بحران سوخت و انرژی در غزه پس از جنگ؛ زندگی روزمره در آستانه فروپاشی
با گذشت ماهها از توقف جنگ در اکتبر ۲۰۲۵، ساکنان نوار غزه همچنان در چرخهای از بحرانهای انسانی و معیشتی گرفتارند؛ وضعیتی که کمبود شدید سوخت و گاز، زندگی روزمره خانوادهها را به چالشی طاقتفرسا تبدیل کرده است.
به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) در شرایط کنونی، تأمین سادهترین نیازها مانند تهیه غذا به کاری پیچیده و زمانبر بدل شده است. به دلیل کمبود گاز پختوپز، بسیاری از خانوادهها ناچارند برای روشن کردن آتش به جمعآوری هیزم روی آورند. این روند، نیازمند مشارکت تمام اعضای خانواده است؛ از تهیه مواد غذایی گرفته تا فراهم کردن سوخت جایگزین.
در همین حال، بخشی از اعضای خانواده وقت خود را صرف شارژ تلفنهای همراه و باتریهای روشنایی میکنند تا بتوانند حداقل نور مورد نیاز در ساعات شب را تأمین کنند. همزمان، تأمین پول خرد برای هزینههای حمل و نقل یا خرید مایحتاج اولیه نیز به یکی از دغدغههای روزانه تبدیل شده است.
کمبود سوخت، تأثیر مستقیمی بر هزینههای انرژی داشته است. پس از تخریب شبکه برق توسط رژیم اشغالگر، وابستگی به ژنراتورهای تجاری افزایش یافته، اما هزینه برق تولیدی این ژنراتورها به شدت بالا رفته است؛ به گونهای که قیمت هر کیلووات برق از حدود ۲.۵ شِکل (حدود ۰.۷ دلار) به ۲۰ تا ۳۰ شِکل (حدود ۵.۵ تا ۸.۲ دلار) رسیده که برای بسیاری از خانوادهها غیرقابل پرداخت است.
وضعیت گاز نیز تفاوت چندانی ندارد. شهروندان غزه برای مقابله با این بحران، به استفاده از چوب روی آوردهاند. به گفته یکی از ساکنان، تهیه یک وعده غذایی نیازمند برنامهریزی دقیق، صبر و تلاش فراوان است و هرگونه تأخیر میتواند کل برنامه روزانه خانواده را مختل کند.
بر اساس دادههای میدانی، میزان ورود سوخت به غزه بسیار کمتر از تعهدات تعیین شده است. طبق پروتکل انسانی، باید روزانه ۵۰ کامیون سوخت وارد این منطقه شود، اما در عمل تنها حدود ۱۴.۷ درصد از این میزان تأمین شده است. در مجموع، از بیش از ۸ هزار کامیون مورد نیاز، تنها حدود ۱۱۹۰ کامیون وارد غزه شده است.
در نتیجه این کمبود، قیمت سوخت به شدت افزایش یافته و در برخی موارد به حدود ۹۰ شِکل (حدود ۲۵ دلار) برای هر لیتر رسیده است. همچنین تأمین گاز پخت و پز نیز با کمبود جدی مواجه است؛ به طوری که خانوادهها گاهی بین ۴۵ تا ۱۰۰ روز برای دریافت یک کپسول گاز باید منتظر بمانند.
این بحران تنها به حوزه انرژی محدود نمیشود. محدودیتهای اعمال شده بر ورود قطعات یدکی، روغنهای صنعتی و حتی لاستیک خودروها، موجب اختلال گسترده در حمل و نقل و خدمات شده است. بسیاری از وسایل نقلیه از کار افتادهاند و شهروندان ناچار به استفاده از روشهای ابتدایی و ناایمن برای جابهجایی هستند.
همچنین این محدودیتها تهدیدی جدی برای مراکز درمانی به شمار میرود؛ چرا که کمبود سوخت و قطعات یدکی، فعالیت ژنراتورها و تجهیزات حیاتی را با خطر توقف مواجه کرده و جان بیماران، به ویژه در بخشهای مراقبت ویژه، را تهدید میکند.
در مجموع، ادامه این شرایط، که از زمان آغاز جنگ شکل گرفته، به تشدید بحران انسانی در غزه انجامیده و زندگی بیش از ۲.۴ میلیون نفر را تحت تأثیر قرار داده است؛ وضعیتی که میتواند به فروپاشی کامل زیرساختهای حیاتی و تشدید فقر و بیکاری منجر شود.
انتهای پیام/۲۴