرد و عده&zwnj;ای&zwnj; را اغفال&zwnj; کرد و بعض&zwnj; آخوندهای&zwnj; بیخبر از مقاصد اسلامی&zwnj; هم&zwnj; مداح&zwnj; او بودند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; ملک&zwnj; فهد هر سال&zwnj; مقدار زیادی&zwnj; از ثروتهای&zwnj; بی&zwnj;پایان&zwnj; مردم&zwnj; را صرف&zwnj; طبع&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و محالّ تبلیغاتِ مذهبِ ضد قرآنی&zwnj; می&zwnj;کند و وهابیت&zwnj;، این&zwnj; مذهب&zwnj; سراپا بی&zwnj;اساس&zwnj; و خرافاتی&zwnj; را ترویج&zwnj; می&zwnj;کند؛ و مردم&zwnj; و ملتهای&zwnj; غافل&zwnj; را سوق&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; ابرقدرتها می&zwnj;دهد و از اسلام&zwnj; عزیز و قرآن&zwnj; کریم&zwnj; برای&zwnj; هدم&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; بهره&zwnj;برداری&zwnj; می&zwnj;کند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; و ملت&zwnj; عزیز سرتاپا متعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; مفتخر است&zwnj; که&zwnj; پیرو مذهبی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهد حقایق&zwnj; قرآنی&zwnj;، که&zwnj; سراسر آن&zwnj; از وحدت&zwnj; بین&zwnj; مسلمین&zwnj; بلکه&zwnj; بشریت&zwnj; دم&zwnj; می&zwnj;زند، از مقبره&zwnj;ها و گورستانها نجات&zwnj; داده&zwnj; و به&zwnj; عنوان&zwnj; بزرگترین&zwnj; نسخة&zwnj; نجات&zwnj; دهندة&zwnj; بشر از جمیع&zwnj; قیودی&zwnj; که&zwnj; بر پای&zwnj; و دست&zwnj; و قلب&zwnj; و عقل&zwnj; او پیچیده&zwnj; است&zwnj; و او را به&zwnj; سوی&zwnj; فنا و نیستی&zwnj; و بردگی&zwnj; و بندگی&zwnj; طاغوتیان&zwnj; می&zwnj;کشاند نجات&zwnj; دهد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; پیرو مذهبی&zwnj; هستیم&zwnj; که&zwnj; رسول&zwnj; خدا مؤسس&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; امر خداوند تعالی&zwnj; بوده&zwnj;، و امیرالمؤمنین&zwnj; علی&zwnj; بن&zwnj; ابیطالب&zwnj;، این&zwnj; بندة&zwnj; رها شده&zwnj; از تمام&zwnj; قیود، مأمور رها کردن&zwnj; بشر از تمام&zwnj; اغلال&zwnj; و بردگیها است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; کتاب&zwnj; نهج&zwnj;البلاغه&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; بعد از قرآن&zwnj; بزرگترین&zwnj; دستور زندگی&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; و بالاترین&zwnj; کتاب&zwnj; رهایی&zwnj;بخش&zwnj; بشر است&zwnj; و دستورات&zwnj; معنوی&zwnj; و حکومتی&zwnj; آن&zwnj; بالاترین&zwnj; راه&zwnj; نجات&zwnj; است&zwnj;، از امام&zwnj; معصوم&zwnj; ما است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj;، از علی&zwnj; بن&zwnj; ابیطالب&zwnj; گرفته&zwnj; تا منجی&zwnj; بشر حضرت&zwnj; مهدی&zwnj; صاحب&zwnj; زمان&zwnj; ـ علیهم&zwnj; آلاف&zwnj; التحیات&zwnj; والسلام&zwnj; ـ که&zwnj; به&zwnj; قدرت&zwnj; خداوند قادر، زنده&zwnj; و ناظر امور است&zwnj; ائمة&zwnj; ما هستند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ادعیة&zwnj; حیاتبخش&zwnj; که&zwnj; او را &laquo;قرآن&zwnj; صاعد&raquo;&nbsp;&nbsp; می&zwnj;خوانند از ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ما است&zwnj;. ما به&zwnj; &laquo;مناجات&zwnj; شعبانیة&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; امامان&zwnj; و &laquo;دعای&zwnj; عرفات&zwnj;&raquo; حسین&zwnj; بن&zwnj; علی&zwnj; ـ علیهما السلام&zwnj; ـ و &laquo;صحیفة&zwnj; سجادیه&zwnj;&raquo; این&zwnj; زبور آل&zwnj; محمد و &laquo;صحیفة&zwnj; فاطمیه&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; کتاب&zwnj; الهام&zwnj; شده&zwnj; از جانب&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; به&zwnj; زهرای&zwnj; مرضیه&zwnj; است&zwnj; از ما است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; &laquo;باقرالعلوم&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; بالاترین&zwnj; شخصیت&zwnj; تاریخ&zwnj; است&zwnj; و کسی&zwnj; جز خدای&zwnj; تعالی&zwnj; و رسول&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ـعلیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ مقام&zwnj; او را درک&zwnj; نکرده&zwnj; و نتوانند درک&zwnj; کرد، از ما است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; مذهب&zwnj; ما &laquo;جعفری&zwnj;&raquo; است&zwnj; که&zwnj; فقه&zwnj; ما که&zwnj; دریای&zwnj; بی&zwnj;پایان&zwnj; است&zwnj;، یکی&zwnj; از آثار اوست&zwnj;. و ما مفتخریم&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj;الله ـ و متعهد به&zwnj; پیروی&zwnj; آنانیم&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; ائمة&zwnj; معصومین&zwnj; ما ـ صلوات&zwnj; الله و سلامه&zwnj; علیهم&zwnj; ـ در راه&zwnj; تعالی&zwnj; دین&zwnj; اسلام&zwnj; و در راه&zwnj; پیاده&zwnj; کردن&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; که&zwnj; تشکیل&zwnj; حکومت&zwnj; عدل&zwnj; یکی&zwnj; از ابعاد آن&zwnj; است&zwnj;، در حبس&zwnj; و تبعید به&zwnj; سر برده&zwnj; و عاقبت&zwnj; در راه&zwnj; براندازی&zwnj; حکومتهای&zwnj; جائرانه&zwnj; و طاغوتیان&zwnj; زمان&zwnj; خود شهید شدند. و ما امروز مفتخریم&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهیم&zwnj; مقاصد قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; را پیاده&zwnj; کنیم&zwnj; و اقشار مختلفة&zwnj; ملت&zwnj; ما در این&zwnj; راه&zwnj; بزرگِ سرنوشت&zwnj;ساز سر از پا نشناخته&zwnj;، جان&zwnj; و مال&zwnj; و عزیزان&zwnj; خود را نثار راه&zwnj; خدا می&zwnj;کنند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; بانوان&zwnj; و زنان&zwnj; پیر و جوان&zwnj; و خرد و کلان&zwnj; در صحنه&zwnj;های&zwnj; فرهنگی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; و نظامی&zwnj; حاضر، و همدوش&zwnj; مردان&zwnj; یا بهتر از آنان&zwnj; در راه&zwnj; تعالی&zwnj; اسلام&zwnj; و مقاصد قرآن&zwnj; کریم&zwnj; فعالیت&zwnj; دارند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; توان&zwnj; جنگ&zwnj; دارند، در آموزش&zwnj; نظامی&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; دفاع&zwnj; از اسلام&zwnj; و کشور اسلامی&zwnj; از واجبات&zwnj; مهم&zwnj; است&zwnj; شرکت&zwnj;، و از محرومیتهایی&zwnj; که&zwnj; توطئة&zwnj; دشمنان&zwnj; و ناآشنایی&zwnj; دوستان&zwnj; از احکام&zwnj; اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; بر آنها بلکه&zwnj; بر اسلام&zwnj; و مسلمانان&zwnj; تحمیل&zwnj; نمودند، شجاعانه&zwnj; و متعهدانه&zwnj; خود را رهانده&zwnj; و از قید خرافاتی&zwnj; که&zwnj; دشمنان&zwnj; برای&zwnj; منافع&zwnj; خود به&zwnj; دست&zwnj; نادانان&zwnj; و بعضی&zwnj; آخوندهای&zwnj; بی&zwnj;اطلاع&zwnj; از مصالح&zwnj; مسلمین&zwnj; به&zwnj; وجود آورده&zwnj; بودند، خارج&zwnj; نموده&zwnj;اند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; توان&zwnj; جنگ&zwnj; ندارند، در خدمت&zwnj; پشت&zwnj; جبهه&zwnj; به&zwnj; نحو ارزشمندی&zwnj; که&zwnj; دل&zwnj; ملت&zwnj; را از شوق&zwnj; و شعف&zwnj; به&zwnj; لرزه&zwnj; درمی&zwnj;آورد و دل&zwnj; دشمنان&zwnj; و جاهلان&zwnj; بدتر از دشمنان&zwnj; را از خشم&zwnj; و غضب&zwnj; می&zwnj;لرزاند، اشتغال&zwnj; دارند. و ما مکرر دیدیم&zwnj; که&zwnj; زنان&zwnj; بزرگواری&zwnj; زینب&zwnj;گونه&zwnj; ـ علیها سلام&zwnj;الله ـ فریاد می&zwnj;زنند که&zwnj; فرزندان&zwnj; خود را از دست&zwnj; داده&zwnj; و در راه&zwnj; خدای&zwnj; تعالی&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیز از همه&zwnj; چیز خود گذشته&zwnj; و مفتخرند به&zwnj; این&zwnj; امر؛ و می&zwnj;دانند آنچه&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آورده&zwnj;اند بالاتر از جنات&zwnj; نعیم&zwnj; است&zwnj;، چه&zwnj; رسد به&zwnj; متاع&zwnj; ناچیز دنیا.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ملت&zwnj; ما بلکه&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; مفتخرند به&zwnj; اینکه&zwnj; دشمنان&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; دشمنان&zwnj; خدای&zwnj; بزرگ&zwnj; و قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیزند، درندگانی&zwnj; هستند که&zwnj; از هیچ&zwnj; جنایت&zwnj; و خیانتی&zwnj; برای&zwnj; مقاصد شوم&zwnj; جنایتکارانة&zwnj; خود دست&zwnj; نمی&zwnj;کشند و برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; ریاست&zwnj; و مطامع&zwnj; پست&zwnj; خود دوست&zwnj; و دشمن&zwnj; را نمی&zwnj;شناسند. و در رأس&zwnj; آنان&zwnj; امریکا این&zwnj; تروریست&zwnj; بالذات&zwnj; دولتی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; سرتاسر جهان&zwnj; را به&zwnj; آتش&zwnj; کشیده&zwnj; و هم&zwnj; پیمان&zwnj; او صهیونیست&zwnj; جهانی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; مطامع&zwnj; خود جنایاتی&zwnj; مرتکب&zwnj; می&zwnj;شود که&zwnj; قلمها از نوشتن&zwnj; و زبانها از گفتن&zwnj; آن&zwnj; شرم&zwnj; دارند؛ و خیال&zwnj; ابلهانة&zwnj; &laquo;اسرائیل&zwnj; بزرگ&zwnj;&raquo;!&nbsp;&nbsp; آنان&zwnj; را به&zwnj; هر جنایتی&zwnj; می&zwnj;کشاند. و ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; مفتخرند که&zwnj; دشمنان&zwnj; آنها حسین&zwnj; اردنی&zwnj;&nbsp;این&zwnj; جنایت&zwnj; پیشة&zwnj; دوره&zwnj;گرد، و حسن&zwnj;&nbsp;&nbsp; و حسنی&zwnj; مبارک&zwnj; &nbsp;&nbsp;هم&zwnj; آخور با اسرائیل&zwnj; جنایتکارند و در راه&zwnj; خدمت&zwnj; به&zwnj; امریکا و اسرائیل&zwnj; از هیچ&zwnj; خیانتی&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; خود رویگردان&zwnj; نیستند. و ما مفتخریم&zwnj; که&zwnj; دشمن&zwnj; ما صدام&zwnj; عفلقی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; دوست&zwnj; و دشمنْ او را به&zwnj; جنایتکاری&zwnj; و نقض&zwnj; حقوق&zwnj; بین&zwnj;المللی&zwnj; و حقوق&zwnj; بشر می&zwnj;شناسند و همه&zwnj; می&zwnj;دانند که&zwnj; خیانتکاریِ او به&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; عراق&zwnj; و شیخ&zwnj;نشینان&zwnj; خلیج&zwnj;، کمتر از خیانت&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; نباشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ما و ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; دنیا مفتخریم&zwnj; که&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و دستگاههای&zwnj; تبلیغات&zwnj; جهانی&zwnj;، ما و همة&zwnj; مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; را به&zwnj; هر جنایت&zwnj; و خیانتی&zwnj; که&zwnj; ابرقدرتهای&zwnj; جنایتکار دستور می&zwnj;دهند متهم&zwnj; می&zwnj;کنند. کدام&zwnj; افتخار بالاتر و والاتر از اینکه&zwnj; امریکا با همة&zwnj; ادعاهایش&zwnj; و همة&zwnj; ساز و برگهای&zwnj; جنگی&zwnj;اش&zwnj; و آنهمه&zwnj; دولتهای&zwnj; سرسپرده&zwnj;اش&zwnj; و به&zwnj; دست&zwnj; داشتن&zwnj; ثروتهای&zwnj; بی&zwnj;پایانِ ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; عقب&zwnj;افتاده&zwnj; و در دست&zwnj; داشتن&zwnj; تمام&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj;، در مقابل&zwnj; ملت&zwnj; غیور ایران&zwnj; و کشور حضرت&zwnj; بقیة&zwnj;الله ـ ارواحنا لمقدمه&zwnj; الفدا ء&nbsp;ـ آنچنان&zwnj; وامانده&zwnj; و رسوا شده&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نمی&zwnj;داند به&zwnj; که&zwnj; متوسل&zwnj; شود! و رو به&zwnj; هر کس&zwnj; می&zwnj;کند جواب&zwnj; رد می&zwnj;شنود! و این&zwnj; نیست&zwnj; جز به&zwnj; مددهای&zwnj; غیبی&zwnj; حضرت&zwnj; باری&zwnj; تعالی&zwnj; ـ جلَّت&zwnj; عظمتُه&zwnj;ـ که&zwnj; ملتها را بویژه&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; اسلامی&zwnj; را بیدار نموده&zwnj; و از ظلمات&zwnj; ستمشاهی&zwnj; به&zwnj; نور اسلام&zwnj; هدایت&zwnj; نموده&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; اکنون&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; شریف&zwnj; ستمدیده&zwnj; و به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز ایران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از این&zwnj; راه&zwnj; مستقیم&zwnj; الهی&zwnj; که&zwnj; نه&zwnj; به&zwnj; شرقِ ملحد و نه&zwnj; به&zwnj; غربِ ستمگرِ کافر وابسته&zwnj; است&zwnj;، بلکه&zwnj; به&zwnj; صراطی&zwnj; که&zwnj; خداوند به&zwnj; آنها نصیب&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj; محکم&zwnj; و استوار و متعهد و پایدارْ پایبند بوده&zwnj;، و لحظه&zwnj; ] ای&zwnj; [&nbsp;از شکر این&zwnj; نعمت&zwnj; غفلت&zwnj; نکرده&zwnj; و دستهای&zwnj; ناپاک&zwnj; عمال&zwnj; ابرقدرتها، چه&zwnj; عمال&zwnj; خارجی&zwnj; و چه&zwnj; عمال&zwnj; داخلی&zwnj; بدتر از خارجی&zwnj;، تزلزلی&zwnj; در نیت&zwnj; پاک&zwnj; و ارادة&zwnj; آهنین&zwnj; آنان&zwnj; رخنه&zwnj; نکند؛ و بدانند که&zwnj; هرچه&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; عالم&zwnj; و قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; اشتلم&zwnj; می&zwnj;زنند دلیل&zwnj; بر قدرت&zwnj; الهی&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; و خداوند بزرگ&zwnj; سزای&zwnj; آنان&zwnj; را هم&zwnj; در این&zwnj; عالم&zwnj; و هم&zwnj; در عوالم&zwnj; دیگر خواهد داد. &laquo;إنَّه&zwnj; ولیُّ النِّعَم&zwnj; و بِیَدِه&zwnj; ملکوتُ کلِّ شی&zwnj; ء ٍ&raquo;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و با کمال&zwnj; جِد و عجز از ملتهای&zwnj; مسلمان&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; از ائمة&zwnj; اطهار و فرهنگ&zwnj; سیاسی&zwnj;، اجتماعی&zwnj;، اقتصادی&zwnj;، نظامی&zwnj; این&zwnj; بزرگ&zwnj; راهنمایان&zwnj; عالم&zwnj; بشریت&zwnj; به&zwnj; طور شایسته&zwnj; و به&zwnj; جان&zwnj; و دل&zwnj; و جانفشانی&zwnj; و نثار عزیزان&zwnj; پیروی&zwnj; کنند. از آن&zwnj; جمله&zwnj; دست&zwnj; از فقه&zwnj; سنتی&zwnj; که&zwnj; بیانگر مکتب&zwnj; رسالت&zwnj; و امامت&zwnj; است&zwnj; و ضامن&zwnj; رشد و عظمت&zwnj; ملتها است&zwnj;، چه&zwnj; احکام&zwnj; اولیه&zwnj; و چه&zwnj; ثانویه&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; هر دو مکتب&zwnj; فقه&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;، ذره&zwnj;ای&zwnj; منحرف&zwnj; نشوند و به&zwnj; وسواس&zwnj; خناسان&zwnj; معاند با حق&zwnj; و مذهب&zwnj; گوش&zwnj; فرا ندهند و بدانند قدمی&zwnj; انحرافی&zwnj;، مقدمة&zwnj; سقوط&zwnj; مذهب&zwnj; و احکام&zwnj; اسلامی&zwnj; و حکومت&zwnj; عدل&zwnj; الهی&zwnj; است&zwnj;. و از آن&zwnj; جمله&zwnj; از نماز جمعه&zwnj; و جماعت&zwnj; که&zwnj; بیانگر سیاسی&zwnj; نماز است&zwnj; هرگز غفلت&zwnj; نکنند، که&zwnj; این&zwnj; نماز جمعه&zwnj; از بزرگترین&zwnj; عنایات&zwnj; حق&zwnj; تعالی&zwnj; بر جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj;. و از آن&zwnj; جمله&zwnj; مراسم&zwnj; عزاداری&zwnj; ائمة&zwnj; اطهار و بویژه&zwnj; سید مظلومان&zwnj; و سرور شهیدان&zwnj;، حضرت&zwnj; ابی&zwnj;عبدالله الحسین&zwnj; ـ صلوات&zwnj; وافر الهی&zwnj; و انبیا و ملائکة&zwnj;الله و صلحا بر روح&zwnj; بزرگ&zwnj; حماسی&zwnj; او باد ـ هیچ&zwnj;گاه&zwnj; غفلت&zwnj; نکنند. و بدانند آنچه&zwnj; دستور ائمه&zwnj; ـ علیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ برای&zwnj; بزرگداشت&zwnj; این&zwnj; حماسة&zwnj; تاریخی&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; و آنچه&zwnj; لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; بر ستمگران&zwnj; آل&zwnj; بیت&zwnj; است&zwnj;، تمام&zwnj; فریاد قهرمانانة&zwnj; ملتها است&zwnj; بر سردمداران&zwnj; ستم&zwnj;پیشه&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; الی&zwnj; الابد. و می&zwnj;دانید که&zwnj; لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; و فریاد از بیداد بنی&zwnj;امیه&zwnj; ـلعنة&zwnj;الله علیهم&zwnj;ـ با آنکه&zwnj; آنان&zwnj; منقرض&zwnj; و به&zwnj; جهنم&zwnj; رهسپار شده&zwnj;اند، فریاد بر سر ستمگران&zwnj; جهان&zwnj; و زنده&zwnj; نگهداشتن&zwnj; این&zwnj; فریاد ستم&zwnj;شکن&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>و لازم&zwnj; است&zwnj; در نوحه&zwnj;ها و اشعار مرثیه&zwnj; و اشعار ثنای&zwnj; از ائمة&zwnj; حق&zwnj; ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ به&zwnj;طور کوبنده&zwnj; فجایع&zwnj; و ستمگریهای&zwnj; ستمگران&zwnj; هر عصر و مصر یادآوری&zwnj; شود؛ و در این&zwnj; عصر که&zwnj; عصر مظلومیت&zwnj; جهان&zwnj; اسلام&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; و سایر وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; و از آن&zwnj; جمله&zwnj; آل&zwnj; سعود، این&zwnj; خائنین&zwnj; به&zwnj; حرم&zwnj; بزرگ&zwnj; الهی&zwnj; ـ لعنة&zwnj;الله و ملائکته&zwnj; و رسله&zwnj; علیهم&zwnj; ـ است&zwnj; به&zwnj; طور کوبنده&zwnj; یادآوری&zwnj; و لعن&zwnj; و نفرین&zwnj; شود. و همه&zwnj; باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; آنچه&zwnj; موجب&zwnj; وحدت&zwnj; بین&zwnj; مسلمین&zwnj; است&zwnj; این&zwnj; مراسم&zwnj; سیاسی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; حافظ&zwnj; ملّیت&zwnj; مسلمین&zwnj;، بویژه&zwnj; شیعیان&zwnj; ائمة&zwnj; اثنی&zwnj; عشر ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الله و سلم&zwnj; ـ&nbsp;] است&zwnj;&nbsp;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و آنچه&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; تذکر دهم&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; وصیت&zwnj; سیاسی&zwnj; ـ الهی&zwnj; اینجانب&zwnj; اختصاص&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; ایران&zwnj; ندارد، بلکه&zwnj; توصیه&zwnj; به&zwnj; جمیع&zwnj; ملل&zwnj; اسلامی&zwnj; و مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; از هر ملت&zwnj; و مذهب&zwnj; می&zwnj;باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;از خداوند ـ عزوجل&zwnj; ـ عاجزانه&zwnj; خواهانم&zwnj; که&zwnj; لحظه&zwnj;ای&zwnj; ما و ملت&zwnj; ما را به&zwnj; خود واگذار نکند و از عنایات&zwnj; غیبی&zwnj; خود به&zwnj; این&zwnj; فرزندان&zwnj; اسلام&zwnj; و رزمندگان&zwnj; عزیز لحظه&zwnj; ] ای&zwnj; [&nbsp;دریغ&zwnj; نفرماید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>&nbsp;روح&zwnj; الله الموسوی&zwnj; الخمینی&zwnj;<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>&nbsp;بسم&zwnj;الله الرحمن&zwnj; الرحیم&zwnj;<\/strong><br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اهمیت&zwnj; انقلاب&zwnj; شکوهمند اسلامی&zwnj; که&zwnj; دستاورد میلیونها انسان&zwnj; ارزشمند و هزاران&zwnj; شهید جاوید آن&zwnj; و آسیب&zwnj; دیدگان&zwnj; عزیز، این&zwnj; شهیدان&zwnj; زنده&zwnj; است&zwnj; و مورد امید میلیونها مسلمانان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; است&zwnj;، به&zwnj; قدری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; ارزیابی&zwnj; آن&zwnj; از عهدة&zwnj; قلم&zwnj; و بیان&zwnj; والاتر و برتر است&zwnj;. اینجانب&zwnj;، روح&zwnj;الله موسوی&zwnj; خمینی&zwnj; که&zwnj; از کرم&zwnj; عظیم&zwnj; خداوند متعال&zwnj; با همة&zwnj; خطایا مأیوس&zwnj; نیستم&zwnj; و زاد راه&zwnj; پرخطرم&zwnj; همان&zwnj; دلبستگی&zwnj; به&zwnj; کرم&zwnj; کریم&zwnj; مطلق&zwnj; است&zwnj;، به&zwnj; عنوان&zwnj; یک&zwnj; نفر طلبة&zwnj; حقیر که&zwnj; همچون&zwnj; دیگر برادران&zwnj; ایمانی&zwnj; امید به&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; و بقای&zwnj; دستاوردهای&zwnj; آن&zwnj; و به&zwnj; ثمر رسیدن&zwnj; هرچه&zwnj; بیشتر آن&zwnj; دارم&zwnj;، به&zwnj; عنوان&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و نسلهای&zwnj; عزیز آینده&zwnj; مطالبی&zwnj; هر چند تکراری&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;نمایم&zwnj;. و از خداوند بخشاینده&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; خلوص&zwnj; نیت&zwnj; در این&zwnj; تذکرات&zwnj; عنایت&zwnj; فرماید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;1)&nbsp;ما می&zwnj;دانیم&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; بزرگ&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; جهانخواران&zwnj; و ستمگران&zwnj; را از ایران&zwnj; بزرگ&zwnj; کوتاه&zwnj; کرد، با تأییدات&zwnj; غیبی&zwnj; الهی&zwnj; پیروز گردید. اگر نبود دست&zwnj; توانای&zwnj; خداوند امکان&zwnj; نداشت&zwnj; یک&zwnj; جمعیت&zwnj; 36 میلیونی&zwnj; با آن&zwnj; تبلیغات&zwnj; ضداسلامی&zwnj; و ضد روحانی&zwnj; خصوص&zwnj; در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر و با آن&zwnj; تفرقه&zwnj;افکنیهای&zwnj; بیحساب&zwnj; قلمداران&zwnj; و زبان&zwnj; مُزدان&zwnj; در مطبوعات&zwnj; و سخنرانیها و مجالس&zwnj; و محافل&zwnj; ضداسلامی&zwnj; و ضدملی&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; ملیّت&zwnj;، و آنهمه&zwnj; شعرها و بذله&zwnj;گوییها، و آنهمه&zwnj; مراکز عیاشی&zwnj; و فحشا و قمار و مسکرات&zwnj; و مواد مخدره&zwnj; که&zwnj; همه&zwnj; و همه&zwnj; برای&zwnj; کشیدن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; فعال&zwnj; که&zwnj; باید در راه&zwnj; پیشرفت&zwnj; و تعالی&zwnj; و ترقی&zwnj; میهن&zwnj; عزیز خود فعالیت&zwnj; نمایند، به&zwnj; فساد و بی&zwnj;تفاوتی&zwnj; در پیشامدهای&zwnj; خائنانه&zwnj;، که&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; شاه&zwnj; فاسد و پدر بی&zwnj;فرهنگش&zwnj; و دولتها و مجالس&zwnj; فرمایشی&zwnj; که&zwnj; از طرف&zwnj; سفارتخانه&zwnj;های&zwnj; قدرتمندان&zwnj; بر ملت&zwnj; تحمیل&zwnj; می&zwnj;شد، و از همه&zwnj; بدتر وضع&zwnj; دانشگاهها و دبیرستانها و مراکز آموزشی&zwnj; که&zwnj; مقدرات&zwnj; کشور به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; سپرده&zwnj; می&zwnj;شد، با به&zwnj; کار گرفتن&zwnj; معلمان&zwnj; و استادان&zwnj; غربزده&zwnj; یا شرقزدة&zwnj; صددرصد مخالف&zwnj; اسلام&zwnj; و فرهنگ&zwnj; اسلامی&zwnj; بلکه&zwnj; ملی&zwnj; صحیح&zwnj;، با نام&zwnj; &laquo;ملیت&zwnj;&raquo; و &laquo;ملی&zwnj;گرایی&zwnj;&raquo;،&nbsp;گرچه&zwnj; در بین&zwnj; آنان&zwnj; مردانی&zwnj; متعهد و دلسوز بودند، لکن&zwnj; با اقلیت&zwnj; فاحش&zwnj; آنان&zwnj; و در تنگنا قرار دادنشان&zwnj; کار مثبتی&zwnj; نمی&zwnj;توانستند انجام&zwnj; دهند و با اینهمه&zwnj; و دهها مسائل&zwnj; دیگر، از آن&zwnj; جمله&zwnj; به&zwnj; انزوا و عزلت&zwnj; کشیدن&zwnj; روحانیان&zwnj; و با قدرت&zwnj; تبلیغاتْ به&zwnj; انحراف&zwnj; فکری&zwnj; کشیدن&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj;، ممکن&zwnj; نبود این&zwnj; ملت&zwnj; با این&zwnj; وضعیت&zwnj; یکپارچه&zwnj; قیام&zwnj; کنند و در سرتاسر کشور با ایدة&zwnj; واحد و فریاد &laquo;الله اکبر&raquo; و فداکاریهای&zwnj; حیرت&zwnj;آور و معجزه&zwnj;آسا تمام&zwnj; قدرتهای&zwnj; داخل&zwnj; و خارج&zwnj; را کنار زده&zwnj; و خودْ مقدرات&zwnj; کشور را به&zwnj; دست&zwnj; گیرد. بنابراین&zwnj; شک&zwnj; نباید کرد که&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; از همة&zwnj; انقلابها جدا است&zwnj;: هم&zwnj; در پیدایش&zwnj; و هم&zwnj; در کیفیت&zwnj; مبارزه&zwnj; و هم&zwnj; در انگیزة&zwnj; انقلاب&zwnj; و قیام&zwnj;. و تردید نیست&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; یک&zwnj; تحفة&zwnj; الهی&zwnj; و هدیة&zwnj; غیبی&zwnj; بوده&zwnj; که&zwnj; از جانب&zwnj; خداوند منان&zwnj; بر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; غارتزده&zwnj; عنایت&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2)&nbsp;اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; پدیدة&zwnj; الهی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با به&zwnj; کار بستن&zwnj; آن&zwnj; سعادت&zwnj; فرزندان&zwnj; خود را در دنیا و آخرت&zwnj; به&zwnj; بالاترین&zwnj; وجه&zwnj; تأمین&zwnj; می&zwnj;کند و قدرت&zwnj; آن&zwnj; دارد که&zwnj; قلم&zwnj; سرخ&zwnj; بر ستمگریها و چپاولگریها و فسادها و تجاوزها بکشد و انسانها را به&zwnj; کمال&zwnj; مطلوب&zwnj; خود