پنج‌شنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۷ 
qodsna.ir qodsna.ir

ضرورتهای باز نشر پیشنهاد
رفراندم در فلسطین

«احمد اخگر»

 

خبرگزاری قدس (قدسنا)، «احمد اخگر»*:

 

مقام معظم رهبری اخیرا در دیدار فرهیختگان و دانشگاهیان کشور با ایشان، مجددا موضوع برگزاری رفراندوم در فلسطین را برای تعیین سرنوشت سیاسی این کشور به عنوان یک راهکار قانونی و حقوقی و مبتنی بر دموکراسی و موازین حقوق بشری مطرح کردند.

 

رهبر معظم انقلاب اسلامی قریب 20 سال است که موضوع رفراندم در فلسطین را به عنوان یک راهکار برای حل بحران فلسطین مطرح کرده است و با آنکه این راهکار رسما به عنوان یک سند در سازمان ملل متحد ثبت شده است اما در حوزه عمل، اراده ای در سطح بین المللی برای مطالعه و بررسی آن دیده نمی شود. جمهوری اسلامی ایران می داند که غرب مدعی، اراده بررسی و پیگیری رفراندم در فلسطین را ندارد اما با اهدافی خاص این ایده را مطرح کرده است:

صهیونیست ها مدعی اند که یک رژیم بر پایه موازین دموکراسی هستند،. طرح جمهوری اسلامی ایران در واقع محکی است تا افکار عمومی جهان این ادعا را مورد ارزیابی قرار دهند.

 

کشورهای غربی مدعی اند که تلاش آنها برای پایان دادن به بحران فلسطین بر پایه موازین حقوق بشری است و از راهکارهای خشونت آمیز (مقاومت ملت فلسطین) استقبال نکرده و آن را محکوم می کنند. پیشنهاد رفراندم در فلسطین نیز افکار عمومی را نسبت به میزان پایبندی دولت های غربی به ادعاهایشان روشن می سازد.

 

جمهوری اسلامی متهم است که در قضیه فلسطین راهکارهای سیاسی و حقوقی مبتنی بر موازین حقوق بشری را دنبال نکرده و راهکارهای مبتنی بر خشونت را تشویق و پیگیری می کند. پیشنهاد رفراندم و اصرار ایران بر تحقق آن در واقع ادله ای محکم بر دروغ بودن اتهام ترویج خشونت به ایران است.

سوال: رهبری نظام اسلامی بر پایه چه ضرورت و یا ضرورت هایی تقریبا پس از 4 سال مجددا پیشنهاد برگزاری همه پرسی در فلسطین را مطرح کرده اند؟

 

دولت امریکا طرح معامله قرن را به عنوان یک راهکار سیاسی برای پایان دادن به بحران فلسطین مطرح کرده است که بر پایه آن فلسطینیان از فرایند گفتگو خارج شده و برخی رژیم های عربی و در راس آنها عربستان، مصر، امارات، بحرین و اردن جایگزین فلسطینیان خواهند شد. هماهنگی های لازم هم با این رژیم ها صورت گرفته است. در حوزه سیاسی و رسانه ای هم تلاش دارند جمهوری اسلامی ایران را عامل اصلی مخالفت با این راهکار باصطلاح سیاسی معرفی کنند. حتی تلاش دارند اعتراضات مدنی مردم فلسطین در چارچوب "المسیرات العوده" را یک حرکت خشن و بر اساس القائات ایران معرفی کنند. کما اینکه سوابق این حرکت در جنوب لبنان و جولان سوریه را در سال های گذشته به ایران منتسب ساختند. هر چند تحلیلگران معتقدند راهپیمایی های بازگشت بر اساس تجربه آوارگان فلسطینی در اردوگاه های لبنان و سوریه طراحی و از سوی جامعه فلسطینی انتخاب شده است.

 

با توجه به چالش هایی که این اعتراضات مدنی برای صهیونیست ها ایجاد کرده است و افکار عمومی غرب در مخالفت با رژیم صهیونیستی شکل گرفته است تا جائیکه یکی از دلایل ناکامی سفر نتانیاهو به آلمان، فرانسه و انگلیس شکل گیری پدیده افکار عمومی علیه اسرائیل بوده است، رژیم مصر به نیابت از صهیونیست ها با دعوت اسماعیل هنیه به قاهره خواستار توقف راهپیمایی در مقابل رفع تحریم شده است. در خواستی که با مخالفت شدید هنیه روبرو شد با تاکید بر اینکه تحریم یک امر غیر قانونی است و رفتارهای غیر قانونی قابل مذاکره نیست  و راهپیمایی یک راهبرد مبارزاتی است. بنابر این صهیونیست ها باید عقب نشینی کنند و از اقدامات غیر قانونی دست بردارند.

 

طرح مجدد پیشنهاد رفراندم در فلسطین در واقع پاسخ مستقیم ایران به شرایط و فرایندهای موجود است. با توجه به شکل گیری افکار عمومی در سطح جهان علیه رژیم صهیونیستی به عنوان رژیمی که ناقض موازین حقوقی و حقوق بشر است و ضرورت تقویت این موضوع، نیز نشان دادن مظلومیت ملت فلسطین در حوزه احقاق حقوق مشروع و قانونی خود، همچنین رفع اتهام مروج خشونت بودن از ایران و ظالمانه و نامشروع نشان دادن طرح معامله قرن امریکا به نظر می رسد موجب شد تا رهبری نظام مجددا پیشنهاد برگزاری رفراندم در فلسطین را مطرح سازد. بی تردید با توجه با بایکوت رهبری از سوی رسانه های صهیونیستی و رسانه های ارتجاع، لازم است این موضوع از همه ظرفیت های ممکن رسانه ای مانند شبکه های مستقل رسانه ای و شبکه های اجتماعی به صورت هدفمند و مستمر منتشر شود تا اهداف باز طرح این پیشنهاد محقق شود. کما اینکه حوزه دیپلماسی ایران نیز باید در نشر این پیشنهاد قصوری از خود نشان ندهد.

 

*کارشناس مسائل غرب آسیا

 

انتهای پیام/

 


| شناسه مطلب: 313625







نظرات کاربران

فیلم

خبرگزاری بین المللی قدس


خبرگزاری بین المللی قدس

2017 Qods News Agency. All Rights Reserved

نقل مطالب با ذکر منبع بلامانع است.