توافقهای ابراهیم و «مقاومت مهارشده»؛ طرحی که در چند جبهه به چالش کشیده شده است
محمد القیق در شبکه قدسالاخبار نوشت: هماکنون طرحی در منطقه در حال پیگیری است که هدف آن بازطراحی توازن قدرت در خاورمیانه از مسیر توافقهای سیاسی، آتشبسهای کنترلشده و مهار تدریجی مقاومتها است؛ اما این الگو در چند جبهه با چالشهای جدی روبهرو شده و نشانههای فرسایش آن روزبهروز آشکارتر میشود.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) محمد القیق در شبکه قدسالاخبار نوشت: هماکنون طرحی در منطقه در حال پیگیری است که هدف آن بازطراحی توازن قدرت در خاورمیانه از مسیر توافقهای سیاسی، آتشبسهای کنترلشده و مهار تدریجی مقاومتها است؛ اما این الگو در چند جبهه با چالشهای جدی روبهرو شده و نشانههای فرسایش آن روزبهروز آشکارتر میشود.
این یادداشت توضیح میدهد که پروژه منطقهای مذکور ترکیبی از دیپلماسی و فشار میدانی را بهکار میگیرد. هدف اصلی، تثبیت وضعیتهای آتشبس، مدیریت غیرمستقیم درگیریها و شکلدهی به شرایطی است که منطقه را «متناسب با منافع اسرائیل» با جبهههایی ضعیف و مهار شده، سازماندهی کند.
در این چارچوب، توافقهای ابراهیم بهعنوان ستون دیپلماتیک این رویکرد مطرح هستند؛ همزمان تلاش میشود مقاومتها از طریق آتشبسهای موقت و کانالهای میانجیگری مهار شوند.
با این حال، این استراتژی در لبنان، یمن و ایران با شکست یا اختلال روبهرو شده و در سوریه و غزه نیز وضعیت ناپایدار و شکننده باقی مانده است. در لبنان، مقاومت حزبالله مانع از تحقق این معادله شد و در غزه نیز با آخرین تحولات، امکان تکرار الگوی لبنان وجود دارد.
در این یادداشت آمده است: بخش اول این طرح یعنی توافقهای ابراهیم همچنان پابرجاست و تا این لحظه، چه در سطح علنی و چه پشتپرده، رژیم صهیونیستی و آمریکا کلید این معادله را در دست دارند. آنها با سیاست تضعیف همه طرفها در منطقه تلاش میکنند فضا را مدیریت کرده، طرفها را تحت فشار نگه دارند و از گزینههای جایگزین بترسانند. اما این کلید اکنون شکننده شده است، چرا که بخش دوم نظریه یعنی “مقاومت مهارشده” تاکنون به نتیجه نرسیده است.
در پایان یادداشت آمده است: برنامه «مدیریت بحران منطقهای» از مرحله طراحی بلندمدت و برنامهریزی برای فردای منطقه، به مرحلهای واکنشی و کوتاهمدت رسیده است؛ جایی که به جای «طراحی برای روزهای بعد»، بیشتر با واکنش به دقیقههای بعدی و عدم اطمینان در محاسبات روبهروست.
انتهای پیام/ م.ر