برساند. و مکتبی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برخلاف&zwnj; مکتبهای&zwnj; غیرتوحیدی&zwnj;، در تمام&zwnj; شئون&zwnj; فردی&zwnj; و اجتماعی&zwnj; و مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; و فرهنگی&zwnj; و سیاسی&zwnj; و نظامی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; دخالت&zwnj; و نظارت&zwnj; دارد و از هیچ&zwnj; نکته&zwnj;، ولو بسیار ناچیز که&zwnj; در تربیت&zwnj; انسان&zwnj; و جامعه&zwnj; و پیشرفت&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; نقش&zwnj; دارد فروگذار ننموده&zwnj; است&zwnj;؛ و موانع&zwnj; و مشکلات&zwnj; سر راه&zwnj; تکامل&zwnj; را در اجتماع&zwnj; و فرد گوشزد نموده&zwnj; و به&zwnj; رفع&zwnj; آنها کوشیده&zwnj; است&zwnj;. اینک&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; توفیق&zwnj; و تأیید خداوند، جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; با دست&zwnj; توانای&zwnj; ملت&zwnj; متعهد پایه&zwnj;ریزی&zwnj; شده&zwnj;، و آنچه&zwnj; در این&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; مطرح&zwnj; است&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; مترقی&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، بر ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تحقق&zwnj; محتوای&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; جمیع&zwnj; ابعاد و حفظ&zwnj; و حراست&zwnj; آن&zwnj; بکوشند که&zwnj; حفظ&zwnj; اسلام&zwnj; در رأس&zwnj; تمام&zwnj; واجبات&zwnj; است&zwnj;، که&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; از آدم&zwnj; ـ علیه&zwnj; السلام&zwnj; ـ تا خاتم&zwnj;النبیین&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ در راه&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; و فداکاری&zwnj; جانفرسا نموده&zwnj;اند و هیچ&zwnj; مانعی&zwnj; آنان&zwnj; را از این&zwnj; فریضة&zwnj; بزرگ&zwnj; بازنداشته&zwnj;؛ و همچنین&zwnj; پس&zwnj; از آنان&zwnj; اصحاب&zwnj; متعهد و ائمة&zwnj; اسلام&zwnj; ـ علیهم&zwnj; صلوات&zwnj; الله ـ با کوششهای&zwnj; توانفرسا تا حد نثار خون&zwnj; خود در حفظ&zwnj; آن&zwnj; کوشیده&zwnj;اند. و امروز بر ملت&zwnj; ایران&zwnj;، خصوصاً، و بر جمیع&zwnj; مسلمانان&zwnj;، عموماً، واجب&zwnj; است&zwnj; این&zwnj; امانت&zwnj; الهی&zwnj; را که&zwnj; در ایران&zwnj; به&zwnj; طور رسمی&zwnj; اعلام&zwnj; شده&zwnj; و در مدتی&zwnj; کوتاه&zwnj; نتایج&zwnj; عظیمی&zwnj; به&zwnj; بار آورده&zwnj;، با تمام&zwnj; توان&zwnj; حفظ&zwnj; نموده&zwnj; و در راه&zwnj; ایجاد مقتضیات&zwnj; بقای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; و رفع&zwnj; موانع&zwnj; و مشکلات&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; نمایند. و امید است&zwnj; که&zwnj; پرتو نور آن&zwnj; بر تمام&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; تابیدن&zwnj; گرفته&zwnj; و تمام&zwnj; دولتها و ملتها با یکدیگر تفاهم&zwnj; در این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; نمایند، و دست&zwnj; ابرقدرتهای&zwnj; عالمخوار و جنایتکاران&zwnj; تاریخ&zwnj; را تا ابد از سر مظلومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; جهان&zwnj; کوتاه&zwnj; نمایند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>اینجانب&zwnj; که&zwnj; نفسهای&zwnj; آخر عمر را می&zwnj;کشم&zwnj; به&zwnj; حسب&zwnj; وظیفه&zwnj;، شطری&zwnj; از آنچه&zwnj; در حفظ&zwnj; و بقای&zwnj; این&zwnj; ودیعة&zwnj; الهی&zwnj; دخالت&zwnj; دارد و شطری&zwnj; از موانع&zwnj; و خطرهایی&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; را تهدید می&zwnj;کنند، برای&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; و توفیق&zwnj; و تأیید همگان&zwnj; را از درگاه&zwnj; پروردگار عالمیان&zwnj; خواهانم&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; الف&zwnj; ـ&nbsp;بی&zwnj;تردید رمز بقای&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; همان&zwnj; رمز پیروزی&zwnj; است&zwnj;؛ و رمز پیروزی&zwnj; را ملت&zwnj; می&zwnj;داند و نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; در تاریخ&zwnj; خواهند خواند که&zwnj; دو رکن&zwnj; اصلی&zwnj; آن&zwnj;: انگیزة&zwnj; الهی&zwnj; و مقصد عالی&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj;؛ و اجتماع&zwnj; ملت&zwnj; در سراسر کشور با وحدت&zwnj; کلمه&zwnj; برای&zwnj; همان&zwnj; انگیزه&zwnj; و مقصد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نسلهای&zwnj; حاضر و آینده&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; اگر بخواهید اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; الله برقرار باشد و دست&zwnj; استعمار و استثمارگرانِ خارج&zwnj; و داخل&zwnj; از کشورتان&zwnj; قطع&zwnj; شود، این&zwnj; انگیزة&zwnj; الهی&zwnj; را که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; در قرآن&zwnj; کریم&zwnj; بر آن&zwnj; سفارش&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj; از دست&zwnj; ندهید؛ و در مقابل&zwnj; این&zwnj; انگیزه&zwnj; که&zwnj; رمز پیروزی&zwnj; و بقای&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، فراموشی&zwnj; هدف&zwnj; و تفرقه&zwnj; و اختلاف&zwnj; است&zwnj;. بی&zwnj;جهت&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; بوقهای&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; در سراسر جهان&zwnj; و ولیده&zwnj;های&zwnj; بومی&zwnj; آنان&zwnj; تمام&zwnj; توان&zwnj; خود را صرف&zwnj; شایعه&zwnj;ها و دروغهای&zwnj; تفرقه&zwnj;افکن&zwnj; نموده&zwnj;اند و میلیاردها دلار برای&zwnj; آن&zwnj; صرف&zwnj; می&zwnj;کنند. بی&zwnj; انگیزه&zwnj; نیست&zwnj; سفرهای&zwnj; دائمی&zwnj; مخالفان&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; منطقه&zwnj;. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; در بین&zwnj; آنان&zwnj; از سردمداران&zwnj; و حکومتهای&zwnj; بعض&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj;، که&zwnj; جز به&zwnj; منافع&zwnj; شخص&zwnj; خود فکر نمی&zwnj;کنند و چشم&zwnj; و گوش&zwnj; بسته&zwnj; تسلیم&zwnj; امریکا هستند دیده&zwnj; می&zwnj;شود؛ و بعض&zwnj; از روحانی&zwnj; نماها نیز به&zwnj; آنان&zwnj; ملحقند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;امروز و در آتیه&zwnj; نیز آنچه&zwnj; برای&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; ومسلمانان&zwnj; جهان&zwnj; باید مطرح&zwnj; باشد و اهمیت&zwnj; آن&zwnj; را در نظر گیرند، خنثی&zwnj; کردن&zwnj; تبلیغات&zwnj; تفرقه&zwnj; افکنِ خانه&zwnj; برانداز است&zwnj;. توصیة&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; مسلمین&zwnj; و خصوص&zwnj; ایرانیان&zwnj; بویژه&zwnj; در عصر حاضر، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در مقابل&zwnj; این&zwnj; توطئه&zwnj;ها عکس&zwnj; العمل&zwnj; نشان&zwnj; داده&zwnj; و به&zwnj; انسجام&zwnj; و وحدت&zwnj; خود، به&zwnj; هر راه&zwnj; ممکن&zwnj; افزایش&zwnj; دهند و کفار و منافقان&zwnj; را مأیوس&zwnj; نمایند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ب&zwnj; ـ&nbsp;از توطئه&zwnj;های&zwnj; مهمی&zwnj; که&zwnj; در قرن&zwnj; اخیر، خصوصاً در دهه&zwnj;های&zwnj; معاصر، و بویژه&zwnj; پس&zwnj; از پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; آشکارا به&zwnj; چشم&zwnj; می&zwnj;خورد، تبلیغات&zwnj; دامنه&zwnj;دار با ابعاد مختلف&zwnj; برای&zwnj; مأیوس&zwnj; نمودن&zwnj; ملتها و خصوص&zwnj; ملت&zwnj; فداکار ایران&zwnj; از اسلام&zwnj; است&zwnj;. گاهی&zwnj; ناشیانه&zwnj; و با صراحت&zwnj; به&zwnj; اینکه&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; که&zwnj; 1400 سال&zwnj; قبل&zwnj; وضع&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; نمی&zwnj;تواند در عصر حاضر کشورها را اداره&zwnj; کند، یا آنکه&zwnj; اسلام&zwnj; یک&zwnj; دین&zwnj; ارتجاعی&zwnj; است&zwnj; و با هر نوآوری&zwnj; و مظاهر تمدن&zwnj; مخالف&zwnj; است&zwnj;، و در عصر حاضر نمی&zwnj;شود کشورها از تمدن&zwnj; جهانی&zwnj; و مظاهر آن&zwnj; کناره&zwnj; گیرند، و امثال&zwnj; این&zwnj; تبلیغات&zwnj; ابلهانه&zwnj; و گاهی&zwnj; موذیانه&zwnj; و شیطنت&zwnj;آمیز به&zwnj; گونة&zwnj; طرفداری&zwnj; از قداست&zwnj; اسلام&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; و دیگر ادیان&zwnj; الهی&zwnj; سر و کار دارند با معنویات&zwnj; و تهذیب&zwnj; نفوس&zwnj; و تحذیر از مقامات&zwnj; دنیایی&zwnj; و دعوت&zwnj; به&zwnj; ترک&zwnj; دنیا و اشتغال&zwnj; به&zwnj; عبادات&zwnj; و اذکار و ادعیه&zwnj; که&zwnj; انسان&zwnj; را به&zwnj; خدای&zwnj; تعالی&zwnj; نزدیک&zwnj; و از دنیا دور می&zwnj;کند، و حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; و سررشته&zwnj;داری&zwnj; برخلاف&zwnj; آن&zwnj; مقصد و مقصود بزرگ&zwnj; و معنوی&zwnj; است&zwnj;، چه&zwnj; اینها تمام&zwnj; برای&zwnj; تعمیر دنیا است&zwnj; و آن&zwnj; مخالف&zwnj; مسلک&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; است&zwnj;! و مع&zwnj;الاسف&zwnj; تبلیغ&zwnj; به&zwnj; وجه&zwnj; دوم&zwnj; در بعض&zwnj; از روحانیان&zwnj; و متدینان&zwnj; بیخبر از اسلام&zwnj; تأثیر گذاشته&zwnj; که&zwnj; حتی&zwnj; دخالت&zwnj; در حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; را به&zwnj; مثابة&zwnj; یک&zwnj; گناه&zwnj; و فسق&zwnj; می&zwnj;دانستند و شاید بعضی&zwnj; بدانند! و این&zwnj; فاجعة&zwnj; بزرگی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; مبتلای&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; بود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گروه&zwnj; اول&zwnj; که&zwnj; باید گفت&zwnj; از حکومت&zwnj; و قانون&zwnj; و سیاست&zwnj; یا اطلاع&zwnj; ندارند یا غرضمندانه&zwnj; خود را به&zwnj; بی&zwnj;اطلاعی&zwnj; می&zwnj;زنند. زیرا اجرای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp;قوانین&zwnj; بر معیار قسط&zwnj; و عدل&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از ستمگری&zwnj; و حکومت&zwnj; جائرانه&zwnj; و بسط&zwnj; عدالت&zwnj; فردی&zwnj; و اجتماعی&zwnj; و منع&zwnj; از فساد و فحشا و انواع&zwnj; کجرویها، و آزادی&zwnj; بر معیار عقل&zwnj; و عدل&zwnj; و استقلال&zwnj; و خودکفایی&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از استعمار و استثمار و استعباد، و حدود و قصاص&zwnj; و تعزیرات&zwnj;&nbsp;&nbsp; بر میزان&zwnj; عدل&zwnj; برای&zwnj; جلوگیری&zwnj; از فساد و تباهی&zwnj; یک&zwnj; جامعه&zwnj;، و سیاست&zwnj; و راه&zwnj; بردن&zwnj; جامعه&zwnj; به&zwnj; موازین&zwnj; عقل&zwnj; و عدل&zwnj; و انصاف&zwnj; و صدها از این&zwnj; قبیل&zwnj;، چیزهایی&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; با مرور زمان&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; بشر و زندگی&zwnj; اجتماعی&zwnj; کهنه&zwnj; شود. این&zwnj; دعوی&zwnj; به&zwnj; مثابة&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; گفته&zwnj; شود قواعد عقلی&zwnj; و ریاضی&zwnj; در قرن&zwnj; حاضر باید عوض&zwnj; شود و به&zwnj; جای&zwnj; آن&zwnj; قواعد دیگر نشانده&zwnj; شود. اگر در صدر خلقت&zwnj;، عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj; باید جاری&zwnj; شود و از ستمگری&zwnj; و چپاول&zwnj; و قتل&zwnj; باید جلوگیری&zwnj; شود، امروز چون&zwnj; قرن&zwnj; اتم&zwnj; است&zwnj; آن&zwnj; روش&zwnj; کهنه&zwnj; شده&zwnj;! و ادعای&zwnj; آنکه&zwnj; اسلام&zwnj; با نوآوردها مخالف&zwnj; است&zwnj; ـ همان&zwnj; سان&zwnj; که&zwnj; محمدرضا پهلوی&zwnj; مخلوع&zwnj; می&zwnj;گفت&zwnj; که&zwnj; اینان&zwnj; می&zwnj;خواهند با چهارپایان&zwnj; در این&zwnj; عصر سفر کنند ـ یک&zwnj; اتهام&zwnj; ابلهانه&zwnj; بیش&zwnj; نیست&zwnj;. زیرا اگر مراد از مظاهر تمدن&zwnj; و نوآوردها، اختراعات&zwnj; و ابتکارات&zwnj; و صنعتهای&zwnj; پیشرفته&zwnj; که&zwnj; در پیشرفت&zwnj; و تمدن&zwnj; بشر دخالت&zwnj; دارد، هیچ&zwnj;گاه&zwnj; اسلام&zwnj; و هیچ&zwnj; مذهب&zwnj; توحیدی&zwnj; با آن&zwnj; مخالفت&zwnj; نکرده&zwnj; و نخواهد کرد بلکه&zwnj; علم&zwnj; و صنعت&zwnj; مورد تأکید اسلام&zwnj; و قرآن&zwnj; مجید است&zwnj;. و اگر مراد از تجدد و تمدن&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; معنی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بعضی&zwnj; روشنفکران&zwnj; حرفه&zwnj;ای&zwnj; می&zwnj;گویند که&zwnj; آزادی&zwnj; در تمام&zwnj; منکرات&zwnj; و فحشا حتی&zwnj; همجنس&zwnj;بازی&zwnj; و از این&zwnj; قبیل&zwnj;، تمام&zwnj; ادیان&zwnj; آسمانی&zwnj; و دانشمندان&zwnj; و عقلا با آن&zwnj; مخالفند گرچه&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزدگان&zwnj; به&zwnj; تقلید کورکورانه&zwnj; آن&zwnj; را ترویج&zwnj; می&zwnj;کنند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما طایفة&zwnj; دوم&zwnj; که&zwnj; نقشة&zwnj; موذیانه&zwnj; دارند و اسلام&zwnj; را از حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; جدا می&zwnj;دانند. باید به&zwnj; این&zwnj; نادانان&zwnj; گفت&zwnj; که&zwnj; قرآن&zwnj; کریم&zwnj; و سنت&zwnj; رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ آنقدر که&zwnj; در حکومت&zwnj; و سیاست&zwnj; احکام&zwnj; دارند در سایر چیزها ندارند؛ بلکه&zwnj; بسیار از احکام&zwnj; عبادی&zwnj; اسلام&zwnj;، عبادی&zwnj; ـ سیاسی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; غفلت&zwnj; از آنها این&zwnj; مصیبتها را به&zwnj; بار آورده&zwnj;. پیغمبر اسلام&zwnj;(ص&zwnj;) تشکیل&zwnj; حکومت&zwnj; داد مثل&zwnj; سایر حکومتهای&zwnj; جهان&zwnj; لکن&zwnj; با انگیزة&zwnj; بسط&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;. و خلفای&zwnj; اول&zwnj; اسلامی&zwnj; حکومتهای&zwnj; وسیع&zwnj; داشته&zwnj;اند و حکومت&zwnj; علی&zwnj;بن&zwnj; ابیطالب&zwnj; ـ علیه&zwnj;السلام&zwnj; ـ نیز با همان&zwnj; انگیزه&zwnj;، به&zwnj; طور وسیعتر و گسترده&zwnj;تر از واضحات&zwnj; تاریخ&zwnj; است&zwnj;. و پس&zwnj; از آن&zwnj; بتدریج&zwnj; حکومت&zwnj; به&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj; بوده&zwnj;؛ و اکنون&zwnj; نیز مدعیان&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; پیروی&zwnj; از اسلام&zwnj; و رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ بسیارند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; در این&zwnj; وصیتنامه&zwnj; با اشاره&zwnj; می&zwnj;گذرم&zwnj;، ولی&zwnj; امید آن&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; نویسندگان&zwnj; و جامعه&zwnj;شناسان&zwnj; و تاریخ&zwnj;نویسان&zwnj;، مسلمانان&zwnj; را از این&zwnj; اشتباه&zwnj; بیرون&zwnj; آورند. و آنچه&zwnj; گفته&zwnj; شده&zwnj; و می&zwnj;شود که&zwnj; انبیا ـ علیهم&zwnj;السلام&zwnj; ـ به&zwnj; معنویات&zwnj; کار دارند و حکومت&zwnj; و سررشته&zwnj;داری&zwnj; دنیایی&zwnj; مطرود است&zwnj; و انبیا و اولیا و بزرگان&zwnj; از آن&zwnj; احتراز می&zwnj;کردند و ما نیز باید چنین&zwnj; کنیم&zwnj;، اشتباه&zwnj; تأسف&zwnj;آوری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نتایج&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; تباهی&zwnj; کشیدن&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و باز کردن&zwnj; راه&zwnj; برای&zwnj; استعمارگران&zwnj; خونخوار است&zwnj;، زیرا آنچه&zwnj; مردود است&zwnj; حکومتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; و دیکتاتوری&zwnj; و ستمگری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; سلطه&zwnj;جویی&zwnj; و انگیزه&zwnj;های&zwnj; منحرف&zwnj; و دنیایی&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; تحذیر نموده&zwnj;اند؛ جمع&zwnj;آوری&zwnj; ثروت&zwnj; و مال&zwnj; و قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; و طاغوت&zwnj; گرایی&zwnj; است&zwnj; و بالاخره&zwnj; دنیایی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; انسان&zwnj; را از حق&zwnj; تعالی&zwnj; غافل&zwnj; کند. و اما حکومت&zwnj; حق&zwnj; برای&zwnj; نفع&zwnj; مستضعفان&zwnj; و جلوگیری&zwnj; از ظلم&zwnj; و جور و اقامة&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;، همان&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; مثل&zwnj; سلیمان&zwnj; بن&zwnj; داوود و پیامبر عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; اسلام&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و اوصیای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بزرگوارش&zwnj; برای&zwnj; آن&zwnj; کوشش&zwnj; می&zwnj;کردند؛ از بزرگترین&zwnj; واجبات&zwnj; و اقامة&zwnj; آن&zwnj; از والاترین&zwnj; عبادات&zwnj; است&zwnj;، چنانچه&zwnj; سیاست&zwnj; سالم&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; حکومتها بوده&zwnj; از امور لازمه&zwnj; است&zwnj;. باید ملت&zwnj; بیدار و هوشیار ایران&zwnj; با دید اسلامی&zwnj; این&zwnj; توطئه&zwnj;ها را خنثی&zwnj; نمایند. و گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; متعهد به&zwnj; کمک&zwnj; ملت&zwnj; برخیزند و دست&zwnj; شیاطین&zwnj; توطئه&zwnj;گر را قطع&zwnj; نمایند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ج&zwnj; ـ&nbsp;و از همین&zwnj; قماش&zwnj; توطئه&zwnj;ها و شاید موذیانه&zwnj;تر، شایعه&zwnj;های&zwnj; وسیع&zwnj; در سطح&zwnj; کشور، و در شهرستانها بیشتر، بر اینکه&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; هم&zwnj; کاری&zwnj; برای&zwnj; مردم&zwnj; انجام&zwnj; نداد. بیچاره&zwnj; مردم&zwnj; با آن&zwnj; شوق&zwnj; و شعف&zwnj; فداکاری&zwnj; کردند که&zwnj; از رژیم&zwnj; ظالمانة&zwnj; طاغوت&zwnj; رهایی&zwnj; یابند، گرفتار یک&zwnj; رژیم&zwnj; بدتر شدند! مستکبران&zwnj; مستکبرتر و مستضعفان&zwnj; مستضعف&zwnj;تر شدند! زندانها پر از جوانان&zwnj; که&zwnj; امید آتیة&zwnj; کشور است&zwnj; می&zwnj;باشد و شکنجه&zwnj;ها از رژیم&zwnj; سابق&zwnj; بدتر و غیرانسانیتر است&zwnj;! هر روز عده&zwnj;ای&zwnj; را اعدام&zwnj; می&zwnj;کنند به&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj;! و ای&zwnj; کاش&zwnj; اسم&zwnj; اسلام&zwnj; روی&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; نمی&zwnj;گذاشتند! این&zwnj; زمان&zwnj; از زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; و پسرش&zwnj; بدتر است&zwnj;! مردم&zwnj; در رنج&zwnj; و زحمت&zwnj; و گرانی&zwnj; سرسام&zwnj;آور غوطه&zwnj; می&zwnj;خورند و سردمداران&zwnj; دارند این&zwnj; رژیم&zwnj; را به&zwnj; رژیمی&zwnj; کمونیستی&zwnj; هدایت&zwnj; می&zwnj;کنند! اموال&zwnj; مردم&zwnj; مصادره&zwnj; می&zwnj;شود و آزادی&zwnj; در هر چیز از ملت&zwnj; سلب&zwnj; شده&zwnj;! و بسیاری&zwnj; دیگر از این&zwnj; قبیل&zwnj; امور که&zwnj; با نقشه&zwnj; اجرا می&zwnj;شود. و دلیل&zwnj; آنکه&zwnj; نقشه&zwnj; و توطئه&zwnj; در کار است&zwnj; آنکه&zwnj; هرچند روز یک&zwnj; امر در هر گوشه&zwnj; و کنار و در هر کوی&zwnj; و برزن&zwnj; سر زبانها می&zwnj;افتد؛ در تاکسیها همین&zwnj; مطلب&zwnj; واحد و در اتوبوسها نیز همین&zwnj; و در اجتماعات&zwnj; چند نفره&zwnj; باز همین&zwnj; صحبت&zwnj; می&zwnj;شود؛ و یکی&zwnj; که&zwnj; قدری&zwnj; کهنه&zwnj; شد یکی&zwnj; دیگر معروف&zwnj; می&zwnj;شود. و مع&zwnj;الاسف&zwnj; بعض&zwnj; روحانیون&zwnj; که&zwnj; از حیله&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; بیخبرند با تماس&zwnj; یکی&zwnj; ـ دو نفر از عوامل&zwnj; توطئه&zwnj; گمان&zwnj; می&zwnj;کنند مطلب&zwnj; همان&zwnj; است&zwnj;. و اساس&zwnj; مسأله&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; مسائل&zwnj; را می&zwnj;شنوند و باور می&zwnj;کنند اطلاع&zwnj; از وضع&zwnj; دنیا و انقلابهای&zwnj; جهان&zwnj; و حوادث&zwnj; بعد از انقلاب&zwnj; و گرفتاریهای&zwnj; عظیم&zwnj; اجتناب&zwnj;ناپذیر آن&zwnj; ندارند ـچنانچه&zwnj; اطلاع&zwnj; صحیح&zwnj; از تحولاتی&zwnj; که&zwnj; همه&zwnj; به&zwnj; سود اسلام&zwnj; است&zwnj; ندارند ـ و چشم&zwnj; بسته&zwnj; و بیخبر امثال&zwnj; این&zwnj; مطالب&zwnj; را شنیده&zwnj; و خود نیز با غفلت&zwnj; یا عمد به&zwnj; آنان&zwnj; پیوسته&zwnj;اند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; قبل&zwnj; از مطالعة&zwnj; وضعیت&zwnj; کنونی&zwnj; جهان&zwnj; و مقایسه&zwnj; بین&zwnj; انقلاب&zwnj; اسلامی&zwnj; ایران&zwnj; با سایر انقلابات&zwnj; و قبل&zwnj; از آشنایی&zwnj; با وضعیت&zwnj; کشورها و ملتهایی&zwnj; که&zwnj; در حال&zwnj; انقلاب&zwnj; و پس&zwnj; از انقلابشان&zwnj; بر آنان&zwnj; چه&zwnj; می&zwnj;گذشته&zwnj; است&zwnj;، و قبل&zwnj; از توجه&zwnj; به&zwnj; گرفتاریهای&zwnj; این&zwnj; کشور طاغوتزده&zwnj; از ناحیة&zwnj; رضاخان&zwnj; و بدتر از آن&zwnj; محمدرضا که&zwnj; در طول&zwnj; چپاولگریهایشان&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; دولت&zwnj; به&zwnj; ارث&zwnj; گذاشته&zwnj;اند، از وابستگیهای&zwnj; عظیم&zwnj; خانمانسوز، تا اوضاع&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها و ادارات&zwnj; و اقتصاد و ارتش&zwnj; و مراکز عیاشی&zwnj; و مغازه&zwnj;های&zwnj; مسکرات&zwnj; فروشی&zwnj; و ایجاد بی&zwnj;بندوباری&zwnj; در تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; و اوضاع&zwnj; تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; و اوضاع&zwnj; دبیرستانها و دانشگاهها و اوضاع&zwnj; سینماها و عشرتکده&zwnj;ها و وضعیّت&zwnj; جوانها و زنها و وضعیت&zwnj; روحانیون&zwnj; و متدیّنین&zwnj; و آزادیخواهان&zwnj; متعهّد و بانوان&zwnj; عفیف&zwnj; ستمدیده&zwnj; و مساجد در زمان&zwnj; طاغوت&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; پروندة&zwnj; اعدام&zwnj; شدگان&zwnj; و محکومان&zwnj; به&zwnj; حبس&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; زندانها و کیفیت&zwnj; عملکرد متصدیان&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; مال&zwnj; سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; بزرگ&zwnj; و محتکران&zwnj; و گرانفروشان&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; دادگستریها و دادگاههای&zwnj; انقلاب&zwnj; و مقایسه&zwnj; با وضع&zwnj; سابق&zwnj; دادگستری&zwnj; و قضات&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; حال&zwnj; نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; و اعضای&zwnj; دولت&zwnj; و استاندارها و سایر مأمورین&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; آمده&zwnj;اند و مقایسه&zwnj; با زمان&zwnj; سابق&zwnj; و رسیدگی&zwnj; به&zwnj; عملکرد دولت&zwnj; و جهاد سازندگی&zwnj; در روستاهای&zwnj; محروم&zwnj; از همة&zwnj; مواهب&zwnj; حتی&zwnj; آب&zwnj; آشامیدنی&zwnj; و درمانگاه&zwnj; و مقایسه&zwnj; با طول&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; با در نظر گرفتن&zwnj; گرفتاری&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj; و پیامدهای&zwnj; آن&zwnj; از قبیل&zwnj; آوارگان&zwnj; میلیونی&zwnj; و خانواده&zwnj;های&zwnj; شهدا و آسیب&zwnj;دیدگان&zwnj; در جنگ&zwnj; و آوارگان&zwnj; میلیونی&zwnj; افغانستان&zwnj; و عراق&zwnj; و با نظر به&zwnj; حصر اقتصادی&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; پی&zwnj; در پی&zwnj; امریکا و وابستگان&zwnj; خارج&zwnj; و داخلش&zwnj; (اضافه&zwnj; کنید فقدان&zwnj; مبلّغ&zwnj; آشنا به&zwnj; مسائل&zwnj; به&zwnj; مقدار احتیاج&zwnj; و قاضی&zwnj; شرع&zwnj;) و هرج&zwnj; و مرجهایی&zwnj; که&zwnj; از طرف&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و منحرفان&zwnj; و حتی&zwnj; دوستان&zwnj; نادان&zwnj; در دست&zwnj; اجرا است&zwnj; و دهها مسائل&zwnj; دیگر، تقاضا این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قبل&zwnj; از آشنایی&zwnj; به&zwnj; مسائل&zwnj;، به&zwnj; اشکالتراشی&zwnj; و انتقاد کوبنده&zwnj; و فحاشی&zwnj; برنخیزید؛ و به&zwnj; حال&zwnj; این&zwnj; اسلام&zwnj; غریب&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از صدها سال&zwnj; ستمگری&zwnj; قلدرها و جهل&zwnj; توده&zwnj;ها امروز طفلی&zwnj; تازه&zwnj;پا و ولیده&zwnj;ای&zwnj; است&zwnj; محفوف&zwnj; به&zwnj; دشمنهای&zwnj; خارج&zwnj; و داخل&zwnj;، رحم&zwnj; کنید. و شما اشکالتراشان&zwnj; به&zwnj; فکر بنشینید که&zwnj; آیا بهتر نیست&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; سرکوبی&zwnj; به&zwnj; اصلاح&zwnj; و کمک&zwnj; بکوشید؛ و به&zwnj; جای&zwnj; طرفداری&zwnj; از منافقان&zwnj; و ستمگران&zwnj; و سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و محتکران&zwnj; بی&zwnj;انصاف&zwnj; از خدا بیخبر، طرفدار مظلومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; و محرومان&zwnj; باشید؛ و به&zwnj; جای&zwnj; گروههای&zwnj; آشوبگر و تروریستهای&zwnj; مفسد و طرفداری&zwnj; غیرمستقیم&zwnj; از آنان&zwnj;، توجهی&zwnj; به&zwnj; ترور شدگان&zwnj; از روحانیون&zwnj; مظلوم&zwnj; تا خدمتگزاران&zwnj; متعهد مظلوم&zwnj; داشته&zwnj; باشید؟