تحلیلگر و نویسنده کانادایی در گفتگو با خبرگزاری قدس:
عملیات طوفان الاقصی توطئه عادی سازی روابط با اسرائیل را خنثی کرد | انزجار جهانی از یهودیت صهیونیزم میراث عملیات 7 اکتبر بود
اریک والبرگ در مصاحبه با قدسنا: عملیات هفتم اکتبر (طوفان الاقصی) زنگ خطری برای جهان بود و تضعیف قدرت جهانی یهودیت (صهیونیزم) را بهوضوح در معرض دید همگان قرار داد.
اریک والبرگ، روزنامهنگار، تحلیلگر و نویسنده کانادایی در آستانه سومین سالگرد طوفان الاقصی در گفتگو با خبرگزاری قدس (قدسنا) گفت: ۷ اکتبر ۲۰۲۳، همتراز با ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، تا مدتها به عنوان لحظهای تعیینکننده در تاریخ جهان باقی خواهد ماند. ما هنوز از واقعیت پشتپرده هیچیک از این دو رویداد آگاه نیستیم. البته در مورد ۷ اکتبر، یحیی سنوارِ اسطوره افسانهای، طراح اصلی آن بود؛ هرچند اسرائیل طبق معمول از این فرصت برای نسلکشی فلسطینیان بهره برد.
وی به توصیف شخصیت یحیی سنوار پرداخت و گفت: والدین یحیی سنوار آوارگانی از منطقه عسقلان در نزدیکی غزه بودند و خود او نیز در غزه متولد شد. در سال ۱۹۸۹، سنوار در اسرائیل به چهار بار حبس ابد محکوم شد. او ۲۲ سال را در زندان سپری کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۱، در جریان تبادل زندانیان برای آزادی گیلعاد شالیط (نظامی اسیر اسرائیلی)، همراه با ۱۰۲۶ نفر دیگر آزاد شد. سالهای طولانی حبس در زندانهای اسرائیل به او فرصت داد تا زبان عبری را بیاموزد و درک بهتری از افکار و سخنان اسرائیلیها درباره برنامههای جنگی و توسعهطلبانه آنها پیدا کند.
والبرگ افزود: او رویارویی نظامی را تنها راه آزادسازی فلسطین میدانست و معتقد بود که این هدف نه از طریق مذاکره، بلکه با توسل به مقاومت محقق میشود. او دریافته بود که ایران تنها بازیگر خارجی قابلاتکا برای اوست و بابت این حمایت، سپاسگزار ایران بود.
نویسنده کانادایی در ادامه خاطرنشان کرد: شواهدی وجود دارد که نشان میدهد اسرائیل، و حتی شخص نتانیاهو، از حمله قریبالوقوع به شهرکهای غیرقانونیِ نزدیک غزه آگاه بودند؛ تهاجمی که هدفش تحقیر اسرائیل به دلیل ناتوانی در سرکوب اراده ساکنان غزه برای داشتن زندگی شرافتمندانه و مبارزه جهت رهایی فلسطین از یوغ اسرائیل بود. بدیهی است که ارتش اسرائیل از این حمله — که نه غیرنظامیان، بلکه پایگاههای نظامی مستقر در شهرکها را هدف قرار داده بود — برای پیشبرد اقدامات مجرمانه خود در غصب و تصاحب غزه و کرانه باختری استفاده کرد.
وی افزود: اسرائیل با چرخشی علیه یهودیان ساکن سرزمین های اشغالی، «دکترین هانیبال» را به اجرا گذاشت تا به جای آنکه اجازه دهد اسرائیلیها به گروگان گرفته شوند، آنها را به قتل برساند. ارتش اسرائیل تقریباً تمام اسرائیلیهای در حال فرار را کشت؛ کسانی که بسیاری از آنها جوانانی با سبک زندگی «هیپی» بودند و در یک کنسرت موسیقی در بیابان، تنها در چند کیلومتریِ آن زندانِ روباز (غزه)، حضور داشتند.
عملیات هفتم اکتبر زنگ خطری برای جهان بود و صلح پوشالی رهبران خائن عرب را که مشتاق جلب رضایت آمریکا و اسرائیل و تنها گذاشتن و فراموشی سپردن فلسطین بودند، درهم شکست. عربستان سعودی به جای پیوستن به «پیمان ابراهیم»، ناچار به صدور اولتیماتومی شد که اعلام کرد" هیچ صلحی با اسرائیل در کار نخواهد بود مگر آنکه یک دولت فلسطینی مشخص و مستقل تشکیل شود. پس از گذشت سه سال، این تعهد همچنان پابرجاست.
