آنچه ماند، میراث بود نه دارایی

خبرگزاری قدس (قدسنا) | تارنمای رسومِن لاتینوآمریکانو

«آیت‌الله علی خامنه‌ای به ‌مدت ۴۷ سال رهبر ایران بود؛ چهار دهه و نیم در مرکز قدرتی که بیش از همه از سوی امپراتوری آمریکا به چالش کشیده شد.

او در تمام این مدت با تحریم‌ها، جنگ‌ها، ترور دانشمندان کشورش و آزار و فشار مداوم واشنگتن و تل‌آویو روبه‌رو بود. اما هنگامی که قلبش از تپیدن ایستاد، نه کاخی بر جای گذاشت، نه حساب‌های بانکی در خارج از کشور، نه قایق‌های تفریحی لوکس و نه ثروت‌های پنهان در بهشت‌های مالیاتی. او یک امپراتوری اقتصادی از خود به جا نگذاشت؛ بلکه زندگی ساده‌ای را بر جای گذاشت که وقف مردمش شده بود».

در حالی‌ که رهبران غربی ثروت‌های میلیون‌دلاری می‌اندوزند و همزمان ملت‌های آنها فقیرتر می‌شوند، شهید خامنه‌ای در خانه‌ای ساده در تهران زندگی می‌کرد؛ بی‌تجمل، بی‌خودنمایی و به‌دور از آزمندی. هیچ نشانی از حساب‌های میلیون‌ دلاری در سوئیس، املاک در لندن یا پاریس، یا سرمایه‌گذاری در شرکت‌های جهانی وجود ندارد. ثروت او با دلار سنجیده نمی‌شود، بلکه با وفاداری مردمی سنجیده می‌شود که با چشمانی اشک‌بار با او وداع کردند.

رهبرانی که امپراتوری از آنان دفاع می‌کند، در حالی ثروت می‌اندوزند که ملت‌هایشان از درون فرسوده و زخمی می‌شوند. شهید خامنه‌ای عزت و کرامت اندوخت، در حالی‌ که ملتش مقاومت می‌کرد. او ثروت بر جای نگذاشت، الگو و میراث بر جای گذاشت. امپراتوری‌های اقتصادی نساخت، بلکه فرهنگی از مقاومت بنا کرد. میراث او در بانک‌ها نیست؛ در حافظه مردمی است که می‌دانند ثروت حقیقی با دلار سنجیده نمی‌شود، بلکه با حاکمیت ملی سنجیده می‌شود.

امپراتوری به ما آموخته است که قدرت را با ثروت بسنجیم. رهبر شهید ایران به ما آموخت که قدرت حقیقی با توانایی خدمت‌کردن، بی‌آنکه چیزی در برابر آن انتظار داشته باشی، سنجیده می‌شود. در حالی‌ که رهبران غربی ملت‌های خود را غارت می‌کنند، او همچون یکی از همان مردم زیست. میراث او یک ثروت نیست؛ یک درس است؛ و این درس را امپراتوری هرگز نخواهد توانست بخرد.

انتهای پیام/20