<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; هیچ&zwnj; گاه&zwnj; نگفته&zwnj; و نمی&zwnj;گویم&zwnj; که&zwnj; امروز در این&zwnj; جمهوری&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بزرگ&zwnj; با همة&zwnj; ابعادش&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;شود و اشخاصی&zwnj; از روی&zwnj; جهالت&zwnj; و عقده&zwnj; و بی&zwnj;انضباطی&zwnj; برخلاف&zwnj; مقررات&zwnj; اسلام&zwnj; عمل&zwnj; نمی&zwnj;کنند؛ لکن&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; قوة&zwnj; مقننه&zwnj; و قضاییه&zwnj; و اجراییه&zwnj; با زحمات&zwnj; جانفرسا کوشش&zwnj; در اسلامی&zwnj; کردن&zwnj; این&zwnj; کشور می&zwnj;کنند و ملتِ دهها میلیونی&zwnj; نیز طرفدار و مددکار آنان&zwnj; هستند؛ و اگر این&zwnj; اقلیت&zwnj; اشکالتراش&zwnj; و کارشکن&zwnj; به&zwnj; کمک&zwnj; بشتابند، تحقق&zwnj; این&zwnj; آمال&zwnj; آسانتر و سریعتر خواهد بود. و اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; اینان&zwnj; به&zwnj; خود نیایند، چون&zwnj; تودة&zwnj; میلیونی&zwnj; بیدار شده&zwnj; و متوجه&zwnj; مسائل&zwnj; است&zwnj; و در صحنه&zwnj; حاضر است&zwnj;، آمال&zwnj; انسانی&zwnj; ـ اسلامی&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; خداوند متعال&zwnj; جامة&zwnj; عمل&zwnj; به&zwnj; طور چشمگیر خواهد پوشید و کجروان&zwnj; و اشکالتراشان&zwnj; در مقابل&zwnj; این&zwnj; سیل&zwnj; خروشان&zwnj; نخواهند توانست&zwnj; مقاومت&zwnj; کنند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; با جرأت&zwnj; مدعی&zwnj; هستم&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; و تودة&zwnj; میلیونی&zwnj; آن&zwnj; در عصر حاضر بهتر از ملت&zwnj; حجاز در عهد رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ و کوفه&zwnj; و عراق&zwnj; در عهد امیرالمؤمنین&zwnj; و حسین&zwnj; بن&zwnj; علی&zwnj; ـ صلوات&zwnj; الله و سلامه&zwnj; علیهما ـ می&zwnj;باشند. آن&zwnj; حجاز که&zwnj; در عهد رسول&zwnj;الله ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; ـ مسلمانان&zwnj; نیز اطاعت&zwnj; از ایشان&zwnj; نمی&zwnj;کردند و با بهانه&zwnj;هایی&zwnj; به&zwnj; جبهه&zwnj; نمی&zwnj;رفتند، که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; در سورة&zwnj; &laquo;توبه&zwnj;&raquo; با آیاتی&zwnj; آنها را توبیخ&zwnj; فرموده&zwnj; و وعدة&zwnj; عذاب&zwnj; داده&zwnj; است&zwnj;.&nbsp;&nbsp; و آنقدر به&zwnj; ایشان&zwnj; دروغ&zwnj; بستند که&zwnj; به&zwnj; حسب&zwnj; نقل&zwnj;، در منبر به&zwnj; آنان&zwnj; نفرین&zwnj; فرمودند.&nbsp;&nbsp; و آن&zwnj; اهل&zwnj; عراق&zwnj; و کوفه&zwnj; که&zwnj; با امیرالمؤمنین&zwnj; آنقدر بدرفتاری&zwnj; کردند و از اطاعتش&zwnj; سر باز زدند که&zwnj; شکایات&zwnj; آن&zwnj; حضرت&zwnj; از آنان&zwnj; در کتب&zwnj; نقل&zwnj; و تاریخ&zwnj; معروف&zwnj; است&zwnj;. و آن&zwnj; مسلمانان&zwnj; عراق&zwnj; و کوفه&zwnj; که&zwnj; با سیدالشهدا ـ علیه&zwnj;السلام&zwnj; ـ آن&zwnj; شد که&zwnj; شد. و آنان&zwnj; که&zwnj; در شهادت&zwnj; دست آلوده&zwnj; نکردند، یا گریختند از معرکه&zwnj; و یا نشستند تا آن&zwnj; جنایت&zwnj; تاریخ&zwnj; واقع&zwnj; شد. اما امروز می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; از قوای&zwnj; مسلح&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و سپاه&zwnj; و بسیج&zwnj; تا قوای&zwnj; مردمی&zwnj; از عشایر و داوطلبان&zwnj; و از قوای&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و مردم&zwnj; پشت&zwnj; جبهه&zwnj;ها، با کمال&zwnj; شوق&zwnj; و اشتیاق&zwnj; چه&zwnj; فداکاریها می&zwnj;کنند و چه&zwnj; حماسه&zwnj;ها می&zwnj;آفرینند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; مردم&zwnj; محترم&zwnj; سراسر کشور چه&zwnj; کمکهای&zwnj; ارزنده&zwnj; می&zwnj;کنند. و می&zwnj;بینیم&zwnj; که&zwnj; بازماندگان&zwnj; شهدا و آسیب&zwnj; دیدگان&zwnj; جنگ&zwnj; و متعلقان&zwnj; آنان&zwnj; با چهره&zwnj;های&zwnj; حماسه&zwnj;آفرین&zwnj; و گفتار و کرداری&zwnj; مشتاقانه&zwnj; و اطمینان&zwnj; بخش&zwnj; با ما و شما روبه&zwnj;رو می&zwnj;شوند. و اینها همه&zwnj; از عشق&zwnj; و علاقه&zwnj; و ایمان&zwnj; سرشار آنان&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; خداوند متعال&zwnj; و اسلام&zwnj; و حیات&zwnj; جاویدان&zwnj;. در صورتی&zwnj; که&zwnj; نه&zwnj; در محضر مبارک&zwnj; رسول&zwnj; اکرم&zwnj; ـ صلی&zwnj;الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ هستند، و نه&zwnj; در محضر امام&zwnj; معصوم&zwnj; ـ صلوات&zwnj; الله علیه&zwnj;. و انگیزة&zwnj; آنان&zwnj; ایمان&zwnj; و اطمینان&zwnj; به&zwnj; غیب&zwnj; است&zwnj;. و این&zwnj; رمز موفقیت&zwnj; و پیروزی&zwnj; در ابعاد مختلف&zwnj; است&zwnj;. و اسلام&zwnj; باید افتخار کند که&zwnj; چنین&zwnj; فرزندانی&zwnj; تربیت&zwnj; نموده&zwnj;، و ما همه&zwnj; مفتخریم&zwnj; که&zwnj; در چنین&zwnj; عصری&zwnj; و در پیشگاه&zwnj; چنین&zwnj; ملتی&zwnj; می &zwnj;باشیم&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; در اینجا یک&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; اشخاصی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; انگیزة&zwnj; مختلف&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; مخالفت&zwnj; می&zwnj;کنند و به&zwnj; جوانان&zwnj;، چه&zwnj; دختران&zwnj; و چه&zwnj; پسرانی&zwnj; که&zwnj; مورد بهره&zwnj;برداری&zwnj; منافقان&zwnj; و منحرفان&zwnj; فرصت&zwnj; طلب&zwnj; و سودجو واقع&zwnj; شده&zwnj;اند می&zwnj;نمایم&zwnj;، که&zwnj; بیطرفانه&zwnj; و با فکر آزاد به&zwnj; قضاوت&zwnj; بنشینید و تبلیغات&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهند جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; ساقط&zwnj; شود و کیفیت&zwnj; عمل&zwnj; آنان&zwnj; و رفتارشان&zwnj; با&nbsp;توده&zwnj;های&zwnj; محروم&zwnj; و گروهها و دولتهایی&zwnj; که&zwnj; از آنان&zwnj; پشتیبانی&zwnj; کرده&zwnj; و می&zwnj;کنند و گروهها و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; در داخل&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; پیوسته&zwnj; و از آنان&zwnj; پشتیبانی&zwnj; می&zwnj;کنند و اخلاق&zwnj; و رفتارشان&zwnj; در بین&zwnj; خود و هوادارانشان&zwnj; و تغییر موضعهایشان&zwnj; در پیشامدهای&zwnj; مختلف&zwnj; را، با دقت&zwnj; و بدون&zwnj; هوای&zwnj; نفس&zwnj; بررسی&zwnj; کنید، و مطالعه&zwnj; کنید حالات&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; منافقان&zwnj; و منحرفان&zwnj; شهید شدند، و ارزیابی&zwnj; کنید بین&zwnj; آنان&zwnj; و دشمنانشان&zwnj;؛ نوارهای&zwnj; این&zwnj; شهیدان&zwnj; تا حدی&zwnj; در دست&zwnj; و نوارهای&zwnj; مخالفان&zwnj; شاید در دست&zwnj; شماها باشد، ببینید کدام&zwnj; دسته&zwnj; طرفدار محرومان&zwnj; و مظلومان&zwnj; جامعه&zwnj; هستند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; برادران&zwnj;! شما این&zwnj; اوراق&zwnj; را قبل&zwnj; از مرگ&zwnj; من&zwnj; نمی&zwnj;خوانید. ممکن&zwnj; است&zwnj; پس&zwnj; از من&zwnj; بخوانید در آن&zwnj; وقت&zwnj; من&zwnj; نزد شما نیستم&zwnj; که&zwnj; بخواهم&zwnj; به&zwnj; نفع&zwnj; خود و جلب&zwnj; نظرتان&zwnj; برای&zwnj; کسب&zwnj; مقام&zwnj; و قدرتی&zwnj; با قلبهای&zwnj; جوان&zwnj; شما بازی&zwnj; کنم&zwnj;. من&zwnj; برای&zwnj; آنکه&zwnj; شما جوانان&zwnj; شایسته&zwnj;ای&zwnj; هستید علاقه&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; جوانی&zwnj; خود را در راه&zwnj; خداوند و اسلام&zwnj; عزیز و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; صرف&zwnj; کنید تا سعادت&zwnj; هر دو جهان&zwnj; را دریابید. و از خداوند غفور می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; شما را به&zwnj; راه&zwnj; مستقیم&zwnj; انسانیت&zwnj; هدایت&zwnj; کند و از گذشتة&zwnj; ما و شما با رحمت&zwnj; واسعة&zwnj; خود بگذرد. شماها نیز در خلوتها از خداوند همین&zwnj; را بخواهید، که&zwnj; او هادی&zwnj; و رحمان&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و یک&zwnj; وصیت&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; ایران&zwnj; و سایر ملتهای&zwnj; مبتلا به&zwnj; حکومتهای&zwnj; فاسد و دربند قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;؛ اما به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز ایران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; نعمتی&zwnj; که&zwnj; با جهاد عظیم&zwnj; خودتان&zwnj; و خون&zwnj; جوانان&zwnj; برومندتان&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آوردید همچون&zwnj; عزیزترین&zwnj; امور قدرش&zwnj; را بدانید و از آن&zwnj; حفاظت&zwnj; و پاسداری&zwnj; نمایید و در راه&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; نعمتی&zwnj; عظیم&zwnj; الهی&zwnj; و امانت&zwnj; بزرگ&zwnj; خداوندی&zwnj; است&zwnj; کوشش&zwnj; کنید و از مشکلاتی&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; پیش&zwnj; می&zwnj;آید نهراسید که&zwnj;&nbsp;إن&zwnj; تَنْصرواالله یَنْصُرْکم&zwnj; و یُثَبِّتْ اَقدامَکم&zwnj; .&nbsp;&nbsp; و در مشکلات&zwnj; دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; شریک&zwnj; و در رفع&zwnj; آنها کوشا باشید، و دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; را از خود بدانید، و چون&zwnj; محبوبی&zwnj; گرامی&zwnj; از آن&zwnj; نگهداری&zwnj; کنید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و دست&zwnj;اندرکاران&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;نمایم&zwnj; که&zwnj; قدر این&zwnj; ملت&zwnj; را بدانید و در خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; خصوصاً مستضعفان&zwnj; و محرومان&zwnj; و ستمدیدگان&zwnj; که&zwnj; نور چشمان&zwnj; ما و اولیای&zwnj; نعم&zwnj; همه&zwnj; هستند و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; رهاورد آنان&zwnj; و با فداکاریهای&zwnj; آنان&zwnj; تحقق&zwnj; پیدا کرد و بقای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; نیز مرهون&zwnj; خدمات&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj;، فروگذار نکنید و خود را از مردم&zwnj; و آنان&zwnj; را از خود بدانید و حکومتهای&zwnj; طاغوتی&zwnj; را که&zwnj; چپاولگرانی&zwnj; بی&zwnj;فرهنگ&zwnj; و زورگویانی&zwnj; تهی&zwnj; مغز بودند و هستند را همیشه&zwnj; محکوم&zwnj; نمایید، البته&zwnj; با اعمال&zwnj; انسانی&zwnj; که&zwnj; شایسته&zwnj; برای&zwnj; یک&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما به&zwnj; ملتهای&zwnj; اسلامی&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از حکومت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و از ملت&zwnj; مجاهد ایران&zwnj; الگو بگیرید و حکومتهای&zwnj; جائر خود را در صورتی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; ملتها که&zwnj; خواست&zwnj; ملت&zwnj; ایران&zwnj; است&zwnj; سر فرود نیاوردند، با تمام&zwnj; قدرت&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; خود بنشانید، که&zwnj; مایة&zwnj; بدبختی&zwnj; مسلمانان&zwnj;، حکومتهای&zwnj; وابستة&zwnj; به&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; می&zwnj;باشند. و اکیداً توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; بوقهای&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; گوش&zwnj; فرا ندهید که&zwnj; همه&zwnj; کوشش&zwnj; دارند که&zwnj; اسلام&zwnj; را از صحنه&zwnj; بیرون&zwnj; کنند که&zwnj; منافع&zwnj; ابرقدرتها تأمین&zwnj; شود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; د ـ&nbsp;از نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانیِ قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; استعمار و استثمارگر که&zwnj; سالهای&zwnj; طولانی&zwnj; در دست&zwnj; اجرا است&zwnj; و در کشور ایران&zwnj; از زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; اوج&zwnj; گرفت&zwnj; و در زمان&zwnj; محمدرضا با روشهای&zwnj; مختلف&zwnj; دنباله&zwnj;گیری&zwnj; شد، به&zwnj; انزواکشاندن&zwnj; روحانیت&zwnj; است&zwnj;؛ که&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; با فشار و سرکوبی&zwnj; و خلع&zwnj; لباس&zwnj; و حبس&zwnj; و تبعید و هتک&zwnj; حرمات&zwnj; و اعدام&zwnj; و امثال&zwnj; آن&zwnj;، و در زمان&zwnj; محمدرضا با نقشه&zwnj; و روشهای&zwnj; دیگر که&zwnj; یکی&zwnj; از آنها ایجاد عداوت&zwnj; بین&zwnj; دانشگاهیان&zwnj; و روحانیان&zwnj; بود، که&zwnj; تبلیغات&zwnj; وسیعی&zwnj; در این&zwnj; زمینه&zwnj; شد؛ و مع&zwnj;الاسف&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; بیخبری&zwnj; هر دو قشر از توطئة&zwnj; شیطانی&zwnj; ابرقدرتها نتیجة&zwnj; چشمگیری&zwnj; گرفته&zwnj; شد. از یک&zwnj; طرف&zwnj;، از دبستانها تا دانشگاهها کوشش&zwnj; شد که&zwnj; معلمان&zwnj; و دبیران&zwnj; و اساتید و رؤسای&zwnj; دانشگاهها از بین&zwnj; غربزدگان&zwnj; یا شرقزدگان&zwnj; و منحرفان&zwnj; از اسلام&zwnj; و سایر ادیان&zwnj; انتخاب&zwnj; و به&zwnj; کار گماشته&zwnj; شوند و متعهدان&zwnj; مؤمن&zwnj; در اقلیت&zwnj; قرار گیرند که&zwnj; قشر مؤثر را که&zwnj; در آتیه&zwnj; حکومت&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;گیرند، از کودکی&zwnj; تا نوجوانی&zwnj; و تا جوانی&zwnj; طوری&zwnj; تربیت&zwnj; کنند که&zwnj; از ادیان&zwnj; مطلقاً، و اسلام&zwnj; بخصوص&zwnj;، و از وابستگان&zwnj; به&zwnj; ادیان&zwnj; خصوصاً روحانیون&zwnj; و مبلغان&zwnj;، متنفر باشند. و اینان&zwnj; را عمال&zwnj; انگلیس&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj;، و طرفدار سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; و طرفدار ارتجاع&zwnj; و مخالف&zwnj; تمدن&zwnj; و تعالی&zwnj; در بعد از آن&zwnj; معرفی&zwnj; می&zwnj;نمودند. و از طرف&zwnj; دیگر، با تبلیغات&zwnj; سو ء ، روحانیون&zwnj; و مبلغان&zwnj; و متدینان&zwnj; را از دانشگاه&zwnj; و دانشگاهیان&zwnj; ترسانیده&zwnj; و همه&zwnj; را به&zwnj; بی&zwnj;دینی&zwnj; و بی&zwnj;بند و باری&zwnj; و مخالف&zwnj; با مظاهر اسلام&zwnj; و ادیان&zwnj; متهم&zwnj; می&zwnj;نمودند. نتیجه&zwnj; آنکه&zwnj; دولتمردانْ مخالف&zwnj; ادیان&zwnj; و اسلام&zwnj; و روحانیون&zwnj; و متدینان&zwnj; باشند؛ و توده&zwnj;های&zwnj; مردم&zwnj; که&zwnj; علاقه&zwnj; به&zwnj; دین&zwnj; و روحانی&zwnj; دارند مخالف&zwnj; دولت&zwnj; و حکومت&zwnj; و هر چه&zwnj; متعلق&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; باشند، و اختلاف&zwnj; عمیق&zwnj; بین&zwnj; دولت&zwnj; و ملت&zwnj; و دانشگاهی&zwnj; و روحانی&zwnj; راه&zwnj; را برای&zwnj; چپاولگران&zwnj; آنچنان&zwnj; باز کند که&zwnj; تمام&zwnj; شئون&zwnj; کشور در تحت&zwnj; قدرت&zwnj; آنان&zwnj; و تمام&zwnj; ذخایر ملت&zwnj; در جیب&zwnj; آنان&zwnj; سرازیر شود، چنانچه&zwnj; دیدید به&zwnj; سر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; چه&zwnj; آمد، و می&zwnj;رفت&zwnj; که&zwnj; چه&zwnj; آید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; خواست&zwnj; خداوند متعال&zwnj; و مجاهدت&zwnj; ملت&zwnj; ـ از روحانی&zwnj; و دانشگاهی&zwnj; تا بازاری&zwnj; و کارگر و کشاورز و سایر قشرها ـ بند اسارت&zwnj; را پاره&zwnj; و سد قدرت&zwnj; ابرقدرتها را شکستند و کشور را از دست&zwnj; آنان&zwnj; و وابستگانشان&zwnj; نجات&zwnj; دادند، توصیة&zwnj; اینجانب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نسل&zwnj; حاضر و آینده&zwnj; غفلت&zwnj; نکنند و دانشگاهیان&zwnj; و جوانان&zwnj; برومند عزیز هر چه&zwnj; بیشتر با روحانیان&zwnj; و طلاب&zwnj; علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; پیوند دوستی&zwnj; و تفاهم&zwnj; را محکمتر و استوارتر سازند و از نقشه&zwnj;ها و توطئه&zwnj;های&zwnj; دشمن&zwnj; غدار غافل&zwnj; نباشند و به&zwnj; مجرد آنکه&zwnj; فرد یا افرادی&zwnj; را دیدند که&zwnj; با گفتار و رفتار خود در صدد است&zwnj; بذر نفاق&zwnj; بین&zwnj; آنان&zwnj; افکند او را ارشاد و نصیحت&zwnj; نمایند؛ و اگر تأثیر نکرد از او روگردان&zwnj; شوند و او را به&zwnj; انزوا کشانند و نگذارند توطئه&zwnj; ریشه&zwnj; دواند که&zwnj; سرچشمه&zwnj; را به&zwnj; آسانی&zwnj; می&zwnj;توان&zwnj; گرفت&zwnj;. و مخصوصاً اگر در اساتید کسی&zwnj; پیدا شد که&zwnj; می&zwnj;خواهد انحراف&zwnj; ایجاد کند، او را ارشاد و اگر نشد، از خود و کلاس&zwnj; خود طرد کنند. و این&zwnj; توصیه&zwnj; بیشتر متوجه&zwnj; روحانیون&zwnj; و محصلین&zwnj; علوم&zwnj; دینی&zwnj; است&zwnj;. و توطئه&zwnj;ها در دانشگاهها از عمق&zwnj; ویژه&zwnj;ای&zwnj; برخوردار است&zwnj; و هر قشر محترم&zwnj; که&zwnj; مغز متفکر جامعه&zwnj; هستند باید مواظب&zwnj; توطئه&zwnj;ها باشند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ه ـ&nbsp;از جمله&zwnj; نقشه&zwnj;ها که&zwnj; مع&zwnj;الاسف&zwnj; تأثیر بزرگی&zwnj; در کشورها و کشور عزیزمان&zwnj; گذاشت&zwnj; و آثار آن&zwnj; باز تا حد زیادی&zwnj; به&zwnj; جا مانده&zwnj;، بیگانه&zwnj; نمودن&zwnj; کشورهای&zwnj; استعمار زده&zwnj; از خویش&zwnj;، و غربزده&zwnj; و شرقزده&zwnj; نمودن&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طوریکه&zwnj; خود را و فرهنگ&zwnj; و قدرت&zwnj; خود را به&zwnj; هیچ&zwnj; گرفتند و غرب&zwnj; و شرق&zwnj;، دو قطب&zwnj; قدرتمند را نژاد برتر و فرهنگ&zwnj; آنان&zwnj; را والاتر و آن&zwnj; دو قدرت&zwnj; را قبله&zwnj;گاه&zwnj; عالم&zwnj; دانستند و وابستگی&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; را از فرائض&zwnj; غیرقابل&zwnj; اجتناب&zwnj; معرفی&zwnj; نمودند! و قصة&zwnj; این&zwnj; امر غم&zwnj;انگیز، طولانی&zwnj; و ضربه&zwnj;هایی&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; خورده&zwnj; و اکنون&zwnj; نیز می&zwnj;خوریم&zwnj; کشنده&zwnj; و کوبنده&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و غم&zwnj;انگیزتر اینکه&zwnj; آنان&zwnj; ملتهای&zwnj; ستمدیدة&zwnj; زیر سلطه&zwnj; را در همه&zwnj; چیز عقب&zwnj; نگه&zwnj;داشته&zwnj; و کشورهایی&zwnj; مصرفی&zwnj; بار آوردند و به&zwnj;قدری&zwnj; ما را از پیشرفتهای&zwnj; خود و قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj;شان&zwnj; ترسانده&zwnj;اند که&zwnj; جرأت&zwnj; دست&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; هیچ&zwnj; ابتکاری&zwnj; نداریم&zwnj; و همه&zwnj; چیز خود را تسلیم&zwnj; آنان&zwnj; کرده&zwnj; و سرنوشت&zwnj; خود و کشورهای&zwnj; خود را به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; سپرده&zwnj; و چشم&zwnj; و گوش&zwnj; بسته&zwnj; مطیع&zwnj; فرمان&zwnj; هستیم&zwnj;. و این&zwnj; پوچی&zwnj; و تهی&zwnj; مغزی&zwnj; مصنوعی&zwnj; موجب&zwnj; شده&zwnj; که&zwnj; در هیچ&zwnj; امری&zwnj; به&zwnj; فکر و دانش&zwnj; خود اتکا نکنیم&zwnj; و کورکورانه&zwnj; از شرق&zwnj; و غرب&zwnj; تقلید نماییم&zwnj; بلکه&zwnj; از فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و صنعت&zwnj; و ابتکار اگر داشتیم&zwnj;، نویسندگان&zwnj; و گویندگان&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزدة&zwnj; بی&zwnj;فرهنگ&zwnj;، آنها را به&zwnj; باد انتقاد و مسخره&zwnj; گرفته&zwnj; و فکر و قدرت&zwnj; بومی&zwnj; ما را سرکوب&zwnj; و مأیوس&zwnj; نموده&zwnj; و می&zwnj;نمایند و رسوم&zwnj; و آداب&zwnj; اجنبی&zwnj; را هر چند مبتذل&zwnj; و مفتضح&zwnj; باشد با عمل&zwnj; و گفتار و نوشتار ترویج&zwnj; کرده&zwnj; و با مداحی&zwnj; و ثناجویی&zwnj; آنها را به&zwnj; خورد ملتها داده&zwnj; و می&zwnj;دهند. فی&zwnj;المثل&zwnj;، اگر در کتاب&zwnj; یا نوشته&zwnj; یا گفتاری&zwnj; چند واژة&zwnj; فرنگی&zwnj; باشد، بدون&zwnj; توجه&zwnj; به&zwnj; محتوای&zwnj; آن&zwnj; با اعجاب&zwnj; پذیرفته&zwnj;، و گوینده&zwnj; و نویسندة&zwnj; آن&zwnj; را دانشمند و روشنفکر به&zwnj; حساب&zwnj; می&zwnj;آورند. و از گهواره&zwnj; تا قبر به&zwnj; هرچه&zwnj; بنگریم&zwnj; اگر با واژة&zwnj; غربی&zwnj; و شرقی&zwnj; اسم&zwnj;گذاری&zwnj; شود مرغوب&zwnj; و مورد توجه&zwnj; و از مظاهر تمدن&zwnj; و پیشرفتگی&zwnj; محسوب&zwnj;، و اگر واژه&zwnj;های&zwnj; بومی&zwnj; خودی&zwnj; به&zwnj; کار رود مطرود و کهنه&zwnj; و واپسزده&zwnj; خواهد بود. کودکان&zwnj; ما اگر نام&zwnj; غربی&zwnj; داشته&zwnj; باشند مفتخر؛ و اگر نام&zwnj; خودی&zwnj; دارند سر به&zwnj; زیر و عقب&zwnj; افتاده&zwnj;اند. خیابانها، کوچه&zwnj;ها، مغازه&zwnj;ها، شرکتها، داروخانه&zwnj;ها، کتابخانه&zwnj;ها، پارچه&zwnj;ها، و دیگر متاعها، هرچند در داخل&zwnj; تهیه&zwnj; شده&zwnj; باید نام&zwnj; خارجی&zwnj; داشته&zwnj; باشد تا مردم&zwnj; از آن&zwnj; راضی&zwnj; و به&zwnj; آن&zwnj; اقبال&zwnj; کنند. فرنگی&zwnj; مآبی&zwnj; از سر تا پا و در تمام&zwnj; نشست&zwnj; و برخاستها و در معاشرتها و تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; موجب&zwnj; افتخار و سربلندی&zwnj; و تمدن&zwnj; و پیشرفت&zwnj;، و در مقابل&zwnj;، آداب&zwnj; و رسوم&zwnj; خودی&zwnj;، کهنه&zwnj;پرستی&zwnj; و عقب&zwnj; افتادگی&zwnj; است&zwnj;. در هر مرض&zwnj; و کسالتی&zwnj; ولو جزئی&zwnj; و قابل&zwnj; علاج&zwnj; در داخل&zwnj;، باید به&zwnj; خارج&zwnj; رفت&zwnj; و دکترها و اطبای&zwnj; دانشمند خود را محکوم&zwnj; و مأیوس&zwnj; کرد. رفتن&zwnj; به&zwnj; انگلستان&zwnj; و فرانسه&zwnj; و امریکا و مسکو افتخاری&zwnj; پر ارزش&zwnj; و رفتن&zwnj; به&zwnj; حج&zwnj; و سایر اماکن&zwnj; متبرکه&zwnj; کهنه&zwnj;پرستی&zwnj; و عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; است&zwnj;. بی&zwnj;اعتنایی&zwnj; به&zwnj; آنچه&zwnj; مربوط&zwnj; به&zwnj; مذهب&zwnj; و معنویات&zwnj; است&zwnj; از نشانه&zwnj;های&zwnj; روشنفکری&zwnj; و تمدن&zwnj;، و در مقابل&zwnj;، تعهد به&zwnj; این&zwnj; امور نشانة&zwnj; عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; و کهنه&zwnj; پرستی&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; نمی&zwnj;گویم&zwnj; ما خود همه&zwnj; چیز داریم&zwnj;؛ معلوم&zwnj; است&zwnj; ما را در طول&zwnj; تاریخِ نه&zwnj; چندان&zwnj; دور خصوصاً، و در سده&zwnj;های&zwnj; اخیر از هر پیشرفتی&zwnj; محروم&zwnj; کرده&zwnj;اند و دولتمردان&zwnj; خائن&zwnj; و دودمان&zwnj; پهلوی&zwnj; خصوصاً، و مراکز تبلیغاتی&zwnj; علیه&zwnj; دستاوردهای&zwnj; خودی&zwnj; و نیز خودْ کوچک&zwnj;دیدنها و یا ناچیزدیدنها، ما را از هر فعالیتی&zwnj; برای&zwnj; پیشرفت&zwnj; محروم&zwnj; کرد. وارد کردن&zwnj; کالاها از هر قماش&zwnj; و سرگرم&zwnj; کردن&zwnj; بانوان&zwnj; و مردان&zwnj; خصوصاً طبقة&zwnj; جوان&zwnj;، به&zwnj; اقسام&zwnj; اجناس&zwnj; وارداتی&zwnj; از قبیل&zwnj; ابزار آرایش&zwnj; و تزئینات&zwnj; و تجملات&zwnj; و بازیهای&zwnj; کودکانه&zwnj; و به&zwnj; مسابقه&zwnj; کشاندن&zwnj; خانواده&zwnj;ها و مصرفی&zwnj; بار آوردن&zwnj; هر چه&zwnj; بیشتر، که&zwnj; خود داستانهای&zwnj; غم&zwnj;انگیز دارد، و سرگرم&zwnj; کردن&zwnj; و به&zwnj; تباهی&zwnj; کشاندن&zwnj; جوانها که&zwnj; عضو فعال&zwnj; هستند با فراهم&zwnj; آوردن&zwnj; مراکز فحشا و عشرتکده&zwnj;ها، و دهها از این&zwnj; مصائب&zwnj; حساب&zwnj; شده&zwnj;، برای&zwnj; عقب&zwnj; نگهداشتن&zwnj; کشورهاست&zwnj;. من&zwnj; وصیت&zwnj; دلسوزانه&zwnj; و خادمانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; عزیز که&zwnj; اکنون&zwnj; که&zwnj; تا حدود بسیار چشمگیری&zwnj; از بسیاری&zwnj; از این&zwnj; دامها نجات&zwnj; یافته&zwnj; و نسل&zwnj; محروم&zwnj; حاضر به&zwnj; فعالیت&zwnj; و ابتکار برخاسته&zwnj; و دیدیم&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از کارخانه&zwnj;ها و وسایل&zwnj; پیشرفته&zwnj; مثل&zwnj; هواپیماها و دیگر چیزها که&zwnj; گمان&zwnj; نمی&zwnj;رفت&zwnj; متخصصین&zwnj; ِ ایران&zwnj; قادر به&zwnj; راه&zwnj; انداختن&zwnj; کارخانه&zwnj;ها و امثال&zwnj; آن&zwnj; باشند و همه&zwnj; دستها را به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; دراز کرده&zwnj; بودیم&zwnj; که&zwnj; متخصصین&zwnj; آنان&zwnj; اینها را به&zwnj; راه&zwnj; اندازند، در اثر محاصرة&zwnj; اقتصادی&zwnj; و جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj;، خود جوانان&zwnj; عزیز ما قطعات&zwnj; محل&zwnj; احتیاج&zwnj; را ساخته&zwnj; و با قیمتهای&zwnj; ارزانتر عرضه&zwnj; کرده&zwnj; و رفع&zwnj; احتیاج&zwnj; نمودند و ثابت&zwnj; کردند که&zwnj; اگر بخواهیم&zwnj; می&zwnj;توانیم&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; باید هوشیار و بیدار و مراقب&zwnj; باشید که&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; پیوسته&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; با وسوسه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; شما را به&zwnj; سوی&zwnj; این&zwnj; چپاولگران&zwnj; بین&zwnj;المللی&zwnj; نکشند؛ و با ارادة&zwnj; مصمم&zwnj; و فعالیت&zwnj; و پشتکار خود به&zwnj; رفع&zwnj; وابستگیها قیام&zwnj; کنید.