اگر ملتی زندگی دوباره بخواهد (ترجمه شعر شاعر تونسی)
إذا الشعب یوما أراد الحیاة
اګر ملتی روزی زندګی دوباره را بخواهد
فلا بد أن یستجیب القدر
قضا و قدر چاره ای جز تسلیم نخواهد داشت
ولا بد للیل أن ینجلی
و شب حتما روز خواهد شد
ولابد للقید أن ینکسر
و همه ی بندها باید که بشکنند
ومن لم یعانقه شوق الحیاة
و هر کس که شوقی برای زندګانی ندارد
تبخر فی جوها واندثر
بخارمی شود و فراموشش می کنند
کذلک قالت لی الکائنات
کواکب اینګونه به من ګفتند
وحدثنی روحها المستتر
و حتی روان پنهانشان آګاه به این راز بود
ودمدمت الریح بین الفجاج
که باد شروع به وزش می کند
وفوق الجبال وتحت الشجر:
و غوغایی به پا میشود اګر بخواهی
إذا ما طمحت إلى غایة
اګر هدفی داشته باشی
رکبت المنى ونسیت الحذر
و بیش از حد احتیاط نکنی
ومن لا یحب صعود الجبال
آګر رویای کوهپیمایی نداشته باشی
یعش ابد الدهر بین الحفر
تا ابد بین صخره های کوهپایه خواهی زیست
فعجت بقلبی دماء الشباب
پس خون جوانان به قلبم ریخته شد
وضجت بصدری ریاح أخر
و بادی دیګر به سینه ام وزید
وأطرقت أصغى لقصف الرعود
و شروع به ګوش دادن به رعد کردم
وعزف الریاح ووقع المطر
و وزش سهمناک باد و رګبار باران
وقالت لی الأرض لما سالت:
و زمین در آن هنګام که از او پرسیدم
یا أم هل تکرهین البشر ؟:
الا مادرم آیا از انسان متنفری؟
أبارک فی الناس أهل الطموح
پاسخ داد که برکتم از آن تلاشمندان است
ومن یستلذ رکوب الخطر
و هر کس که از ریسک لذت میبرد
وألعن من لا یماشی الزمان
و لعنت می کنم کسی که در زمان می ایستد
ویقنع بالعیش ، عیش الحجر
و به زندګی همچون سنګ قناعت می کند
هو الکون حی یحب الحیاة
جهان ما زنده است و دوستدار زندګی
ویحتقر المیت مهما کبر
و از این رو مرده را هر چند که بزرګ باشد کوچک می شمرد
یجیء الشتاء شتاء الضباب
زمستان همیشه هست زمستان لبریز از مه
شتاء الثلوج شتاء المطر
زمستان یخ زمستان رګبار
فینطفئ السحر سحر الغصون
و جادوی شاخه ها در آن میمیرد
وسحر الزهور وسحر الثمر
و جادوی زیبای شکوفه ها و ثمره ها