روزنامه نگار و تحلیلگر کانادایی در ادامه با اشاره به جنگ رژیم صهیونیستی علیه مردم بی دفاع غزه در طول سه سال گذشته گفت: متأسفانه شاهد ویرانی غزه و کشته (شهید) شدن بیش از ۱۰۰ هزار نفر از اهالی آن بودیم. برخی برآوردها حاکی از مرگ (شهادت) یک میلیون نفر و شمار بیشماری معلولیت است؛ احتمالاً پیکر بسیاری از کشتهشدگان (شهدا) در زیر آوار غزه در حال پوسیدن است. بازماندگان این نسلکشی اکنون با گرسنگی و مرگ دستوپنج نرم میکنند، در حالی که اسرائیل همچنان تعهد خود به آتشبس را نادیده میگیرد و در کار به اصطلاح «شورای صلح» ترامپ — که آشکارا حامی اسرائیل است — کارشکنی میکند. با این حال، اسرائیل از واگذاری هرگونه کنترل بر روند بازسازی و توسعه غزه سر باز میزند. جنایات هولناک اسرائیل هر روز تکرار میشود؛ آخرین خبر حاکی از آن است که اسرائیل مانع از ورود ۷۰۰ صندلی چرخدار برای کودکانی شده که خودِ اسرائیل آنها را معلول کرده است. اسرائیل همچنین در حال تشکیل شبهنظامیانی در غزه متشکل از مزدوران فلسطینی است که در ازای دریافت پول (شکل) از اسرائیل، به سرکوب هموطنان خود میپردازند.
والبرگ افزود: نسلکشی فلسطینی ها بدون هیچ چشماندازی برای پایان یافتن ادامه دارد و جهان با وحشت نظارهگر آن است، هرچند به نظر میرسد روایتها در حال تغییر است. اکنون اکثریت آمریکاییها خواهان توقف تسلیح اسرائیل و پایان دادن به دوران وحشت در غرب آسیا هستند. مردم فلسطین در این کارناوال شیطانیِ مرگ، حکم قربانی را دارند؛ کارناوالی که نه تنها توسط آمریکا، بلکه توسط کانادا و اروپا نیز تأمین مالی میشود؛ کشورهایی که همگی میلیاردها دلار برای تسلیح قاتلان اسرائیلی میفرستند، در حالی که بزدلانه اشک تمساح میریزند و تحریمهای ناچیزی علیه شهرکنشینان خشن اسرائیلی اعمال میکنند.
وی در ادامه در پاسخ به این سوال قدسنا که عملیات «طوفان الاقصی» ضربهای سهمگین و ویرانگر به رژیم صهیونیستی وارد کرد؛ ضربهای که این رژیم هرگز بهطور کامل از آن کمر راست نخواهد کرد، نظر شما چیست؟ گفت: تضعیف قدرت جهانی یهودیت (صهیونیزم) بهوضوح در معرض دید همگان قرار داد. درست در حالی که کشتار مردم غزه ادامه داشت، نارندرا مودی، نخستوزیر هند، به اسرائیل سفر کرد و ضمن ستایش نوآوریهای آن، از تمجیدهای ریاکارانه همتایان اسرائیلیاش استقبال کرد. او بعدها، هنگامی که متوجه انزجار شدید سایر کشورها و شهروندان خود شد، از موضع پیشینش عقبنشینی کرد. وی به بیانیه اعضای گروه «بریکس» پیوست که خواستار خروج نیروهای اشغالگر اسرائیل از تمامی اراضی لبنان و توقف فوری سیاستهای معطوف به کوچ اجباری فلسطینیان بود.
والبرگ افزود: آیپک شاهد کاهش کنترل خود بر انتخابات ایالات متحده بود، زیرا بسیاری از نامزدها در انتخابات نوامبر آمریکا علناً از دریافت کمکهای مالی آنها خودداری کردند.
وی خاطرنشان کرد: سیاست در اروپا نیز از گروه "دوستان اسرائیل" فاصله میگیرد. اسپانیا در این مسیر پیشرو است و شهرکهای اسرائیلی را تحریم میکند و از اتحادیه اروپا میخواهد که تحریم را رسمی کند. کشورهایی که به تحریم پیوستند عبارتند از انگلیس، فرانسه، کانادا، دانمارک، فنلاند، ایسلند، ایرلند، نروژ، لهستان، پرتغال، اسپانیا و سوئد. از جمله هنرمندانی که اسرائیل را تحریم میکنند و خواستار "فلسطین آزاد" هستند، میتوان به راجر واترز و رپر مکلمور اشاره کرد که درخواست او برای "فلسطین آزاد" منجر به اخراج او از تور ستارههای راک در ایالات متحده توسط مالک یهودی استادیوم، رابرت کرافت، شد. مالکان استادیومهای بزرگ در ایالات متحده، صهیونیستهای یهودی هستند و آنها همه چیز را کنترل میکنند. این باعث شد که ستارههای دیگر نیز کنارهگیری کنند و رسوایی بزرگی ایجاد شود. این یادآور لحظهای است که آپارتاید آفریقای جنوبی در دهه ۱۹۶۰ شروع به فروپاشی کرد. البته ۳۰ سال طول کشید تا به آپارتاید پایان داده شود. باید امیدوار باشیم که این نبرد نهایی علیه آپارتاید اسرائیل در زمان کمتری به موفقیت برسد. بحرانهای فزاینده در جهان، که اکنون در آستانه جنگ جهانی سوم قرار دارند، چیزی کمتر از این را نمیطلبند.