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بدانید که&zwnj; نژاد آریا و عرب&zwnj; از نژاد اروپا و امریکا و شوروی&zwnj; کم&zwnj; ندارد و اگر خودیِ خود را بیابد و یأس&zwnj; را از خود دور کند و چشمداشت&zwnj; به&zwnj; غیر خود نداشته&zwnj; باشد، در درازمدت&zwnj; قدرت&zwnj; همه&zwnj; کار و ساختن&zwnj; همه&zwnj; چیز را دارد. و آنچه&zwnj; انسانهای&zwnj; شبیه&zwnj; به&zwnj; اینان&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; رسیده&zwnj;اند شما هم&zwnj; خواهید رسید به&zwnj; شرط&zwnj; اتکال&zwnj; به&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; و اتکا به&zwnj; نفس&zwnj;، و قطع&zwnj; وابستگی&zwnj; به&zwnj; دیگران&zwnj; و تحمل&zwnj; سختیها برای&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; زندگی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; و خارج&zwnj; شدن&zwnj; از تحت&zwnj; سلطة&zwnj; اجانب&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بر دولتها و دست&zwnj; اندرکاران&zwnj; است&zwnj; چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آینده&zwnj; که&zwnj; از متخصصین&zwnj; خود قدردانی&zwnj; کنند و آنان&zwnj; را با کمکهای&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; تشویق&zwnj; به&zwnj; کار نمایند و از ورود کالاهای&zwnj; مصرف&zwnj;ساز و خانه&zwnj; برانداز جلوگیری&zwnj; نمایند و به&zwnj; آنچه&zwnj; دارند بسازند تا خود همه&zwnj; چیز بسازند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از جوانان&zwnj;، دختران&zwnj; و پسران&zwnj;، می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; و ارزشهای&zwnj; انسانی&zwnj; را، ولو با تحمل&zwnj; زحمت&zwnj; و رنج&zwnj;، فدای&zwnj; تجملات&zwnj; و عشرتها و بی&zwnj; بند و باریها و حضور در مراکز فحشا که&zwnj; از طرف&zwnj; غرب&zwnj; و عمال&zwnj; بی&zwnj;وطن&zwnj; به&zwnj; شما عرضه&zwnj; می&zwnj;شود نکنند؛ که&zwnj; آنان&zwnj; چنانچه&zwnj; تجربه&zwnj; نشان&zwnj; داده&zwnj; جز تباهی&zwnj; شما و اغفالتان&zwnj; از سرنوشت&zwnj; کشورتان&zwnj; و چاپیدن&zwnj; ذخائر شما و به&zwnj; بند استعمار و ننگ&zwnj; وابستگی&zwnj; کشیدنتان&zwnj; و مصرفی&zwnj; نمودن&zwnj; ملت&zwnj; و کشورتان&zwnj; به&zwnj; چیز دیگر فکر نمی&zwnj;کنند؛ و می&zwnj;خواهند با این&zwnj; وسایل&zwnj; و امثال&zwnj; آن&zwnj; شما را عقب&zwnj;مانده&zwnj;، و به&zwnj; اصطلاح&zwnj; آنان&zwnj; &laquo;نیمه&zwnj; وحشی&zwnj;&raquo; نگه&zwnj; دارند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و ـ&nbsp;از توطئه&zwnj;های&zwnj; بزرگ&zwnj; آنان&zwnj;، چنانچه&zwnj; اشاره&zwnj; شد و کراراً تذکر داده&zwnj;ام&zwnj;، به&zwnj; دست&zwnj; گرفتن&zwnj; مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; خصوصاً دانشگاهها است&zwnj; که&zwnj; مقدرات&zwnj; کشورها در دست&zwnj; محصولات&zwnj; آنها است&zwnj;. روش&zwnj; آنان&zwnj; با روحانیون&zwnj; و مدارس&zwnj; علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; فرق&zwnj; دارد با روشی&zwnj; که&zwnj; در دانشگاهها و دبیرستانها دارند. نقشة&zwnj; آنان&zwnj; برداشتن&zwnj; روحانیون&zwnj; از سر راه&zwnj; و منزوی&zwnj; کردن&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj;؛ یا با سرکوبی&zwnj; و خشونت&zwnj; و هتاکی&zwnj; که&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; عمل&zwnj; شد ولی&zwnj; نتیجة&zwnj; معکوس&zwnj; گرفته&zwnj; شد؛ یا با تبلیغات&zwnj; و تهمتها و نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; برای&zwnj; جدا کردن&zwnj; قشر تحصیلکرده&zwnj; و به&zwnj; اصطلاح&zwnj; روشنفکر که&zwnj; این&zwnj; هم&zwnj; در زمان&zwnj; رضاخان&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;شد و در ردیف&zwnj; فشار و سرکوبی&zwnj; بود؛ و در زمان&zwnj; محمدرضا ادامه&zwnj; یافت&zwnj; بدون&zwnj; خشونت&zwnj; ولی&zwnj; موذیانه&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما در دانشگاه&zwnj; نقشه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; جوانان&zwnj; را از فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و ارزشهای&zwnj; خودی&zwnj; منحرف&zwnj; کنند و به&zwnj; سوی&zwnj; شرق&zwnj; یا غرب&zwnj; بکشانند و دولتمردان&zwnj; را از بین&zwnj; اینان&zwnj; انتخاب&zwnj; و بر سرنوشت&zwnj; کشورها حکومت&zwnj; دهند تا به&zwnj; دست&zwnj; آنها هرچه&zwnj; می&zwnj;خواهند انجام&zwnj; دهند. اینان&zwnj; کشور را به&zwnj; غارتزدگی&zwnj; و غربزدگی&zwnj; بکشانند و قشر روحانی&zwnj; با انزوا و منفوریت&zwnj; و شکست&zwnj; قادر بر جلوگیری&zwnj; نباشد. و این&zwnj; بهترین&zwnj; راه&zwnj; است&zwnj; برای&zwnj; عقب&zwnj; نگهداشتن&zwnj; و غارت&zwnj; کردن&zwnj; کشورهای&zwnj; تحت&zwnj; سلطه&zwnj;، زیرا برای&zwnj; ابرقدرتها بی&zwnj;زحمت&zwnj; و بی&zwnj;خرج&zwnj; و در جوامع&zwnj; ملی&zwnj; بی&zwnj;سر و صدا، هر چه&zwnj; هست&zwnj; به&zwnj; جیب&zwnj; آنان&zwnj; می&zwnj;ریزد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پس&zwnj; اکنون&zwnj; که&zwnj; دانشگاهها و دانشسراها در دست&zwnj; اصلاح&zwnj; و پاکسازی&zwnj; است&zwnj;، بر همة&zwnj; ما لازم&zwnj; است&zwnj; با متصدیان&zwnj; کمک&zwnj; کنیم&zwnj; و برای&zwnj; همیشه&zwnj; نگذاریم&zwnj; دانشگاهها به&zwnj; انحراف&zwnj; کشیده&zwnj; شود؛ و هر جا انحرافی&zwnj; به&zwnj; چشم&zwnj; خورد با اقدام&zwnj; سریع&zwnj; به&zwnj; رفع&zwnj; آن&zwnj; کوشیم&zwnj;. و این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; باید در مرحلة&zwnj; اول&zwnj; با دست&zwnj; پرتوان&zwnj; خود جوانان&zwnj; دانشگاهها و دانشسراها انجام&zwnj; گیرد که&zwnj; نجات&zwnj; دانشگاه&zwnj; از انحراف&zwnj;، نجات&zwnj; کشور و ملت&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; در مرحلة&zwnj; اول&zwnj;، و پدران&zwnj; و مادران&zwnj; و دوستان&zwnj; آنها در مرحلة&zwnj; دوم&zwnj;، و به&zwnj; دولتمردان&zwnj; و روشنفکران&zwnj; دلسوز برای&zwnj; کشور در مرحلة&zwnj; بعد وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; امر مهم&zwnj; که&zwnj; کشورتان&zwnj; را از آسیب&zwnj; نگه&zwnj; می&zwnj;دارد، با جان&zwnj; و دل&zwnj; کوشش&zwnj; کنید و دانشگاهها را به&zwnj; نسل&zwnj; بعد بسپرید. و به&zwnj; همة&zwnj; نسلهای&zwnj; مسلسل&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; نجات&zwnj; خود و کشور عزیز و اسلامِآدم&zwnj; ساز، دانشگاهها را از انحراف&zwnj; و غرب&zwnj; و شرقزدگی&zwnj; حفظ&zwnj; و پاسداری&zwnj; کنید و با این&zwnj; عمل&zwnj; انسانی&zwnj; ـ اسلامی&zwnj; خود دست&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; را از کشور قطع&zwnj; و آنان&zwnj; را ناامید نمایید. خدایتان&zwnj; پشتیبان&zwnj; و نگهدار باد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ز ـ&nbsp;از مهمات&zwnj; امور، تعهد وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj;. ما دیدیم&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور ایران&zwnj; چه&zwnj; صدمات&zwnj; بسیار غم&zwnj;انگیزی&zwnj; از مجلس&zwnj; شورای&zwnj; غیرصالح&zwnj; و منحرف&zwnj;، از بعد از مشروطه&zwnj; تا عصر رژیم&zwnj; جنایتکار پهلوی&zwnj; و از هر زمان&zwnj; بدتر و خطرناکتر در این&zwnj; رژیم&zwnj; تحمیلی&zwnj; فاسد خورد؛ و چه&zwnj; مصیبتها و خسارتهای&zwnj; جانفرسا از این&zwnj; جنایتکاران&zwnj; بی&zwnj;ارزش&zwnj; و نوکرمآب&zwnj; به&zwnj; کشور و ملت&zwnj; وارد شد. در این&zwnj; پنجاه&zwnj; سال&zwnj; یک&zwnj; اکثریت&zwnj; قلابی&zwnj; منحرف&zwnj; در مقابل&zwnj; یک&zwnj; اقلیت&zwnj; مظلوم&zwnj; موجب&zwnj; شد که&zwnj; هرچه&zwnj; انگلستان&zwnj; و شوروی&zwnj; و اخیراً امریکا خواستند، با دست&zwnj; همین&zwnj; منحرفانِ از خدا بیخبر انجام&zwnj; دهند و کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; و نیستی&zwnj; کشانند. از بعد از مشروطه&zwnj;، هیچ&zwnj; گاه&zwnj; تقریباً به&zwnj; مواد مهم&zwnj; قانون&zwnj; اساسی&zwnj; عمل&zwnj; نشد ـ قبل&zwnj; از رضاخان&zwnj; با تصدی&zwnj; غربزدگان&zwnj; و مشتی&zwnj; خان&zwnj; و زمینخواران&zwnj;؛ و در زمان&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; سفاک&zwnj; و وابستگان&zwnj; و حلقه&zwnj; به&zwnj; گوشان&zwnj; آن&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;اکنون&zwnj; که&zwnj; با عنایت&zwnj; پروردگار و همت&zwnj; ملت&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; سرنوشت&zwnj; کشور به&zwnj; دست&zwnj; مردم&zwnj; افتاد و وکلا از خود مردم&zwnj; و با انتخاب&zwnj; خودشان&zwnj;، بدون&zwnj; دخالت&zwnj; دولت&zwnj; و خانهای&zwnj; ولایات&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; راه&zwnj; یافتند، و امید است&zwnj; که&zwnj; با تعهد آنان&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور جلوگیری&zwnj; از هر انحراف&zwnj; بشود. وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; در حال&zwnj; و آتیه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با ارادة&zwnj; مصمم&zwnj; خود و تعهد خود به&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور در هر دوره&zwnj; از انتخابات&zwnj; وکلای&zwnj; دارای&zwnj; تعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; غالباً بین&zwnj; متوسطین&zwnj; جامعه&zwnj; و محرومین&zwnj; می&zwnj;باشند و غیر منحرف&zwnj; از صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; ـ به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; ـ و بدون&zwnj; گرایش&zwnj; به&zwnj; مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; و اشخاص&zwnj; تحصیلکرده&zwnj; و مطلع&zwnj; بر مسائل&zwnj; روز و سیاستهای&zwnj; اسلامی&zwnj;، به&zwnj; مجلس&zwnj; بفرستند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; جامعة&zwnj; محترم&zwnj; روحانیت&zwnj; خصوصاً مراجع&zwnj; معظم&zwnj;، وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; خود را از مسائل&zwnj; جامعه&zwnj; خصوصاً مثل&zwnj; انتخاب&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj;، کنار نکشند و بی&zwnj;تفاوت&zwnj; نباشند. همه&zwnj; دیدید و نسل&zwnj; آتیه&zwnj; خواهد شنید که&zwnj; دست&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; پیرو شرق&zwnj; و غرب&zwnj;، روحانیون&zwnj; را که&zwnj; اساس&zwnj; مشروطیت&zwnj; را با زحمات&zwnj; و رنجها بنیان&zwnj; گذاشتند از صحنه&zwnj; خارج&zwnj; کردند و روحانیون&zwnj; نیز بازی&zwnj; سیاست&zwnj;بازان&zwnj; را خورده&zwnj; و دخالت&zwnj; در امور کشور و مسلمین&zwnj; را خارج&zwnj; از مقام&zwnj; خود انگاشتند و صحنه&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; غربزدگان&zwnj; سپردند؛ و به&zwnj; سر مشروطیت&zwnj; و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; و کشور و اسلام&zwnj; آن&zwnj; آوردند که&zwnj; جبرانش&zwnj; احتیاج&zwnj; به&zwnj; زمان&zwnj; طولانی&zwnj; دارد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; که&zwnj; بحمدالله تعالی&zwnj; موانع&zwnj; رفع&zwnj; گردیده&zwnj; و فضای&zwnj; آزاد برای&zwnj; دخالت&zwnj; همة&zwnj; طبقات&zwnj; پیش&zwnj; آمده&zwnj; است&zwnj;، هیچ&zwnj; عذری&zwnj; باقی&zwnj; نمانده&zwnj; و از گناهان&zwnj; بزرگ&zwnj; نابخشودنی&zwnj;، مسامحه&zwnj; در امر مسلمین&zwnj; است&zwnj;. هرکس&zwnj; به&zwnj; مقدار توانش&zwnj; و حیطة&zwnj; نفوذش&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; در خدمت&zwnj; اسلام&zwnj; و میهن&zwnj; باشد؛ و با جدیت&zwnj; از نفوذ وابستگان&zwnj; به&zwnj; دو قطب&zwnj; استعمارگر و غرب&zwnj; یا شرقزدگان&zwnj; و منحرفان&zwnj; از مکتب&zwnj; بزرگ&zwnj; اسلام&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند، و بدانند که&zwnj; مخالفین&zwnj; اسلام&zwnj; و کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; همان&zwnj; ابرقدرتان&zwnj; چپاولگر بین&zwnj; المللی&zwnj; هستند، با تدریج&zwnj; و ظرافت&zwnj; در کشور ما و کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; دیگر رخنه&zwnj;، و با دست&zwnj; افراد خودِ ملتها، کشورها را به&zwnj; دام&zwnj; استثمار می&zwnj;کشانند. باید با هوشیاری&zwnj; مراقب&zwnj; باشید و با احساس&zwnj; اولین&zwnj; قدمِ نفوذی&zwnj; به&zwnj; مقابله&zwnj; برخیزید و به&zwnj; آنان&zwnj; مهلت&zwnj; ندهید. خدایتان&zwnj; یار و نگهدار باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; در این&zwnj; عصر و عصرهای&zwnj; آینده&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; عناصر منحرفی&zwnj; با دسیسه&zwnj; و بازی&zwnj; سیاسی&zwnj; وکالت&zwnj; خود را به&zwnj; مردم&zwnj; تحمیل&zwnj; نمودند، مجلس&zwnj; اعتبارنامة&zwnj; آنان&zwnj; را رد کنند و نگذارند حتی&zwnj; یک&zwnj; عنصر خرابکار وابسته&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; راه&zwnj; یابد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; اقلیتهای&zwnj; مذهبی&zwnj; رسمی&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از دوره&zwnj;های&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; عبرت&zwnj; بگیرند و وکلای&zwnj; خود را از اشخاص&zwnj; متعهد به&zwnj; مذهب&zwnj; خود و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و غیروابسته&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; جهانخوار و بدون&zwnj; گرایش&zwnj; به&zwnj; مکتبهای&zwnj; الحادی&zwnj; و انحرافی&zwnj; و التقاطی&zwnj; انتخاب&zwnj; نمایند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از همة&zwnj; نمایندگان&zwnj; خواستارم&zwnj; که&zwnj; با کمال&zwnj; حسن&zwnj; نیت&zwnj; و برادری&zwnj; با هم&zwnj; مجلسان&zwnj; خود رفتار، و همه&zwnj; کوشا باشند که&zwnj; قوانین&zwnj; خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; از اسلام&zwnj; منحرف&zwnj; نباشد و همه&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; آسمانی&zwnj; آن&zwnj; وفادار باشید تا به&zwnj; سعادت&zwnj; دنیا و آخرت&zwnj; نایل&zwnj; آیید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از شورای&zwnj; محترم&zwnj; نگهبان&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; و توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;، چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آینده&zwnj;، که&zwnj; با کمال&zwnj; دقت&zwnj; و قدرت&zwnj; وظایف&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; خود را ایفا و تحت&zwnj; تأثیر هیچ&zwnj; قدرتی&zwnj; واقع&zwnj; نشوند و از قوانین&zwnj; مخالف&zwnj; با شرع&zwnj; مطهر و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; بدون&zwnj; هیچ&zwnj; ملاحظه&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند و با ملاحظة&zwnj; ضرورات&zwnj; کشور که&zwnj; گاهی&zwnj; با احکام&zwnj; ثانویه&zwnj; و گاهی&zwnj; به&zwnj; ولایت&zwnj; فقیه&zwnj; باید اجرا شود توجه&zwnj; نمایند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تمام&zwnj; انتخابات&zwnj;، چه&zwnj; انتخاب&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و چه&zwnj; نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; و چه&zwnj; انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر، در صحنه&zwnj; باشند و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; انتخاب&zwnj; می&zwnj;کنند روی&zwnj; ضوابطی&zwnj; باشد که&zwnj; اعتبار می&zwnj;شود مثلاً در انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر، توجه&zwnj; کنند که&zwnj; اگر مسامحه&zwnj; نمایند و خبرگان&zwnj; را روی&zwnj; موازین&zwnj; شرعیه&zwnj; و قانون&zwnj; انتخاب&zwnj; نکنند، چه&zwnj; بسا که&zwnj; خساراتی&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور وارد شود که&zwnj; جبران&zwnj;پذیر نباشد. و در این&zwnj; صورت&zwnj; همه&zwnj; در پیشگاه&zwnj; خداوند متعال&zwnj; مسئول&zwnj; می&zwnj;باشند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از این&zwnj; قرار، عدم&zwnj; دخالت&zwnj; ملت&zwnj; از مراجع&zwnj; و علمای&zwnj; بزرگ&zwnj; تا طبقة&zwnj; بازاری&zwnj; و کشاورز و کارگر و کارمند، همه&zwnj; و همه&zwnj; مسئول&zwnj; سرنوشت&zwnj; کشور و اسلام&zwnj; می&zwnj;باشند؛ چه&zwnj; در نسل&zwnj; حاضر و چه&zwnj; در نسلهای&zwnj; آتیه&zwnj;؛ و چه&zwnj; بسا که&zwnj; در بعض&zwnj; مقاطع&zwnj;، عدم&zwnj; حضور و مسامحه&zwnj;، گناهی&zwnj; باشد که&zwnj; در رأس&zwnj; گناهان&zwnj; کبیره&zwnj; است&zwnj;. پس&zwnj; علاج&zwnj; واقعه&zwnj; را قبل&zwnj; از وقوع&zwnj; باید کرد، و الاّ کار از دست&zwnj; همه&zwnj; خارج&zwnj; خواهد شد. و این&zwnj; حقیقتی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بعد از مشروطه&zwnj; لمس&zwnj; نموده&zwnj;اید و نموده&zwnj;ایم&zwnj;. چه&zwnj; هیچ&zwnj; علاجی&zwnj; بالاتر و والاتر از آن&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; ملت&zwnj; در سرتاسر کشور در کارهایی&zwnj; که&zwnj; محول&zwnj; به&zwnj; اوست&zwnj; برطبق&zwnj; ضوابط&zwnj; اسلامی&zwnj; و قانون&zwnj; اساسی&zwnj; انجام&zwnj; دهد؛ و در تعیین&zwnj; رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; با طبقة&zwnj; تحصیلکردة&zwnj; متعهد و روشنفکر با اطلاع&zwnj; از مجاری&zwnj; امور و غیروابسته&zwnj; به&zwnj; کشورهای&zwnj; قدرتمند استثمارگر و اشتهار به&zwnj; تقوا و تعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; مشورت&zwnj; کرده&zwnj;، و با علما و روحانیون&zwnj; با تقوا و متعهد به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; نیز مشورت&zwnj; نموده&zwnj;؛ و توجه&zwnj; داشته&zwnj; باشند رئیس&zwnj; جمهور و وکلای&zwnj; مجلس&zwnj; از طبقه&zwnj;ای&zwnj; باشند؛ که&zwnj; محرومیت&zwnj; و مظلومیت&zwnj; مستضعفان&zwnj; و محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; را لمس&zwnj; نموده&zwnj; و در فکر رفاه&zwnj; آنان&zwnj; باشند، نه&zwnj; از سرمایه&zwnj;داران&zwnj; و زمینخواران&zwnj; و صدرنشینان&zwnj; مرفه&zwnj; و غرق&zwnj; در لذات&zwnj; و شهوات&zwnj; که&zwnj; تلخی&zwnj; محرومیت&zwnj; و رنج&zwnj; گرسنگان&zwnj; و پابرهنگان&zwnj; را نمی&zwnj;توانند بفهمند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; اگر رئیس&zwnj; جمهور و نمایندگان&zwnj; مجلس&zwnj;، شایسته&zwnj; و متعهد به&zwnj; اسلام&zwnj; و دلسوز برای&zwnj; کشور و ملت&zwnj; باشند، بسیاری&zwnj; از مشکلات&zwnj; پیش&zwnj; نمی&zwnj;آید؛ و مشکلاتی&zwnj; اگر باشد رفع&zwnj; می&zwnj;شود. و همین&zwnj; معنی&zwnj; در انتخاب&zwnj; خبرگان&zwnj; برای&zwnj; تعیین&zwnj; شورای&zwnj; رهبری&zwnj; یا رهبر با ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; باید در نظر گرفته&zwnj; شود؛ که&zwnj; اگر خبرگان&zwnj; که&zwnj; با انتخاب&zwnj; ملت&zwnj; تعیین&zwnj; می&zwnj;شوند از روی&zwnj; کمال&zwnj; دقت&zwnj; و با مشورت&zwnj; با مراجع&zwnj; عظام&zwnj; هر عصر و علمای&zwnj; بزرگ&zwnj; سرتاسر کشور و متدینین&zwnj; و دانشمندان&zwnj; متعهد، به&zwnj; مجلس&zwnj; خبرگان&zwnj; بروند، بسیاری&zwnj; از مهمات&zwnj; و مشکلات&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; تعیین&zwnj; شایسته&zwnj;ترین&zwnj; و متعهدترین&zwnj; شخصیتها برای&zwnj; رهبری&zwnj; یا شورای&zwnj; رهبری&zwnj; پیش&zwnj; نخواهد آمد، یا با شایستگی&zwnj; رفع&zwnj; خواهد شد. و با نظر به&zwnj; اصل&zwnj; یکصد و نهم&zwnj; و یکصد و دهم&zwnj; قانون&zwnj; اساسی&zwnj;، وظیفة&zwnj; سنگین&zwnj; ملت&zwnj; در تعیین&zwnj; خبرگان&zwnj; و نمایندگان&zwnj; در تعیین&zwnj; رهبر یا شورای&zwnj; رهبری&zwnj; روشن&zwnj; خواهد شد، که&zwnj; اندک&zwnj; مسامحه&zwnj; در انتخاب&zwnj;، چه&zwnj; آسیبی&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; وارد خواهد کرد که&zwnj; احتمال&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; در سطح&zwnj; بالای&zwnj; از اهمیت&zwnj; است&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; تکلیف&zwnj; الهی&zwnj; ایجاد می&zwnj;کند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; در این&zwnj; عصر که&zwnj; عصر تهاجم&zwnj; ابرقدرتها و وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; در داخل&zwnj; و خارج&zwnj; کشور به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و در حقیقت&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; در پوشش&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و در عصرهای&zwnj; آینده&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خود را وقف&zwnj; در خدمت&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و محرومان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; بنمایند؛ و گمان&zwnj; ننمایند که&zwnj; رهبری&zwnj; فی&zwnj;نفسه&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; تحفه&zwnj;ای&zwnj; است&zwnj; و مقام&zwnj; والایی&zwnj;، بلکه&zwnj; وظیفة&zwnj; سنگین&zwnj; و خطرناکی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; لغزش&zwnj; در آن&zwnj; اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; با هوای&zwnj; نفس&zwnj; باشد، ننگ&zwnj; ابدی&zwnj; در این&zwnj; دنیا و آتش&zwnj; غضب&zwnj; خدای&zwnj; قهار در جهان&zwnj; دیگر در پی&zwnj; دارد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از خداوند منان&zwnj; هادی&zwnj; با تضرع&zwnj; و ابتهال&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; ما و شما را از این&zwnj; امتحان&zwnj; خطرناک&zwnj; با روی&zwnj; سفید در حضرت&zwnj; خود بپذیرد و نجات&zwnj; دهد و این&zwnj; خطر قدری&zwnj; خفیفتر برای&zwnj; رؤسای&zwnj; جمهور حال&zwnj; و آینده&zwnj; و دولتها و دست&zwnj;اندرکاران&zwnj;، به&zwnj; حسب&zwnj; درجات&zwnj; در مسئولیتها نیز هست&zwnj; که&zwnj; باید خدای&zwnj; متعال&zwnj; را حاضر و ناظر و خود را در محضر مبارک&zwnj; او بدانند. خداوند متعال&zwnj; راهگشای&zwnj; آنان&zwnj; باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ح&zwnj; ـ از مهمات&zwnj; امور مسألة&zwnj; قضاوت&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; سر و کار آن&zwnj; با جان&zwnj; و مال&zwnj; و ناموس&zwnj; مردم&zwnj; است&zwnj;. وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در تعیین&zwnj; عالیترین&zwnj; مقام&zwnj; قضایی&zwnj; که&zwnj; در عهده&zwnj; دارند، کوشش&zwnj; کنند که&zwnj; اشخاص&zwnj; متعهد سابقه&zwnj;دار و صاحبنظر در امور