تحلیل نشریه آمریکایی جاست سکیوریتی
جنگ علیه ایران، زنگ خطر برای سردمداران آفریقا را به صدا درآورد
کمیابی کود، افزایش هزینههای انرژی و کمبود سوخت، همگی به معنای تشدید فشارهای ناشی از عدم توانایی در تأمین هزینههاست. با توجه به آسیبهای شدید وارد شده به زیرساختهای نفت و گاز و احتمال بسته شدن طولانیمدت تنگه هرمز، این قاره ممکن است در آینده با اختلالات قیمتی حتی بزرگتری مواجه شود.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) «جاست سکیوریتی»، نشریه تحلیلی وابسته به دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک که در حوزه امنیت ملی، سیاست خارجی، حقوق و دموکراسی فعالیت میکند، نوشت: در حالی که جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران هزینهای جهانی به همراه دارد، آفریقا به طور فزایندهای در حال تبدیل شدن به خسارت جانبی این مناقشه است.
ضربه اقتصادی به این قاره که ناشی از دگرگونی بازارهای انرژی و جریان عرضه کود است، احتمالاً ماهها یا حتی سالها ادامه خواهد داشت و این شوک در پی مجموعهای طولانیتر از شوکهای اقتصادی خارجی رخ میدهد. در آفریقا نیز، مانند هر جای دیگر جهان، اقتصاد پیشزمینه سیاست است. پیامدهای اقتصادی این جنگ به عمق حکمرانی و زندگی سیاسی آفریقا نفوذ خواهد کرد. بهویژه، این وضعیت ممکن است مسیر دموکراسی را که هماکنون در سراسر این قاره دچار چندپارگی است، تغییر دهد.
در ماههای آینده، سه پرسش حیاتی برای دموکراسی در آفریقا مطرح خواهد شد: فشارهای معیشتی چگونه بسیج مردمی را شکل خواهند داد؛ ضربه اقتصادی چه تأثیری بر انتخابات پیش رو خواهد داشت؛ و آیا دموکراسیها یا نظامهای غیردموکراتیک در کاهش پیامدهای اقتصادی موفقتر عمل خواهند کرد. پاسخهای کامل تنها با گذشت زمان مشخص خواهند شد، اما نشانههای اولیه، همراه با تاریخچه اخیر سایر شوکهای خارجی، سرنخهایی را به دست میدهند.
افزایش قیمت انرژی برای خزانه صادرکنندگان نفت خام آفریقا از جمله الجزایر، آنگولا و نیجریه خبر خوبی بوده، اما برای اکثر شهروندان خبر بدی است. کمیابی کود، افزایش هزینههای انرژی و کمبود سوخت، همگی به معنای تشدید فشارهای ناشی از عدم توانایی در تأمین هزینههاست. با توجه به آسیبهای شدید وارد شده به زیرساختهای نفت و گاز و احتمال بسته شدن طولانیمدت تنگه هرمز، این قاره ممکن است در آینده با اختلالات قیمتی حتی بزرگتری مواجه شود.
آنچه این سختیها را بهویژه در شرق آفریقا تشدید میکند، این واقعیت است که بسیاری از خانوادهها به شدت به حدود ۲۸ میلیارد دلار جریان سالانه حوالههای ارسالی از سوی کارگران مهاجر آفریقایی مستقر در خلیج فارس وابسته هستند؛ جریانهایی که هماکنون کاهش یافته و همچنان در معرض خطر قرار دارند.
یک پرسش بیپاسخ این است که آیا فشارهای اقتصادی منجر به اعتراضات گسترده مردمی در قارهای خواهد شد که پیشتر در سالهای اخیر، عمدتاً به دلیل مسائل اقتصادی، شاهد بسیج قابلتوجهی بوده است یا خیر. تاکنون، اعتراضات محدود اما رو به رشدی شکل گرفته است، بهویژه از سوی افرادی که معیشتشان مستقیماً به قیمت سوخت وابسته است.
در سومالی، گزارشها حاکی از آن است که رانندگان ریکشا در سال جاری برای مطالبه کمکهای دولتی در برابر افزایش هزینهها، دست به تظاهرات زده و جادهها را مسدود کردهاند.
در نیجریه، گینه بیسائو و موزامبیک، اعتراضات و اعتصابات کوچکی به رهبری رانندگان وسایل نقلیه تجاری در واکنش به افزایش قیمت سوخت رخ داده است.
در کنیا نیز اعتراضات جوانان به هزینههای سرسامآور سوخت به بازداشتهای متعدد انجامید و اعتصابات سراسری به رهبری رانندگان حملونقل عمومی، چندین کشته بر جای گذاشت، منجر به صدور صدها حکم بازداشت شد و هزاران نفر را سرگردان کرد.
در سایر نقاط نیز دولتها با بسیج مردمی در واکنش به جهش قیمت سوخت دستبهگریبان بودهاند. در موریتانی، دولت پس از وقوع اعتراضات، مقررات منع آمدوشد وضع کرد. اعتراضات خشونتآمیز در کومور نیز دولت را وادار کرد تا افزایش قیمت سوخت را لغو کند.
انتهای پیام/20