شرعی&zwnj; و اسلامی&zwnj; و در سیاست&zwnj; را نصب&zwnj; نمایند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از شورایعالی&zwnj; قضایی&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; امر قضاوت&zwnj; را که&zwnj; در رژیم&zwnj; سابق&zwnj; به&zwnj; وضع&zwnj; أسفناک&zwnj; و غم&zwnj;انگیزی&zwnj; درآمده&zwnj; بود با جدیت&zwnj; سر و سامان&zwnj; دهند؛ و دست&zwnj; کسانی&zwnj; که&zwnj; با جان&zwnj; و مال&zwnj; مردم&zwnj; بازی&zwnj; می&zwnj;کنند و آنچه&zwnj; نزد آنان&zwnj; مطرح&zwnj; نیست&zwnj; عدالت&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; از این&zwnj; کرسی&zwnj; پراهمیت&zwnj; کوتاه&zwnj; کنند، و با پشتکار و جدیت&zwnj; بتدریج&zwnj; دادگستری&zwnj; را متحول&zwnj; نمایند؛ و قضات&zwnj; دارای&zwnj; شرایطی&zwnj; که&zwnj;، ان&zwnj;شا ء الله با جدیت&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; مخصوصاً حوزة&zwnj; مبارکة&zwnj; علمیة&zwnj; قم&zwnj; تربیت&zwnj; و تعلیم&zwnj; می&zwnj;شوند و معرفی&zwnj; می&zwnj;گردند، به&zwnj; جای&zwnj; قضاتی&zwnj; که&zwnj; شرایط&zwnj; مقررة&zwnj; اسلامی&zwnj; را ندارند نصب&zwnj; گردند، که&zwnj; ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; بزودی&zwnj; قضاوت&zwnj; اسلامی&zwnj; در سراسر کشور جریان&zwnj; پیدا کند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; قضات&zwnj; محترم&zwnj; در عصر حاضر و اعصار آینده&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; با درنظر گرفتن&zwnj; احادیثی&zwnj; که&zwnj; از معصومین&zwnj; ـ صلوات&zwnj;الله علیهم&zwnj; ـ در اهمیت&zwnj; قضا و خطر عظیمی&zwnj; که&zwnj; قضاوت&zwnj; دارد و توجه&zwnj; و نظر به&zwnj; آنچه&zwnj; دربارة&zwnj; قضاوت&zwnj; به&zwnj; غیر حق&zwnj; وارد شده&zwnj; است&zwnj;، این&zwnj; امر خطیر را تصدی&zwnj; نمایند و نگذارند این&zwnj; مقام&zwnj; به&zwnj; غیر اهلش&zwnj; سپرده&zwnj; شود. و کسانی&zwnj; که&zwnj; اهل&zwnj; هستند از تصدی&zwnj; این&zwnj; امر سرباز نزنند و به&zwnj; اشخاص&zwnj; غیر اهل&zwnj; میدان&zwnj; ندهند؛ و بدانند که&zwnj; همان&zwnj; طور که&zwnj; خطر این&zwnj; مقامْ بزرگ&zwnj; است&zwnj; اجر و فضل&zwnj; و ثواب&zwnj; آن&zwnj; نیز بزرگ&zwnj; است&zwnj;. و می&zwnj;دانند که&zwnj; تصدی&zwnj; قضا برای&zwnj; اهلش&zwnj; واجب&zwnj; کفایی&zwnj; است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ط&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; مقدسة&zwnj; علمیه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; کراراً عرض&zwnj; نموده&zwnj;ام&zwnj; که&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; که&zwnj; مخالفین&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کمر به&zwnj; براندازی&zwnj; اسلام&zwnj; بسته&zwnj;اند و از هر راه&zwnj; ممکن&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; مقصد شیطانی&zwnj; کوشش&zwnj; می&zwnj;نمایند، و یکی&zwnj; از راههای&zwnj; با اهمیت&zwnj; برای&zwnj; مقصد شوم&zwnj; آنان&zwnj; و خطرناک&zwnj; برای&zwnj; اسلام&zwnj; و حوزه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; نفوذ دادن&zwnj; افراد منحرف&zwnj; و تبهکار در حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; است&zwnj;، که&zwnj; خطر بزرگ&zwnj; کوتاه&zwnj; مدت&zwnj; آن&zwnj; بدنام&zwnj; نمودن&zwnj; حوزه&zwnj;ها با اعمال&zwnj; ناشایسته&zwnj; و اخلاق&zwnj; و روش&zwnj; انحرافی&zwnj; است&zwnj; و خطر بسیار عظیم&zwnj; آن&zwnj; در درازمدت&zwnj; به&zwnj; مقامات&zwnj; بالا رسیدن&zwnj; یک&zwnj; یا چند نفر شیاد که&zwnj; با آگاهی&zwnj; بر علوم&zwnj; اسلامی&zwnj; و جا زدن&zwnj; خود را در بین&zwnj; توده&zwnj;ها و قشرهای&zwnj; مردم&zwnj; پاکدل&zwnj; و علاقه&zwnj;مند نمودن&zwnj; آنان&zwnj; را به&zwnj; خویش&zwnj; و ضربة&zwnj; مهلک&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; و اسلام&zwnj; عزیز و کشور در موقع&zwnj; مناسب&zwnj; می&zwnj;باشد. و می&zwnj;دانیم&zwnj; که&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; چپاولگر در میان&zwnj; جامعه&zwnj;ها افرادی&zwnj; به&zwnj; صورتهای&zwnj; مختلف&zwnj; از ملیگراها و روشنفکران&zwnj; مصنوعی&zwnj; و روحانی&zwnj; نمایان&zwnj; که&zwnj; اگر مجال&zwnj; یابند از همه&zwnj; پرخطرتر و آسیب&zwnj;رسانترند ذخیره&zwnj; دارند که&zwnj; گاهی&zwnj; سی&zwnj; ـ چهل&zwnj; سال&zwnj; با مشی&zwnj; اسلامی&zwnj; و مقدس&zwnj; مآبی&zwnj; یا &laquo;پان&zwnj;ایرانیسم&zwnj;&raquo; و وطن&zwnj;پرستی&zwnj; و حیله&zwnj;های&zwnj; دیگر، با صبر و بردباری&zwnj; در میان&zwnj; ملتها زیست&zwnj; می&zwnj;کنند و در موقع&zwnj; مناسب&zwnj; مأموریت&zwnj; خود را انجام&zwnj; می&zwnj;دهند. و ملت&zwnj; عزیز ما در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; پس&zwnj; از پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; نمونه&zwnj;هایی&zwnj; از قبیل&zwnj; &laquo;مجاهد خلق&zwnj;&raquo; و &laquo;فدایی&zwnj; خلق&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; و &laquo;توده&zwnj;ای&zwnj;&raquo;ها&nbsp;&nbsp; و دیگر عناوین&zwnj; دیده&zwnj;اند، و لازم&zwnj; است&zwnj; همه&zwnj; با هوشیاری&zwnj; این&zwnj; قسم&zwnj; توطئه&zwnj; را خنثی&zwnj; نمایند و از همه&zwnj; لازمتر حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تنظیم&zwnj; و تصفیة&zwnj; آن&zwnj; با مدرسین&zwnj; محترم&zwnj; و افاضل&zwnj; سابقه&zwnj;دار است&zwnj; با تأیید مراجع&zwnj; وقت&zwnj;. و شاید تز &laquo;نظم&zwnj; در بی&zwnj;نظمی&zwnj;&raquo; است&zwnj; از القائات&zwnj; شوم&zwnj; همین&zwnj; نقشه&zwnj;ریزان&zwnj; و توطئه&zwnj;گران&zwnj; باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در هر صورت&zwnj; وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در همة&zwnj; اعصار خصوصاً در عصر حاضر که&zwnj; نقشه&zwnj;ها و توطئه&zwnj;ها سرعت&zwnj; و قوّت&zwnj; گرفته&zwnj; است&zwnj;، قیام&zwnj; برای&zwnj; نظام&zwnj; دادن&zwnj; به&zwnj; حوزه&zwnj;ها لازم&zwnj; و ضروری&zwnj; است&zwnj;؛ که&zwnj; علما و مدرسین&zwnj; و افاضل&zwnj; عظیم&zwnj;الشأن&zwnj; صرف&zwnj; وقت&zwnj; نموده&zwnj; و با برنامة&zwnj; دقیق&zwnj; صحیح&zwnj; حوزه&zwnj;ها را و خصوصاً حوزة&zwnj; علمیة&zwnj; قم&zwnj; و سایر حوزه&zwnj;های&zwnj; بزرگ&zwnj; و با اهمیت&zwnj; را در این&zwnj; مقطع&zwnj; از زمان&zwnj; از آسیب&zwnj; حفظ&zwnj; نمایند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و لازم&zwnj; است&zwnj; علما و مدرسین&zwnj; محترم&zwnj; نگذارند در درسهایی&zwnj; که&zwnj; مربوط&zwnj; به&zwnj; فقاهت&zwnj; است&zwnj; و حوزه&zwnj;های&zwnj; فقهی&zwnj; و اصولی&zwnj; از طریقة&zwnj; مشایخ&zwnj; معظم&zwnj; که&zwnj; تنها راه&zwnj; برای&zwnj; حفظ&zwnj; فقه&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; منحرف&zwnj; شوند، و کوشش&zwnj; نمایند که&zwnj; هر روز بر دقتها و بحث&zwnj; و نظرها و ابتکار و تحقیقها افزوده&zwnj; شود؛ و فقه&zwnj; سنتی&zwnj; که&zwnj; ارث&zwnj; سلف&zwnj; صالح&zwnj; است&zwnj; و انحراف&zwnj; از آن&zwnj; سست&zwnj; شدن&zwnj; ارکان&zwnj; تحقیق&zwnj; و تدقیق&zwnj; است&zwnj;، محفوظ&zwnj; بماند و تحقیقات&zwnj; بر تحقیقات&zwnj; اضافه&zwnj; گردد. و البته&zwnj; در رشته&zwnj;های&zwnj; دیگر علوم&zwnj; به&zwnj; مناسبت&zwnj; احتیاجات&zwnj; کشور و اسلام&zwnj; برنامه&zwnj;هایی&zwnj; تهیه&zwnj; خواهد شد و رجالی&zwnj; در آن&zwnj; رشته&zwnj; تربیت&zwnj; باید شود. و از بالاترین&zwnj; و والاترین&zwnj; حوزه&zwnj;هایی&zwnj; که&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طور همگانی&zwnj; مورد تعلیم&zwnj; و تعلم&zwnj; قرار گیرد، علوم&zwnj; معنوی&zwnj; اسلامی&zwnj;&nbsp;] است&zwnj; [ ،&nbsp;&nbsp;&nbsp; از قبیل&zwnj; علم&zwnj; اخلاق&zwnj; و تهذیب&zwnj; نفس&zwnj; و سیر و سلوک&zwnj; الی&zwnj; الله ـ رزقنا الله و ایاکم&zwnj; ـ که&zwnj; جهاد اکبر می&zwnj;باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ی&zwnj; ـ&nbsp;از اموری&zwnj; که&zwnj; اصلاح&zwnj; و تصفیه&zwnj; و مراقبت&zwnj; از آن&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; قوة&zwnj; اجراییه&zwnj; است&zwnj;. گاهی&zwnj; ممکن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; قوانین&zwnj; مترقی&zwnj; و مفید به&zwnj; حال&zwnj; جامعه&zwnj; از مجلس&zwnj; بگذرد و شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; آن&zwnj; را تنفیذ کند و وزیر مسئول&zwnj; هم&zwnj; ابلاغ&zwnj; نماید، لکن&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; مجریان&zwnj; غیر صالح&zwnj; که&zwnj; افتاد آن&zwnj; را مسخ&zwnj; کنند و برخلاف&zwnj; مقررات&zwnj; یا با کاغذبازیها یا پیچ&zwnj; و خمها که&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عادت&zwnj; کرده&zwnj;اند یا عمداً برای&zwnj; نگران&zwnj; نمودن&zwnj; مردم&zwnj; عمل&zwnj; کنند، که&zwnj; بتدریج&zwnj; و مسامحه&zwnj; غائله&zwnj; ایجاد می&zwnj;کند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; مسئول&zwnj; در عصر حاضر و در عصرهای&zwnj; دیگر آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; علاوه&zwnj; بر آنکه&zwnj; شماها و کارمندان&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها بودجه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; ارتزاق&zwnj; می&zwnj;کنید مال&zwnj; ملت&zwnj;، و باید همه&zwnj; خدمتگزار ملت&zwnj; و خصوصاً مستضعفان&zwnj; باشید، و ایجاد زحمت&zwnj; برای&zwnj; مردم&zwnj; و مخالف&zwnj; وظیفه&zwnj; عمل&zwnj; کردن&zwnj; حرام&zwnj; و خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; گاهی&zwnj; موجب&zwnj; غضب&zwnj; الهی&zwnj; می&zwnj;شود، همة&zwnj; شما به&zwnj; پشتیبانی&zwnj; ملت&zwnj; احتیاج&zwnj; دارید. با پشتیبانی&zwnj; مردم&zwnj; خصوصاً طبقات&zwnj; محروم&zwnj; بود که&zwnj; پیروزی&zwnj; حاصل&zwnj; شد و دست&zwnj; ستمشاهی&zwnj; از کشور و ذخائر آن&zwnj; کوتاه&zwnj; گردید. و اگر روزی&zwnj; از پشتیبانی&zwnj; آنان&zwnj; محروم&zwnj; شوید، شماها کنار گذاشته&zwnj; می&zwnj;شوید و همچون&zwnj; رژیم&zwnj; شاهنشاهی&zwnj; ستمکار به&zwnj; جای&zwnj; شما ستم&zwnj; پیشگان&zwnj; پستها را اشغال&zwnj; می&zwnj;نمایند. بنابر این&zwnj; حقیقت&zwnj; ملموس&zwnj;، باید کوشش&zwnj; در جلب&zwnj; نظر ملت&zwnj; بنمایید و از رفتار غیر اسلامی&zwnj; ـ انسانی&zwnj; احتراز نمایید.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و در همین&zwnj; انگیزه&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; کشور در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; آینده&zwnj; توصیه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در انتخاب&zwnj; استاندارها دقت&zwnj; کنند اشخاص&zwnj; لایق&zwnj;، متدین&zwnj;، متعهد، عاقل&zwnj; و سازگار با مردم&zwnj; انتخاب&zwnj; نمایند، تا آرامش&zwnj; در کشور هرچه&zwnj; بیشتر حکمفرما باشد. و باید دانست&zwnj; که&zwnj; گرچه&zwnj; تمام&zwnj; وزیران&zwnj; وزارتخانه&zwnj;ها مسئولیت&zwnj; در اسلامی&zwnj; کردن&zwnj; و تنظیم&zwnj; امور محل&zwnj; مسئولیت&zwnj; خود دارند لکن&zwnj; بعضی&zwnj; از آنها ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; دارند؛ مثل&zwnj; وزارت&zwnj; خارجه&zwnj; که&zwnj; مسئولیت&zwnj; سفارتخانه&zwnj;ها را در خارج&zwnj; از کشور دارند. اینجانب&zwnj; از ابتدای&zwnj; پیروزی&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; خارجه&zwnj; راجع&zwnj; به&zwnj; طاغوتزدگی&zwnj; سفارتخانه&zwnj;ها و تحول&zwnj; آنها به&zwnj; سفارتخانه&zwnj;های&zwnj; مناسب&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; توصیه&zwnj;هایی&zwnj; نمودم&zwnj;، لکن&zwnj; بعض&zwnj; آنان&zwnj; یا نخواستند یا نتوانستند عمل&zwnj; مثبتی&zwnj; انجام&zwnj; دهند. و اکنون&zwnj; که&zwnj; سه&zwnj; سال&zwnj; از پیروزی&zwnj; می&zwnj;گذرد اگرچه&zwnj; وزیر خارجة&zwnj; کنونی&zwnj; اقدام&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; امر نموده&zwnj; است&zwnj; و امید است&zwnj; با پشتکار و صرف&zwnj; وقت&zwnj; این&zwnj; امر مهم&zwnj; انجام&zwnj; گیرد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; وزرای&zwnj; خارجه&zwnj; در این&zwnj; زمان&zwnj; و زمانهای&zwnj; بعد آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; مسئولیت&zwnj; شما بسیار زیاد است&zwnj;، چه&zwnj; در اصلاح&zwnj; و تحول&zwnj; وزارتخانه&zwnj; و سفارتخانه&zwnj;ها؛ و چه&zwnj; در سیاست&zwnj; خارجیِ حفظ&zwnj; استقلال&zwnj; و منافع&zwnj; کشور و روابط&zwnj; حسنه&zwnj; با دولتهایی&zwnj; که&zwnj; قصد دخالت&zwnj; در امور کشور ما را ندارند. و از هر امری&zwnj; که&zwnj; شائبة&zwnj; وابستگی&zwnj; با همة&zwnj; ابعادی&zwnj; که&zwnj; دارد به&zwnj; طور قاطع&zwnj; احتراز نمایید. و باید بدانید که&zwnj; وابستگی&zwnj; در بعض&zwnj; امور هر چند ممکن&zwnj; است&zwnj; ظاهر فریبنده&zwnj;ای&zwnj; داشته&zwnj; باشد یا منفعت&zwnj; و فایده&zwnj;ای&zwnj; در حال&zwnj; داشته&zwnj; باشد، لکن&zwnj; در نتیجه&zwnj;، ریشة&zwnj; کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; خواهد کشید. و کوشش&zwnj; داشته&zwnj; باشید در بهتر کردن&zwnj; روابط&zwnj; با کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و در بیدار کردن&zwnj; دولتمردان&zwnj; و دعوت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; و اتحاد کنید که&zwnj; خداوند با شماست&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; ملتهای&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; انتظار نداشته&zwnj; باشید که&zwnj; از خارج&zwnj; کسی&zwnj; به&zwnj; شما در رسیدن&zwnj; به&zwnj; هدف&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; اسلام&zwnj; و پیاده&zwnj; کردن&zwnj; احکام&zwnj; اسلام&zwnj; است&zwnj; کمک&zwnj; کند؛ خود باید به&zwnj; این&zwnj; امر حیاتی&zwnj; که&zwnj; آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; را تحقق&zwnj; می&zwnj;بخشد قیام&zwnj; کنید. و علمای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اعلام&zwnj; و خطبای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; محترم&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; دولتها را دعوت&zwnj; کنند که&zwnj; از وابستگی&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; خارجی&zwnj; خود را رها کنند و با ملت&zwnj; خود تفاهم&zwnj; کنند؛ در این&zwnj; صورت&zwnj; پیروزی&zwnj; را در آغوش&zwnj; خواهند کشید. و نیز ملتها را دعوت&zwnj; به&zwnj; وحدت&zwnj; کنند؛ و از نژادپرستی&zwnj; که&zwnj; مخالف&zwnj; دستور اسلام&zwnj; است&zwnj; بپرهیزند؛ و با برادران&zwnj; ایمانی&zwnj; خود در هر کشوری&zwnj; و با هر نژادی&zwnj; که&zwnj; هستند دست&zwnj; برادری&zwnj; دهند که&zwnj; اسلام&zwnj; بزرگ&zwnj; آنان&zwnj; را برادر خوانده&zwnj;. و اگر این&zwnj; برادری&zwnj; ایمانی&zwnj; با همت&zwnj; دولتها و ملتها و با تأیید خداوند متعال&zwnj; روزی&zwnj; تحقق&zwnj; یابد، خواهید دید که&zwnj; بزرگترین&zwnj; قدرت&zwnj; جهان&zwnj; را مسلمین&zwnj; تشکیل&zwnj; می&zwnj;دهند. به&zwnj; امید روزی&zwnj; که&zwnj; با خواست&zwnj; پروردگار عالم&zwnj; این&zwnj; برادری&zwnj; و برابری&zwnj; حاصل&zwnj; شود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; وزارت&zwnj; ارشاد در همة&zwnj; اعصار خصوصاً عصر حاضر که&zwnj; ویژگی&zwnj; خاصی&zwnj; دارد، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; تبلیغ&zwnj; حق&zwnj; مقابل&zwnj; باطل&zwnj; و ارائة&zwnj; چهرة&zwnj; حقیقی&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کوشش&zwnj; کنند. ما اکنون&zwnj;، در این&zwnj; زمان&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; ابرقدرتها را از کشور خود کوتاه&zwnj; کردیم&zwnj;، مورد تهاجم&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; تمام&zwnj; رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; هستیم&zwnj;. چه&zwnj; دروغها و تهمتها که&zwnj; گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; ابرقدرتها به&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; نوپا نزده&zwnj; و نمی&zwnj;زنند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; مع&zwnj;الاسف&zwnj; اکثر دولتهای&zwnj; منطقة&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; حکم&zwnj; اسلام&zwnj; باید دست&zwnj; اخوت&zwnj; به&zwnj; ما دهند، به&zwnj; عداوت&zwnj; با ما و اسلام&zwnj; برخاسته&zwnj;اند و همه&zwnj; در خدمت&zwnj; جهانخواران&zwnj; از هر طرف&zwnj; به&zwnj; ما هجوم&zwnj; آورده&zwnj;اند. و قدرت&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; ما بسیار ضعیف&zwnj; و ناتوان&zwnj; است&zwnj; و می&zwnj;دانید که&zwnj; امروز جهان&zwnj; روی&zwnj; تبلیغات&zwnj; می&zwnj;چرخد. و با کمال&zwnj; تأسف&zwnj;، نویسندگان&zwnj; به&zwnj; اصطلاح&zwnj; روشنفکر که&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; گرایش&zwnj; دارند، به&zwnj; جای&zwnj; آنکه&zwnj; در فکر استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; کشور و ملت&zwnj; خود باشند، خودخواهیها و فرصت&zwnj;طلبیها و انحصارجوییها به&zwnj; آنان&zwnj; مجال&zwnj; نمی&zwnj;دهد که&zwnj; لحظه&zwnj;ای&zwnj; تفکر نمایند و مصالح&zwnj; کشور و ملت&zwnj; خود را در نظر بگیرند، و مقایسة&zwnj; بین&zwnj; آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; را در این&zwnj; جمهوری&zwnj; با رژیم&zwnj; ستمگر سابق&zwnj; نمایند و زندگی&zwnj; شرافتمندانة&zwnj; ارزنده&zwnj; را توأم&zwnj; با بعض&zwnj; آنچه&zwnj; را که&zwnj; از دست&zwnj; داده&zwnj;اند، که&zwnj; رفاه&zwnj; و عیشزدگی&zwnj; است&zwnj;، با آنچه&zwnj; از رژیم&zwnj; ستمشاهی&zwnj; دریافت&zwnj; می&zwnj;کردند توأم&zwnj; با وابستگی&zwnj; و نوکرمآبی&zwnj; و ثناجویی&zwnj; و مداحی&zwnj; از جرثومه&zwnj;های&zwnj; فساد و معادن&zwnj; ظلم&zwnj; و فحشا بسنجند؛ و از تهمتها و نارواها به&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; تازه&zwnj; تولد یافته&zwnj; دست&zwnj; بکشند و با ملت&zwnj; و دولت&zwnj; در صف&zwnj; واحد بر ضد طاغوتیان&zwnj; و ستم&zwnj;پیشگان&zwnj; زبانها و قلمها را به&zwnj; کار بگیرند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و مسئلة&zwnj; تبلیغ&zwnj; تنها به&zwnj; عهدة&zwnj; وزارت&zwnj; ارشاد نیست&zwnj; بلکه&zwnj; وظیفة&zwnj; همة&zwnj; دانشمندان&zwnj; و گویندگان&zwnj; و نویسندگان&zwnj; و هنرمندان&zwnj; است&zwnj;. باید وزارت&zwnj; خارجه&zwnj; کوشش&zwnj; کند تا سفارتخانه&zwnj;ها نشریات&zwnj; تبلیغی&zwnj; داشته&zwnj; باشند و چهرة&zwnj; نورانی&zwnj; اسلام&zwnj; را برای&zwnj; جهانیان&zwnj; روشن&zwnj; نمایند؛ که&zwnj; اگر این&zwnj; چهره&zwnj; با آن&zwnj; جمال&zwnj; جمیل&zwnj; که&zwnj; قرآن&zwnj; و سنت&zwnj; در همة&zwnj; ابعاد به&zwnj; آن&zwnj; دعوت&zwnj; کرده&zwnj; از زیر نقاب&zwnj; مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; و کج&zwnj;فهمیهای&zwnj; دوستان&zwnj; خودنمایی&zwnj; نماید، اسلامْ جهانگیر خواهد شد و پرچم&zwnj; پرافتخار آن&zwnj; در همه&zwnj; جا به&zwnj; اهتزاز خواهد آمد. چه&zwnj; مصیبت&zwnj; بار و غم&zwnj;انگیز است&zwnj; که&zwnj; مسلمانان&zwnj; متاعی&zwnj; دارند که&zwnj; از صدر عالم&zwnj; تا نهایت&zwnj; آن&zwnj; نظیر ندارد، نتوانسته&zwnj;اند این&zwnj; گوهر گرانبها را که&zwnj; هر انسانی&zwnj; به&zwnj; فطرت&zwnj; آزاد خود طالب&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; عرضه&zwnj; کنند؛ بلکه&zwnj; خود نیز از آن&zwnj; غافل&zwnj; و به&zwnj; آن&zwnj; جاهلند و گاهی&zwnj; از آن&zwnj; فراری&zwnj;اند!<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ک&zwnj; ـ&nbsp;از امور بسیار با اهمیت&zwnj; و سرنوشت&zwnj;ساز مسئلة&zwnj; مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; از کودکستانها تا دانشگاهها است&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; اهمیت&zwnj; فوق&zwnj;العاده&zwnj;اش&zwnj; تکرار نموده&zwnj; و با اشاره&zwnj; می&zwnj;گذرم&zwnj;. باید ملت&zwnj; غارت&zwnj; شده&zwnj; بدانند که&zwnj; در نیم&zwnj; قرن&zwnj; اخیر آنچه&zwnj; به&zwnj; ایران&zwnj; و اسلام&zwnj; ضربة&zwnj; مهلک&zwnj; زده&zwnj; است&zwnj; قسمت&zwnj; عمده&zwnj;اش&zwnj; از دانشگاهها بوده&zwnj; است&zwnj;. اگر دانشگاهها و مراکز تعلیم&zwnj; و تربیتِ دیگر با برنامه&zwnj;های&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; در راه&zwnj; منافع&zwnj; کشور به&zwnj; تعلیم&zwnj; و تهذیب&zwnj; و تربیت&zwnj; کودکان&zwnj; و نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; جریان&zwnj; داشتند، هرگز میهن&zwnj; ما در حلقوم&zwnj; انگلستان&zwnj; و پس&zwnj; از آن&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; فرو نمی&zwnj;رفت&zwnj; و هرگز قراردادهای&zwnj; خانه&zwnj; خراب&zwnj;کن&zwnj; بر ملت&zwnj; محروم&zwnj; غارتزده&zwnj; تحمیل&zwnj; نمی&zwnj;شد و هرگز پای&zwnj; مستشاران&zwnj; خارجی&zwnj; به&zwnj; ایران&zwnj; باز نمی&zwnj;شد و هرگز ذخائر ایران&zwnj; و طلای&zwnj; سیاه&zwnj; این&zwnj; ملت&zwnj; رنجدیده&zwnj; در جیب&zwnj; قدرتهای&zwnj; شیطانی&zwnj; ریخته&zwnj; نمی&zwnj;شد و هرگز دودمان&zwnj; پهلوی&zwnj; و وابسته&zwnj;های&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; اموال&zwnj; ملت&zwnj; را نمی&zwnj;توانستند به&zwnj; غارت&zwnj; ببرند و در خارج&zwnj; و داخل&zwnj; پارکها و ویلاها بر روی&zwnj; اجساد مظلومان&zwnj; بنا کنند و بانکهای&zwnj; خارج&zwnj; را از دسترنج&zwnj; این&zwnj; مظلومان&zwnj; پر کنند و صرف&zwnj; عیاشی&zwnj; و هرزگی&zwnj; خود و بستگان&zwnj; خود نمایند. اگر مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضاییه&zwnj; و سایر ارگانها از دانشگاههای&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; سرچشمه&zwnj; می&zwnj;گرفت&zwnj; ملت&zwnj; ما امروز گرفتار مشکلات&zwnj; خانه&zwnj;برانداز نبود. و اگر شخصیتهای&zwnj; پاکدامن&zwnj; با گرایش&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; به&zwnj; معنای&zwnj; صحیحش&zwnj;، نه&zwnj; آنچه&zwnj; امروز در مقابل&zwnj; اسلام&zwnj; عرض&zwnj; اندام&zwnj; می&zwnj;کند، از دانشگاهها به&zwnj; مراکز قوای&zwnj; سه&zwnj;گانه&zwnj; راه&zwnj; می&zwnj;یافت&zwnj;، امروز ما غیر امروز، و میهن&zwnj; ما غیر این&zwnj; میهن&zwnj;، و محرومان&zwnj; ما از قید محرومیت&zwnj; رها، و بساط&zwnj; ظلم&zwnj; و ستمشاهی&zwnj; و مراکز فحشا و اعتیاد و عشرتکده&zwnj;ها که&zwnj; هر یک&zwnj; برای&zwnj; تباه&zwnj; نمودن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; فعال&zwnj; ارزنده&zwnj; کافی&zwnj; بود، در هم&zwnj; پیچیده&zwnj; و این&zwnj; ارث&zwnj; کشور بر باد ده&zwnj; و انسان&zwnj; برانداز به&zwnj; ملت&zwnj; نرسیده&zwnj; بود. و دانشگاهها اگر اسلامی&zwnj; ـ انسانی&zwnj; ـ ملی&zwnj; بود، می&zwnj;توانست&zwnj; صدها و هزارها مدرس&zwnj; به&zwnj; جامعه&zwnj; تحویل&zwnj; دهد؛ لکن&zwnj; چه&zwnj; غم&zwnj;انگیز و اسفبار است&zwnj; که&zwnj; دانشگاهها و دبیرستانها به&zwnj; دست&zwnj; کسانی&zwnj; اداره&zwnj; می&zwnj;شد و عزیزان&zwnj; ما به&zwnj; دست&zwnj; کسانی&zwnj; تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; می&zwnj;دیدند که&zwnj; جز اقلیت&zwnj; مظلوم&zwnj; محرومی&zwnj; همه&zwnj; از غربزدگان&zwnj; و شرقزدگان&zwnj; با برنامه&zwnj; و نقشة&zwnj; دیکته&zwnj; شده&zwnj; در دانشگاهها کرسی&zwnj; داشتند؛ و ناچار جوانان&zwnj; عزیز و مظلوم&zwnj; ما در دامن&zwnj; این&zwnj; گرگان&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; ابرقدرتها بزرگ&zwnj; شده&zwnj; و به&zwnj; کرسیهای&zwnj; قانونگذاری&zwnj; و حکومت&zwnj; و قضاوت&zwnj; تکیه&zwnj; می&zwnj;کردند، و بر وفق&zwnj; دستور آنان&zwnj;، یعنی&zwnj; رژیم&zwnj; ستمگر پهلوی&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;کردند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; بحمدالله تعالی&zwnj; دانشگاه&zwnj; از چنگال&zwnj; جنایتکاران&zwnj; خارج&zwnj; شده&zwnj;. و بر ملت&zwnj; و دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; در همة&zwnj; اعصار، که&zwnj; نگذارند عناصر فاسد دارای&zwnj; مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; یا گرایش&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; در دانشسراها و دانشگاهها و سایر مراکز تعلیم&zwnj; و تربیت&zwnj; نفوذ کنند و از قدم&zwnj; اول&zwnj; جلوگیری&zwnj; نمایند تا مشکلی&zwnj; پیش&zwnj; نیاید و اختیار از دست&zwnj; نرود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; جوانان&zwnj; عزیز دانشسراها و دبیرستانها و دانشگاهها آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خودشان&zwnj; شجاعانه&zwnj; در مقابل&zwnj; انحرافات&zwnj; قیام&zwnj; نمایند تا استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; خود و کشور و ملت&zwnj; خودشان&zwnj; مصون&zwnj; باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ل&zwnj; ـ&nbsp;قوای&zwnj; مسلح&zwnj;، از ارتش&zwnj; و سپاه&zwnj; و ژاندارمری&zwnj; و شهربانی&zwnj; تا کمیته&zwnj;ها و بسیج&zwnj; و عشایر ویژگی&zwnj; خاص&zwnj; دارند. اینان&zwnj; که&zwnj; بازوان&zwnj; قوی&zwnj; و قدرتمند جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;باشند و نگهبان&zwnj; سرحدات&zwnj; و راهها و شهرها و روستاها و بالاخره&zwnj; نگهداران&zwnj; امنیت&zwnj; و آرامش&zwnj;بخشان&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; می&zwnj;باشند، می&zwnj;بایست&zwnj; مورد توجه&zwnj; خاص&zwnj; ملت&zwnj; و دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; باشند. و لازم&zwnj; است&zwnj; توجه&zwnj; داشته&zwnj; باشند که&zwnj; در دنیا آنچه&zwnj; که&zwnj; مورد بهره&zwnj;برداری&zwnj; برای&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; و سیاستهای&zwnj; مخرب&zwnj;، بیشتر از هر چیز و هر گروهی&zwnj; است&zwnj;، قوای&zwnj; مسلح&zwnj; است&zwnj;. قوای&zwnj; مسلح&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj;، کودتاها و تغییر حکومتها و رژیمها به&zwnj; دست&zwnj; آنان&zwnj; واقع&zwnj; می&zwnj;شود؛ و سودجویان&zwnj; دغل&zwnj; بعض&zwnj; سران&zwnj; آنان&zwnj; را می&zwnj;خرند و با دست&zwnj; آنان&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; فرماندهان&zwnj; بازی&zwnj; خوردة&zwnj; کشورها را به&zwnj; دست&zwnj; می&zwnj;گیرند، و ملتهای&zwnj; مظلوم&zwnj; را تحت&zwnj; سلطه&zwnj; قرار داده&zwnj; و استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را از کشورها سلب&zwnj; می&zwnj;کنند. و اگر فرماندهان&zwnj; پاکدامن&zwnj; متصدی&zwnj; امر باشند، هرگز برای&zwnj; دشمنان&zwnj; کشورها امکان&zwnj; کودتا یا اشغال&zwnj; یک&zwnj; کشور پیش&zwnj; نمی&zwnj;آید و یا اگر احیاناً پیش&zwnj; آید، به&zwnj; دست&zwnj; فرماندهان&zwnj; متعهد شکسته&zwnj; و ناکام&zwnj; خواهد ماند. و در ایران&zwnj; نیز که&zwnj; این&zwnj; معجزة&zwnj; عصر به&zwnj; دست&zwnj; ملت&zwnj; انجام&zwnj; گرفت&zwnj;، قوای&zwnj; مسلح&zwnj; متعهد و فرماندهان&zwnj; پاک&zwnj; و میهن&zwnj;دوست&zwnj; سهم&zwnj; بسزایی&zwnj; داشتند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و امروز که&zwnj; جنگ&zwnj; لعنتی&zwnj; و تحمیلی&zwnj; صدام&zwnj; تکریتی&zwnj; به&zwnj; امر و کمک&zwnj; امریکا و سایر قدرتها پس&zwnj; از نزدیک&zwnj; به&zwnj; دو سال&zwnj; با شکست&zwnj; سیاسی&zwnj; و نظامی&zwnj; ارتش&zwnj; متجاوز بعث&zwnj; و پشتیبانان&zwnj; قدرتمند و وابستگان&zwnj; به&zwnj; آنان&zwnj; روبه&zwnj;رو است&zwnj;، باز قوای&zwnj; مسلح&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و سپاهی&zwnj; و مردمی&zwnj; با پشتیبانی&zwnj; بیدریغ&zwnj; ملت&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و پشت&zwnj; جبهه&zwnj;ها این&zwnj; افتخار بزرگ&zwnj; را آفریدند و ایران&zwnj; را سرافراز نمودند؛ و نیز شرارتها و توطئه&zwnj;های&zwnj; داخلی&zwnj; را که&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; عروسکهای&zwnj; وابسته&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; برای&zwnj; براندازی&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; بسیج&zwnj; شده&zwnj; بودند با دست&zwnj; توانای&zwnj; جوانان&zwnj; کمیته&zwnj;ها و پاسداران&zwnj; بسیج&zwnj; و شهربانی&zwnj; و با کمک&zwnj; ملت&zwnj; غیرتمند درهم&zwnj; شکسته&zwnj; شد. و همین&zwnj; جوانان&zwnj; فداکار عزیزند که&zwnj; شبها بیدارند تا خانواده&zwnj;ها با آرامش&zwnj; استراحت&zwnj; کنند. خدایشان&zwnj; یار و مددکار باد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; پس&zwnj; وصیت&zwnj; برادرانة&zwnj; من&zwnj; در این&zwnj; قدمهای&zwnj; آخرین&zwnj; عمر بر قوای&zwnj; مسلح&zwnj; به&zwnj; طور عموم&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; ای&zwnj; عزیزان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; عشق&zwnj; می&zwnj;ورزید و با عشق&zwnj; لقا ء الله به&zwnj; فداکاری&zwnj; در جبهه&zwnj;ها و در سطح&zwnj; کشور به&zwnj; کار ارزشمند خود ادامه&zwnj; می&zwnj;دهید، بیدار باشید و هوشیار که&zwnj; بازیگران&zwnj; سیاسی&zwnj; و سیاستمداران&zwnj; حرفه&zwnj;ای&zwnj; غرب&zwnj; و شرقزده&zwnj; و دستهای&zwnj; مرموز جنایتکاران&zwnj; پشت&zwnj;پرده&zwnj; لبة&zwnj; تیز سلاح&zwnj; خیانت&zwnj; و جنایتکارشان&zwnj; از هر سو و بیشتر از هر گروه&zwnj; متوجه&zwnj; به&zwnj; شما عزیزان&zwnj; است&zwnj;؛ و می&zwnj;خواهند از شما عزیزان&zwnj; که&zwnj; با جانفشانی&zwnj; خود انقلاب&zwnj; را پیروز نمودید و اسلام&zwnj; را زنده&zwnj; کردید بهره&zwnj;گیری&zwnj; کرده&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; را براندازند؛ و شما را با اسم&zwnj; اسلام&zwnj; و خدمت&zwnj; به&zwnj; میهن&zwnj; و ملت&zwnj; از اسلام&zwnj; و ملت&zwnj; جدا کرده&zwnj; به&zwnj; دامن&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; جهانخوار بیندازند؛ و بر زحمات&zwnj; و فداکاریهای&zwnj; شما با حیله&zwnj;های&zwnj; سیاسی&zwnj; و ظاهرهای&zwnj; به&zwnj; صورت&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملی&zwnj; خط&zwnj; بطلان&zwnj; بکشند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; اکید من&zwnj; به&zwnj; قوای&zwnj; مسلح&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; همان&zwnj; طور که&zwnj; از مقررات&zwnj; نظام&zwnj;، عدم&zwnj; دخول&zwnj; نظامی&zwnj; در احزاب&zwnj; و گروهها و جبهه&zwnj;ها است&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عمل&zwnj; نمایند؛ و قوای&zwnj; مسلح&zwnj; مطلقاً، چه&zwnj; نظامی&zwnj; و انتظامی&zwnj; و پاسدار و بسیج&zwnj; و غیر اینها، در هیچ&zwnj; حزب&zwnj; و گروهی&zwnj; وارد نشده&zwnj; و خود را از بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj; دور نگه&zwnj; دارند. در این&zwnj; صورت&zwnj; می&zwnj;توانند قدرت&zwnj; نظامی&zwnj; خود را حفظ&zwnj; و از اختلافات&zwnj; درون&zwnj; گروهی&zwnj; مصون&zwnj; باشند. و بر فرماندهان&zwnj; لازم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; افراد تحت&zwnj; فرمان&zwnj; خود را از ورود در احزاب&zwnj; منع&zwnj; نمایند. و چون&zwnj; انقلاب&zwnj; از همة&zwnj; ملت&zwnj; و حفظ&zwnj; آن&zwnj; بر همگان&zwnj; است&zwnj;، دولت&zwnj; و ملت&zwnj; و شورای&zwnj; دفاع&zwnj; و مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; وظیفة&zwnj; شرعی&zwnj; و میهنی&zwnj; آنان&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اگر قوای&zwnj; مسلح&zwnj;، چه&zwnj; فرماندهان&zwnj; و طبقات&zwnj; بالا و چه&zwnj; طبقات&zwnj; بعد، برخلاف&zwnj; مصالح&zwnj; اسلام&zwnj; و کشور بخواهند عملی&zwnj; انجام&zwnj; دهند یا در احزاب&zwnj; وارد شوند که&zwnj; ـ بی&zwnj;اشکال&zwnj; به&zwnj; تباهی&zwnj; کشیده&zwnj; می&zwnj;شوند ـ و یا در بازیهای&zwnj; سیاسی&zwnj; وارد شوند، از قدم&zwnj; اول&zwnj; با آن&zwnj; مخالفت&zwnj; کنند. و بر رهبر و شورای&zwnj; رهبری&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با قاطعیت&zwnj; از این&zwnj; امر جلوگیری&zwnj; نماید تا کشور از آسیب&zwnj; در امان&zwnj; باشد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و من&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; نیروهای&zwnj; مسلح&zwnj; در این&zwnj; پایان&zwnj; زندگی&zwnj; خاکی&zwnj;، وصیت&zwnj; مشفقانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; از اسلام&zwnj; که&zwnj; یگانه&zwnj; مکتب&zwnj; استقلال&zwnj; و آزادیخواهی&zwnj; است&zwnj; و خداوند متعال&zwnj; همه&zwnj; را با نور هدایت&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; مقام&zwnj; والای&zwnj; انسانی&zwnj; دعوت&zwnj; می&zwnj;کند، چنانچه&zwnj; امروز وفادارید در وفاداری&zwnj; استقامت&zwnj; کنید که&zwnj; شما را و کشور و ملت&zwnj; شما را از ننگ&zwnj; وابستگیها و پیوستگیها به&zwnj; قدرتهایی&zwnj; که&zwnj; همة&zwnj; شما را جز برای&zwnj; بردگی&zwnj; خویش&zwnj; نمی&zwnj;خواهند و کشور و ملت&zwnj; عزیزتان&zwnj; را عقب&zwnj; مانده&zwnj; و بازار مصرف&zwnj; و زیر بار ننگین&zwnj; ستم&zwnj;پذیری&zwnj; نگه&zwnj; می&zwnj;دارند نجات&zwnj; می&zwnj;دهد. و زندگی&zwnj; انسانی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; را ولو با مشکلات&zwnj; بر زندگانی&zwnj; ننگین&zwnj; بردگی&zwnj; اجانب&zwnj; ولو با رفاه&zwnj; حیوانی&zwnj; ترجیح&zwnj; دهید؛ و بدانید مادام&zwnj; که&zwnj; در احتیاجات&zwnj; صنایع&zwnj; پیشرفته&zwnj;، دست&zwnj; خود را پیش&zwnj; دیگران&zwnj; دراز کنید و به&zwnj; دریوزگی&zwnj; عمر را بگذرانید قدرت&zwnj; ابتکار و پیشرفت&zwnj; در اختراعات&zwnj; در شما شکوفا نخواهد شد. و به&zwnj; خوبی&zwnj; و عینیت&zwnj; دیدید که&zwnj; در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; پس&zwnj; از تحریم&zwnj; اقتصادی&zwnj; همانها که&zwnj; از ساختن&zwnj; هرچیز خود را عاجز می&zwnj;دیدند و از راه&zwnj; انداختن&zwnj; کارخانه&zwnj;ها آنان&zwnj; را مأیوس&zwnj; می&zwnj;نمودند، افکار خود را به&zwnj; کار بستند و بسیاری&zwnj; از احتیاجات&zwnj; ارتش&zwnj; و کارخانه&zwnj;ها را خود رفع&zwnj; نمودند. و این&zwnj; جنگ&zwnj; و تحریم&zwnj; اقتصادی&zwnj; و اخراج&zwnj; کارشناسان&zwnj; خارجی&zwnj;، تحفه&zwnj;ای&zwnj; الهی&zwnj; بود که&zwnj; ما از آن&zwnj; غافل&zwnj; بودیم&zwnj;. اکنون&zwnj; اگر دولت&zwnj; و ارتش&zwnj; کالاهای&zwnj; جهانخواران&zwnj; را خود تحریم&zwnj; کنند و به&zwnj; کوشش&zwnj; و سعی&zwnj; در راه&zwnj; ابتکار بیفزایند، امید است&zwnj; که&zwnj; کشور خودکفا شود و از دریوزگی&zwnj; از دشمن&zwnj; نجات&zwnj; یابد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و هم&zwnj; در اینجا باید بیفزایم&zwnj; که&zwnj; احتیاج&zwnj; ما پس&zwnj; از اینهمه&zwnj; عقب&zwnj;ماندگی&zwnj; مصنوعی&zwnj; به&zwnj; صنعتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; کشورهای&zwnj; خارجی&zwnj; حقیقتی&zwnj; است&zwnj; انکارناپذیر. و این&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; معنی&zwnj; نیست&zwnj; که&zwnj; ما باید در علوم&zwnj; پیشرفته&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; وابسته&zwnj; شویم&zwnj;. دولت&zwnj; و ارتش&zwnj; باید کوشش&zwnj; کنند که&zwnj; دانشجویان&zwnj; متعهد را در کشورهایی&zwnj; که&zwnj; صنایع&zwnj; بزرگ&zwnj; پیشرفته&zwnj; را دارند و استعمار و استثمارگر نیستند بفرستند؛ و از فرستادن&zwnj; به&zwnj; امریکا و شوروی&zwnj; و کشورهای&zwnj; دیگر که&zwnj; در مسیر این&zwnj; دو قطب&zwnj; هستند احتراز کنند، مگر ان&zwnj;شا ء الله روزی&zwnj; برسد که&zwnj; این&zwnj; دو قدرت&zwnj; به&zwnj; اشتباه&zwnj; خود پی&zwnj;برند و در مسیر انسانیت&zwnj; و انساندوستی&zwnj; و احترام&zwnj; به&zwnj; حقوق&zwnj; دیگران&zwnj; واقع&zwnj; شوند؛ یا ان&zwnj;شا ء الله مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; و ملتهای&zwnj; بیدار و مسلمانان&zwnj; متعهد، آنان&zwnj; را به&zwnj; جای&zwnj; خود نشانند. به&zwnj; امید چنین&zwnj; روزی&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; م&zwnj; ـ&nbsp;رادیو و تلویزیون&zwnj; و مطبوعات&zwnj; و سینماها و تئأترها از ابزارهای&zwnj; مؤثر تباهی&zwnj; و تخدیر ملتها، خصوصاً نسل&zwnj; جوان&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj;. در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر بویژه&zwnj; نیمة&zwnj; دوم&zwnj; آن&zwnj;، چه&zwnj; نقشه&zwnj;های&zwnj; بزرگی&zwnj; از این&zwnj; ابزار، چه&zwnj; در تبلیغ&zwnj; ضد اسلام&zwnj; و ضد روحانیت&zwnj; خدمتگزار، و چه&zwnj; در تبلیغ&zwnj; استعمارگران&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj;، کشیده&zwnj; شد و از آنها برای&zwnj; درست&zwnj; کردن&zwnj; بازار کالاها خصوصاً تجملی&zwnj; و تزئینی&zwnj; از هر قماش&zwnj;، از تقلید در ساختمانها و تزئینات&zwnj; و تجملات&zwnj; آنها و تقلید در اجناس&zwnj; نوشیدنی&zwnj; و پوشیدنی&zwnj; و در فرم&zwnj; آنها استفاده&zwnj; کردند، به&zwnj; طوری&zwnj; که&zwnj; افتخار بزرگِ فرنگی&zwnj; مآب&zwnj; بودن&zwnj; در تمام&zwnj; شئون&zwnj; زندگی&zwnj; از رفتار و گفتار و پوشش&zwnj; و فرم&zwnj; آن&zwnj; بویژه&zwnj; در خانمهای&zwnj; مرفه&zwnj; یا نیمه&zwnj; مرفه&zwnj; بود، و در آداب&zwnj; معاشرت&zwnj; و کیفیت&zwnj; حرف&zwnj; زدن&zwnj; و به&zwnj; کار بردن&zwnj; لغات&zwnj; غربی&zwnj; در گفتار و نوشتار به&zwnj; صورتی&zwnj; بود که&zwnj; فهم&zwnj; آن&zwnj; برای&zwnj; بیشتر مردم&zwnj; غیرممکن&zwnj;، و برای&zwnj; همردیفان&zwnj; نیز مشکل&zwnj; می&zwnj;نمود! فیلمهای&zwnj; تلویزیون&zwnj; از فرآورده&zwnj;های&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; بود که&zwnj; طبقة&zwnj; جوان&zwnj; زن&zwnj; و مرد را از مسیر عادی&zwnj; زندگی&zwnj; و کار و صنعت&zwnj; و تولید و دانش&zwnj; منحرف&zwnj; و به&zwnj; سوی&zwnj; بیخبری&zwnj; از خویش&zwnj; و شخصیت&zwnj; خود و یا بدبینی&zwnj; و بدگمانی&zwnj; به&zwnj; همه&zwnj; چیز خود و کشور خود، حتی&zwnj; فرهنگ&zwnj; و ادب&zwnj; و مآثر پر ارزشی&zwnj; که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آن&zwnj; با دست&zwnj; خیانتکار سودجویان&zwnj;، به&zwnj; کتابخانه&zwnj;ها و موزه&zwnj;های&zwnj; غرب&zwnj; و شرق&zwnj; منتقل&zwnj; گردیده&zwnj; است&zwnj;. مجله&zwnj;ها با مقاله&zwnj;ها و عکسهای&zwnj; افتضاح&zwnj; بار و أسف&zwnj;انگیز، و روزنامه&zwnj;ها با مسابقات&zwnj; در مقالات&zwnj; ضدفرهنگی&zwnj; خویش&zwnj; و ضداسلامی&zwnj; با افتخار، مردم&zwnj; بویژه&zwnj; طبقة&zwnj; جوان&zwnj; مؤثر را به&zwnj; سوی&zwnj; غرب&zwnj; یا شرق&zwnj; هدایت&zwnj; می&zwnj;کردند. اضافه&zwnj; کنید بر آن&zwnj; تبلیغ&zwnj; دامنه&zwnj;دار در ترویج&zwnj; مراکز فساد و عشرتکده&zwnj;ها و مراکز قمار و لاتار و مغازه&zwnj;های&zwnj; فروش&zwnj; کالاهای&zwnj; تجملاتی&zwnj; و اسباب&zwnj; آرایش&zwnj; و بازیها و مشروبات&zwnj; الکلی&zwnj; بویژه&zwnj; آنچه&zwnj; از غرب&zwnj; وارد می&zwnj;شد. و در مقابل&zwnj; صدور نفت&zwnj; و گاز و مخازن&zwnj; دیگر، عروسکها و اسباب&zwnj; بازیها و کالاهای&zwnj; تجملی&zwnj; وارد می&zwnj;شد؛ و صدها چیزهایی&zwnj; که&zwnj; امثال&zwnj; من&zwnj; از آنها بی&zwnj;اطلاع&zwnj; هستیم&zwnj;. و اگر خدای&zwnj; نخواسته&zwnj; عمر رژیم&zwnj; سرسپرده&zwnj; و خانمان&zwnj; برانداز پهلوی&zwnj; ادامه&zwnj; پیدا می&zwnj;کرد، چیزی&zwnj; نمی&zwnj;گذشت&zwnj; که&zwnj; جوانان&zwnj; برومند ما ـ این&zwnj; فرزندان&zwnj; اسلام&zwnj; و میهن&zwnj; که&zwnj; چشم&zwnj; امید ملت&zwnj; به&zwnj; آنها است&zwnj; ـ با انواع&zwnj; دسیسه&zwnj;ها و نقشه&zwnj;های&zwnj; شیطانی&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; رژیم&zwnj; فاسد و رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و روشنفکران&zwnj; غرب&zwnj; و شرقگرا از دست&zwnj; ملت&zwnj; و دامن&zwnj; اسلام&zwnj; رخت&zwnj; برمی&zwnj;بستند: یا جوانی&zwnj; خود را در مراکز فساد تباه&zwnj; می&zwnj;کردند؛ و یا به&zwnj; خدمت&zwnj; قدرتهای&zwnj; جهانخوار درآمده&zwnj; و کشور را به&zwnj; تباهی&zwnj; می&zwnj;کشاندند. خداوند متعال&zwnj; به&zwnj; ما و آنان&zwnj; منت&zwnj; گذاشت&zwnj; و همه&zwnj; را از شر مفسدین&zwnj; و غارتگران&zwnj; نجات&zwnj; داد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اکنون&zwnj; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; شورای&zwnj; اسلامی&zwnj; در حال&zwnj; و آینده&zwnj; و رئیس&zwnj;جمهور و رؤسای&zwnj; جمهور مابعد و به&zwnj; شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; و شورای&zwnj; قضایی&zwnj; و دولت&zwnj; در هر زمان&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; نگذارند این&zwnj; دستگاههای&zwnj; خبری&zwnj; و مطبوعات&zwnj; و مجله&zwnj;ها از اسلام&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور منحرف&zwnj; شوند. و باید همه&zwnj; بدانیم&zwnj; که&zwnj; آزادی&zwnj; به&zwnj; شکل&zwnj; غربی&zwnj; آن&zwnj;، که&zwnj; موجب&zwnj; تباهی&zwnj; جوانان&zwnj; و دختران&zwnj; و پسران&zwnj; می&zwnj;شود، از نظر اسلام&zwnj; و عقل&zwnj; محکوم&zwnj; است&zwnj;. و تبلیغات&zwnj; و مقالات&zwnj; و سخنرانیها و کتب&zwnj; و مجلات&zwnj; برخلاف&zwnj; اسلام&zwnj; و عفت&zwnj; عمومی&zwnj; و مصالح&zwnj; کشور حرام&zwnj; است&zwnj;. و بر همة&zwnj; ما و همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; جلوگیری&zwnj; از آنها واجب&zwnj; است&zwnj;. و از آزادیهای&zwnj; مخرب&zwnj; باید جلوگیری&zwnj; شود. و از آنچه&zwnj; در نظر شرع&zwnj; حرام&zwnj; و آنچه&zwnj; برخلاف&zwnj; مسیر ملت&zwnj; و کشور اسلامی&zwnj; و مخالف&zwnj; با حیثیت&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; است&zwnj; به&zwnj; طور قاطع&zwnj; اگر جلوگیری&zwnj; نشود، همه&zwnj; مسئول&zwnj; می&zwnj;باشند. و مردم&zwnj; و جوانان&zwnj; حزب&zwnj;اللهی&zwnj; اگر برخورد به&zwnj; یکی&zwnj; از امور مذکور نمودند به&zwnj; دستگاههای&zwnj; مربوطه&zwnj; رجوع&zwnj; کنند و اگر آنان&zwnj; کوتاهی&zwnj; نمودند، خودشان&zwnj; مکلف&zwnj; به&zwnj; جلوگیری&zwnj; هستند. خداوند تعالی&zwnj; مددکار همه&zwnj; باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ن&zwnj; ـ&nbsp;نصیحت&zwnj; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; گروهها و گروهکها و اشخاصی&zwnj; که&zwnj; در ضدیت&zwnj; با ملت&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و اسلام&zwnj; فعالیت&zwnj; می&zwnj;کنند، اول&zwnj; به&zwnj; سران&zwnj; آنان&zwnj; در خارج&zwnj; و داخل&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; تجربة&zwnj; طولانی&zwnj; به&zwnj; هر راهی&zwnj; که&zwnj; اقدام&zwnj; کردید و به&zwnj; هر توطئه&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; دست&zwnj; زدید و به&zwnj; هر کشور و مقامی&zwnj; که&zwnj; توسل&zwnj; پیدا کردید به&zwnj; شماها که&zwnj; خود را عالم&zwnj; و عاقل&zwnj; می&zwnj;دانید باید آموخته&zwnj; باشند که&zwnj; مسیر یک&zwnj; ملت&zwnj; فداکار را نمی&zwnj;شود با دست&zwnj; زدن&zwnj; به&zwnj; ترور و انفجار و بمب&zwnj; و دروغ&zwnj;پردازیهای&zwnj; بی&zwnj; سر و پا و غیرحساب&zwnj; شده&zwnj; منحرف&zwnj; کرد، و هرگز هیچ&zwnj; حکومت&zwnj; و دولتی&zwnj; را نمی&zwnj;توان&zwnj; با این&zwnj; شیوه&zwnj;های&zwnj; غیرانسانی&zwnj; و غیرمنطقی&zwnj; ساقط&zwnj; نمود، بویژه&zwnj; ملتی&zwnj; مثل&zwnj; ایران&zwnj; را که&zwnj; از بچه&zwnj;های&zwnj; خردسالش&zwnj; تا پیرزنها و پیرمردهای&zwnj; بزرگسالش&zwnj;، در راه&zwnj; هدف&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و قرآن&zwnj; و مذهب&zwnj; جانفشانی&zwnj; و فداکاری&zwnj; می&zwnj;کنند. شماها که&zwnj; می&zwnj;دانید (و اگر ندانید بسیار ساده&zwnj;لوحانه&zwnj; فکر می&zwnj;کنید) که&zwnj; ملت&zwnj; با شما نیست&zwnj; و ارتش&zwnj; با شماها دشمن&zwnj; است&zwnj;. و اگر فرض&zwnj; بکنید با شما بودند و دوست&zwnj; شما بودند، حرکات&zwnj; ناشیانة&zwnj; شما و جنایاتی&zwnj; که&zwnj; با تحریک&zwnj; شما رخ&zwnj; داد آنان&zwnj; را از شما جدا کرد و جز دشمن&zwnj; تراشی&zwnj; کار دیگری&zwnj; نتوانستید بکنید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; وصیت&zwnj; خیرخواهانه&zwnj; در این&zwnj; آخر عمر به&zwnj; شما می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; اولاً با این&zwnj; ملت&zwnj; طاغوتزدة&zwnj; رنج&zwnj; کشیده&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از 2500 سال&zwnj; ستمشاهی&zwnj; با فدا دادن&zwnj; بهترین&zwnj; فرزندان&zwnj; و جوانانش&zwnj; خود را از زیر بار ستم&zwnj; جنایتکارانی&zwnj; همچون&zwnj; رژیم&zwnj; پهلوی&zwnj; و جهانخواران&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; نجات&zwnj; داده&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; و ستیز برخاسته&zwnj;اید. چطور وجدان&zwnj; یک&zwnj; انسان&zwnj; هر چه&zwnj; پلید باشد، راضی&zwnj; می&zwnj;شود برای&zwnj; احتمال&zwnj; رسیدن&zwnj; به&zwnj; یک&zwnj; مقام&zwnj; با میهن&zwnj; خود و ملت&zwnj; خود اینگونه&zwnj; رفتار کند و به&zwnj; کوچک&zwnj; و بزرگ&zwnj; آنها رحم&zwnj; نکند؟ من&zwnj; به&zwnj; شما نصیحت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; دست&zwnj; از این&zwnj; کارهای&zwnj; بیفایده&zwnj; و غیرعاقلانه&zwnj; بردارید و گول&zwnj; جهانخواران&zwnj; را نخورید. و در هر جا هستید اگر به&zwnj; جنایتی&zwnj; دست&zwnj; نزدید به&zwnj; میهن&zwnj; خود و دامن&zwnj; اسلام&zwnj; برگردید و توبه&zwnj;کنید که&zwnj; خداوند ارحم&zwnj; الراحمین&zwnj; است&zwnj;؛ و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و ملت&zwnj; از شما ان&zwnj;شا ء الله می&zwnj;گذرند. و اگر دست&zwnj; به&zwnj; جنایتی&zwnj; زدید که&zwnj; حکم&zwnj; خداوند تکلیف&zwnj; شما را معین&zwnj; کرده&zwnj;، باز از نیمه&zwnj; راه&zwnj; برگشته&zwnj; و توبه&zwnj; کنید. و اگر شهامت&zwnj; دارید تن&zwnj; به&zwnj; مجازات&zwnj; داده&zwnj; و با این&zwnj; عمل&zwnj; خود را از عذاب&zwnj; الیم&zwnj; خداوند نجات&zwnj; دهید؛ و الاّ در هر جا هستید عمر خود را بیش&zwnj; از این&zwnj; هدر ندهید و به&zwnj; کار دیگر مشغول&zwnj; شوید که&zwnj; صلاح&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و بعد، به&zwnj; هواداران&zwnj; داخلی&zwnj; و خارجی&zwnj; آنان&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; با چه&zwnj; انگیزه&zwnj; جوانی&zwnj; خود را برای&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; اکنون&zwnj; ثابت&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; قدرتمندان&zwnj; جهانخوار خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند و از نقشه&zwnj;های&zwnj; آنها پیروی&zwnj; می&zwnj;کنند و ندانسته&zwnj; به&zwnj; دام&zwnj; آنها افتاده&zwnj;اند به&zwnj; هدر می&zwnj;دهید؟ و با ملت&zwnj; خود در راه&zwnj; چه&zwnj; کسی&zwnj; جفا می&zwnj;کنید؟ شما بازی&zwnj; خوردگان&zwnj; دست&zwnj; آنها هستید. و اگر در ایران&zwnj; هستید به&zwnj; عیان&zwnj; مشاهده&zwnj; می&zwnj;کنید که&zwnj; توده&zwnj;های&zwnj; میلیونی&zwnj; به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; وفادار و برای&zwnj; آن&zwnj; فداکارند؛ و به&zwnj; عیان&zwnj; می&zwnj;بینید که&zwnj; حکومت&zwnj; و رژیم&zwnj; فعلی&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; در خدمت&zwnj; خلق&zwnj; و مستمندان&zwnj; هستند؛ و آنان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; دروغ&zwnj; ادعای&zwnj; &laquo;خلقی&zwnj;&raquo; بودن&zwnj; و &laquo;مجاهد&raquo; و &laquo;فدایی&zwnj;&raquo; برای&zwnj; خلق&zwnj; می&zwnj;کنند، با خلق&zwnj; خدا به&zwnj; دشمنی&zwnj; برخاسته&zwnj; و شما پسران&zwnj; و دختران&zwnj; ساده&zwnj;دل&zwnj; را برای&zwnj; مقاصد خود و مقاصد یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; قدرت&zwnj; جهانخوار به&zwnj; بازی&zwnj; گرفته&zwnj; و خود یا در خارج&zwnj; در آغوش&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; جنایتکار به&zwnj; خوشگذرانی&zwnj; مشغول&zwnj; و یا در داخل&zwnj; به&zwnj; خانه&zwnj;های&zwnj; مجلل&zwnj; تیمی&zwnj; با زندگی&zwnj; اشرافی&zwnj;، نظیر منازل&zwnj; جنایتکارانی&zwnj; بدبخت&zwnj; به&zwnj; جنایت&zwnj; خود ادامه&zwnj; می&zwnj;دهند و شما جوانان&zwnj; را به&zwnj; کام&zwnj; مرگ&zwnj; می&zwnj;فرستند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; نصیحت&zwnj; مشفقانة&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; شما نوجوانان&zwnj; و جوانان&zwnj; داخل&zwnj; و خارج&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; از راه&zwnj; اشتباه&zwnj; برگردید؛ و با محرومین&zwnj; جامعه&zwnj; که&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند متحد شوید؛ و برای&zwnj; ایران&zwnj; مستقل&zwnj; و آزاد فعالیت&zwnj; نمایید تا کشور و ملت&zwnj; از شرّ مخالفین&zwnj; نجات&zwnj; پیدا کند، و همه&zwnj; با هم&zwnj; به&zwnj; زندگی&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; ادامه&zwnj; دهید. تا چه&zwnj; وقت&zwnj; و برای&zwnj; چه&zwnj; گوش&zwnj; به&zwnj; فرمان&zwnj; اشخاصی&zwnj; هستید که&zwnj; جز به&zwnj; نفع&zwnj; شخصی&zwnj; خود فکر نمی&zwnj;کنند و در آغوش&zwnj; و پناه&zwnj; ابرقدرتها با ملت&zwnj; خود در ستیز هستند و شما را فدای&zwnj; مقاصد شوم&zwnj; و قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; خویش&zwnj; می&zwnj;نمایند؟ شما در این&zwnj; سالهای&zwnj; پیروزی&zwnj; انقلاب&zwnj; دیدید که&zwnj; ادعاهای&zwnj; آنان&zwnj; با رفتار و عملشان&zwnj; مخالف&zwnj; است&zwnj; و ادعاها فقط&zwnj; برای&zwnj; فریب&zwnj; جوانان&zwnj; صاف&zwnj; دل&zwnj; است&zwnj;. و می&zwnj;دانید که&zwnj; شما قدرتی&zwnj; در مقابل&zwnj; سیل&zwnj; خروشان&zwnj; ملت&zwnj; ندارید و کارهایتان&zwnj; جز به&zwnj; ضرر خودتان&zwnj; و تباهی&zwnj; عمرتان&zwnj; نتیجه&zwnj;ای&zwnj; ندارد. من&zwnj; تکلیف&zwnj; خود را که&zwnj; هدایت&zwnj; است&zwnj; ادا کردم&zwnj;. و امید است&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; نصیحت&zwnj; که&zwnj; پس&zwnj; از مرگ&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; شما می&zwnj;رسد و شائبة&zwnj; قدرت&zwnj;طلبی&zwnj; در آن&zwnj; نیست&zwnj; گوش&zwnj; فرا دهید و خود را از عذاب&zwnj; الیم&zwnj; الهی&zwnj; نجات&zwnj; دهید. خداوند منان&zwnj; شما را هدایت&zwnj; فرماید و صراط&zwnj; مستقیم&zwnj; را به&zwnj; شما بنماید.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; چپگرایان&zwnj;، مثل&zwnj; کمونیستها و چریکهای&zwnj; فدایی&zwnj; خلق&zwnj; و دیگر گروهها ] ی&zwnj; [&nbsp;متمایل&zwnj; به&zwnj; چپ&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها بدون&zwnj; بررسی&zwnj; صحیح&zwnj; از مکتبها و مکتب&zwnj; اسلام&zwnj; نزد کسانی&zwnj; که&zwnj; از مکتبها و خصوص&zwnj; اسلام&zwnj; اطلاع&zwnj; صحیح&zwnj; دارند، با چه&zwnj; انگیزه&zwnj; خودتان&zwnj; را راضی&zwnj; کردید به&zwnj; مکتبی&zwnj; که&zwnj; امروز در دنیا شکست&zwnj; خورده&zwnj; رو آورید و چه&zwnj; شده&zwnj; که&zwnj; دل&zwnj; خود را به&zwnj; چند &laquo;ایسم&zwnj;&raquo; که&zwnj; محتوای&zwnj; آنها پیش&zwnj; اهل&zwnj; تحقیق&zwnj; پوچ&zwnj; است&zwnj; خوش&zwnj; کرده&zwnj;اید؟ و شما را چه&zwnj; انگیزه&zwnj;ای&zwnj; وادار کرده&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهید کشور خود را به&zwnj; دامن&zwnj; شوروی&zwnj; یا چین&zwnj; بکشید؛ و با ملت&zwnj; خود به&zwnj; اسم&zwnj; &laquo;توده&zwnj; دوستی&zwnj;&raquo; به&zwnj; جنگ&zwnj; برخاسته&zwnj; یا به&zwnj; توطئه&zwnj;هایی&zwnj; برای&zwnj; نفع&zwnj; اجنبی&zwnj; به&zwnj; ضد کشور خود و توده&zwnj;های&zwnj; ستمدیده&zwnj; دست&zwnj; زدید؟ شما می&zwnj;بینید که&zwnj; از اول&zwnj; پیدایش&zwnj; کمونیسم&zwnj; مدعیان&zwnj; آن&zwnj; دیکتاتورترین&zwnj; و قدرت&zwnj;طلب&zwnj; و انحصارطلبترین&zwnj; حکومتهای&zwnj; جهان&zwnj; بوده&zwnj; و هستند. چه&zwnj; ملتهایی&zwnj; زیر دست&zwnj; و پای&zwnj; شوروی&zwnj; مدعی&zwnj; طرفدار توده&zwnj;ها خُرد شدند و از هستی&zwnj; ساقط&zwnj; گردیدند. ملت&zwnj; روسیه&zwnj;، مسلمانان&zwnj; و غیرمسلمانان&zwnj;، تاکنون&zwnj; در زیر فشار دیکتاتوری&zwnj; حزب&zwnj; کمونیست&zwnj; دست&zwnj; و پا می&zwnj;زنند و از هرگونه&zwnj; آزادی&zwnj; محروم&zwnj; و در اختناق&zwnj; بالاتر از اختناقهای&zwnj; دیکتاتورهای&zwnj; جهان&zwnj; به&zwnj; سر می&zwnj;برند. استالین&zwnj;،&nbsp;&nbsp; که&zwnj; یکی&zwnj; از چهره&zwnj;های&zwnj; به&zwnj; اصطلاح&zwnj; &laquo;درخشان&zwnj;&raquo; حزب&zwnj; بود، ورود و خروجش&zwnj; را و تشریفات&zwnj; آن&zwnj; و اشرافیت&zwnj; او را دیدیم&zwnj;. اکنون&zwnj; که&zwnj; شما فریب&zwnj; خوردگان&zwnj; در عشق&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; جان&zwnj; می&zwnj;دهید، مردم&zwnj; مظلوم&zwnj; شوروی&zwnj; و دیگر اقمار او چون&zwnj; افغانستان&zwnj; از ستمگریهای&zwnj; آنان&zwnj; جان&zwnj; می&zwnj;سپارند، و آنگاه&zwnj; شما که&zwnj; مدعی&zwnj; طرفداری&zwnj; از خلق&zwnj; هستید، بر این&zwnj; خلق&zwnj; محروم&zwnj; در هر جا که&zwnj; دستتان&zwnj; رسیده&zwnj; چه&zwnj; جنایاتی&zwnj; انجام&zwnj; دادید و با اهالی&zwnj; شریف&zwnj; آمل&zwnj;&nbsp;&nbsp; که&zwnj; آنان&zwnj; را به&zwnj; غلط&zwnj; طرفدار پر و پا قرص&zwnj; خود معرفی&zwnj; می&zwnj;کردید و عدة&zwnj; بسیاری&zwnj; را به&zwnj; فریب&zwnj; به&zwnj; جنگ&zwnj; مردم&zwnj; و دولت&zwnj; فرستادید و به&zwnj; کشتن&zwnj; دادید، چه&zwnj; جنایتها که&zwnj; نکردید. و شما &laquo;طرفدار خلق&zwnj; محروم&zwnj;&raquo; می&zwnj;خواهید خلق&zwnj; مظلوم&zwnj; و محروم&zwnj; ایران&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; دیکتاتوری&zwnj; شوروی&zwnj; دهید و چنین&zwnj; خیانتی&zwnj; را با سرپوش&zwnj; &laquo;فدایی&zwnj; خلق&zwnj;&raquo; و طرفدار محرومین&zwnj; در حال&zwnj; اجرا هستید، منتها &laquo;حزب&zwnj; توده&zwnj;&raquo; و رفقای&zwnj; آن&zwnj; با توطئه&zwnj; و زیر ماسک&zwnj; طرفداری&zwnj; از جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj;، و دیگر گروهها با اسلحه&zwnj; و ترور و انفجار.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; به&zwnj; شما احزاب&zwnj; و گروهها، چه&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; چپگرایی&zwnj; معروف&zwnj; ـ گرچه&zwnj; بعضی&zwnj; شواهد و قرائن&zwnj; دلالت&zwnj; دارد که&zwnj; اینان&zwnj; کمونیست&zwnj; امریکایی&zwnj;&nbsp;&nbsp; هستند ـ و چه&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; از غرب&zwnj; ارتزاق&zwnj; می&zwnj;کنند و الهام&zwnj; می&zwnj;گیرند و چه&zwnj; آنها که&zwnj; با اسم&zwnj; &laquo;خودمختاری&zwnj;&raquo; و طرفداری&zwnj; از کرد و بلوچ&zwnj; دست&zwnj; به&zwnj; اسلحه&zwnj; برده&zwnj; و مردم&zwnj; محروم&zwnj; کردستان&zwnj; و دیگر جاها را از هستی&zwnj; ساقط&zwnj; نموده&zwnj; و مانع&zwnj; از خدمتهای&zwnj; فرهنگی&zwnj; و بهداشتی&zwnj; و اقتصادی&zwnj; و بازسازی&zwnj; دولت&zwnj; جمهوری&zwnj; در آن&zwnj; استانها می&zwnj;شوند، مثل&zwnj; حزب&zwnj; &laquo;دموکرات&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; و &laquo;کومله&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; ملت&zwnj; بپیوندند. و تاکنون&zwnj; تجربه&zwnj; کرده&zwnj;اند که&zwnj; کاری&zwnj; جز بدبخت&zwnj; کردن&zwnj; اهالی&zwnj; آن&zwnj; مناطق&zwnj; نکرده&zwnj;اند و نمی&zwnj;توانند بکنند، پس&zwnj; مصلحت&zwnj; خود و ملت&zwnj; خود و مناطق&zwnj; خود آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با دولت&zwnj; تشریک&zwnj; مساعی&zwnj; نموده&zwnj; و از یاغی&zwnj;گری&zwnj; و خدمت&zwnj; به&zwnj; بیگانگان&zwnj; و خیانت&zwnj; به&zwnj; میهن&zwnj; خود دست&zwnj; بردارند و به&zwnj; ساختن&zwnj; کشور بپردازند و مطمئن&zwnj; باشند که&zwnj; اسلام&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; هم&zwnj; از قطب&zwnj; جنایتکار غرب&zwnj; و هم&zwnj; از قطب&zwnj; دیکتاتور شرق&zwnj; بهتر است&zwnj; و آرزوهای&zwnj; انسانی&zwnj; خلق&zwnj; را بهتر انجام&zwnj; می&zwnj;دهد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; گروههای&zwnj; مسلمان&zwnj; که&zwnj; از روی&zwnj; اشتباه&zwnj; به&zwnj; غرب&zwnj; و احیاناً به&zwnj; شرق&zwnj; تمایل&zwnj; نشان&zwnj; می&zwnj;دهند و از منافقان&zwnj; که&zwnj; اکنون&zwnj; خیانتشان&zwnj; معلوم&zwnj; شد گاهی&zwnj; طرفداری&zwnj; می&zwnj;کردند و به&zwnj; مخالفانِ بدخواهان&zwnj; اسلام&zwnj; از روی&zwnj; خطا و اشتباه&zwnj; گاهی&zwnj; لعن&zwnj; می&zwnj;کردند و طعن&zwnj; می&zwnj;زدند، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; بر سر اشتباه&zwnj; خود پافشاری&zwnj; نکنند و با شهامت&zwnj; اسلامی&zwnj; به&zwnj; خطای&zwnj; خود اعتراف&zwnj;، و با دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; و ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; برای&zwnj; رضای&zwnj; خداوند هم&zwnj;صدا و هم&zwnj;مسیر شده&zwnj; و این&zwnj; مستضعفان&zwnj; تاریخ&zwnj; را از شرّ مستکبران&zwnj; نجات&zwnj; دهید؛ و کلام&zwnj; مرحوم&zwnj; مدرس&zwnj;&nbsp;&nbsp; آن&zwnj; روحانی&zwnj; متعهد پاک&zwnj; سیرت&zwnj; و پاک&zwnj; اندیشه&zwnj; را به&zwnj; خاطر بسپرید که&zwnj; در مجلس&zwnj; افسردة&zwnj; آن&zwnj; روز گفت&zwnj;: اکنون&zwnj; که&zwnj; باید از بین&zwnj; برویم&zwnj; چرا با دست&zwnj; خود برویم&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; من&zwnj; هم&zwnj; امروز به&zwnj; یاد آن&zwnj; شهید راه&zwnj; خدا به&zwnj; شما برادران&zwnj; مؤمن&zwnj; عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; اگر ما با دست&zwnj; جنایتکار امریکا و شوروی&zwnj; از صفحة&zwnj; روزگار محو شویم&zwnj; و با خون&zwnj; سرخ&zwnj; شرافتمندانه&zwnj; با خدای&zwnj; خویش&zwnj; ملاقات&zwnj; کنیم&zwnj;، بهتر از آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در زیر پرچم&zwnj; ارتش&zwnj; سرخ&zwnj; شرق&zwnj; و سیاه&zwnj; غرب&zwnj; زندگی&zwnj; اشرافی&zwnj; مرفه&zwnj; داشته&zwnj; باشیم&zwnj;. و این&zwnj; سیره&zwnj; و طریقة&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; و ائمة&zwnj; مسلمین&zwnj; و بزرگان&zwnj; دین&zwnj; مبین&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; و ما باید از آن&zwnj; تبعیت&zwnj; کنیم&zwnj;؛ و باید به&zwnj; خود بباورانیم&zwnj; که&zwnj; اگر یک&zwnj; ملت&zwnj; بخواهند بدون&zwnj; وابستگیها زندگی&zwnj; کنند می&zwnj;توانند؛ و قدرتمندان&zwnj; جهان&zwnj; بر یک&zwnj; ملت&zwnj; نمی&zwnj;توانند خلاف&zwnj; ایدة&zwnj; آنان&zwnj; را تحمیل&zwnj; کنند.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; از افغانستان&zwnj; عبرت&zwnj; باید گرفت&zwnj; با آنکه&zwnj; دولت&zwnj; غاصب&zwnj; و احزاب&zwnj; چپی&zwnj; با شوروی&zwnj; بوده&zwnj; و هستند، تاکنون&zwnj; نتوانسته&zwnj;اند توده&zwnj;های&zwnj; مردم&zwnj; را سرکوب&zwnj; نمایند. علاوه&zwnj; بر این&zwnj; اکنون&zwnj; ملتهای&zwnj; محروم&zwnj; جهان&zwnj; بیدار شده&zwnj;اند و طولی&zwnj; نخواهد کشید که&zwnj; این&zwnj; بیداریها به&zwnj; قیام&zwnj; و نهضت&zwnj; و انقلاب&zwnj; انجامیده&zwnj; و خود را از تحت&zwnj; سلطة&zwnj; ستمگران&zwnj; مستکبر نجات&zwnj; خواهند داد. و شما مسلمانانِ پایبند به&zwnj; ارزشهای&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;بینید که&zwnj; جدایی&zwnj; و انقطاع&zwnj; از شرق&zwnj; و غرب&zwnj; برکات&zwnj; خود را دارد نشان&zwnj; می&zwnj;دهد؛ و مغزهای&zwnj; متفکر بومی&zwnj; به&zwnj; کار افتاده&zwnj; و به&zwnj; سوی&zwnj; خودکفایی&zwnj; پیشروی&zwnj; می&zwnj;کند و آنچه&zwnj; کارشناسان&zwnj; خائن&zwnj; غربی&zwnj; و شرقی&zwnj; برای&zwnj; ملت&zwnj; ما محال&zwnj; جلوه&zwnj; می&zwnj;دادند، امروز به&zwnj; طور چشم&zwnj;گیری&zwnj; با دست&zwnj; و فکر ملت&zwnj; انجام&zwnj; گرفته&zwnj; و ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; در دراز مدت&zwnj; انجام&zwnj; خواهد گرفت&zwnj;. و صد افسوس&zwnj; که&zwnj; این&zwnj; انقلاب&zwnj; دیر تحقق&zwnj; پیدا کرد و لااقل&zwnj; در اول&zwnj; سلطنت&zwnj; جابرانة&zwnj; کثیف&zwnj; محمدرضا تحقق&zwnj; نیافت&zwnj;؛ و اگر شده&zwnj; بود، ایران&zwnj; غارتزده&zwnj; غیر از این&zwnj; ایران&zwnj; بود.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; نویسندگان&zwnj; و گویندگان&zwnj; و روشنفکران&zwnj; و اشکالتراشان&zwnj; و صاحب&zwnj;عقدگان&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; جای&zwnj; آنکه&zwnj; وقت&zwnj; خود را در خلاف&zwnj; مسیر جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; صرف&zwnj; کنید و هرچه&zwnj; توان&zwnj; دارید در بدبینی&zwnj; و بدخواهی&zwnj; و بدگویی&zwnj; از مجلس&zwnj; و دولت&zwnj; و سایر خدمتگزاران&zwnj; به&zwnj; کار برید، و با این&zwnj; عمل&zwnj; کشور خود را به&zwnj; سوی&zwnj; ابرقدرتها سوق&zwnj; دهید، با خدای&zwnj; خود یک&zwnj; شب&zwnj; خلوت&zwnj; کنید و اگر به&zwnj; خداوند عقیده&zwnj; ندارید با وجدان&zwnj; خود خلوت&zwnj; کنید و انگیزة&zwnj; باطنی&zwnj; خود را که&zwnj; بسیار می&zwnj;شود خود انسانها از آن&zwnj; بیخبرند بررسی&zwnj; کنید، ببینید آیا با کدام&zwnj; معیار و با چه&zwnj; انصاف&zwnj; خون&zwnj; این&zwnj; جوانان&zwnj; قلم&zwnj; قلم&zwnj; شده&zwnj; را در جبهه&zwnj;ها و در شهرها نادیده&zwnj; می&zwnj;گیرید و با ملتی&zwnj; که&zwnj; می&zwnj;خواهد از زیر بار ستمگران&zwnj; و غارتگران&zwnj; خارجی&zwnj; و داخلی&zwnj; خارج&zwnj; شود و استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را با جان&zwnj; خود و فرزندان&zwnj; عزیز خود به&zwnj; دست&zwnj; آورده&zwnj; و با فداکاری&zwnj; می&zwnj;خواهد آن&zwnj; را حفظ&zwnj; کند، به&zwnj; جنگ&zwnj; اعصاب&zwnj; برخاسته&zwnj;اید و به&zwnj; اختلاف&zwnj;انگیزی&zwnj; و توطئه&zwnj;های&zwnj; خائنانه&zwnj; دامن&zwnj; می&zwnj;زنید و راه&zwnj; را برای&zwnj; مستکبران&zwnj; و ستمگران&zwnj; باز می&zwnj;کنید. آیا بهتر نیست&zwnj; که&zwnj; با فکر و قلم&zwnj; و بیان&zwnj; خود دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; و ملت&zwnj; را راهنمایی&zwnj; برای&zwnj; حفظ&zwnj; میهن&zwnj; خود نمایید؟ آیا سزاوار نیست&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; محروم&zwnj; کمک&zwnj; کنید و با یاری&zwnj; خود حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; را استقرار دهید؟ آیا این&zwnj; مجلس&zwnj; و رئیس&zwnj; جمهور و دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضایی&zwnj; را از آنچه&zwnj; در زمان&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; بود بدتر می&zwnj;دانید؟ آیا از یاد برده&zwnj;اید ستمهایی&zwnj; که&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; لعنتی&zwnj; بر این&zwnj; ملت&zwnj; مظلوم&zwnj; بی&zwnj;پناه&zwnj; روا می&zwnj;داشت&zwnj;؟ آیا نمی&zwnj;دانید که&zwnj; کشور اسلامی&zwnj; در آن&zwnj; زمان&zwnj; یک&zwnj; پایگاه&zwnj; نظامی&zwnj; برای&zwnj; امریکا بود و با آن&zwnj; عمل&zwnj; یک&zwnj; مستعمره&zwnj; می&zwnj;کردند و از مجلس&zwnj; تا دولت&zwnj; و قوای&zwnj; نظامی&zwnj; در قبضة&zwnj; آنان&zwnj; بود و مستشاران&zwnj; و صنعتگران&zwnj; و متخصصان&zwnj; آنان&zwnj; با این&zwnj; ملت&zwnj; و ذخائر آن&zwnj; چه&zwnj; می&zwnj;کردند؟ آیا اشاعة&zwnj; فحشا در سراسر کشور و مراکز فساد، از عشرتکده&zwnj;ها و قمارخانه&zwnj;ها و میخانه&zwnj;ها و مغازه&zwnj;های&zwnj; مشروب&zwnj;فروشی&zwnj; و سینماها و دیگر مراکز که&zwnj; هر یک&zwnj; برای&zwnj; تباه&zwnj; کردن&zwnj; نسل&zwnj; جوان&zwnj; عاملی&zwnj; بزرگ&zwnj; بود، از خاطرتان&zwnj; محو شده&zwnj;؟ آیا رسانه&zwnj;های&zwnj; گروهی&zwnj; و مجلات&zwnj; سراسر فسادانگیز و روزنامه&zwnj;های&zwnj; آن&zwnj; رژیم&zwnj; را به&zwnj; دست&zwnj; فراموشی&zwnj; سپرده&zwnj;اید؟ و اکنون&zwnj; که&zwnj; از آن&zwnj; بازارهای&zwnj; فساد اثری&zwnj; نیست&zwnj;، برای&zwnj; آنکه&zwnj; در چند دادگاه&zwnj;، یا چند جوان&zwnj; که&zwnj; شاید اکثر از گروههای&zwnj; منحرف&zwnj; نفوذ کرده&zwnj; و برای&zwnj; بدنام&zwnj; نمودن&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; کارهای&zwnj; انحرافی&zwnj; انجام&zwnj; می&zwnj;دهند، و کشتن&zwnj; عده&zwnj;ای&zwnj; که&zwnj; مفسد فی&zwnj;الارض&zwnj; هستند و قیام&zwnj; بر ضد اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; می&zwnj;کنند شما را به&zwnj; فریاد درآورده&zwnj;، و با کسانی&zwnj; که&zwnj; با صراحت&zwnj; اسلام&zwnj; را محکوم&zwnj; می&zwnj;کنند و بر ضد آن&zwnj; قیام&zwnj; مسلحانه&zwnj; یا قیام&zwnj; با قلم&zwnj; و زبان&zwnj; که&zwnj; أسفناکتر از قیام&zwnj; مسلحانه&zwnj; است&zwnj;، نموده&zwnj;اند پیوند می&zwnj;کنید و دست&zwnj; برادری&zwnj; می&zwnj;دهید؛ و آنان&zwnj; را که&zwnj; خداوند مهدورالدم&zwnj; فرموده&zwnj; نور چشم&zwnj; می&zwnj;خوانید، و در کنار بازیگرانی&zwnj; که&zwnj; فاجعة&zwnj; چهارده&zwnj; اسفند&nbsp;&nbsp; را برپا کردند و جوانان&zwnj; بیگناه&zwnj; را با ضرب&zwnj; و شتم&zwnj; کوبیدند نشسته&zwnj; و تماشاگر معرکه&zwnj; می&zwnj;شوید، یک&zwnj; عمل&zwnj; اسلامی&zwnj; و اخلاقی&zwnj; است&zwnj;! و عمل&zwnj; دولت&zwnj; و قوة&zwnj; قضاییه&zwnj; که&zwnj; معاندین&zwnj; و منحرفین&zwnj; و ملحدین&zwnj; را به&zwnj; جزای&zwnj; اعمال&zwnj; خویش&zwnj; می&zwnj;رسانند، شما را به&zwnj; فریاد درآورده&zwnj; و داد مظلومیت&zwnj; می&zwnj;زنید؟ من&zwnj; برای&zwnj; شما برادران&zwnj; که&zwnj; از سوابقتان&zwnj; تا حدی&zwnj; مطلع&zwnj; و علاقه&zwnj;مند به&zwnj; بعضی&zwnj; از شما هستم&zwnj; متأسف&zwnj; هستم&zwnj;، نه&zwnj; برای&zwnj; آنان&zwnj; که&zwnj; اشراری&zwnj; بودند در لباس&zwnj; خیرخواهی&zwnj; و گرگهایی&zwnj; در پوشش&zwnj; چوپان&zwnj; و بازیگرانی&zwnj; بودند که&zwnj; همه&zwnj; را به&zwnj; باد بازی&zwnj; و مسخره&zwnj; گرفته&zwnj; و در صدد تباه&zwnj;کردن&zwnj; کشور و ملت&zwnj; و خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; چپاولگر بودند ـ آنان&zwnj; که&zwnj; با دست&zwnj; پلید خود جوانان&zwnj; و مردان&zwnj; ارزشمند و علمای&zwnj; مربی&zwnj; جامعه&zwnj; را شهید نمودند و به&zwnj; کودکان&zwnj; مظلوم&zwnj; مسلمانان&zwnj; رحم&zwnj; نکردند، خود را در جامعه&zwnj; رسوا و در پیشگاه&zwnj; خداوند قهار مخذول&zwnj; نمودند و راه&zwnj; بازگشت&zwnj; ندارند که&zwnj; شیطانِنفس&zwnj; اماره&zwnj; بر آنان&zwnj; حکومت&zwnj; می&zwnj;کند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; لکن&zwnj; شما برادران&zwnj; مؤمن&zwnj; با دولت&zwnj; و مجلس&zwnj; که&zwnj; کوشش&zwnj; دارد خدمت&zwnj; به&zwnj; محرومین&zwnj; و مظلومین&zwnj; و برادران&zwnj; سر و پا برهنه&zwnj; و از همة&zwnj; مواهب&zwnj; زندگی&zwnj; محروم&zwnj; نماید چرا کمک&zwnj; نمی&zwnj;کنید و شکایت&zwnj; دارید؟ آیا مقدار خدمت&zwnj; دولت&zwnj; و بنیادهای&zwnj; جمهوری&zwnj; را با این&zwnj; گرفتاریها و نابسامانیها که&zwnj; لازمة&zwnj; هر انقلاب&zwnj; است&zwnj;، و جنگ&zwnj; تحمیلی&zwnj; با آنهمه&zwnj; خسارت&zwnj; و میلیونها آوارة&zwnj; خارجی&zwnj; و داخلی&zwnj; و کارشکنیهای&zwnj; بیرون&zwnj; از حد را در این&zwnj; مدت&zwnj; کوتاه&zwnj; مقایسه&zwnj; با کارهای&zwnj; عمرانی&zwnj; رژیم&zwnj; سابق&zwnj; نموده&zwnj;اید؟ آیا نمی&zwnj;دانید که&zwnj; کارهای&zwnj; عمرانی&zwnj; آن&zwnj; زمان&zwnj; اختصاص&zwnj; داشت&zwnj; تقریباً به&zwnj; شهرها آن&zwnj; هم&zwnj; به&zwnj; محلات&zwnj; مرفه&zwnj;؛ و فقرا و مردمان&zwnj; محروم&zwnj; از آن&zwnj; امور بهرة&zwnj; ناچیز داشته&zwnj; یا نداشتند؛ و دولت&zwnj; فعلی&zwnj; و بنیادهای&zwnj; اسلامی&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; طایفة&zwnj; محروم&zwnj; با جان&zwnj; و دل&zwnj; خدمت&zwnj; می&zwnj;کنند؟ شما مؤمنان&zwnj; هم&zwnj; پشتیبان&zwnj; دولت&zwnj; باشید تا کارها زود انجام&zwnj; گیرد و در محضر پروردگار که&zwnj; خواه&zwnj; ناخواه&zwnj; خواهید رفت&zwnj; با نشان&zwnj; خدمتگزاری&zwnj; به&zwnj; بندگان&zwnj; او بروید. *<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;* ـ چنانکه&zwnj; در نسخة&zwnj; خطی&zwnj; مشهود است&zwnj; امام&zwnj; خمینی&zwnj; در این&zwnj; قسمت&zwnj; مرقوم&zwnj; فرموده&zwnj;اند: &laquo;این&zwnj; مقدار بریده&zwnj; شده&zwnj; راخودم&zwnj; انجام&zwnj; داده&zwnj;ام&zwnj;&raquo;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; س&zwnj; ـ&nbsp;یکی&zwnj; از اموری&zwnj; که&zwnj; لازم&zwnj; به&zwnj; توصیه&zwnj; و تذکر است&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اسلام&zwnj; نه&zwnj; باسرمایه&zwnj;داری&zwnj; ظالمانه&zwnj; و بیحساب&zwnj; و محروم&zwnj; کنندة&zwnj; توده&zwnj;های&zwnj; تحت&zwnj; ستم&zwnj; و مظلوم&zwnj; موافق&zwnj; است&zwnj;، بلکه&zwnj; آن&zwnj; را به&zwnj; طور جدی&zwnj; در کتاب&zwnj; و سنت&zwnj; محکوم&zwnj; می&zwnj;کند و مخالف&zwnj; عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj; می&zwnj;داند ـ گرچه&zwnj; بعض&zwnj; کج&zwnj;فهمان&zwnj; بی&zwnj; اطلاع&zwnj; از رژیم&zwnj; حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; و ازمسائل&zwnj; سیاسی&zwnj; حاکم&zwnj; در اسلام&zwnj; در گفتار و نوشتار خود طوری&zwnj; وانمود کرده&zwnj;اند (و باز هم&zwnj; دست&zwnj; برنداشته&zwnj;اند) که&zwnj; اسلام&zwnj; طرفدار بی&zwnj; مرز و حد سرمایه&zwnj;داری&zwnj; و مالکیت&zwnj; است&zwnj; و با این&zwnj; شیوة&zwnj; که&zwnj; با فهم&zwnj; کج&zwnj; خویش&zwnj; از اسلام&zwnj; برداشت&zwnj; نموده&zwnj;اند چهرة&zwnj; نورانی&zwnj; اسلام&zwnj; را پوشانیده&zwnj; و راه&zwnj; را برای&zwnj; مغرضان&zwnj; و دشمنان&zwnj; اسلام&zwnj; باز نموده&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; بتازند، و آن&zwnj; را رژیمی&zwnj; چون&zwnj; رژیم&zwnj; سرمایه&zwnj;داری&zwnj; غرب&zwnj; مثل&zwnj; رژیم&zwnj; امریکا و انگلستان&zwnj; و دیگر چپاولگران&zwnj; غرب&zwnj; به&zwnj; حساب&zwnj; آورند، و با اتکال&zwnj; به&zwnj; قول&zwnj; و فعل&zwnj; این&zwnj; نادانان&zwnj; یا غرضمندانه&zwnj; و یا ابلهانه&zwnj; بدون&zwnj; مراجعه&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj;شناسان&zwnj; واقعی&zwnj; با اسلام&zwnj; به&zwnj; معارضه&zwnj; برخاسته&zwnj;اند ـ و نه&zwnj; رژیمی&zwnj; مانند رژیم&zwnj; کمونیسم&zwnj; و مارکسیسم&zwnj;&nbsp;&nbsp; لنینیسم&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با مالکیت&zwnj; فردی&zwnj; مخالف&zwnj; و قائل&zwnj; به&zwnj; اشتراک&zwnj; می&zwnj;باشند با اختلاف&zwnj; زیادی&zwnj; که&zwnj; دوره&zwnj;های&zwnj; قدیم&zwnj; تاکنون&zwnj; حتی&zwnj; اشتراک&zwnj; در زن&zwnj; و همجنس&zwnj; بازی&zwnj; بوده&zwnj; و یک&zwnj; دیکتاتوری&zwnj; و استبداد کوبنده&zwnj; در بر داشته&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بلکه&zwnj; اسلام&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; معتدل&zwnj; با شناخت&zwnj; مالکیت&zwnj; و احترام&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; نحو محدود در پیدا شدن&zwnj; مالکیت&zwnj; و مصرف&zwnj;، که&zwnj; اگر بحق&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; عمل&zwnj; شود چرخهای&zwnj; اقتصاد سالم&zwnj; به&zwnj; راه&zwnj; می&zwnj;افتد و عدالت&zwnj; اجتماعی&zwnj;، که&zwnj; لازمة&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; سالم&zwnj; است&zwnj; تحقق&zwnj; می&zwnj;یابد.&nbsp;&nbsp; در اینجا نیز یک&zwnj; دسته&zwnj; با کج&zwnj; فهمیها و بی&zwnj;اطلاعی&zwnj; از اسلام&zwnj; و اقتصاد سالم&zwnj; آن&zwnj; در طرف&zwnj; مقابل&zwnj; دستة&zwnj; اول&zwnj; قرار گرفته&zwnj; و گاهی&zwnj; با تمسک&zwnj; به&zwnj; بعضی&zwnj; آیات&zwnj; یا جملات&zwnj; نهج&zwnj;البلاغه&zwnj;، اسلام&zwnj; را موافق&zwnj; با مکتبهای&zwnj; انحرافی&zwnj; مارکس&zwnj; و امثال&zwnj; او معرفی&zwnj; نموده&zwnj;اند و توجه&zwnj; به&zwnj; سایر آیات&zwnj; و فقرات&zwnj; نهج&zwnj; البلاغه&zwnj; ننموده&zwnj; و سرخود، به&zwnj; فهم&zwnj; قاصر خود، بپاخاسته&zwnj; و &laquo;مذهب&zwnj; اشتراکی&zwnj;&raquo; را تعقیب&zwnj; می&zwnj;کنند و از کفر و دیکتاتوری&zwnj; و اختناق&zwnj; کوبنده&zwnj; که&zwnj; ارزشهای&zwnj; انسانی&zwnj; را نادیده&zwnj; گرفته&zwnj; و یک&zwnj; حزب&zwnj; اقلیت&zwnj; با توده&zwnj;های&zwnj; انسانی&zwnj; مثل&zwnj; حیوانات&zwnj; عمل&zwnj; می&zwnj;کنند، حمایت&zwnj; می&zwnj;کنند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; مجلس&zwnj; و شورای&zwnj; نگهبان&zwnj; و دولت&zwnj; و رئیس&zwnj; جمهور و شورای&zwnj; قضایی&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در مقابل&zwnj; احکام&zwnj; خداوند متعال&zwnj; خاضع&zwnj; بوده&zwnj;؛ و تحت&zwnj; تأثیر تبلیغات&zwnj; بی&zwnj;محتوای&zwnj; قطب&zwnj; ظالم&zwnj; چپاولگر سرمایه&zwnj;داری&zwnj; و قطب&zwnj; ملحد اشتراکی&zwnj; و کمونیستی&zwnj; واقع&zwnj; نشوید، و به&zwnj; مالکیت&zwnj; و سرمایه&zwnj;های&zwnj; مشروع&zwnj; با حدود اسلامی&zwnj; احترام&zwnj; گذارید، و به&zwnj; ملت&zwnj; اطمینان&zwnj; دهید تا سرمایه&zwnj;ها و فعالیتهای&zwnj; سازنده&zwnj; به&zwnj; کار افتند و دولت&zwnj; و کشور را به&zwnj; خودکفایی&zwnj; و صنایع&zwnj; سبک&zwnj; و سنگین&zwnj; برسانند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; ثروتمندان&zwnj; و پولداران&zwnj; مشروع&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; ثروتهای&zwnj; عادلانة&zwnj; خود را به&zwnj; کار اندازید و به&zwnj; فعالیت&zwnj; سازنده&zwnj; در مزارع&zwnj; و روستاها و کارخانه&zwnj;ها برخیزید که&zwnj; این&zwnj; خود عبادتی&zwnj; ارزشمند است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و به&zwnj; همه&zwnj; در کوشش&zwnj; برای&zwnj; رفاه&zwnj; طبقات&zwnj; محروم&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; شماها رسیدگی&zwnj; به&zwnj; حال&zwnj; محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; در طول&zwnj; تاریخ&zwnj; ستمشاهی&zwnj; و خان&zwnj;خانی&zwnj; در رنج&zwnj; و زحمت&zwnj; بوده&zwnj;اند. و چه&zwnj; نیکو است&zwnj; که&zwnj; طبقات&zwnj; تمکندار به&zwnj; طور داوطلب&zwnj; برای&zwnj; زاغه&zwnj; و چپرنشینان&zwnj; مسکن&zwnj; و رفاه&zwnj; تهیه&zwnj; کنند. و مطمئن&zwnj; باشند که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;. و از انصاف&zwnj; به&zwnj; دور است&zwnj; که&zwnj; یکی&zwnj; بی&zwnj;خانمان&zwnj; و یکی&zwnj; دارای&zwnj; آپارتمانها باشد.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ع&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; اینجانب&zwnj; به&zwnj; آن&zwnj; طایفه&zwnj; از روحانیون&zwnj; و روحانی&zwnj;نماها که&zwnj; با انگیزه&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; با جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و نهادهای&zwnj; آن&zwnj; مخالفت&zwnj; می&zwnj;کنند و وقت&zwnj; خود را وقف&zwnj; براندازی&zwnj; آن&zwnj; می&zwnj;نمایند و با مخالفان&zwnj; توطئه&zwnj;گر و بازیگران&zwnj; سیاسی&zwnj; کمک&zwnj;، و گاهی&zwnj; به&zwnj; طوری&zwnj; که&zwnj; نقل&zwnj; می&zwnj;شود با پولهای&zwnj; گزافی&zwnj; که&zwnj; از سرمایه&zwnj;داران&zwnj; بیخبر از خدا دریافت&zwnj; برای&zwnj; این&zwnj; مقصد می&zwnj;کنند کمکهای&zwnj; کلان&zwnj; می&zwnj;نمایند، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها طرْفی&zwnj; از این&zwnj; غلط&zwnj;کاریها تاکنون&zwnj; نبسته&zwnj; و بعد از این&zwnj; هم&zwnj; گمان&zwnj; ندارم&zwnj; ببندید. بهتر آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اگر برای&zwnj; دنیا به&zwnj; این&zwnj; عمل&zwnj; دست&zwnj; زده&zwnj;اید ـ و خداوند نخواهد گذاشت&zwnj; که&zwnj; شما به&zwnj; مقصد شوم&zwnj; خود برسید ـ تا درِ توبه&zwnj; باز است&zwnj; از پیشگاه&zwnj; خداوند عذر بخواهید و با ملت&zwnj; مستمند مظلوم&zwnj; هم&zwnj;صدا شوید و از جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; که&zwnj; با فداکاریهای&zwnj; ملت&zwnj; به&zwnj; دست&zwnj; آمده&zwnj; حمایت&zwnj; کنید، که&zwnj; خیر دنیا و آخرت&zwnj; در آن&zwnj; است&zwnj;. گرچه&zwnj; گمان&zwnj; ندارم&zwnj; که&zwnj; موفق&zwnj; به&zwnj; توبه&zwnj; شوید.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اما به&zwnj; آن&zwnj; دسته&zwnj; که&zwnj; از روی&zwnj; بعض&zwnj; اشتباهات&zwnj; یا بعض&zwnj; خطاها، چه&zwnj; عمدی&zwnj; و چه&zwnj; غیرعمدی&zwnj;، که&zwnj; از اشخاص&zwnj; مختلف&zwnj; یا گروهها صادر شده&zwnj; و مخالف&zwnj; با احکام&zwnj; اسلام&zwnj; بوده&zwnj; است&zwnj; با اصل&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و حکومت&zwnj; آن&zwnj; مخالفت&zwnj; شدید می&zwnj;کنند و برای&zwnj; خدا در براندازی&zwnj; آن&zwnj; فعالیت&zwnj; می&zwnj;نمایند و با تصور خودشان&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; از رژیم&zwnj; سلطنتی&zwnj; بدتر یا مثل&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، با نیت&zwnj; صادق&zwnj; در خلوات&zwnj; تفکر کنند و از روی&zwnj; انصاف&zwnj; مقایسه&zwnj; نمایند با حکومت&zwnj; و رژیم&zwnj; سابق&zwnj;. و باز توجه&zwnj; نمایند که&zwnj; در انقلابهای&zwnj; دنیا هرج&zwnj; و مرجها و غلط&zwnj;رویها و فرصت&zwnj;طلبیها غیرقابل&zwnj; اجتناب&zwnj; است&zwnj; و شما اگر توجه&zwnj; نمایید و گرفتاریهای&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; را در نظر بگیرید ـ از قبیل&zwnj; توطئه&zwnj;ها و تبلیغات&zwnj; دروغین&zwnj; و حملة&zwnj; مسلحانة&zwnj; خارج&zwnj; مرز و داخل&zwnj;، و نفوذ غیر قابل&zwnj; اجتناب&zwnj; گروههایی&zwnj; از مفسدان&zwnj; و مخالفان&zwnj; اسلام&zwnj; در تمام&zwnj; ارگانهای&zwnj; دولتی&zwnj; به&zwnj; قصد ناراضی&zwnj; کردن&zwnj; ملت&zwnj; از اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj;، و تازه&zwnj; کار بودن&zwnj; اکثر یا بسیاری&zwnj; از متصدیان&zwnj; امور و پخش&zwnj; شایعات&zwnj; دروغین&zwnj; از کسانی&zwnj; که&zwnj; از استفاده&zwnj;های&zwnj; کلان&zwnj; غیرمشروع&zwnj; بازمانده&zwnj; یا استفادة&zwnj; آنان&zwnj; کم&zwnj; شده&zwnj;، و کمبود چشمگیر قضات&zwnj; شرع&zwnj; و گرفتاریهای&zwnj; اقتصادی&zwnj; کمرشکن&zwnj; و اشکالات&zwnj; عظیم&zwnj; در تصفیه&zwnj; و تهذیب&zwnj; متصدیان&zwnj; چند میلیونی&zwnj;، و کمبود مردمان&zwnj; صالح&zwnj; کاردان&zwnj; و متخصص&zwnj; و دهها گرفتاری&zwnj; دیگر، که&zwnj; تا انسان&zwnj; وارد گود نباشد از آنها بیخبر است&zwnj; ـ و از طرفی&zwnj; اشخاص&zwnj; غرضمند سلطنت&zwnj;طلب&zwnj; سرمایه&zwnj;دار هنگفت&zwnj; که&zwnj; با رباخواری&zwnj; و سودجویی&zwnj; و با اخراج&zwnj; ارز و گرانفروشی&zwnj; به&zwnj; حد سرسام&zwnj;آور و قاچاق&zwnj; و احتکار، مستمندان&zwnj; و محرومان&zwnj; جامعه&zwnj; را تا حد هلاکت&zwnj; در فشار قرار داده&zwnj; و جامعه&zwnj; را به&zwnj; فساد می&zwnj;کشند، نزد شما آقایان&zwnj; به&zwnj; شکایت&zwnj; و فریبکاری&zwnj; آمده&zwnj; و گاهی&zwnj; هم&zwnj; برای&zwnj; باور آوردن&zwnj; و خود را مسلمان&zwnj; خالص&zwnj; نشان&zwnj; دادن&zwnj; به&zwnj; عنوان&zwnj; &laquo;سهم&zwnj;&raquo; مبلغی&zwnj; می&zwnj;دهند و اشک&zwnj; تمساح&zwnj; می&zwnj;ریزند و شما را عصبانی&zwnj; کرده&zwnj; به&zwnj; مخالفت&zwnj; برمی&zwnj;انگیزانند، که&zwnj; بسیاری&zwnj; از آنان&zwnj; با استفاده&zwnj;های&zwnj; نامشروع&zwnj;، خون&zwnj; مردم&zwnj; را می&zwnj;مکند و اقتصاد کشور را به&zwnj; شکست&zwnj; می&zwnj;کشند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اینجانب&zwnj; نصیحت&zwnj; متواضعانة&zwnj; برادرانه&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; آقایان&zwnj; محترم&zwnj; تحت&zwnj; تأثیر اینگونه&zwnj; شایعه&zwnj;سازیها قرار نگیرند و برای&zwnj; خدا و حفظ&zwnj; اسلام&zwnj; این&zwnj; جمهوری&zwnj; را تقویت&zwnj; نمایند. و باید بدانند که&zwnj; اگر این&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; شکست&zwnj; بخورد، به&zwnj; جای&zwnj; آن&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; اسلامی&zwnj; دلخواهِ بقیة&zwnj;الله ـ روحی&zwnj; فداه&zwnj; ـ یا مطیع&zwnj; امر شما آقایان&zwnj; تحقق&zwnj; نخواهد پیدا کرد، بلکه&zwnj; یک&zwnj; رژیم&zwnj; دلخواه&zwnj; یکی&zwnj; از دو قطب&zwnj; قدرت&zwnj; به&zwnj; حکومت&zwnj; می&zwnj;رسد و محرومان&zwnj; جهان&zwnj;، که&zwnj; به&zwnj; اسلام&zwnj; و حکومت&zwnj; اسلامی&zwnj; رو ] ی&zwnj; [ آورده&zwnj; و دل&zwnj; باخته&zwnj;اند، مأیوس&zwnj; می&zwnj;شوند و اسلام&zwnj; برای&zwnj; همیشه&zwnj; منزوی&zwnj; خواهد شد؛ و شماها روزی&zwnj; از کردار خود پشیمان&zwnj; می&zwnj;شوید که&zwnj; کار گذشته&zwnj; و دیگر پشیمانی&zwnj; سودی&zwnj; ندارد. و شما آقایان&zwnj; اگر توقع&zwnj; دارید که&zwnj; در یک&zwnj; شب&zwnj; همة&zwnj; امور بر طبق&zwnj; اسلام&zwnj; و احکام&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; متحول&zwnj; شود یک&zwnj; اشتباه&zwnj; است&zwnj;، و در تمام&zwnj; طول&zwnj; تاریخ&zwnj; بشر چنین&zwnj; معجزه&zwnj;ای&zwnj; روی&zwnj; نداده&zwnj; است&zwnj; و نخواهد داد. و آن&zwnj; روزی&zwnj; که&zwnj; ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; مصلح&zwnj; کل&zwnj; ظهور نماید، گمان&zwnj; نکنید که&zwnj; یک&zwnj; معجزه&zwnj; شود و یکروزه&zwnj; عالم&zwnj; اصلاح&zwnj; شود؛ بلکه&zwnj; با کوششها و فداکاریها ستمکاران&zwnj; سرکوب&zwnj; و منزوی&zwnj; می&zwnj;شوند. و اگر نظر شماها مثل&zwnj; نظر بعض&zwnj; عامیهای&zwnj; منحرف&zwnj;، آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; برای&zwnj; ظهور آن&zwnj; بزرگوار باید کوشش&zwnj; در تحقق&zwnj; کفر و ظلم&zwnj; کرد تا عالم&zwnj; را ظلم&zwnj; فراگیرد و مقدمات&zwnj; ظهور فراهم&zwnj; شود،&nbsp;فانّا لله و انّا الیه&zwnj; راجعون&zwnj; .<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ف&zwnj; ـ&nbsp;وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; همة&zwnj; مسلمانان&zwnj; و مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; این&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; شماها نباید بنشینید و منتظر آن&zwnj; باشید که&zwnj; حکام&zwnj; و دست&zwnj; اندرکاران&zwnj; کشورتان&zwnj; یا قدرتهای&zwnj; خارجی&zwnj; بیایند و برای&zwnj; شما استقلال&zwnj; و آزادی&zwnj; را تحفه&zwnj; بیاورند. ما و شماها لااقل&zwnj; در این&zwnj; صد سال&zwnj; اخیر، که&zwnj; بتدریج&zwnj; پای&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; جهانخوار به&zwnj; همة&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و سایر کشورهای&zwnj; کوچک&zwnj; باز شده&zwnj; است&zwnj; مشاهده&zwnj; کردیم&zwnj; یا تاریخهای&zwnj; صحیح&zwnj; برای&zwnj; ما بازگو کردند که&zwnj; هیچ&zwnj; یک&zwnj; از دوَل&zwnj; حاکم&zwnj; بر این&zwnj; کشورها در فکر آزادی&zwnj; و استقلال&zwnj; و رفاه&zwnj; ملتهای&zwnj; خود نبوده&zwnj; و نیستند؛ بلکه&zwnj; اکثریت&zwnj; قریب&zwnj; به&zwnj; اتفاق&zwnj; آنان&zwnj; یا خود به&zwnj; ستمگری&zwnj; و اختناق&zwnj; ملت&zwnj; خود پرداخته&zwnj; و هر چه&zwnj; کرده&zwnj;اند برای&zwnj; منافع&zwnj; شخصی&zwnj; یا گروهی&zwnj; نموده&zwnj;؛ یا برای&zwnj; رفاه&zwnj; قشر مرفه&zwnj; و بالانشین&zwnj; بوده&zwnj; و طبقات&zwnj; مظلوم&zwnj; کوخ&zwnj; و کپرنشین&zwnj; از همة&zwnj; مواهب&zwnj; زندگی&zwnj; حتی&zwnj; مثل&zwnj; آب&zwnj; و نان&zwnj; و قوت&zwnj; لایموت&zwnj; محروم&zwnj; بوده&zwnj;، و آن&zwnj; بدبختان&zwnj; را برای&zwnj; منافع&zwnj; قشر مرفه&zwnj; و عیاش&zwnj; به&zwnj; کار گرفته&zwnj;اند؛ و یا آنکه&zwnj; دست&zwnj; نشاندگان&zwnj; قدرتهای&zwnj; بزرگ&zwnj; بوده&zwnj;اند که&zwnj; برای&zwnj; وابسته&zwnj; کردن&zwnj; کشورها و ملتها هرچه&zwnj; توان&zwnj; داشته&zwnj;اند به&zwnj; کار گرفته&zwnj; و با حیله&zwnj;های&zwnj; مختلف&zwnj; کشورها را بازاری&zwnj; برای&zwnj; شرق&zwnj; و غرب&zwnj; درست&zwnj; کرده&zwnj; و منافع&zwnj; آنان&zwnj; را تأمین&zwnj; نموده&zwnj;اند و ملتها را عقب&zwnj; مانده&zwnj; و مصرفی&zwnj; بار آوردند و اکنون&zwnj; نیز با این&zwnj; نقشه&zwnj; در حرکتند.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و شما ای&zwnj; مستضعفان&zwnj; جهان&zwnj; و ای&zwnj; کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; و مسلمانان&zwnj; جهان&zwnj; بپاخیزید و حق&zwnj; را با چنگ&zwnj; و دندان&zwnj; بگیرید و از هیاهوی&zwnj; تبلیغاتی&zwnj; ابرقدرتها و عمّال&zwnj; سرسپردة&zwnj; آنان&zwnj; نترسید؛ و حکام&zwnj; جنایتکار که&zwnj; دسترنج&zwnj; شما را به&zwnj; دشمنان&zwnj; شما و اسلام&zwnj; عزیز تسلیم&zwnj; می&zwnj;کنند از کشور خود برانید؛ و خود و طبقات&zwnj; خدمتگزار متعهد، زمام&zwnj; امور را به&zwnj; دست&zwnj; گیرید و همه&zwnj; در زیر پرچم&zwnj; پرافتخار اسلام&zwnj; مجتمع&zwnj;، و با دشمنان&zwnj; اسلام&zwnj; و محرومان&zwnj; جهان&zwnj; به&zwnj; دفاع&zwnj; برخیزید؛ و به&zwnj; سوی&zwnj; یک&zwnj; دولت&zwnj; اسلامی&zwnj; با جمهوریهای&zwnj; آزاد و مستقل&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj; روید که&zwnj; با تحقق&zwnj; آن&zwnj;، همة&zwnj; مستکبران&zwnj; جهان&zwnj; را به&zwnj; جای&zwnj; خود خواهید نشاند و همة&zwnj; مستضعفان&zwnj; را به&zwnj; امامت&zwnj; و وراثت&zwnj; ارض&zwnj; خواهید رساند. به&zwnj; امید آن&zwnj; روز که&zwnj; خداوند تعالی&zwnj; وعده&zwnj; فرموده&zwnj; است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ص&zwnj; ـ&nbsp;یک&zwnj; مرتبة&zwnj; دیگر در خاتمة&zwnj; این&zwnj; وصیتنامه&zwnj;، به&zwnj; ملت&zwnj; شریف&zwnj; ایران&zwnj; وصیت&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; که&zwnj; در جهان&zwnj; حجم&zwnj; تحمل&zwnj; زحمتها و رنجها و فداکاریها و جان&zwnj;نثاریها و محرومیتها مناسب&zwnj; حجم&zwnj; بزرگی&zwnj; مقصود و ارزشمندی&zwnj; و علوّ رتبة&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj;، آنچه&zwnj; که&zwnj; شما ملت&zwnj; شریف&zwnj; و مجاهد برای&zwnj; آن&zwnj; بپاخاستید و دنبال&zwnj; می&zwnj;کنید و برای&zwnj; آن&zwnj; جان&zwnj; و مال&zwnj; نثار کرده&zwnj; و می&zwnj;کنید، والاترین&zwnj; و بالاترین&zwnj; و ارزشمندترین&zwnj; مقصدی&zwnj; است&zwnj; و مقصودی&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; از صدر عالم&zwnj; در ازل&zwnj; و از پس&zwnj; این&zwnj; جهان&zwnj; تا ابد عرضه&zwnj; شده&zwnj; است&zwnj; و خواهد شد؛ و آن&zwnj; مکتب&zwnj; الوهیت&zwnj; به&zwnj; معنی&zwnj; وسیع&zwnj; آن&zwnj; و ایدة&zwnj; توحید با ابعاد رفیع&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; اساس&zwnj; خلقت&zwnj; و غایت&zwnj; آن&zwnj; در پهناور وجود و در درجات&zwnj; و مراتب&zwnj; غیب&zwnj; و شهود است&zwnj;؛ و آن&zwnj; در مکتب&zwnj; محمدی&zwnj; ـ صلی&zwnj; الله علیه&zwnj; و آله&zwnj; و سلم&zwnj; ـ به&zwnj; تمام&zwnj; معنی&zwnj; و درجات&zwnj; و ابعاد متجلی&zwnj; شده&zwnj;؛ و کوشش&zwnj; تمام&zwnj; انبیای&zwnj; عظام&zwnj; ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ و اولیای&zwnj;&nbsp;&nbsp;&nbsp; معظم&zwnj; ـ سلام&zwnj; الله علیهم&zwnj; ـ برای&zwnj; تحقق&zwnj; آن&zwnj; بوده&zwnj; و راهیابی&zwnj; به&zwnj; کمال&zwnj; مطلق&zwnj; و جلال&zwnj; و جمال&zwnj; بی&zwnj;نهایت&zwnj; جز با آن&zwnj; میسر نگردد. آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; خاکیان&zwnj; را بر ملکوتیان&zwnj; و برتر از آنان&zwnj; شرافت&zwnj; داده&zwnj;، و آنچه&zwnj; برای&zwnj; خاکیان&zwnj; از سیر در آن&zwnj; حاصل&zwnj; می&zwnj;شود برای&zwnj; هیچ&zwnj; موجودی&zwnj; در سراسر خلقت&zwnj; در سرّ و عَلن&zwnj; حاصل&zwnj; نشود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; شما ای&zwnj; ملت&zwnj; مجاهد، در زیر پرچمی&zwnj; می&zwnj;روید که&zwnj; در سراسر جهان&zwnj; مادی&zwnj; و معنوی&zwnj; در اهتزاز است&zwnj;، بیابید آن&zwnj; را یا نیابید، شما راهی&zwnj; را می&zwnj;روید که&zwnj; تنها راه&zwnj; تمام&zwnj; انبیا ـ علیهم&zwnj; سلام&zwnj;الله ـ و یکتا راه&zwnj; سعادت&zwnj; مطلق&zwnj; است&zwnj;. در این&zwnj; انگیزه&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; همة&zwnj; اولیا شهادت&zwnj; را در راه&zwnj; آن&zwnj; به&zwnj; آغوش&zwnj; می&zwnj;کشند و مرگ&zwnj; سرخ&zwnj; را &laquo;احلی&zwnj; من&zwnj; العسل&zwnj;&raquo;&nbsp;&nbsp; می&zwnj;دانند؛ و جوانان&zwnj; شما در جبهه&zwnj;ها جرعه&zwnj;ای&zwnj; از آن&zwnj; را نوشیده&zwnj; و به&zwnj; وجد آمده&zwnj;اند و در مادران&zwnj; و خواهران&zwnj; و پدران&zwnj; و برادران&zwnj; آنان&zwnj; جلوه&zwnj; نموده&zwnj; و ما باید بحق&zwnj; بگوییم&zwnj;&nbsp;یا لیتنا کنّا معکم&zwnj; فنفوز فوزاً عظیماً .&nbsp;&nbsp; گوارا باد بر آنان&zwnj; آن&zwnj; نسیم&zwnj; دل&zwnj;آرا و آن&zwnj; جلوة&zwnj; شورانگیز.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و باید بدانیم&zwnj; که&zwnj; طرفی&zwnj; از این&zwnj; جلوه&zwnj; در کشتزارهای&zwnj; سوزان&zwnj; و در کارخانه&zwnj;های&zwnj; توانفرسا و در کارگاهها و در مراکز صنعت&zwnj; و اختراع&zwnj; و ابداع&zwnj;، و در ملت&zwnj; به&zwnj; طور اکثریت&zwnj; در بازارها و خیابانها و روستاها و همة&zwnj; کسانی&zwnj; که&zwnj; متصدی&zwnj; این&zwnj; امور برای&zwnj; اسلام&zwnj; و جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; و پیشرفت&zwnj; و خودکفایی&zwnj; کشور به&zwnj; خدمتی&zwnj; اشتغال&zwnj; دارند جلوه&zwnj;گر است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و تا این&zwnj; روح&zwnj; تعاون&zwnj; و تعهد در جامعه&zwnj; برقرار است&zwnj; کشور عزیز از آسیب&zwnj; دهر ان&zwnj;شا ء الله تعالی&zwnj; مصون&zwnj; است&zwnj;. و بحمدالله تعالی&zwnj; حوزه&zwnj;های&zwnj; علمیه&zwnj; و دانشگاهها و جوانانِ عزیز مراکز علم&zwnj; و تربیت&zwnj; از این&zwnj; نفخة&zwnj; الهی&zwnj; غیبی&zwnj; برخوردارند؛ و این&zwnj; مراکز دربست&zwnj; در اختیار آنان&zwnj; است&zwnj;، و به&zwnj; امید خدا دست&zwnj; تبهکاران&zwnj; و منحرفان&zwnj; از آنها کوتاه&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و وصیت&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; همه&zwnj; آن&zwnj; است&zwnj; که&zwnj; با یاد خدای&zwnj; متعال&zwnj; به&zwnj; سوی&zwnj; خودشناسی&zwnj; و خودکفایی&zwnj; و استقلال&zwnj;، با همة&zwnj; ابعادش&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj;، و بی&zwnj;تردید دست&zwnj; خدا با شما است&zwnj;، اگر شما در خدمت&zwnj; او باشید و برای&zwnj; ترقی&zwnj; و تعالی&zwnj; کشور اسلامی&zwnj; به&zwnj; روح&zwnj; تعاون&zwnj; ادامه&zwnj; دهید.&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و اینجانب&zwnj; با آنچه&zwnj; در ملت&zwnj; عزیز از بیداری&zwnj; و هوشیاری&zwnj; و تعهد و فداکاری&zwnj; و روح&zwnj; مقاومت&zwnj; و صلابت&zwnj; در راه&zwnj; حق&zwnj; می&zwnj;بینم&zwnj; و امید آن&zwnj; دارم&zwnj; که&zwnj; به&zwnj; فضل&zwnj; خداوند متعال&zwnj; این&zwnj; معانی&zwnj; انسانی&zwnj; به&zwnj; اعقاب&zwnj; ملت&zwnj; منتقل&zwnj; شود و نسلاً بعد نسل&zwnj; بر آن&zwnj; افزوده&zwnj; گردد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; با دلی&zwnj; آرام&zwnj; و قلبی&zwnj; مطمئن&zwnj; و روحی&zwnj; شاد و ضمیری&zwnj; امیدوار به&zwnj; فضل&zwnj; خدا از خدمت&zwnj; خواهران&zwnj; و برادران&zwnj; مرخص&zwnj;، و به&zwnj; سوی&zwnj; جایگاه&zwnj; ابدی&zwnj; سفر می&zwnj;کنم&zwnj;. و به&zwnj; دعای&zwnj; خیر شما احتیاج&zwnj; مبرم&zwnj; دارم&zwnj;. و از خدای&zwnj; رحمان&zwnj; و رحیم&zwnj; می&zwnj;خواهم&zwnj; که&zwnj; عذرم&zwnj; را در کوتاهی&zwnj; خدمت&zwnj; و قصور و تقصیر بپذیرد.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; و از ملت&zwnj; امیدوارم&zwnj; که&zwnj; عذرم&zwnj; را در کوتاهیها و قصور و تقصیرها بپذیرند. و با قدرت&zwnj; و تصمیم&zwnj; اراده&zwnj; به&zwnj; پیش&zwnj; روند و بدانند که&zwnj; با رفتن&zwnj; یک&zwnj; خدمتگزار در سدّ آهنین&zwnj; ملت&zwnj; خللی&zwnj; حاصل&zwnj; نخواهد شد که&zwnj; خدمتگزاران&zwnj; بالا و والاتر در خدمتند، والله نگهدار این&zwnj; ملت&zwnj; و مظلومان&zwnj; جهان&zwnj; است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;والسلام&zwnj; علیکم&zwnj; و علی&zwnj; عبادالله الصالحین&zwnj; و رحمة&zwnj;الله و برکاته&zwnj;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;26 بهمن&zwnj; 1361 \/ 1 جمادی&zwnj; الاولی&zwnj; 1403<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; در زیر این&zwnj; وصیتنامة&zwnj; 29 صفحه&zwnj;ای&zwnj; و مقدمه&zwnj;، چند مطلب&zwnj; را تذکر می&zwnj;دهم&zwnj;:<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 1) ـ&nbsp;اکنون&zwnj; که&zwnj; من&zwnj; حاضرم&zwnj;، بعض&zwnj; نسبتهای&zwnj; بی&zwnj;واقعیت&zwnj; به&zwnj; من&zwnj; داده&zwnj; می&zwnj;شود و ممکن&zwnj; است&zwnj; پس&zwnj; از من&zwnj; در حجم&zwnj; آن&zwnj; افزوده&zwnj; شود؛ لهذا عرض&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj; آنچه&zwnj; به&zwnj; من&zwnj; نسبت&zwnj; داده&zwnj; شده&zwnj; یا می&zwnj;شود مورد تصدیق&zwnj; نیست&zwnj;، مگر آنکه&zwnj; صدای&zwnj; من&zwnj; یا خط&zwnj; و امضای&zwnj; من&zwnj; باشد، با تصدیق&zwnj; کارشناسان&zwnj;؛ یا در سیمای&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; چیزی&zwnj; گفته&zwnj; باشم&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 2) ـ&nbsp;اشخاصی&zwnj; در حال&zwnj; حیات&zwnj; من&zwnj; ادعا نموده&zwnj;اند که&zwnj; اعلامیه&zwnj;های&zwnj; اینجانب&zwnj; را می&zwnj;نوشته&zwnj;اند. این&zwnj; مطلب&zwnj; را شدیداً تکذیب&zwnj; می&zwnj;کنم&zwnj;. تاکنون&zwnj; هیچ&zwnj; اعلامیه&zwnj;ای&zwnj; را غیر شخص&zwnj; خودم&zwnj; تهیه&zwnj; کسی&zwnj; نکرده&zwnj; است&zwnj;.<br \/>\r\n&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 3) ـ&nbsp;از قرار مذکور، بعضیها ادعا کرده&zwnj;اند که&zwnj; رفتن&zwnj; من&zwnj; به&zwnj; پاریس&zwnj; به&zwnj; وسیلة&zwnj; آنان&zwnj; بوده&zwnj;، این&zwnj; دروغ&zwnj; است&zwnj;. من&zwnj; پس&zwnj; از برگرداندنم&zwnj; از کویت&zwnj;، با مشورت&zwnj; احمد پاریس&zwnj; را انتخاب&zwnj; نمودم&zwnj;، زیرا در کشورهای&zwnj; اسلامی&zwnj; احتمال&zwnj; راه&zwnj; ندادن&zwnj; بود؛ آنان&zwnj; تحت&zwnj; نفوذ شاه&zwnj; بودند ولی&zwnj; پاریس&zwnj; این&zwnj; احتمال&zwnj; نبود.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 4) ـ&nbsp;من&zwnj; در طول&zwnj; مدت&zwnj; نهضت&zwnj; و انقلاب&zwnj; به&zwnj; واسطة&zwnj; سالوسی&zwnj; و اسلام&zwnj; نمایی&zwnj; بعضی&zwnj; افراد ذکری&zwnj; از آنان&zwnj; کرده&zwnj; و تمجیدی&zwnj; نموده&zwnj;ام&zwnj;، که&zwnj; بعد فهمیدم&zwnj; از دغلبازی&zwnj; آنان&zwnj; اغفال&zwnj; شده&zwnj;ام&zwnj;. آن&zwnj; تمجیدها در حالی&zwnj; بود که&zwnj; خود را به&zwnj; جمهوری&zwnj; اسلامی&zwnj; متعهد و وفادار می&zwnj;نمایاندند، و نباید از آن&zwnj; مسائل&zwnj; سو ء&nbsp;استفاده&zwnj; شود. و میزان&zwnj; در هر کس&zwnj; حال&zwnj; فعلی&zwnj; او است&zwnj;.<\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>\r\n\r\n<p><strong>&nbsp;روح&zwnj; الله الموسوی&zwnj; الخمینی<br \/>\r\n<br \/>\r\nانتهای پیام\/22\/<\/strong><\/p>\r\n\r\n<p>&nbsp;<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2017-06-04 09:25:21","content_date_event":"2017-06-04 09:25:21","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2017-06-04 18:53:38","content_date_register":"2017-06-04 09:42:39","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":2,"eid":2,"attach_title":"وصیت نامه سیاسی الهی امام خمینی (ره) 2","attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_150_94.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_300_187.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_400_249.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_600_374.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_900_561.webp","1200":".\/cache\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054_1200_748.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2152119054,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/201706\/401808_2152119054.jpg","width":2000,"height":1247,"size":0}}}]}]]